I C 1110/24

Sygn. akt I C 1110/24 UZASADNIENIE W pozwie złożonym w dniu 12 kwietnia 2024 roku przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej (...) , powódka M. P. , wniosła o: 1. 
        uchylenie w całości uchwały nr 3/24 Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w K. z dnia 16 lutego 2024 r. w sprawie ustalenia opłat na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną; 2. 
        przywrócenie „status quo” zgodnego z wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach sygn. akt I C 1799/08 z dnia 8 września 2008 r.; 3. 
        zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając swoje żądanie powódka wskazała, że jest właścicielką dwóch lokali H i (...) o łącznej powierzchni użytkowej 206,14 m2 przy ul. (...) w K. . Lokale położone są na parterze w budynku handlowo - usługowo – handlowym. Stan faktyczny budynku przy ul. (...) nie uległ zmianie od dnia 8 września 2008 r. tj. od wydania orzeczenia przez Sąd Okręgowy w Kielcach sygn. akt I C 1799/08. Budynek posiada cztery kondygnacje o łącznej powierzchni 4 581,41 m2. Na parterze znajdują się wyodrębnione lokale użytkowe o łącznej powierzchni 1 097,79 m2 co stanowi 24 % powierzchni całego budynku. Części wspólne na parterze budynku zajmują 2,4 % powierzchni całego budynku, są to: dwa wejścia na dwie klatki schodowe, kotłownia oraz maszynownia zapewniająca pracę wind. Wejścia do lokali użytkowych na parterze prowadzą wprost z ulicy. Na trzech wyższych kondygnacjach wyodrębnione lokale użytkowe zajmują 2 117,65 m2 co stanowi 48% powierzchni całego budynku. Części wspólne to dwie klatki schodowe, korytarze i hole oraz dwie windy zajmują 1 174,91 m2 co stanowi 25,6% powierzchni całego budynku. Na wyższych kondygnacjach mieszczą się między innymi gabinety lekarskie i stomatologiczne, salony kosmetyczne i fryzjerskie, firmy finansowe i księgowe a na najwyższym piętrze (...) Agencja (...) prowadząca szkolenia. Klatki schodowe, hole i korytarze przedzielone przeszklonymi drzwiami są często wykorzystywane jako poczekalnie dla pacjentów czy klientów. Wszystkie te przestrzenie wspólne pięter są oświetlone przez cały dzień uruchamiane na czujniki ruchu i ogrzewane w sezonie zimowym. Najwyższe koszty generują oświetlenie, obsługa i konserwacja przeszklonych zewnętrznych wind oraz sprzątanie wewnątrz budynku. Od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach sygn. akt I C 1799/08, do dnia 01 marca 2024 r. — czyli przez prawie 16 lat powyższe orzeczenie było przez Wspólnotę wykonywane a stan faktyczny się nie zmienił. Obowiązywały stawki naliczeń kosztów zarządu nieruchomością wspólną — inne dla lokali znajdujących się na parterze budynku a inne dla lokali na piętrach. Z pisma „powiadomienie o podjęciu uchwał w wyniku głosów oddanych częściowo na zebraniu Wspólnoty w dniu 2.02.2024 r. a częściowo w drodze indywidualnego głosowania” powódka dowiedziała się o podjęciu uchwały nr 3/24 Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w K. z dnia 16 lutego 2024 r. w sprawie ustalenia opłat na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną. Na podstawi której ustalono miesięczną zaliczkę na pokrycie kosztów zarządzenia nieruchomością wspólną w wysokości 5,20 zł/m2 powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią przynależną, w tym wynagrodzenie zarządcy w kwocie 0,90 zł/m2 powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią przynależną. Z powyższego wynika dla powódki, właścicieli lokalu użytkowego na parterze podwyższenie kosztów zarządu nieruchomością wspólną z kwoty 3,00 zł/m2 do kwoty 5,20 zł/m2 co stanowi podwyżkę o 42,31 %. Uchwała nr 3/2024 właścicielom lokali użytkowych na piętrach obniża koszty zarządu nieruchomością wspólną z kwoty 5,75 zł/m2 do kwoty 5,20 zł/m2. W dniu 12 marca 2024 r. powódka wystąpiła do Wspólnoty z pismem o usunięcie naruszenia prawa polegającego na nie wykonywaniu wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach sygn. akt I C 1799/08 z dnia 8 września 2008 r. (pozew k. 3-7) Pozwana Wspólnota w odpowiedzi na pozew z dnia 7 czerwca 2024 roku wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki kosztów procesu według spisu kosztów przedstawionego na rozprawie. W uzasadnieniu pozwana wskazała, że powoływanie się przez powódkę na istniejące, poprzednie wyroki sądowe jest nieuprawnione, bowiem zostały one wydane w kompletnie różnym stanie faktycznym. Okoliczności te są znane powódce i w tym zakresie to ona narusza zasady współżycia społecznego, a nawet można uznać, iż wprowadza sąd w błąd. W obecnym czasie zmieniło się faktyczne korzystanie z części wspólnej przez powódkę. O ile wcześniej wykazywała ona, że do swoich lokali położonych na parterze korzysta jedynie z wejść od strony chodnika i ulicy, o tyle dziś nie jest to prawdą, bowiem korzysta w ramach komunikacji również z wspólnej klatki schodowej i wewnętrznego korytarza. Dodatkowo nawet najemcy powódki korzystają z klatki i potwierdza to wniosek najemcy o udostępnienie kluczy do klatki B przez którą się wchodzi na części wspólne i dostaje do lokali powódki. Uzasadnione jest szczególnie większe obciążenie powódki kosztami nieruchomości, bowiem ze względu na lokale powódki usytuowane od zewnątrz nieruchomości z wyjściami na chodnik konieczne jest częstsze sprzątanie, odśnieżanie czy remonty chodnika. Podobnie częściej odbywają się, z uwagi na prowadzony rodzaj działalności, dostawy towarów czy odbiór odpadów specjalistycznych. W związku z zainstalowaniem monitoringu oraz systemu parkingowego konieczne stało się zapewnienie lokali na wyższych kondygnacjach dla tych zamierzeń. Nie został tym obciążony parter budynku, bowiem nie ma tam miejsca, ale kondygnacje wyższe, które zapewnili korzystający właściciele części wspólnych na wyższych kondygnacjach. Właściciel lokalu położonego w budynku wielolokalowym jest jednocześnie właścicielem lokalu oraz współwłaścicielem gruntu, na którym stoi budynek, a także tych części nieruchomości, które służą do wspólnego użytku wszystkich właścicieli lokali. Co za tym idzie, ma on pełne prawo rozporządzać swoim lokalem, może również korzystać, wraz z innymi właścicielami lokali, z nieruchomości wspólnej oraz ma obowiązek, wraz z innymi właścicielami lokali, ponosić koszty utrzymania i eksploatacji nieruchomości wspólnej, nawet wtedy, gdy z urządzeń przeznaczonych do użytku wszystkich współwłaścicieli nie korzysta. Bezpodstawne jest zatem wyłączenie właścicieli lokali od A do N z części kosztów. Pozwany nadto wskazywał, że nie jest prawdą, że na poszczególnych kondygnacjach znajdują się poczekalnie czy też przestrzenie stanowiące cześć wspólną a zagospodarowane dla potrzeb właścicieli lokali usytuowanych na tychże piętrach — cała nieruchomość (teren zewnętrzny i zewnętrzny) sprzątana jest jeden raz dziennie, a oświetlenie korytarzy uruchamianie jest na czujniki ruchu. Domeną lokali użytkowych jest fakt, że maja do nich dostęp klienci, partnerzy biznesowi lub inne współpracujące osoby. Nie ma tu lokali mieszkalnych. Wobec braku nie tylko rażącej sprzeczności z prawem, ale braku jakiejkolwiek niezgodności z prawem zdaniem pozwanego powództwo należy oddalić. (odpowiedź na pozew k. 67-70) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka M. P. jest właścicielką lokalu niemieszkalnego położonego przy ul. (...) o powierzchni użytkowej 101,48 mkw objętego księgą wieczystą (...) oraz lokalu niemieszkalnego przy ul. (...) o powierzchni 104,66 m kw objętego kw (...) . dowód: odpis zwykły księgi wieczystej k. 15-17 W dniu 19 września 2023 roku M. P. została powiadomiona o podjęciu uchwał przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. (...) w K. , m.in. uchwały nr 3/2023 w sprawie ustalenia opłat na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną. Zgodnie z ta uchwałą, dla lokali znajdujących się na parterze, opłata na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną wynosi 3 zł z 1 m kw, zaś dla lokali na I, II, III piętrze 5,75 zł/mkw. Powódka drogą elektroniczną (na adres mailowy em-pe1944@o2.pl) otrzymała od Zarządu Wspólnoty dokumenty: zawiadomienie o zebraniu w dniu 2.02.2024 r., sprawozdanie finansowe zarządu nieruchomością wspólną za 2023 rok, wyjaśnienie do sprawozdania Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w K. za okres 01.01.2023 — 31.12.2023 r. (klasyfikacja koszów), projekty uchwał nr 1/2024, 2/2024, 3/2024, 4/2024. Projekt uchwały nr 3/2024 przewidywał: §1 1.Dla lokali znajdujących się na parterze ustala się zaliczkowe miesięczne opłaty na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną w wysokości 3 20 zł/m2 powierzchni użytkowej lokalu, w tym wynagrodzenie Zarządcy w wysokości 0,90 zł/ m2 powierzchni użytkowej lokalu. Zaliczka winna być płatna z góry do dnia 10 każdego miesiąca. 2 Dla lokali znajdujących się na piętrach I, II i III ustala się zaliczkowe miesięczne opłaty na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną w wysokości 5 95 zł/m2 powierzchni , użytkowej lokalu, w tym wynagrodzenie Zarządcy w wysokości 0,90 zł/ m2 powierzchni użytkowej lokalu. Zaliczka winna być płatna z góry do dnia 10 każdego miesiąca. §2 Ustala się, że sposób rozliczania kosztów zarządu nieruchomością wspólną będzie zgodny z zapisami art. 12 Ustawy o własności lokali , zastrzegając przy tym, że lokale położone na parterze budynku, posiadające wejście z zewnątrz, wyłączone będą z kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej — w części dotyczącej I, II i III piętra. §3 Do kosztów, o których mowa w §2 zalicza się: konserwacja dźwigów osobowych, sprzątanie wewnątrz budynku, energia elektryczna na częściach wspólnych wewnątrz budynku, w tym zasilanie dźwigów osobowych. W dniu 2 lutego 2024 r. odbyło się zebranie Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) , w którym uczestniczyła pełnomocnik powódki A. A. , która w trakcie zebrania musiała je opuścić (co zostało odnotowane w protokole zebrania str. 3). Ostatecznie Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. (...) , częściowo na zebraniu Wspólnoty dniu 2 lutego 2024 r. a częściowo w drodze indywidualnego głosowania podjęła uchwałę nr 3/24 z dnia 16 lutego 2024 r. w sprawie ustalenia opłat na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną, na podstawie której ustalono miesięczną zaliczkę na pokrycie kosztów zarządzania nieruchomością wspólną w wysokości 5,20 zł/m2 powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią przynależną, w tym wynagrodzenie zarządcy w kwocie 0,90 zł/m2 powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią przynależną. Treść uchwały nr 3/2024 z dnia 16 lutego 2024 roku powódka otrzymała w dniu 4 marca 2024 roku. Pismem z dnia 14 marca 2024 roku, powódka wezwała Wspólnotę do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego tą uchwałą. Wspólnota pismem z dnia 28 marca 2024 roku odpowiedziała odmownie. dowody: protokół k. 9-13, projekty uchwał k. 14, powiadomienie o podjęciu uchwał k. 19, uchwała nr 3/2023 k, 20v, sprawowanie finansowe za 2023 r. k. 22, wyjaśnienie do sprawozdania k. 23, powiadomienie o podjęciu uchwał k. 24, uchwała nr 3/2024 k. 25v, nota księgowa k., 27-28, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa k. 29-30, odpowiedź wspólnoty k. 31-35, płyta CD k. 130 Z inicjatywy M. P. wyrokiem z dnia 1 października 2007 roku Sąd Okręgowy w Kielcach sygn. akt IC 1719/07, uchylił uchwałę nr 21/2007 z dnia 23 kwietnia 2007 roku Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w K. , a w pozostałej części powództwo oddalił. W motywach orzeczenia wskazano, że rację ma powódka, która na podstawie uchwały nr 21/2007 z dnia 23 kwietnia 2007 roku zobowiązana jest ponosić koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, z której w ogóle nie korzysta. W przedmiotowej sprawie zachodzi bowiem związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy działalnością niektórych lokali - w szczególności tych, których klienci korzystają z wind, oświetlenia korytarzy oraz energii wytwarzanej przez kotłownie w okresie letnim - a wysokością kosztów zarządu związanych z nieruchomością wspólną. Sposób korzystania z tych lokali, a w tym generowane przy tym koszty wpływające bezpośrednio na koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, skutkować winno takim określeniem partycypacji w kosztach, by uczynić zadość określonej w art. 4 ustawy o własności lokali zasadzie równości praw i obowiązków. Jak uznał Sąd Okręgowy określenie wysokości proporcjonalnej do udziałów, a w oderwaniu od okoliczności faktycznych - jest sprzeczne z prawem. Z tego też względu Sąd Okręgowy, na podstawie art. 25 ustawy o własności lokali , uchwałę nr 21/2007 uchylił. dowody: wyrok z dnia 1 października 2007 roku, Sądu Okręgowego w Kielcach w sprawie I C 1719/07 z uzasadnieniem – akta sygn. I C 1719/07 Wyrokiem zaocznym z dnia 8 września 2008 roku, Sąd Okręgowy w Kielcach w sprawie I C 1799/08 uchylił uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej w K. przy ul. (...) , w tym uchwałę określającą jednakową stawkę opłat za utrzymanie części wspólnych dla wszystkich właścicieli lokali, w tym dla powódki posiadającej lokale na parterze, wskazując, że nie korzysta ona z części wspólnych jak np. korytarze na górnych kondygnacjach, schody czy winda. dowód: wyrok zaoczny z dnia 8 września 2008 roku, Sądu Okręgowego w Kielcach w sprawie I C 1799/08 z uzasadnieniem k. 37-41, akta sygn. I C 1799/08 Po wydaniu wyroku z dnia 8 września 2008 roku, Sądu Okręgowego w Kielcach w sprawie I C 1799/08 zmieniło się faktyczne korzystanie z części wspólnej nieruchomości. M. P. w ramach komunikacji korzysta oprócz wejść od strony chodnika i ulicy również ze wspólnej klatki schodowej i wewnętrznego korytarza. Dodatkowo najemcy powódki korzystają z klatki schodowej. Najemca wnioskował do Wspólnoty o udostępnienie kluczy do klatki B przez którą się wchodzi na części wspólne i dostaje do lokali powódki. Ze względu na lokale powódki usytuowane od zewnątrz nieruchomości z wyjściami na chodnik konieczne jest częstsze sprzątanie, odśnieżanie czy remonty chodnika. W związku z zainstalowaniem monitoringu oraz systemu parkingowego konieczne stało się zapewnienie lokali na wyższych kondygnacjach dla tych zamierzeń (obsługa parkingu). Nie został tym obciążony parter budynku, bowiem nie ma tam miejsca, ale kondygnacje wyższe, które zapewnili korzystający właściciele części wspólnych na wyższych kondygnacjach. Z monitoringu korzystają wszyscy członkowie Wspólnoty. dowody: zdjęcia k. 74-81, rzut piętra k. 82, wniosek k. 83, umowa na wykonanie systemu telewizji dozorowej HD k. 84-86, umowa k. 88-89, zeznania świadka A. A. k. 153-157, zeznania świadka M. W. k. 165-166, zeznania świadka D. W. k. 171-172, zeznania świadka T. D. k. 179-184, zeznania pozwanego k. 208v Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przedłożonych dokumentów, których autentyczność i prawdziwość nie była kwestionowana w toku procesu przez strony, ich prawdziwość i rzetelność nie budziła również wątpliwości Sądu, dlatego Sąd uznał je w całości za wiarygodne. Sąd wziął pod uwagę także zeznania pozwanego oraz świadków. Z zeznań pozwanego wynika, iż aktualnie powódka korzysta w innym zakresie niż ustalony przez Sąd Okręgowy w Kielcach w 2008 r. z części wspólnej nieruchomości. M. P. korzysta z korytarza wewnątrz budynku jak i z wejścia z zewnątrz budynku. Prezes Zarządu wskazywał, że podział kosztów powinien być proporcjonalny do wielości lokalu, nadto coraz więcej właścicieli lokali budynku nie zgadzało się z dysproporcją w kosztach. Świadkowie częściowo potwierdzili sposób korzystania z części wspólnej budynku. Sąd zważył co następuje Powództwo M. P. o uchylenie uchwały nr 3/2024 Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w K. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t. jedn. Dz.U. 2019, poz. 737) właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Przepis ust. 1a powołanego przepisu stanowi, iż powództwo, o którym mowa w ust. 1 , może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Powołany przepis wyróżnia cztery przesłanki zaskarżenia uchwał właścicieli lokali: 1. 
        niezgodność z przepisami prawa, 2. 
        niezgodność z umową właścicieli lokali, 3. 
        naruszenie przez uchwałę zasad prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną, 4. 
        naruszenie przez uchwałę interesów właściciela lokalu w inny sposób. Każdą z wymienionych przesłanek można traktować jako samodzielną podstawę zaskarżenia. Niezgodność z przepisami prawa oznacza przede wszystkim sprzeczność z przepisami ustawy o własności lokali oraz kodeksu cywilnego w zakresie w jakim ma on zastosowanie do odrębnej własności lokali, jak również niezgodność z przepisami prawa bezwzględnie obowiązującymi. Niezgodność z umową właścicieli lokali oznacza sprzeczność z umową określającą sposób zarządu nieruchomością wspólną ( art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali ). O naruszeniu przez uchwałę interesów właściciela lokalu lub naruszeniu zasad prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną możemy mówić, jeżeli uchwała jest z osobistego lub gospodarczego punktu widzenia dla skarżącego niekorzystna, ewentualnie ma na celu pokrzywdzenie członka wspólnoty. Uchwała zebrania właścicieli lokali może być uznana za krzywdzącą wówczas, gdy cel pokrzywdzenia istniał w czasie podejmowania uchwały, jak i wtedy, gdy treść uchwały spowodowała, że jej wykonanie doprowadziło do pokrzywdzenia właściciela lokalu. Legitymacja czynna powódki oraz zachowanie terminu ustawowego do zaskarżenia przedmiotowych uchwał nie budziły wątpliwości. Dla skutecznego zatem domagania się uchylenia przedmiotowej uchwały powódka winna była wykazać w niniejszym postępowaniu istnienie przynajmniej jednaj przesłanki merytorycznej zaskarżenia uchwał właścicieli lokali, to jest: 1. 
        niezgodność z przepisami prawa, 2. 
        niezgodność z umową właścicieli lokali, 3. 
        naruszenie przez uchwałę zasad prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną, 4. 
        naruszenie przez uchwałę interesów właściciela lokalu w inny sposób. Zdaniem Sądu uchwała nr 3/2024 nie jest niezgodna z przepisami prawa. Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali , uchwała właścicieli lokali może ustalić zwiększenie obciążenia z tego tytułu właścicieli lokali użytkowych, jeżeli uzasadnia to sposób korzystania z tych lokali. Natomiast stosowanie do treści przepisu art. 14 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali , na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności: 1) wydatki na remonty i bieżącą konserwację; 2) opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę; 3) ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali; 4) wydatki na utrzymanie porządku i czystości; 5) wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy. W orzecznictwie i literaturze dominuje pogląd, zgodny z jednoznaczną językową treścią tego przepisu, zgodnie z którym zasada, że właściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej proporcjonalnie do swych udziałów, ma charakter bezwzględny, jedyną zaś możliwością różnicowania opłat może być zwiększenie należności z tego tytułu pobieranych od właścicieli lokali użytkowych (por. np.: Komentarz do art. 12 u.wł.lok, w: „Ustawa o własności lokali. Komentarz pod red. H. Izdebskiego” , WKP 2019, LEX i cytowane tam przykłady z judykatury). Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 października 2022 r., sygn. akt I ACa 126/21, wynikająca z art. 12 ust 2 ustawy o własności lokali zasada, iż właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej proporcjonalnie do udziałów w niej ma charakter bezwzględny, a jedyne odstępstwo od niej może , po myśli ust. 3 art. 12 ustawy o własności lokali , dotyczyć jedynie właścicieli lokali użytkowych i to tylko wówczas, jeżeli jest ono usprawiedliwione sposobem korzystania z nich, które zwiększa koszt utrzymania tej nieruchomości. Jak zaś wynika z ustalonego w sprawie stanu faktycznego, sposób korzystania z nieruchomości wspólnej przez M. P. zmienił swój zakres od 2008 r. W obecnym stanie niezasadnym jest dalsze obowiązywanie stawki naliczeń kosztów zarządu nieruchomością wspólną — inne dla lokali znajdujących się na parterze budynku a inne dla lokali na piętrach. Zgodnie ze wskazanym wyżej przesłankami z powołanego art. 25 u.w.l., powódka nie wykazała niezgodności uchwał z przepisami prawa, niezgodności uchwał z umową właścicieli lokali, naruszenia zasad prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną, ani tez naruszenia własnego (tzw. interesu właściciela). W szczególności wskazać należy, że uchwała naruszająca interesy właściciela lokalu lub naruszająca zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną, to taka, która z osobistego lub gospodarczego punktu widzenia jest dla skarżącego właściciela niekorzystna bądź ma na celu pokrzywdzenie członka wspólnoty. Uchwała mająca na celu pokrzywdzenie członka wspólnoty oznacza wadliwe działanie właścicieli lokali w zakresie podejmowanej uchwały, prowadzące do uzyskania przez określonych członków lub grupę członków korzyści kosztem innego członka lub członków. Uchwała właścicieli lokali może być uznana za krzywdzącą wówczas, gdy cel pokrzywdzenia istniał w czasie podejmowania uchwały, jak i wtedy, gdy treść uchwały spowodowała, że jej wykonanie doprowadziło do pokrzywdzenia właściciela lokalu. Naruszenie interesu właściciela w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali stanowi kategorię obiektywną, ocenianą między innymi w świetle zasad współżycia społecznego. Dla przyjęcia, że istnieją przesłanki do uchylenia danej uchwały musi zatem istnieć co najmniej znaczna dysproporcja pomiędzy potrzebą ochrony interesu określonego właściciela, a ochroną interesu wyrażonego podjętą uchwał. Podkreślić też trzeba, że w trybie powołanego wyżej przepisu ochronie podlega nie każdy interes właścicieli lokali ale jedynie interes godny takiej ochrony w konfrontacji z interesami pozostałych właścicieli. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca. Jednym z głównych celów funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych jest utrzymanie nieruchomości w należytym stanie i pod tym kątem winna być analizowana zgodność uchwał z zasadami prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną. Pozwany przekonywująco uzasadnił potrzebę zrównania stawek naliczeń kosztów zarządu nieruchomością wspólną. Powódka nie wykazała zatem wadliwości podjęcia uchwał. Co więcej podjęta uchwała Nr 3/2024 została zmieniona zgodnie z prośbami właścicieli lokali. Mając powyższe na uwadze Sąd powództwo oddalił. Na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, zasądzono od powódki na rzecz pozwanej Wspólnoty kwotę 377 zł tytułem kosztów procesu, na którą to kwotę złożyły się: kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa oraz kwota 360 zł tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocnika będącego adwokatem, ustalona stosownie do treści § 8 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. SSO Beata Kupiec ZARZĄDZENIE 1. 
        Odnotować uzasadnienie; 2. 
        Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć peł. powódki SSO Beata Kupiec