I C 1283/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Gdyni oddalił powództwo banku o zapłatę z powodu bezwzględnej nieważności wypowiedzenia umowy pożyczki konsumenckiej.
Sąd Rejonowy w Gdyni oddalił powództwo banku przeciwko konsumentowi o zapłatę, uznając wypowiedzenie umowy pożyczki za nieważne. Sąd stwierdził, że bank nie zastosował procedury wynikającej z art. 75c Prawa bankowego, co skutkuje bezwzględną nieważnością wypowiedzenia. W konsekwencji, skoro umowa nadal obowiązuje, roszczenia banku oparte na jej rozwiązaniu okazały się bezzasadne. Bank został obciążony kosztami procesu.
Sąd Rejonowy w Gdyni, rozpoznając sprawę z powództwa (...) Bank (...) S.A. w W. przeciwko P. B. o zapłatę, oddalił powództwo. Sąd uznał, że kluczowym elementem sprawy jest bezwzględna nieważność wypowiedzenia umowy pożyczki zawartej przez konsumenta z bankiem. Wskazano, że bank nie zastosował procedury wymaganej przez art. 75c Prawa bankowego, co czyni wypowiedzenie nieważnym. Sąd podkreślił, że przepisy te, ze względu na ich semidyspozytywny charakter i ochronę konsumenta, powinny być stosowane w pełni do umów pożyczek, które są praktycznie nieodróżnialne od umów kredytowych. Ponieważ umowa pożyczki nadal obowiązuje, roszczenia banku oparte na jej rzekomym rozwiązaniu okazały się bezzasadne. Sąd, działając na podstawie art. 321 § 1 k.p.c., nie mógł dokonywać alternatywnych zmian podstawy faktycznej powództwa. W konsekwencji, powództwo zostało oddalone na mocy art. 75c Prawa bankowego. Bank został również obciążony kosztami procesu na rzecz pozwanego konsumenta.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wypowiedzenie jest bezwzględnie nieważne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 75c Prawa bankowego ma zastosowanie do umów pożyczek konsumenckich, a jego niezastosowanie skutkuje bezwzględną nieważnością wypowiedzenia, nawet jeśli umowa zawierała odmienne postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
P. B.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Bank (...) S.A. w W. | spółka | powód |
| P. B. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
p.b. art. 75c
Prawo bankowe
Przepis ma zastosowanie do umów pożyczek konsumenckich, a jego naruszenie skutkuje bezwzględną nieważnością wypowiedzenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 321 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd nie może orzekać ponad żądanie ani zmieniać podstawy faktycznej powództwa.
k.p.c. art. 98 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada obciążenia strony przegrywającej kosztami postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieważność wypowiedzenia umowy pożyczki z powodu niezastosowania procedury z art. 75c Prawa bankowego.
Godne uwagi sformułowania
bezwzględna nieważność wypowiedzenia semidyspozytywny charakter na korzyść konsumenta praktycznie nieodróżnialna od typowych umów kredytowych
Skład orzekający
Tadeusz Kotuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja art. 75c Prawa bankowego w kontekście umów pożyczek konsumenckich i konieczności stosowania procedury wypowiedzenia."
Ograniczenia: Dotyczy umów pożyczek konsumenckich, które są podobne do umów kredytowych. Konieczność analizy konkretnych zapisów umownych i stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest przestrzeganie procedur przez banki w relacjach z konsumentami, nawet w pozornie rutynowych sprawach. Niska kwota sporu kontrastuje z ważną zasadą prawną.
“Bank przegrywa sprawę o zapłatę przez błąd formalny. Kluczowa procedura ochrony konsumenta.”
Dane finansowe
zwrot kosztów procesu: 5,9 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I C 1283/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2020 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny: Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2020 r. w G. sprawy z powództwa (...) Bank (...) S.A. w W. przeciwko P. B. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda (...) Bank (...) S.A. w W. na rzecz pozwanego P. B. kwotę 5,90 zł (pięć złotych dziewięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1283/19 UZASADNIENIE Stan faktyczny P. B. (jako konsument) zawarł z (...) Bank (...) S.A. w W. umowę pożyczki w dniu 17 lutego 2017 r. Dowód: umowa, k. 24-26 Pismem z dnia 18 paźdizernika 2018 r. bank wypowiedział umowę pożyczkobiorcy, doręczenie wypowiedzenia nastąpiło w dniu 2 listopoada 2018 r. Dowód: wypowiedzenie z dowodem doręczenia, k. 39-40 Sąd zważył, co następuje: Powództwo jest niezasadne z uwagi na bezwzględną nieważność wypowiedzenia umowy. Roszczenie zostało sformułowane jako kumlacja składników pieniężnych oparta na fakcie rozwiązania umowy. Dlatego z uwagi na treść art. 321 § 1 k.p.c. Sąd nie może dokonywać alternatywnych zmian podstawy faktycznej powództwa, gdyż nie ma do tego uprawnień. Bezwzględna nieważność wypowiedzenia wynika z tego, że nie zostało ono poprzedzone procedurą wynikającą z art. 75c Prawa bankowego , a sąd uznaje, że jego semidyspozytywny charakter na korzyśc konsumenta wyklucza ważność i skuteczność odmiennych (mniej korzystnych dla konusmenta) postanowień umownych. Należy zwrócić uwagę, że nawet z samej treści uzasadnienia pisma powoda z dnia 14 stycznia 2020 r. wynika niedwuznacznie, że bank po dostrzeżeniu zaległości od razu „skierował umowę do wypowiedzenia”. Skoro umowa nadal obowiązuje, roszczenia pozwu oparte na wskazanej podstawie faktycznej są bezzasadne. Mając powyższe powództwo oddalono na mocy art. 75c Prawa bankowego (punkt I. sentencji). Na marginesie należy wyjaśnić, że Sąd uznał, że w danym przypadku odpowiednie stosowanie przepisów art. 75c ust. 1-5 do umów pożyczek oznacza ich pełne zastosowanie, gdyż przedmiotowa umowa pożyczki jest praktycznie nieodróżnialna od typowych umów kredytowych. W punkcie II. sentencji obciążono przegrywający bank kosztami pozwanego, które stanowiły koszt nadania sprzeciwu przesyłką poleconą wg powszechnie dostępnego cennika pocztowego – art. 98 § 1 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI