I C 1467/17

Sąd Rejonowy w KłodzkuKłodzko2017-07-26
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
pożyczkazapłatanieudowodnienie roszczeniawyrok zaocznyciężar dowoduk.c.k.p.c.

Podsumowanie

Sąd Rejonowy w Kłodzku oddalił powództwo o zapłatę z powodu nieudowodnienia roszczenia przez stronę powodową, mimo wydania wyroku zaocznego.

Powódka E. domagała się od pozwanego A. S. zapłaty 1 371,54 zł tytułem niespłaconej pożyczki. Pozwany, mimo prawidłowego doręczenia, nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd, wydając wyrok zaoczny, uznał, że twierdzenia powódki budzą uzasadnione wątpliwości, ponieważ nie przedłożyła ona żadnych dokumentów potwierdzających istnienie zobowiązania pozwanego, co narusza obowiązek udowodnienia dochodzonego roszczenia.

Powódka E. z siedzibą w P. wniosła o zasądzenie od pozwanego A. S. kwoty 1 371,54 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu, wskazując na zawartą umowę pożyczki i jej niespłacanie przez pozwanego. Pomimo skutecznego doręczenia odpisu pozwu, pozwany nie ustosunkował się do żądania. Sąd Rejonowy w Kłodzku, rozpoznając sprawę w trybie wyroku zaocznego, oddalił powództwo. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 339 § 2 k.p.c., twierdzenia powoda przyjmuje się za prawdziwe, chyba że budzą uzasadnione wątpliwości. W niniejszej sprawie wątpliwości takie zaistniały, ponieważ powódka nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających istnienie zobowiązania pozwanego, w tym umowy pożyczki ani dowodów wpłat. Sąd przypomniał, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z niego wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.), a strona powodowa nie uczyniła zadość temu obowiązkowi, co skutkowało oddaleniem powództwa.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, twierdzenia powoda nie mogą stanowić podstawy do zasądzenia dochodzonego roszczenia, jeśli budzą uzasadnione wątpliwości, nawet w przypadku wyroku zaocznego.

Uzasadnienie

Sąd, wydając wyrok zaoczny, ma obowiązek ocenić, czy twierdzenia powoda nie budzą uzasadnionych wątpliwości. W sytuacji braku przedłożenia przez powoda dokumentów potwierdzających istnienie zobowiązania, twierdzenia te należy uznać za nieudowodnione, co skutkuje oddaleniem powództwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

pozwany A. S.

Strony

NazwaTypRola
E.spółkapowód
A. S.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 339 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

W razie wydania wyroku zaocznego przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.

k.c. art. 6

Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Pomocnicze

k.p.c. art. 187 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Pismo procesowe powinno zawierać m.in. dowody na poparcie przytoczonych okoliczności.

k.p.c. art. 126 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania cywilnego

Każde pismo procesowe powinno zawierać dowody na poparcie przytoczonych okoliczności.

k.p.c. art. 232 § zd. 1

Kodeks postępowania cywilnego

Strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.

k.p.c. art. 210 § § 2 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd pouczył stronę powodową o treści przepisów proceduralnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieudowodnienie dochodzonego roszczenia przez stronę powodową. Brak przedłożenia przez powódkę dokumentów potwierdzających istnienie zobowiązania pozwanego. Naruszenie przez powódkę obowiązku ciężaru dowodu (art. 6 k.c.).

Godne uwagi sformułowania

okoliczności wskazane w pozwie budzą wątpliwości strona powodowa, nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających istnienie zobowiązania pozwanego same twierdzenia strony powodowej nie mogą być dowodem w sprawie strona powodowa nie uczyniła zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 6 k.c.

Skład orzekający

Izabela Kosińska – Szota

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie konieczności udowodnienia roszczenia przez powoda, nawet w przypadku wyroku zaocznego, oraz znaczenia przedłożenia dokumentów potwierdzających zobowiązanie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku dowodów w sprawie o zapłatę, gdzie pozwany nie podjął obrony.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ilustruje podstawową zasadę ciężaru dowodu w postępowaniu cywilnym, co jest ważne dla prawników, ale nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.

Wyrok zaoczny nie oznacza automatycznego wygrania sprawy – powód nadal musi udowodnić swoje racje.

Dane finansowe

WPS: 1371,54 PLN

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I C 1467/17 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lipca 2017 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Izabela Kosińska – Szota Protokolant: sekretarz sądowy Natalia Stokłosa po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa E. z siedzibą w P. przeciwko A. S. o zapłatę 1 371,54 zł oddala powództwo. UZASADNIENIE Strona powodowa E. z siedzibą w P. wniosła o zasądzenie od pozwanego A. S. kwoty 1 371,54 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 27 lipca 2016 r. oraz kosztów procesu w kwocie 30 zł. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że w dniu 25 listopada 2015 r. zawarła z pozwanym umowę pożyczki pieniężnej nr (...) na kwotę 1 514,81 zł, zaś łączne zobowiązanie z tytułu przedmiotowej umowy, które pozwany zobowiązał się spłacić z 35 tygodniowych ratach wynosiło 1 567,64 zł. Powódka podniosła, że pozwany nie wywiązywał się z terminowego spłacania pożyczki, wobec czego w dniu 7 listopada 2016 r. wypowiedziała mu umowę i wezwała do spłaty pozostałej części zadłużenia. Pozwany nie zareagował na wezwanie, zaś próby pozasądowego rozwiązania sporu okazały się bezskuteczne. Pozwany, mimo skutecznego doręczenia odpisu pozwu nie ustosunkował się do jego treści i nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu z uwagi na nieudowodnienie dochodzonego roszczenia. Należy wskazać, że wobec niestawiennictwa pozwanego i nie zajęcia przez niego stanowiska w sprawie Sąd wydał wyrok zaoczny. Niemniej jednak, Sąd miał na względzie przepis art. 339 §2 k.p.c. , który stanowi, że w razie wydania wyroku zaocznego przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W ocenie Sądu okoliczności wskazane w pozwie budzą wątpliwości, bowiem strona powodowa, nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających istnienie zobowiązania pozwanego, w szczególności nie dołączyła dokumentów wymienionych w liście dowodów w pozwie wniesionym drogą elektroniczną do Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie. Sąd miał również na uwadze, że strona powodowa nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, dlatego też stosownie do przepisu art. 210 § 2 1 k.p.c. pouczył ją o treści art. 162, 207, 217, 229 i 230 k.p.c. Powódka twierdziła, że zawarła z pozwanym umowę pożyczki, na podstawie której zobowiązany był on do spłaty na jej rzecz kwoty 1 567,64 zł. Podała też, że pozwany nie wywiązywał się prawidłowo ze spłaty należności i mimo wezwań do zapłaty tylko częściowo uiścił raty pożyczki. Należy wskazać, że same twierdzenia strony powodowej nie mogą być dowodem w sprawie, jeśli zaś strona powodowa dochodzi określonych roszczeń przeciwko pozwanemu, to winna właściwie je wykazać przedkładając stosowne dokumenty. Wynika to z obowiązków strony powodowej wynikającej z art.187 § 1 k.p.c. w zw. z art.126 § 1 pkt 3 k.p.c. Przepis art.126 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi wszak, że każde pismo procesowe powinno zawierać dowody na poparcie przytoczonych okoliczności. Ponadto przepis art.232 zd. 1 wskazuje: strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Przepisy te wiążą się więc w sposób oczywisty z przepisem art. 6 k.c. , który stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W kontekście powyższego Sąd ocenia, czy przytoczone przez stronę powodową w uzasadnieniu pozwu okoliczności znajdują potwierdzenie w dowodach, które powinny być dołączone do pozwu, nie zaś bezkrytycznie przyjmuje za prawdziwe okoliczności wskazane w pozwie, nawet, gdy pozwany nie zajmie stanowiska w sprawie. Mając na uwadze powyższe - strona powodowa nie uczyniła zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 6 k.c. i w/w przepisom proceduralnym - Sąd oddalił powództwo w całości.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę