I C 1363/24

Sprawa dotyczyła umowy kredytu denominowanego w CHF zawartej przez konsumentów z bankiem. Powodowie domagali się ustalenia nieważności umowy oraz zasądzenia od banku kwoty wpłaconych rat wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy w Warszawie, po analizie umowy i okoliczności jej zawarcia, uznał, że postanowienia dotyczące przeliczeń walutowych oraz informowania o ryzyku kursowym miały charakter klauzul abuzywnych. Sąd podkreślił, że klauzule te nie zostały indywidualnie uzgodnione, nie były sformułowane w sposób jasny i zrozumiały, a także rażąco naruszały interesy konsumentów. Ponieważ klauzule te dotyczyły świadczeń głównych umowy, ich abuzywność skutkowała nieważnością całej umowy kredytu. Sąd powołał się na orzecznictwo TSUE i SN, wskazując, że w takiej sytuacji nie jest możliwe uzupełnienie luki w umowie przepisami prawa krajowego, a dalsze jej obowiązywanie jest prawnie niemożliwe. W związku z nieważnością umowy, świadczenia spełnione przez powodów zostały uznane za nienależne i podlegały zwrotowi na podstawie art. 405 k.c. w zw. z art. 410 k.c. Sąd zasądził od banku na rzecz powodów kwotę 399 483,57 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Oddalono powództwo w pozostałym zakresie. Sąd oddalił również zarzut przedawnienia, wskazując na 10-letni termin przedawnienia dla roszczeń o zwrot świadczenia nienależnego oraz moment powzięcia wiedzy o abuzywności klauzuli jako początek biegu terminu. Zarzut zatrzymania zgłoszony przez bank został oddalony w oparciu o orzecznictwo TSUE. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie odpowiedzialności strony przegrywającej, obciążając nimi bank.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający