I C 1130/13

Sygn. akt I C 1130/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Stępniewski Sędziowie: - Protokolant: Sebastian Śliwiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2013 r. w L. sprawy z powództwa (...) SA V. (...) z/s w W. przeciwko M. B. o zapłatę I. Zasądza od pozwanego M. B. na rzecz powoda (...) SA V. (...) z siedzibą w W. kwotę 15.350,00 złotych z odsetkami w wysokości ustawowej od dnia 26 czerwca 2012 roku do dnia zapłaty, II. Zasądza od pozwanego M. B. na rzecz powoda (...) SA V. (...) z siedzibą w W. koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego w całości, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu. III. Wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt: I C 1130/13 UZASADNIENIE wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie W dniu 3.06.2013 r. powód (...) Spółka Akcyjna V. (...) z siedzibą w W. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew o zapłatę kwoty 15.350 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 26.06.2012 r. do dnia zapłaty. Postanowieniem z dnia 17.07.2013 r. wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, Sąd Rejonowy Lublin – Zachód przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Legionowie. Na rozprawie w dniu 20.12.2013 r. pozwany oświadczył, iż uznaje powództwo. Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: W dniu 26.07.201o w W. miała miejsce kolizja pojazdu marki N. (...) o nr rejestracyjnym (...) . Powyższy pojazd w okresie od 15.07.2010 do 14.07.2011 r. posiadał ochronę ubezpieczeniową w zakresie AC u powoda. Pozwany zgłosił szkodę w pojeździe i wskazał, iż do wypadku doszło, albowiem nie zatrzymał się przed znakiem stop i wjechał wymuszając pierwszeństwo wskutek czego zajechał drogę samochodowi marki A. (...) na włoskich tablicach rejestracyjnych. W samochodzie należącym do pozwanego został uszkodzony prawy bok. Na podstawie operatu szkodowego AC oraz kalkulacji naprawy została oszacowana wartość naprawy pojazdu na kwotę 15.350 złotych (k. 37). Przeciwko pozwanemu toczyła się sprawa karna przed Sądem Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia II Wydział Karny, która zakończyła się wydaniem w dniu 29.02.2012 r. wyroku skazującego wobec pozwanego. Pozwany został uznany za winnego tego, że w dniu 9.08.2009 r. w W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą doprowadził powoda do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.350 złotych w ten sposób, że podając nieprawdziwe okoliczności na temat kolizji w dniu 26.07.2010 r. należącego do niego pojazdu marki N. (...) z pojazdem A. wprowadził w błąd przedstawiciela powoda co do faktu zaistnienia kolizji drogowej czym przyczynił się do wypłaty nienależnego odszkodowania z tytułu ubezpieczenia AC pojazdu N. (...) .(k.19) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów załączonych do akt przez powoda. Sąd zważył, co następuje. Powództwo zasługuje na uwzględnienie, albowiem pozwany uznał powództwo. Stosownie do przepisu art. 213 § 2 k.p.c. Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem z zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził aby uznanie powództwa było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego albo zmierzało do obejścia prawa. Ponadto, stosownie do przepisu art. 11 k.p.c. ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym. Jak wynika z dołączonego do akt niniejszego postępowania wyroku Sądu Rejonowego pozwany został skazany a wyrok jest prawomocny, tym samym tut. Sąd związany jest powyższym wyrokiem. Jednocześnie stosownie do przepisu art. 333 § 1 k.p.c. Sąd z urzędu nadaje rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza roszczenie uznane przez pozwanego. Jak wskazano powyżej pozwany uznał powództwa, tym samym Sąd stosując przepis art. 333 k.p.c. , nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności. Stosownie do przepisu art. 98 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu), a zatem Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego. Jednocześnie Sąd stosownie do przepisu art. 108 k.p.c. rozstrzygnął jedynie o zasadach poniesienia przez strony kosztów procesu, pozostawiając szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł, jak w sentencji.