I C 1220/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód, bank z siedzibą w W., wniósł pozew o zapłatę kwoty 91.681,22 zł wraz z odsetkami od pozwanych G. G. i M. G. Kwota ta obejmowała kapitał oraz wartość korzystania z niego. W toku postępowania powód kilkukrotnie modyfikował swoje żądanie, ostatecznie domagając się zasądzenia kwoty 10.156,00 zł z odsetkami od dnia wydania wyroku oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 69.293,22 zł od dnia doręczenia pozwu do dnia 4 lipca 2023r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, po analizie akt sprawy i wcześniejszych postępowań (w tym wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach V Ca 512/21, który ustalił nieważność umowy kredytowej), oddalił powództwo w zakresie żądania kwoty 10.156,00 zł oraz odsetek od kwoty kapitału. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na wiążącej wykładni przepisów dyrektywy 93/13 dokonanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach C-520/21 i C-488/23. TSUE jednoznacznie stwierdził, że banki nie mogą dochodzić od konsumentów rekompensaty wykraczającej poza zwrot wypłaconego kapitału i ustawowych odsetek za opóźnienie, gdy umowa zostaje uznana za nieważną z powodu nieuczciwych warunków. Sąd uznał, że żądanie banku stanowiło taką niedozwoloną rekompensatę. Postępowanie zostało umorzone w części, w której powód cofnął pozew. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c., zasądzając od powoda na rzecz każdego z pozwanych zwrot kosztów zastępstwa procesowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie stosowania orzecznictwa TSUE w sprawach o kredyty konsumenckie z nieuczciwymi warunkami, zwłaszcza w kontekście roszczeń banków o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału lub waloryzację po stwierdzeniu nieważności umowy.
Dotyczy umów konsumenckich z nieuczciwymi warunkami, gdzie umowa została uznana za nieważną. Konieczność analizy konkretnych postanowień umownych i wcześniejszych orzeczeń w danej sprawie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy bank może dochodzić od konsumenta rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału i ustawowych odsetek za opóźnienie, gdy umowa kredytu została uznana za nieważną z powodu nieuczciwych warunków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, bank nie może dochodzić takiej rekompensaty.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na orzecznictwie TSUE (C-520/21, C-488/23), zgodnie z którym takie żądania banku podważałyby odstraszający skutek dyrektywy 93/13 i skuteczność ochrony konsumentów. Rekompensata wykraczająca poza zwrot kapitału i odsetek za opóźnienie obejmuje wszelkie roszczenia finansowe banku wynikające z nieważnej umowy, niezależnie od ich nazwy (np. wynagrodzenie za korzystanie, waloryzacja, odszkodowanie).
Czy żądanie zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty kapitału kredytu, który został już zwrócony lub którego zwrot był bezpodstawny w świetle wcześniejszych orzeczeń, jest uzasadnione?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, żądanie to nie jest uzasadnione.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że kwota kapitału została już rozliczona w poprzednim postępowaniu (I C 163/21), gdzie ustalono zwrot nadpłaty na rzecz kredytobiorców. W momencie wniesienia pozwu w tej sprawie, żądanie zwrotu kapitału było już niezasadne, co wykluczało naliczanie odsetek za opóźnienie.
Jak rozliczyć koszty procesu w przypadku współuczestnictwa procesowego pozwanych, gdy powód cofnął pozew w części, a w pozostałej części jego żądanie zostało oddalone?
Odpowiedź sądu
Koszty procesu należą się wygrywającym współuczestnikom, przy czym w przypadku reprezentacji przez jednego pełnomocnika zasądza się wynagrodzenie dla niego. Jeśli każdy z pozwanych ustanowił odrębnego pełnomocnika, należą się koszty zastępstwa procesowego dla każdego z nich, nawet jeśli złożyli wspólną odpowiedź na pozew.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 98 k.p.c. oraz orzecznictwo SN (III CZP 130/06), wskazując, że w przypadku współuczestnictwa materialnego po stronie wygrywającej, koszty należą się w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego pełnomocnika, jeśli reprezentuje ich ten sam adwokat. W tej sprawie, mimo wspólnej odpowiedzi na pozew, każdy z pozwanych miał odrębnego pełnomocnika, co uzasadniało zasądzenie kosztów dla każdego z nich.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) | instytucja | powód |
| G. G. | osoba_fizyczna | pozwany |
| M. G. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa zasądzenia kosztów procesu na rzecz wygrywającego.
Pomocnicze
k.c. art. 405
Kodeks cywilny
Podstawa żądania wynagrodzenia za korzystanie z kapitału.
k.c. art. 358¹ § § 3
Kodeks cywilny
Podstawa żądania waloryzacji kapitału.
k.p.c. art. 177 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa zawieszenia postępowania.
k.p.c. art. 355 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa umorzenia postępowania w zakresie cofniętego pozwu.
k.p.c. art. 203 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa umorzenia postępowania w zakresie cofniętego pozwu.
k.p.c. art. 72 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy współuczestnictwa materialnego.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. § 2 pkt 6
Podstawa ustalenia wysokości kosztów zastępstwa procesowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność dochodzenia przez bank rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału i odsetek ustawowych w świetle orzecznictwa TSUE. • Nieważność umowy kredytowej z powodu nieuczciwych warunków, stwierdzona w poprzednim postępowaniu. • Zaspokojenie roszczenia o zwrot kapitału w poprzednim postępowaniu, co czyni żądanie odsetek za opóźnienie bezzasadnym.
Odrzucone argumenty
Roszczenie banku o zwrot kapitału i odsetek za opóźnienie. • Żądanie waloryzacji kapitału lub wynagrodzenia za jego korzystanie.
Godne uwagi sformułowania
instytucja kredytowa ma prawo żądać od konsumenta rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz poza zapłatę ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do zapłaty. • Taka wykładnia groziłaby stworzeniem sytuacji, w których bardziej korzystne dla konsumenta byłoby raczej kontynuowanie wykonania umowy zawierającej nieuczciwy warunek niż skorzystanie z praw, które wywodzi on ze wspomnianej dyrektywy. • nie może on uzyskać odszkodowania za utratę zysku analogicznego do tego, jaki zamierzał osiągnąć ze wspomnianej umowy.
Skład orzekający
Katarzyna Banko
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania orzecznictwa TSUE w sprawach o kredyty konsumenckie z nieuczciwymi warunkami, zwłaszcza w kontekście roszczeń banków o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału lub waloryzację po stwierdzeniu nieważności umowy."
Ograniczenia: Dotyczy umów konsumenckich z nieuczciwymi warunkami, gdzie umowa została uznana za nieważną. Konieczność analizy konkretnych postanowień umownych i wcześniejszych orzeczeń w danej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa pokazuje, jak orzecznictwo TSUE bezpośrednio wpływa na polskie sądy w sprawach konsumenckich, ograniczając możliwości banków i chroniąc konsumentów. Jest to ważny przykład egzekwowania prawa unijnego.
“TSUE stawia banki do pionu: koniec z dochodzeniem dodatkowych opłat po unieważnieniu kredytu!”
Dane finansowe
WPS: 91 681,22 PLN
zwrot kosztów procesu: 5617 PLN
zwrot kosztów procesu: 5417 PLN
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.