I C 1096/19

Sygn. akt I C 1096/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 października 2019 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Izabela Kosińska-Szota Protokolant: p. o. prot. sąd. Oliwia Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2019 roku w Kłodzku sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko M. G. o zapłatę 813,09 zł oddala powództwo. (...) UZASADNIENIE Strona powodowa (...) S.A. z siedziba w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej M. G. kwoty 813,09 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 11 stycznia 2017 r. i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powódka obejmowała ochroną ubezpieczeniową lokal mieszkalny położony w L. przy placu (...) , a z pisemnej informacji administratora budynku wynika, że 19 października 2016 r. doszło do szkody w lokalu objętym ochrona ubezpieczeniową, na skutek nieszczelności tarasu przynależnego do lokalu mieszczącego się przy placu (...) należącego do pozwanej. Strona powodowa podała, że przeprowadził postępowanie likwidacyjne i wypłaciła poszkodowanym 813,09 zł. Zdaniem powódki do szkody doszło z winy pozwanej. Od nakazu wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozwana wniosła sprzeciw zaskarżając nakaz w całości. Pozwana zarzuciła, że nie uczestniczyła w oględzinach lokalu, w którym doszło do szkody, nie posiada żadnej wiedzy dotyczącej sprawy. Ponadto pozwana podała, ze poinformowała powódkę, że jest najemca lokalu i w dniu szkody nie posiadała umowy najmu tarasu, a właścicielem budynku jest gmina L. , natomiast jego administratorem Zarząd (...) , który powinien odpowiadać za stan techniczny budynku i w związku z tym nie wyraziła zgody na pokrycie kosztów zalania sąsiedniego lokalu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Nieruchomość położona w L. przy placu (...) jest w bardzo złym stanie technicznym. Tynk na bardzo dużej powierzchni posiada ubytki. Na elewacji widoczne są miejsca zawilgocone, w szczególności na gzymsach . Dowód: 19 sztuk zdjęć – k.39 pismo Urzędu miasta i Gminy L. z dnia 22.09.2010 r. – k.41 zeznania pozwanej – k.42 verte Pozwana użytkuje taras przylegający do najmowanego przez nią i jej męża lokalu nr (...) . W 2006 r. pozwana wraz z mężem przeprowadziła remont tarasu poprzez jego zaizolowanie, położenie płytek. Remont został przeprowadzony zgodnie z obowiązującymi w tamtym czasie warunkami technicznymi i Starostwo Powiatowe w K. stwierdziło zdatność obiektu do użytkowania. Dowód: umowa o najem lokalu z dnia 1.10.1981 r. – k.7 pismo z dnia 26.09.2006 r. – k.40 5 sztuk zdjęć tarasu - k.39 zeznania pozwanej – k.42 verte Na wniosek pozwanej i jej męża o wykup najmowanego lokalu mieszkalnego Gmina L. wskazała, że budynek nie został wytypowany do sprzedaży z uwagi na jego stan techniczny. Dowód: pismo z dnia 22.09.2010 r. – k.9 verte W dniu 5 grudnia 2016 r. doszło do szkody w lokalu nr (...) należącym do państwa B. w przedmiotowej nieruchomości. Okoliczność bezsporna M. B. (1) posiadała ubezpieczenie (...) . Dowód: szczegóły polisy (...) za okres od 1.09.2016 r. do 31.08.2017 ubezpieczającej M. B. - k.25 druk zgłoszenia szkody majątkowej – k.27 - 28 Strona pozwana jako ubezpieczyciel przeprowadziła postępowanie likwidacyjne i zwróciła się do administratora budynku Zarządu (...) w L. Z. , który wskazał, że przyczyną zalania była nieszczelność tarasu należącego do lokatora lokalu nr (...) . Dowód: informacja od administratora budynku z dnia 5.12.2016 r. – k.26 Strona powodowa wypłaciła ubezpieczającej odszkodowanie w kwocie 813,09 zł. Dowód: kosztorys zbiorczy – k.29 pismo (...) z dnia 21.11.2016 r. – k.30 Strona powodowa wezwała pozwaną do zwrotu wypłaconego odszkodowania na rzecz M. B. (1) . Pismem z dnia 17 stycznia 2017 r. pozwana odmówiła zapłaty odszkodowania podnosząc brak jej winy w spowodowaniu szkody. Pozwana powołała, że nie jest właścicielem tarasu, a obowiązek utrzymania tarasu w należytym stanie należy do Gminy L. , ponieważ w nieruchomości nie ma wspólnoty mieszkaniowej. Ponadto podniosła, że żaden biegły nie stwierdził szkody z jej winy. Dowód: pismo pozwanej do (...) S.A. dnia 17.01.2017 r. z potwierdzeniem nadania – k.8 verte i 9 Pozwana, ani jej mąż nie byli informowani o oględzinach lokalu, w którym wystąpiła szkoda, nikt też nie zwracał się do nich o udostępnienie tarasu celem oględzin. Taras, podobnie jak budynek posiada duże ubytki w tynku na elewacji. W lokalu nr (...) występuje przy podłodze duże zagrzybienie. Dowód: zeznania pozwanej – k.42 verte 5 sztuk zdjęć