I C 1327/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził od Gminy na rzecz powódki uzupełnienie odszkodowania za niemożność korzystania z lokalu mieszkalnego w kwocie 6.120 zł.
Powódka dochodziła odszkodowania za niemożność swobodnego dysponowania lokalem mieszkalnym, szacując utracone korzyści na 1.000 zł miesięcznie. Sąd, opierając się na opinii biegłego, uznał zasadność roszczenia w części uzupełniającej, zasądzając kwotę 6.120 zł tytułem uzupełnienia odszkodowania za okres od sierpnia 2014 r. do maja 2017 r. Pozostała część powództwa została oddalona. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania.
Sprawa dotyczyła roszczenia K. C. przeciwko Gminie M. G. o zapłatę odszkodowania z tytułu niemożności swobodnego dysponowania lokalem mieszkalnym. Sąd Rejonowy w Gdyni, opierając się na opinii biegłego J. Ś., ustalił, że możliwy do pobrania czynsz rynkowy za lokal wynosił 1.000 zł miesięcznie. W poprzednim, prawomocnym wyroku zasądzono już odszkodowanie w kwocie 620 zł miesięcznie za okres od sierpnia 2014 r. do maja 2017 r. Niniejsze orzeczenie dotyczyło uzupełnienia tego odszkodowania. Sąd uznał, że powódka dochodziła uzupełnienia w wysokości 800 zł miesięcznie, co oznaczało brakującą kwotę 180 zł miesięcznie. Za 34 miesiące daje to łącznie 6.120 zł, która została zasądzona w punkcie I wyroku. W pozostałym zakresie powództwo oddalono. Sąd rozstrzygnął również o kosztach postępowania, stosunkowo je rozdzielając, oraz o nieuiszczonych kosztach sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Wysokość możliwego do pobrania czynszu rynkowego wynosiła 1.000 zł miesięcznie.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opinii biegłego, która została uznana za jasną, pełną i wewnętrznie niesprzeczną. Zarzuty strony pozwanej uznano za gołosłowne lub obarczone pomyłką. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania przyjętych przez biegłego wskaźników wyceny, w tym pominięcia znaczenia bliskości przystanku kolei.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie części powództwa i oddalenie w pozostałym zakresie
Strona wygrywająca
K. C.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. C. | osoba_fizyczna | powódka |
| Gmina M. G. | instytucja | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
u.o.p.l. art. 18 § ust. 5
Ustawa o ochronie praw lokatorów
k.c. art. 417
Kodeks cywilny
k.c. art. 455
Kodeks cywilny
k.c. art. 481 § § 1 i § 2
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do stosunkowego rozdzielenia kosztów.
u.k.s.s.c. art. 113 § ust. 1 i ust. 2 pkt 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Podstawa do orzekania o nieuiszczonych kosztach sądowych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 366
Kodeks postępowania cywilnego
Skutkuje powagą rzeczy osądzonej pomiędzy stronami.
k.c. art. 118
Kodeks cywilny
Zastosowano a contrario w odniesieniu do oddalenia powództwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wysokość utraconych korzyści (lucrum cessans) została prawidłowo ustalona przez biegłego na 1.000 zł miesięcznie. Powódka dochodziła uzupełnienia odszkodowania o kwotę 180 zł miesięcznie, co jest uzasadnione. Poprzedni wyrok zasądził odszkodowanie tylko do pewnej kwoty, a obecne powództwo dotyczy uzupełnienia.
Odrzucone argumenty
Zarzuty strony pozwanej dotyczące opinii biegłego były gołosłowne lub błędne. Roszczenia za okres przed sierpniem 2014 r. są przedawnione (zgodnie z poglądem sądu odwoławczego).
Godne uwagi sformułowania
Waga znaczenia poszczególnych płaszczyzn wyceny – o ile nie jest w sposób ewidentny błędna lub nierzetelna – w zasadzie nie może być skutecznie podważona. Bez ryzyka odpowiedzialności karnej biegły nie mógł tworzyć opinii opartej na niepodzielanym przez siebie założeniu. Taki wariant opinii byłby po prostu świadomie fałszywy i nie mógłby być podstawą wyrokowania.
Skład orzekający
Tadeusz Kotuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości odszkodowania za niemożność korzystania z lokalu mieszkalnego, ocena opinii biegłego, rozliczanie kosztów postępowania."
Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne i dowodowe, specyfika poprzedniego wyroku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów o ochronie praw lokatorów i zasady ustalania odszkodowania za utracone korzyści, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
“Jak ustalić odszkodowanie za niemożność korzystania z własnego lokalu? Sąd w Gdyni wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 6120 PLN
odszkodowanie: 6120 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I C 1327/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2019 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2019 r. w G. sprawy z powództwa K. C. przeciwko Gminie M. G. o zapłatę I. zasądza od pozwanego Gminy M. G. na rzecz powódki K. C. kwotę 6.120 zł (sześć tysięcy sto dwadzieścia złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 sierpnia 2017 r. do dnia zapłaty; II. w pozostałym zakresie powództwo oddala; III. zasądza od pozwanego Gminy M. G. na rzecz powódki K. C. kwotę 4.876,80 zł (cztery tysiące osiemset siedemdziesiąt sześć złotych osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni z roszczenia zasądzonego powódce w punkcie I. niniejszego wyroku kwotę 132,94 zł (sto trzydzieści dwa złote dziewięćdziesiąt cztery grosze) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych; V. nakazuje ściągnąć od pozwanego Gminy M. G. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 199,42 zł (sto dziewięćdziesiąt dziewięć złotych czterdzieści dwa grosze) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Sygn. akt I C 1327/18 UZASADNIENIE Stan faktyczny Wysokość możliwego do pobrania czynszu rynkowego przez K. C. w przypadku możliwości swobodnego dysponowania lokalem mieszkalnym numer (...) przy ul. (...) w G. w okresie od sierpnia 2014 r. do maja 2017 r. wynosi po 1.000 zł miesięcznie. Dowód: opinia biegłego J. Ś. , k. 177-202, 228 Ocena dowodów Opinia biegłego J. Ś. jest zdaniem Sądu jasna, pełna i wewnętrznie niesprzeczna. Jak każda opinia biegłego w postępowaniu cywilnym, ma do pewnego stopnia charakter autorski. Waga znaczenia poszczególnych płaszczyzn wyceny – o ile nie jest w sposób ewidentny błędna lub nierzetelna – w zasadzie nie może być skutecznie podważona. W opinii biegłego J. Ś. ujęto możliwie jak najszerzej sam katalog płaszczyzn (wskaźników) wyceny, co jest zaletą. Zarzuty strony pozwanej częściowo okazały się obarczone pomyłką (w zakresie dotyczącym katalogu transakcji porównawczych z dzielnicy G. D. ). W pozostałym zakresie stanowią gołosłowną polemikę z biegłym. Biegły w sposób dość powściągliwy odnosi się do kwestii znaczenia przy wycenie bliskości komunikacji kolejowej ( (...) T. ), zwracając uwagę na przeobrażenia w nawykach komunikacyjnych mieszkańców T. . Należy się z nim zgodzić i nie upatrywać w braku w pobliżu danego lokalu przystanku (...) czynnika w zauważalny sposób obniżającego wysokość możliwego do pobrania czynszu. Uprzedzając dalszą część uzasadnienia trzeba też zaznaczyć, że w granicach wiążącej sąd podstawy faktycznej ( art. 321 § 1 k.p.c. ) powódka dochodziła możliwego do pobrania czynszu ( lucrum cessans ) w wysokości o 20% niższej niż wyliczył biegły (powódka wskazywała na 800 zł miesięcznie, biegły wyliczył 1.000 zł). Różnica jest znacząca, niepomijalna. Układ sytuacji procesowej uniemożliwiał zadanie pytania biegłemu, czy przy przyjęciu za zasadne zarzutów strony pozwanej czynsz na poziomie 800 zł byłby to osiągnięcia. Nie można bowiem biegłemu sugerować odpowiedzi przy niezgodnych z prawdą założeniach (skoro biegły przyjął, że kwestia bliskości przystanku (...) nie ma znaczenia). Bez ryzyka odpowiedzialności karnej biegły nie mógł tworzyć opinii opartej na niepodzielanym przez siebie założeniu. Taki wariant opinii byłby po prostu świadomie fałszywy i nie mógłby być podstawą wyrokowania. Kwalifikacja prawna Niezaskarżona część wyroku Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. I C 777/17 (punkt I.) skutkuje powagą rzeczy osądzonej pomiędzy stronami ( art. 366 k.p.c. ) . (...) iudicata obejmuje też zasadę odpowiedzialności pozwanej, stąd sąd wyrokując po uchyleniu punktów II. i III. w/w wyroku do ponownego rozpoznania nie mógł zajmować się ustaleniami i oceną prawną zagadnień wykraczających poza zakres oddalonego wówczas powództwa. Powtarzanie ustaleń i ocen prawnych z innego prawomocnego wyroku pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie niezaskarżonym nie jest dopuszczalne w niniejszym uzasadnieniu. W punkcie I. prawomocnego wyroku z 27 lutego 2018 r. zasądzono już odszkodowanie za okres od sierpnia 2014 r. do maja 2017 r. po 620 zł tytułem lucrum cessans . Ponieważ po ponownym rozpoznaniu sprawy zasadnym okazała się wysokość lucrum cessans w wysokości nie mniejszej niż wskazywana przez powódkę w pozwie (tj. po 800 zł), do zasądzenia (uzupełnienia) odszkodowania pozostaje po 180 zł w tym samym okresie (czyli za 34 miesiące), a więc 6.120 zł . Powódka po opinii biegłego nie rozszerzyła powództwa. Sąd jednocześnie był związany poglądem prawnym sądu odwoławczego dotyczącym potwierdzenia przedawnienia roszczenia za okres poprzedzający sierpień 2014 r. ( vide k. 159, uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I . sentencji na mocy art. 18 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów w zw. z art. 417 k.c. w zw. z art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. W pozostałym zakresie powództwo oddalono w punkcie II . sentencji na mocy art. 18 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów w zw. z art. 417 k.c. a contrario i art. 118 k.c. Koszty Orzeczenie o kosztach ma charakter całościowo rozstrzygający, w tym o instancji odwoławczej. Zostało oparte na treści art. 100 k.p.c. (stosunkowe rozdzielenie). Powódka wygrała cały proces w 60% (w tym przy uwzględnieniu treści punkt I. wyroku z dnia 27 lutego 2018 r.), pozwana – w 40%. Koszty powódki to: opłata sądowa od pozwu (2936 zł), opłata sądowa od apelacji (1475 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej za pierwszą instancję (5400 zł, § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), zaliczka (1000 zł), opłata za czynności radcy prawnego za drugą instancję (50% pierwszej, czyli 2700 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 60% z sumy tych kosztów to: 8.116,80 zł. Koszty pozwanego to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej za pierwszą instancję (5400 zł, § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata za czynności radcy prawnego za drugą instancję (50% pierwszej, czyli 2700 zł). 40% z sumy tych kosztów to: 3240 zł. Różnica na korzyść powódki to: 4876,80 zł zawarta w punkcie III . sentencji. O nieuiszczonych kosztach sądowych, stanowiących niezaliczkowaną cześć wynagrodzenia biegłego (332,36 zł) orzeczono w punktach IV. i V . na mocy art. 100 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z proporcją, w jakiej strony przegrały proces. Powódkę obciąża 40% (132,94 zł), pozwanego pozostałość – 199,42 zł.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI