I C 1206/15

Sygn. akt: I C 1206/15 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Aleksandra Gawlas Protokolant: stażysta Katarzyna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 6.04.2016r. w Kędzierzynie-Koźlu sprawy z powództwa (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. przeciwko N. K. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego N. K. na rzecz powoda (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. kwotę 2 866, 46 zł ( dwa tysiące osiemset sześćdziesiąt sześć złotych 46/100) wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego w stosunku rocznym liczonymi od kwoty 2 571, 51 zł od dnia 17.11.2015r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 294,95 zł od dnia 18.11.2015r. do dnia zapłaty, z tym zastrzeżeniem, że od dnia 1.01.2016r. wysokości odsetek umownych nie może być wyższa niż dwukrotność odsetek ustawowych za opóźnienie; 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie; 3. zasądza od pozwanego N. K. na rzecz powoda (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. kwotę 107, 14 ( sto siedem złotych 14/100) tytułem zwrotu kosztów procesu; 4. wyrokowi w punkcie 1 oraz 3 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt I C 1206/15 UZASADNIENIE (...) Bank Spółka Akcyjna we W. wystąpił przeciwko N. K. z powództwem o zapłatę kwoty 3.301,76 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP liczonymi od kwoty 2.571,51 zł od dnia 17.11.2015r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 294,95 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Wniósł nadto o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, iż w dniu 21.07.2013r., umową nr (...) , pozwanemu udzielony został kredyt, który miał spłacać w umówionych ratach. Do chwili obecnej należność nie została jednak uregulowana, wobec czego kredytodawca wypowiedział umowę, a po upływie okresu wypowiedzenia, tj. w dniu 26.05.2015r., całe zobowiązanie stało się wymagalne. Pomimo monitów i wezwań pozwany nie zwrócił należności. Na dochodzoną pozwem kwotę składają się: 2.571,51 zł – kwota kapitału; 294,95 zł – suma odsetek umownych i karnych obliczona na dzień sporządzenia pozwu, tj. 16.11.2015r.; 435,30 zł – kwota kosztów monitów i upomnień. Pozwany nie zajął stanowiska w sprawie, nie stawił się również na rozprawę. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 21.07.2013r. N. K. zawarł z (...) S.A. we W. ( (...) ) umowę o kredyt konsumencki na zakup towarów i usług, w kwocie 4.022,10 zł, oznaczoną numerem (...) . Należność była oprocentowana (16 % w stosunku rocznym), przy czym, jak wskazano w umowie, oprocentowanie nie mogło przekroczyć czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP. Pozwany zobowiązał się do spłaty zobowiązania w 36 ratach płatnych do 21 dnia każdego miesiąca, począwszy od sierpnia 2013r. Wysokość każdej z 35 rat wynosiła 141,41 zł, natomiast ostatnia rata wynosiła 141,18 zł. Ostateczny termin spłaty należności ustalono na 21.07.2016r. Niespłacenie raty w ustalonym terminie powodowało powstanie zadłużenia przeterminowanego, od którego (...) S.A. we W. mógł pobierać odsetki karne w wysokości odsetek maksymalnych obowiązujących w dniu ich naliczenia. Pozwany wyraził nadto zgodę na prowadzenie działań monitorująco – upominawczych. Opłaty z tego tytuły miały mieć następującą wysokość: wysłanie wezwania do zapłaty lub prośbę o dopłatę (list zwykły) 13 zł; wysłanie wezwania do zapłaty (list polecony) 17 zł; telefoniczne wezwanie do zapłaty 10 zł; wezwanie do zapłaty przy wykorzystaniu SMS 1 zł; udokumentowana windykacyjna wizyta terenowa 45 zł; windykacja zewnętrzna – według kosztów rzeczywiście poniesionych, jednak nie więcej niż 15% kwoty wymagalnej należności kredytodawcy z tytułu zleconej do windykacji umowy. W przypadku nieuregulowania w terminach określonych w umowie dwóch pełnych rat kredytu, (...) uprawniony został do wypowiedzenia umowy, po uprzednim wezwaniu pozwanego do zapłaty zaległych rat w ustalonym terminie, nie krótszym niż 7 dni. Termin wypowiedzenia wynosił 30 dni. Dowód: umowa o kredyt konsumencki wraz z wnioskiem oraz załącznikami k. 19-22. W dniu 30.08.2013r. (...) S.A. we (...) Bank S.A. we W. zawarły umowę przelewu wierzytelności, na podstawie której (...) przeniósł na rzecz (...) Bank S.A. oznaczone wierzytelności, w tym tę względem pozwanego. Aktualnie zaległość wynosi: 2.571,51 zł z tytułu niezwróconej kwoty kapitału, 294,95 zł z tytułu naliczonych odsetek umownych i karnych. Pozwanego obciążono nadto kwotę 435,30 zł obejmującą koszty działań windykacyjnych i upominawczych. Pozwany nie uiścił wskazanych kwot. Dowód: umowa przelewu wierzytelności k. 31-36. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej mierze. Jak stanowi art. 354 § 1 k.c. , dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego. W świetle art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W ocenie sądu strona powodowa wykazała zasadność roszczenia, tak w zakresie zaciągnięcia przez pozwanego zobowiązania pieniężnego i niespłacenia długu w umówionym terminie, jak i przeniesienia wierzytelności z tytułu tego zobowiązania na rzecz powoda. Z tej przyczyny sąd uwzględnił żądanie tak, co do należności głównej w kwocie 2.571,51 zł, jak i odsetek umownych i karnych w kwocie 294,95 zł. Natomiast za nieudowodnione sąd uznał żądanie pozwu w zakresie zapłaty kwoty 435,30 zł tytułem opłat za czynności windykacyjne i upominawcze. Strona powodowa nie przedstawiła bowiem żadnych dowodów na okoliczność, że w istocie poniosła koszty upomnień, wezwań do zapłaty czy czynności windykacyjnych firmy zewnętrznej we wskazanej kwocie ( art. 6 k.c. , art. 232 k.p.c. ). Dołączony do pozwu wykaz kosztów monitów i upomnień (k. 17-18), stanowi wyłącznie dowód tego, w jakich dniach dokonywano określonych w nim czynności, natomiast w żaden sposób nie świadczy o wysokości realnie poniesionych kosztów. Wskazane kwoty są bowiem tożsame z tymi, określonymi ryczałtowo w umowie kredytu. Tymczasem w świetle orzecznictwa Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (por. wyrok Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2012 r., w sprawie o sygn. akt. XVII AmC 5533/11), w pełni akceptowanego przez sąd orzekający w niniejszej sprawie, umowne postanowienia dotyczące opłat za czynności windykacyjne stanowią klauzulę abuzywną ( art. 385 1 k.c. ). De facto wskazana opłata stanowi bowiem opłatę ukrytą, bądź też ukryte, wyższe niż maksymalne, odsetki od kapitału. Postanowienie takie, jako zmierzające do obejścia prawa uznać należy za nieważne w świetle przepisu art. 58 § 1 k.c. Taki stan rzeczy skutkował oddaleniem powództwa w części dotyczącej kosztów za czynności windykacyjne i upominawcze. Zgodnie z treścią art. 339 § 1 i § 2 k.p.c. , jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W niniejszej sprawie pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew, nie stawił się również na rozprawę (k. 47), wobec czego należało wydać wyrok zaoczny. W tym stanie rzeczy sąd zasądził od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 2.866,46 zł, oddalając powództwo w zakresie kwoty 435,30 zł. Orzeczenie o rygorze natychmiastowej wykonalności uzasadnia z kolei przepis art. 333 § 1 punkt 3 k.p.c. , który nakazuje, w przypadku wydania wyroku zaocznego, nadać rygor natychmiastowej wykonalności. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu uzasadnia art. 100 k.p.c. zdanie pierwsze , albowiem strona powodowa wygrała proces w 87%. Na zasądzoną kwotę w wysokości 107,14 zł składa się stosunkowo pomniejszona równowartość opłaty od pozwu w kwocie 100 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz uiszczonej przez stronę powodową opłaty notarialnej w kwocie 6,15 zł. Biorąc pod rozwagę poczynione ustalenia faktyczne, treść przywołanych przepisów prawa oraz przeprowadzone rozważania należało orzec jak w sentencji.