I C 1126/16

Sygn. akt: I C 1126/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ G. , dnia 14 marca 2017r Sąd Rejonowy w Gdyni, I Wydział Cywilny Przewodniczący: SSR Małgorzata Nowicka - Midziak Protokolant: Yuliya Kaczor po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2017r sprawy z powództwa M. W. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Wspólnocie (...) Lokali Mieszkalnych w G. przy ul. (...) o wydanie 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 120 zł. (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt. I C 1126/16 UZASADNIENIE Powódka M. W. pozwem z dnia 31 sierpnia 2016 r. skierowanym przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Wspólnocie (...) Lokali Mieszkalnych w G. przy ulicy (...) wniosła o nakazanie pozwanej wydania powódce uchwał podjętych w dniu 10 marca 2016 r. na Walnym Zebraniu Wspólnoty Mieszkaniowej, zobowiązanie pozwanej do podania numerów porządkowych uchwał oraz innych tytułów (o ile zostały im nadane), a także o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania strona powodowa wskazała, że jest członkiem pozwanej Wspólnoty. Jako osoba uprawniona, skierowała do Zarządu Wspólnoty wezwanie do przesłania jej uchwał podjętych na Walnym Zebraniu Wspólnoty, które odbyło się w dniu 10 marca 2016 r. Uchwały, które zostały przekazane powódce, były jedynie kserokopiami i nie zostały potwierdzone za zgodność z oryginałem. Dodatkowo, powódka nie otrzymała pisma przewodniego, z którego wynikałoby, ile uchwał zostało w tym dniu podjętych. Strona powodowa podniosła, że uniemożliwia jej to ewentualne zaskarżenie uchwał do sądu, który wymaga przedłożenia mu oryginałów zaskarżanych uchwał, ewentualnie uwierzytelnionych ich odpisów. (pozew k. 2-3) W odpowiedzi na pozew pozwana Wspólnota Mieszkaniowa Wspólnota (...) Lokali Mieszkalnych w G. przy ulicy (...) wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na jej rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwana wskazała, że na Walnym Zebraniu Wspólnoty Mieszkaniowej w dniu 10 marca 2016 r. podjęto cztery uchwały. Powódka była na tym Zebraniu obecna i wzięła udział w głosowaniu. Pomimo tego, na żądanie powódki, pozwana Wspólnota przesłała jej listem poleconym kserokopie uchwał Walnego Zebrania Wspólnoty. Strona pozwana podniosła, że z żadnego przepisu prawa nie wynika, aby Wspólnota miała obowiązek doręczać swoim członkom oryginały lub kserokopie powziętych przez właścicieli uchwał. Ich oryginały pozostają natomiast do wglądu członków Wspólnoty w ramach ich uprawnień kontrolnych wynikających z art. 29 ust. 3 ustawy z dnia24czerwca 1994 r. o własności lokali. Z treści pozwu jednoznacznie wynika, że powódka otrzymała kopie żądanych dokumentów. Fakt, że forma przesłanych informacji nie odpowiada powódce, nie stanowi - w ocenie pozwanej - wystarczającego uzasadnienia dla żądania pozwu. Pozwana wskazała, iż wbrew twierdzeniom powódki, możliwość zaskarżenia do sądu uchwał wspólnoty mieszkaniowej nie jest uzależnione od posiadania oryginału uchwały lub jej kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, albowiem wystarczająca jest znajomość treści zaskarżanego aktu. (odpowiedź na pozew k. 18-21) W piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2017 roku powódka M. W. wskazała, że trzykrotnie zwracała się do strony pozwanej z prośbą o przesłanie wszystkich uchwał podjętych w dniu 10 marca 2016 r. na Walnym Zebraniu Wspólnoty Mieszkaniowej. Pierwsze wezwanie z dnia 15 marca 2016 r. pozostało bez odpowiedzi, w związku z czym powódka ponownie wezwała Zarząd Wspólnoty do doręczenia na jej adres uwierzytelnionych odpisów uchwał w terminie 7 dni. Powódka otrzymała jedynie kserokopie uchwał już po upływie zakreślonego terminu i bez żadnego pisma przewodniego. Powódka podniosła, że kolejny raz wezwała pozwaną do przedłożenia uchwał poświadczonych za zgodność z oryginałem, co jednak nie nastąpiło. Powódka zauważyła, że zagwarantowane przez art. 27 ustawy o własności lokali ustawowe prawo kontroli działalności zarządu odnosi się również do udostępniania właścicielom, na ich żądanie, kserokopii dokumentacji wspólnoty mieszkaniowej. W związku z powyższym strona pozwana miała obowiązek przesłania powódce trzykrotnie zawnioskowanych dokumentów w formie przez nią określonej. (pisma z dnia 11.01.2017r. k. 31-36, 37-41) W odpowiedzi na powyższe strona pozwana podtrzymała stanowisko zawarte w odpowiedzi na pozew. (pismo z dnia 18.02.2017r. k. 45-48) Sąd ustalił co następuje: M. W. jest członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej (...) w G. przy ulicy (...) w G. . ( okoliczność bezsporna) W dniu 10 marca 2016 roku odbyło się Zebranie Wspólnoty Mieszkaniowej, na którym podjęte zostały następujące uchwały: - uchwała nr (...) w sprawie wyboru Zarządu Wspólnoty, - uchwała nr (...) w sprawie Komisji Rewizyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej, - uchwała nr (...) w sprawie zatwierdzenia planu gospodarczo-finansowe- go na rok 2016, - uchwała nr (...) w sprawie zatwierdzenia sprawozdania Zarządu za rok 2015 i udzielenia absolutorium. M. W. była obecna na Zebraniu i brała udział w głosowaniu. (okoliczność bezsporna, potwierdzone nadto kserokopiami uchwał k. 7-10) Pismem z dnia 15 marca 2016 r. M. W. zwróciła się do Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej z wnioskiem o przesłanie jej zawiadomienia o Walnym Zebraniu opatrzonego pieczątką Wspólnoty oraz o przekazanie powódce wszystkich uchwał podjętych przez Walne Zebranie w dniu 10 marca 2016r. (okoliczność bezsporna, potwierdzona nadto pismem z dnia 15.03.2016r. k. 4) W związku z brakiem odpowiedzi, M. W. pismem z dnia 31.05.2016r. ponownie wystąpiła do Zarządu pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej z wnioskiem o doręczenie jej w terminie 7 dni uwierzytelnionych odpisów uchwał podjętych na Walnym Zebraniu Wspólnoty, które odbyło się w dniu 10 marca 2016 r. Pozwana przesłała powódce listem poleconym kserokopie podjętych uchwał nr (...) , nr (...) , nr (...) i nr (...) , które powódka odebrała w dniu 17.06.2016 r. (okoliczność bezsporna, potwierdzone nadto pismem z dnia 31.05.2016r. k. 6 oraz kserokopiami uchwał k. 7-10). Pismem z dnia 12 lipca 2016 r. powódka ponownie zażądała doręczenia jej uchwał w uwierzytelnionej formie i opatrzonych podpisem protokolanta wraz z pismem przewodnim wskazującym, ile uchwał otrzymała. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. (okoliczność bezsporna, potwierdzone nadto pismem z dnia 17.07.2016r. k. 11) Sąd zważył co następuje: Powyższy stan faktyczny w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy był pomiędzy stronami bezsporny, a nadto potwierdzony dokumentami prywatnymi złożonymi do akt sprawy, których prawdziwość i wiarygodność nie była w toku procesu kwestionowana. Zauważyć w tym miejscu należy, że strony nie prowadziły sporu co do okoliczności faktycznych sprawy, zaś kwestią sporną pozostawała prawna ocena sposobu realizacji przez stronę pozwaną obciążającego ją z mocy ustawy obowiązku informacyjnego. W pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutu braku należytego umocowania pełnomocnika procesowego do reprezentowania pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej. Zgodnie z art. 22 ust 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. 1994 nr 85 poz. 388 z późn. zm.) czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie. Do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej (ust. 2). W ustępie 3 ustawodawca przykładowo (a nie enumeratywnie) wymienił czynności przekraczające zwykły zarząd. Jednocześnie ustawa nie definiuje bliżej pojęcia „czynności zwykłego zarządu” i „czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu”, poza wyżej wskazanym przykładowym wyszczególnieniem czynności należących do katalogu czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. W orzecznictwie przyjmuje się, że zwykły zarząd oznacza podejmowanie czynności związanych z bieżącym administrowaniem rzeczą, zarówno o charakterze faktycznym, jak i prawnym. Do zakresu tego pojęcia należą również czynności procesowe. Za czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu uznawane są czynności o charakterze nadzwyczajnym, dotyczące głębokiej ingerencji w sam przedmiot objęty zarządem lub związane z nim interesy takie jak zbycie czy gruntowną zmianę rzeczy objętych zarządem (por. wyrok SN z dnia 15 października 2002 r., II CKN 1479/00, LEX nr 75271). Biorąc za podstawę powyższe uznać należało, że czynność polegająca na udzieleniu pełnomocnictwa do reprezentowania pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej przed sądem w niniejszej sprawie należy do czynności zwykłego zarządu. Nie było zatem wymagane, wbrew stanowisku powódki, podjęcie przez właścicieli lokali uchwały wyrażającej zgodę na udzielenie pełnomocnictwa procesowego. Przechodząc do dalszych rozważań zauważyć trzeba, iż kwestię dostępu członka wspólnoty mieszkaniowej do dokumentów wspólnotowych reguluje ustawa o własności lokali , która przyznaje właścicielowi lokalu prawo wykonywania czynności kontrolnych. Zgodnie bowiem z treścią art. 27 u.w.l. każdy właściciel lokalu ma prawo i obowiązek współdziałania w zarządzie nieruchomością wspólną, co nie uchybia przepisom z art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy. Przepis ten skorelowany jest z treścią art. 29 ust. 3 u.w.l., zgodnie z którym każdemu właścicielowi lokalu służy prawo kontroli działalności zarządu wspólnoty. Powyższe oznacza, że członkowi wspólnoty przysługuje roszczenie informacyjne, któremu odpowiada ciążący na zarządzie lub zarządcy obowiązek udzielania informacji dotyczących wspólnoty i nieruchomości wspólnej. Prawo kontroli przysługujące właścicielowi lokalu zostało przy tym sformułowane bardzo szeroko, a ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych szczególnych regulacji ustawowych. W szczególności nie określił, w jaki sposób uprawnienia informacyjne członków wspólnoty powinny być realizowane. W ocenie Sądu oczywistym pozostaje, że każdy członek wspólnoty mieszkaniowej ma prawo zapoznawać się z dokumentacją dotyczącą wspólnoty i nieruchomości wspólnej. Oznacza to, że zarząd nie może odmówić właścicielowi lokalu wglądu do jakichkolwiek dokumentów. Nie oznacza to bynajmniej, że na każde żądanie członka wspólnoty zarząd musi sporządzać kopie wszelkich dokumentów w wymaganej przez wnioskodawcę formie. W okolicznościach analizowanej sprawy powódka wystąpiła z roszczeniem o doręczenie jej uwierzytelnionych odpisów uchwał podjętych na Walnym Zebraniu Wspólnoty Mieszkaniowej w dniu 10 marca 2016 r. W ocenie Sądu tak sformułowane żądanie nie znajduje żadnego umocowania w obowiązujących przepisach prawa. Zauważyć w pierwszej kolejności trzeba, że powódka była obecna na Zebraniu Wspólnoty, na której podjęte zostały wyżej wskazane uchwały. Dodatkowo, M. W. uzyskała od strony pozwanej kserokopie przedmiotowych uchwał. Posiadała zatem możliwość bezpośredniego i szczegółowego zapoznania się z ich treścią, zaś jej roszczenie informacyjne zostało w pełni zaspokojone. Jednocześnie, z żadnego przepisu prawa nie wynika, aby pozwana Wspólnota miała obowiązek doręczania swoim członkom kopii uchwał poświadczonych za zgodność z oryginałem, wykracza to bowiem poza ramy realizacji uprawnień informacyjnych właściciela lokalu. Wykonywanie prawa do uzyskania informacji związanych z funkcjonowaniem wspólnoty powinno być realizowane w sposób celowy i zmierzać do urzeczywistnienia uprawnień kontrolnych właściciela. Tymczasem, powódka miała zapewnioną pełną możliwość dostępu do interesującej ją dokumentacji. Pozostałe zarzuty podnoszone w pismach procesowych powódki, a dotyczące nieprawidłowości w zakresie zwołania Zebrania Wspólnoty oraz błędności podjętych uchwał, wykraczają poza ramy niniejszego postepowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił powództwo jako pozbawione uzasadnionych podstaw, o czym rozstrzygnął w punkcie 1 wyroku. O kosztach procesu rozstrzygnięto w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. , obciążając stronę powodową (jako przegrywającą sprawę) obowiązkiem zwrócenia pozwanej poniesionych przez nią kosztów procesu w postaci kosztów zastępstwa procesowego. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 31 sierpnia 2016 r., toteż zastosowanie znajduje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych sprzed nowelizacji z dnia 27.10.2016r., zaś co do wysokości tego wynagrodzenia przepisy § 2 pkt 1 powołanego rozporządzenia.