I C 1121/17

Powódka D. M. wniosła o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i wydanie jej połowy balkonu, twierdząc, że pozwany R. S. bezprawnie zajął całą jego powierzchnię. Powódka argumentowała, że balkon stanowi część wspólną nieruchomości, a pozwany naruszył jej prawo do współposiadania zgodnie z art. 206 k.c. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc, że powódce nie przysługuje prawo własności spornego balkonu i tym samym nie posiada ona legitymacji czynnej. Pozwany wskazał, że nabył lokal wraz z balkonem, który jest wyłącznie przez niego użytkowany i wpisany do księgi wieczystej jako pomieszczenie pomocnicze przynależne do jego lokalu. Sąd, analizując zebrany materiał dowodowy, w tym akty notarialne, wypisy z ksiąg wieczystych oraz operaty szacunkowe, doszedł do wniosku, że powódka nie wykazała swojego prawa do współposiadania balkonu. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 5 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, wpis w księdze wieczystej rozstrzyga na korzyść nabywcy przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi. W tym przypadku pozwany był wpisany jako właściciel lokalu, do którego przynależy balkon. Sąd odwołał się również do orzecznictwa Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego, które potwierdzają, że balkony służące wyłącznie do użytku właściciela lokalu mogą stanowić jego część składową, a nie część nieruchomości wspólnej. Choć sąd zauważył, że usytuowanie balkonu narusza prywatność powódki, uznał, że jej roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem nie mogło zostać uwzględnione bez wcześniejszego powództwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. W konsekwencji, sąd oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz pozwanego koszty procesu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający