I C 1364/19

W niniejszej sprawie powód (...) dochodził zasądzenia od pozwanej (...) kwoty niespłaconego kapitału z umowy kredytu hipotecznego, zabezpieczonego hipotekami na nieruchomości pozwanej. Powód, jako następca prawny pierwotnego wierzyciela, wykazał skuteczne nabycie wierzytelności w drodze cesji oraz przeniesienie na siebie praw z zabezpieczenia hipotecznego, co zostało potwierdzone wpisem do księgi wieczystej. Pozwana, która zaprzestała spłaty kredytu w 2018 roku, wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, jednak nie przedstawiła konkretnych zarzutów merytorycznych ani dowodów kwestionujących zasadność roszczenia czy wysokość zadłużenia. Sąd, analizując przedstawione dokumenty, w tym umowę kredytu, historię spłat, wypowiedzenie umowy, bankowy tytuł egzekucyjny, postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności oraz umowy cesji, ustalił, że wierzytelność stała się wymagalna, a powód jest jej uprawnionym wierzycielem. Sąd podkreślił, że odpowiedzialność pozwanej jako dłużnika rzeczowego z tytułu hipoteki nie jest ograniczona przedawnieniem roszczenia osobistego. W związku z tym, sąd zasądził dochodzoną kwotę na rzecz powoda, jednocześnie zastrzegając pozwanej prawo do powoływania się w toku egzekucji na ograniczenie jej odpowiedzialności do nieruchomości obciążonej hipoteką, zgodnie z art. 319 kpc. Sąd oddalił również wniosek pozwanej o rozłożenie należności na raty, uznając, że jej problemy zdrowotne i trudna sytuacja finansowa nie stanowią wystarczającej podstawy do zastosowania art. 320 kpc, zwłaszcza w kontekście jej długotrwałego zaprzestania spłaty kredytu i braku inicjatywy w uregulowaniu zadłużenia. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.

Zagadnienia prawne (3)