I 1 C 2147/15 upr.
Podsumowanie
Sąd Rejonowy w Gdyni oddalił powództwo spółki o zapłatę czesnego, uznając roszczenie za przedawnione na podstawie przepisów o prawie o szkolnictwie wyższym.
Powódka spółka z o.o. dochodziła zapłaty zaległego czesnego od pozwanego studenta. Sąd Rejonowy w Gdyni oddalił powództwo, uznając zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego za zasadny. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, wskazując na trzyletni termin przedawnienia roszczeń z tytułu czesnego, który w tej sprawie upłynął przed wniesieniem pozwu.
Powódka, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., wniosła pozew przeciwko J. K. o zapłatę kwoty 3247,39 zł wraz z odsetkami, tytułem nieopłaconego czesnego i skapitalizowanych odsetek. Pierwotnym wierzycielem była Szkoła Wyższa Biznesowa w R., która zawarła z pozwanym umowę o warunkach odpłatności za studia. Powódka nabyła wierzytelność na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd Rejonowy w Gdyni, po przekazaniu sprawy z Poznania, ustalił stan faktyczny i uznał zarzut przedawnienia za trafny. Sąd wskazał, że umowa o warunkach odpłatności za studia zawarta na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym podlega trzyletniemu terminowi przedawnienia, zgodnie z art. 160 ust. 7 tej ustawy. Ponieważ pozew został złożony po upływie tego terminu od daty skreślenia pozwanego z listy studentów, powództwo zostało oddalone w całości. Sąd orzekł również o kosztach postępowania, obciążając nimi powoda.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, roszczenie uczelni wyższej o zapłatę czesnego podlega trzyletniemu terminowi przedawnienia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że umowa o warunkach odpłatności za studia zawarta na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym stanowi samodzielny typ umowy, do którego mają zastosowanie przepisy tej ustawy, w tym art. 160 ust. 7, który stanowi o trzyletnim terminie przedawnienia roszczeń z niej wynikających.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
J. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) z ograniczoną odpowiedzialnoscią | spółka | powód |
| J. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
u.p.s.w. art. 160 § ust. 7
Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym
Roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat.
Pomocnicze
u.p.s.w. art. 160 § ust. 3
Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym
Warunki odpłatności za studia określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej.
k.c. art. 750
Kodeks cywilny
Nie można przyjąć, że do umowy o warunkach odpłatności za studia znajduje zastosowanie dwuletni termin przedawnienia wskazany w art. 751 pkt 2 k.c.
k.c. art. 98
Kodeks cywilny
Podstawa orzekania o kosztach postępowania.
k.p.c. art. 108
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzekania o kosztach postępowania.
Dz. U. z 2013 r., poz. 491
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
Podstawa ustalenia kosztów zastępstwa procesowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Roszczenie jest przedawnione na podstawie przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
Godne uwagi sformułowania
Roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat.
Skład orzekający
Ewa Kokowska-Kuternoga
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja terminu przedawnienia roszczeń z tytułu czesnego na gruncie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym."
Ograniczenia: Dotyczy umów zawartych na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu przedawnienia roszczeń, szczególnie w kontekście edukacji, co może być interesujące dla studentów i uczelni.
“Czy dług za studia może się przedawnić? Sąd Rejonowy w Gdyni rozstrzyga.”
Dane finansowe
WPS: 3247,39 PLN
Sektor
edukacja
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt: I 1 C 2147/15 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: sekr. sądowy Marta Bona po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) z ograniczoną odpowiedzialnoscią z siedzibą w W. przeciwko J. K. o zapłatę I Oddala powództwo w całości; II Ustala koszty postępowania na kwotę 717,00 złotych, w tym 600,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego; III Ustalonymi w pkt II kosztami obciąża powoda uznając je za uiszczone w całości. UZASADNIENIE Powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniósł pozew przeciwko J. K. o zapłatę kwoty 3247,39 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany był studentem w Wyższej Szkole (...) w R. i był zobowiązany do ponoszenia opłat w wysokości i terminach wskazanych w kwestionariuszu kandydata na studia, jednak pozwany nie uregulował w należnych opłat. Powód wskazał, że na podstawie umowy o zakup wierzytelności z dnia 7 lutego 2013 r. powód stał się wierzycielem pozwanego, a jego zaległość wynosi: tytułem nieopłaconego czesnego o terminach zapłaty: do 20.12.2005r – 400 zł , do 21.11.2005r- 400 zł , do 30.10.2005r – 400 zł, do 5.10.2005r – 400 zł oraz kwotę 1647, 39 zł skapitalizowanych odsetek . ( pozew – k. 2-4) Nakazem zapłaty z dnia 11 marca 2014 r. wydanym w postepowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Poznaniu- Stare Miasto orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. (nakaz zapłaty – k. 42) Pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wniósł o przekazanie sprawy sadowi właściwemu oraz o oddalenie powództwa w całości, zarzucając, że roszczenie będące przedmiotem pozwu jest przedawnione . (sprzeciw – k. 47-51) Postanowieniem z dnia 30.6.2015r sprawa została przekazana do Sądu rejonowego w Gdyni ze względu na miejsce zamieszkania pozwanego ( postanowienie k. 90, uzasadnienie k. 94-5) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W 2005 roku Szkoła Wyższa Biznesowa z siedzibą w R. zawarła z J. K. umowę o warunkach odpłatności za studia na wydziale nauk technicznych i kierunku technika samochodowa i ubezpieczenia komunikacyjne , na podstawie której uczelnia zobowiązała się do zapewnienia możliwości nauki na wybranym kierunku studiów i w wybranej formie, a J. K. zobowiązał się uiszczać czesne za realizowane studia w systemie płatności miesięcznych rat w wysokości określonej w załącznikach do umowy. Umowa została zawarta na czas nauki, przez który należy rozumieć okres od dnia przyjęcia w poczet studentów uczelni do dnia złożenia egzaminu dyplomowego, rezygnacji ze studiów lub skreślenia z listy studentów. (niesporne, statut uczelni k. 11-16,22-26, regulamin studiów k . 27-30, rozliczenie k. 32,zarządzenie w sprawie rekrutacji na rok 2005/2006 k. 32-34, przyznanie pozwanego k.112- na nośniku, kwestionariusz osobowy k 20, ) Zgodnie z zarządzeniem na rok 2005/2006 wysokość czesnego na kierunku technika samochodowa i ubezpieczenia komunikacyjne w ratach miesięcznych została ustalona na kwotę 400,00 zł. (niesporne, nadto tabela opłat k. 33-33v, regulamin k. 27-30, statut uczelni k. 11-16,22-26) J. K. został skreślony z listy studentów w dniu 8.2.2006r . (dowód: decyzja z dnia 8.2.2006r k. 38) W dniu 11 .10. 2012 r. Dział (...) Finansowej sporządził zestawienie zadłużenia J. K. , w którym wskazano na zaległość w kwocie 1600,00 zł tytułem czesnego z terminem płatności od 5.10.2005r do 20.12.2005r . (niesporne, nadto rozliczenie zadłużenia – k. 31) W dniu 29.10. 2012 r. Szkoła Wyższa Biznesowa w R. (zbywca) zawarła z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (nabywcą) umowę sprzedaży wierzytelności, przedmiotem której było przeniesienie na rzecz nabywcy wierzytelności pieniężnych wskazanych w wyciągu z załącznika, celem ich dalszej windykacji. W treści załącznika wskazana została wierzytelność przysługująca wobec J. K. w kwocie głównej 1600zł. (niesporne, nadto umowa sprzedaży wierzytelności z wyciągiem z załącznika – k. 34-5) Pismem z dnia 30 października 2012 r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. poinformował J. K. o nabyciu wierzytelności tytułem zadłużenia wynikającego z umowy o świadczenie usług edukacyjnych oraz wezwał go do zapłaty kwoty 2974, 48 zł. (niesporne, nadto wezwanie do zapłaty – k. 36-37) Sąd zważył, co następuje: Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd ustalił na podstawie dowodów z w/w dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, których prawdziwość nie budziła wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a nadto nie była kwestionowana przez strony, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary. Pozostałe dokumenty złożone w sprawie nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie wnoszą do sprawy nowych istotnych okoliczności. Powód domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na regulamin odpłatności za studia , na podstawie którego pozwany był zobowiązany do uiszczania opłat z tytułu czesnego. Ponadto powód wskazywał, iż dochodzoną w niniejszej sprawie wierzytelność z tytułu czesnego nabył od pierwotnego wierzyciela na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 29.10.2012r. W sprawie bezspornym było, iż pozwanego łączyła ze Szkołą Wyższą Biznesową w R. w/w umowa o warunkach odpłatności za studia oraz że powód na podstawie umowy przelewu wierzytelności nabył w dniu29.10.2012 r. od przedmiotowej uczelni wierzytelności pieniężne, wśród których wskazana została wierzytelność wobec pozwanego dochodzona w niniejszym procesie. Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia powoda. Odnosząc się w pierwszej kolejności do podniesionego zarzutu przedawnienia Sąd uznał, iż zarzut ten był trafny. W pierwszej kolejności należy wskazać, że pozwanego łączyła ze Szkołą Wyższą Biznesową w R. umowa o warunkach odpłatności za studia, zawarta w czasie obowiązywania ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. prawo o szkolnictwie wyższym (tj. Dz.U. 2012, poz. 572 ze zm.), zgodnie z którą warunki odpłatności za studia określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej ( art. 160 ust. 3 ). W ocenie Sądu umowa zawarta przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda stanowi samodzielny typ umowy, której elementy istotne określa w/w ustawa, wobec czego nie można przyjąć, że do umowy tej, na podstawie art. 750 k.c. , znajduje zastosowanie dwuletni termin przedawnienia wskazany w treści art. 751 pkt 2 k.c. Do umowy łączącej pozwanego z uczelnią będą bowiem miały zastosowanie przepisy w/w ustawy prawo o szkolnictwie wyższym ( art. 160 pkt 7 .:” Roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat.”), a w zakresie nieuregulowanym, przepisy ogólne Kodeksu cywilnego . Wobec powyższego w ocenie Sądu roszczenie uczelni o zapłatę czesnego jest roszczeniem, do którego ma zastosowanie trzyletni termin przedawnienia wynikający z art. 160 pkt 7 ustawy o szkolnictwie wyższym. Nadto należy wskazać, że umowa łącząca pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda została zawarta na czas nauki, przez który należy rozumieć okres od dnia przyjęcia w poczet studentów uczelni do dnia złożenia egzaminu dyplomowego, rezygnacji ze studiów lub skreślenia z listy studentów, a zatem do 8.2.2006r. Przyjmując zatem, że do roszczenia uczelni wyższej o zapłatę czesnego ma zastosowanie trzyletni termin przedawnienia, uznać należało, iż roszczenie dochodzone w niniejszej sprawie uległo przedawnieniu, albowiem pozew w tej sprawie złożono 25.2.2014r, więc po upływie trzech lat. Tym samym dochodzone w niniejszym procesie żądanie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie, zaś powództwo należało w całości oddalić. Podsumowując powyższe, Sąd w pkt. I wyroku, na podstawie art. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. z 2012 r., poz. 572 ze zm.) w zw. z § 20 Regulaminu studiów a contrario , oddalił powództwo jako niezasadne. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 k.p.c. i art. 108 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 4 w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 491), ustalając w pkt. II wyroku je na kwotę 717,00 zł, w tym 600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, na którą składają się: kwota 600,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 100 zł tytułem opłaty wpisu sądowego oraz 17 zł opłaty za pełnomocnictwo. W całości zostały poniesione przez powoda, wiec Sąd nie obciążył nimi wygrywającego pozwanego, ale powoda uznając je za uiszczone w całości.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę