I C 1130/12

Sygn. akt I C 1130/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Stępniewski Sędziowie: - Protokolant: Sebastian Śliwiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. w L. sprawy z powództwa M. M. przeciwko H. (...) . K. i Wspólnicy Sp. j. o zapłatę I. uchyla w całości wyrok zaoczny wydany w sprawie niniejszej w dniu 05 czerwca 2013 roku i powództwo oddala. II. zasądza od powoda M. M. na rzecz H. (...) . K. i Wspólnicy Sp. j. koszty procesu – koszty zastępstwa procesowego w całości, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu. Sygn. akt: I C 1130/12 UZASADNIENIE W dniu 17.10.2012 r. do tut. Sądu wpłynął pozew złożony przez M. M. przeciwko H. (...) . K. i Wspólnicy sp. j. z siedzibą w L. o zapłatę odszkodowania w kwocie 5.000 zł za okres od sierpnia 2007 r. do grudnia 2007 roku w wysokości po 1.000 złotych miesięcznie w związku z brakiem realizacji umów najmu lokali budynku przy ul. (...) i w związku ze zniszczeniem rzeczy pozostawionych w lokalach i zatrzymanych przez pozwanego oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych. W dniu 5.06.2013 r. tut. Sąd wydał wyrok zaoczny, w którym zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.000 złotych. Pozwany złożył sprzeciw od wyroku zaocznego, w którym wniósł o uchylenie w całości wyroku zaocznego i oddalenie powództwa. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany otrzymał przydział lokalu nr (...) przy ul. (...) w W. jako lokal pracowniczy w budynku hotelowym należącym do Fabryki (...) osobowych (...) S.A. sp. Z o.o. w W. , którego pozwana była pracownikiem. Pozwana zamieszkiwała w lokalu nr (...) do sierpnia 2007 r. W dniu 22.03.2007 r. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej m. st. W. w W. zakaz eksploatacji budynku hotelowego adaptowanego na cele mieszkalne przy ul. (...) w W. do czasu zakończenia prac budowalnych i uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. W dniu 31.10.2008 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w W. I Wydział Cywilny ustalił, iż pomiędzy powodem a pozwanym istnieje stosunek najmu lokalu mieszkalnego nr (...) usytuowanego na nieruchomości pozwanego położonej w W. przy ul. (...) . W dniu 8.07.2009 r. pozwany wypowiedział powodowi zawartą umowę najmu. Z powyższego oświadczenia wynikało, iż rozwiązanie umowy najmu nastąpi z dniem 31.08.2009 r. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach ( art. 3 § 1 k.p.c. ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ( art. 227 k.p.c. ) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne ( art. 6 k.c. ). Powód nie wskazał czy dochodzi od pozwanego odszkodowania na podstawie przepisu art. 471 Kodeksu cywilnego czy też na art. 415 Kodeksu cywilnego . Nie wykazał także przesłanek odpowiedzialności przewidzianej w żadnym z powyżej wskazanych przepisów. Ponadto, powód powinien był wykazać jakiego rodzaju szkodę poniósł przez to, iż wypowiedziano mu umowę najmu lokalu. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż domaga się kwoty 5000 złotych tytułem odszkodowania za brak lokalu oraz za zniszczenie rzeczy pozostawionych w lokalu mieszkalnym. Powód nie wskazał przy tym co zostało zniszczone i jaką wartość przedstawiały zniszczone rzeczy. Nie przedstawił także dowodów wskazujących, iż za ewentualne zniszczenie rzeczy odpowiedzialny jest pozwany. Powyższe okoliczności spowodowały, iż powództwo w niniejszej sprawie zostało oddalone. Stosownie do przepisu art. 98 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu), a zatem Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego koszty procesu – koszty zastępstwa procesowego w całości. Jednocześnie Sąd stosownie do przepisu art. 108 k.p.c. rozstrzygnął jedynie o zasadach poniesienia przez strony kosztów procesu, pozostawiając szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł, jak w sentencji.