tarasu i 3 sztuki zdjęć lokalu nr (...) – k.39 Dopiero po szkodzie w lokalu nr (...) w nieruchomości, właściciel tej nieruchomości Gmina L. w dniu 7 lipca 2017 r. zawarła z pozwana i jej mężem aneks nr (...) do umowy najmu lokalu z 1 października 1981 r. w którym strony postanowiły, iż przedmiotem umowy najmu są również pomieszczenia przynależne do lokalu: piwnica nr (...) i taras przylegający do lokalu nr (...) o powierzchni 27,23 m 2 . Dowód: aneks nr (...) – k.8 zeznania pozwanej – k.42 verte Sąd zważył, co następuje: Powództwo okazała się zupełnie bezzasadne. Zgodnie z przepisem art.828 § 1 k.c. jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania. Jeżeli zakład pokrył tylko część szkody, ubezpieczającemu przysługuje co do pozostałej części pierwszeństwo zaspokojenia przed roszczeniem ubezpieczyciela. W kontekście powyższego, w pierwszej kolejności wskazać należy, że strona powodowa nie przedstawiła szczegółowych postanowień zawartych w ogólnych warunkach ubezpieczenia, na podstawie których można byłoby ustalić, czy strony umówiły się inaczej niż wskazano w przepisie art.828 § 1 k.c. in principio w sprawie dochodzenia regresu. Niezależnie od tego wskazać wypada, że strona powodowa w oderwaniu od obowiązujących przepisów, na podstawie - jak można się jedynie domyślać - informacji od administratora budynku z dnia 5 grudnia 2016 r. uznała, że do szkody w lokalu ubezpieczonej M. B. (1) doszło z winy pozwanej. Jednak żaden dowód na winę pozwanej nie wskazuje. Przepis art.415 k.c. stawia określone wymagania w ustaleniu sprawcy szkody: kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Strona powodowa nie udowodniła zgodnie z wymaganiami art. 6 k.c. i art.232 zd. 1 k.p.c. winy pozwanej w żadnym zakresie, a jest to przesłanka niezbędna do ustalenia odpowiedzialności. Z dowodów przeprowadzonych na wniosek pozwanej wynika jednoznacznie, że nieruchomość, w której znajdują się lokale nr (...) jest w bardzo złym stanie technicznym. Obrazują to jednoznacznie dowody w postaci zdjęć, jak i pismo Urzędu Miasta i Gminy L. z dnia 22 września 2010 r. Za wiarygodne w świetle tych dowodów uznać należy zeznania pozwanej, z których wynika, że padający deszcz dostaje się w miejsca, gdzie są ubytki tynku i powoduje przemakanie do wnętrza przez ściany. Strona powodowa zupełnie bezkrytycznie odniosła się do informacji administratora budynku z dnia 5 grudnia 2016 r., w którym wskazano jako przyczynę zalania nieszczelność tarasu. Nie przedłożono dokumentów, z których wynikałoby, że ta informacja została zweryfikowana. Zdaniem Sądu, pozwana wykazała przedłożonym pismem z dnia 26 września 2006 r., że wyremontowany przez nią i jej męża taras spełniał wymagania techniczne, a więc remont został przeprowadzony zgodnie z przepisami budowlanymi i ich wymaganiami. Zdjęcia złożone przez pozwaną obrazujące taras pochodzą z okresu, gdy był przeprowadzany remont. Strona powodowa nie zadała sobie żadnego trudu, by przeprowadzić postępowanie w sprawie regresu przed skierowaniem sprawy na drogę sądową, aby ustalić, jaka konkretnie przyczyna i w którym miejscu stanowiła przyczynę zalania. Wynika, że nikt ze strony powodowej nie pofatygował się, by dokonać oględzin, a zdjęcia tarasu przedstawiają ubytki i to bardzo duże tynku pod tarasem, przez które przecież mogło dojść do zalania lokalu M. B. (1) . Zauważyć wypada, że ubytki tynku nie występują jedynie na ścianach zewnętrznych pod tarasem, ale na całej elewacji budynku. Mimo podniesionych przez pozwaną zarzutów w piśmie z dnia 17 stycznia 2017 r. strona powodowa zupełnie ich nie rozważyła, a w uzasadnieniu pozwu wskazała na bezsporną winę pozwanej. Powodowy zakład ubezpieczeń nie zbadał również kwestii odpowiedzialności właściciela nieruchomości w tym zakresie, bo przecież wina pozwanej wynikająca z jej niedbalstwa nie została wykazana. To na właścicielu nieruchomości spoczywają określone obowiązku. Z przepis art.662 § 1 k.c. wynika wynajmujący powinien wydać najemcy rzecz w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymywać ją w takim stanie przez czas trwania najmu. Wynajmującym w tym przypadku była Gmina L. . Zgodnie zaś z art.662 § 2 k.c. drobne nakłady połączone ze zwykłym używaniem rzeczy obciążają najemcę, którym była pozwana i jej mąż, ale w czasie, w którym doszło do szkody w istocie umowa najmu z dnia 1 października 1981 r. nie dotyczyła tarasu. Umowę najmu tarasu zawarto dopiero po wystąpieniu przedmiotowej szkody 7 lipca 2017 r. Sąd rozstrzygając sprawę uznał, że to pozwana wykazała brak swej winy w wystąpieniu szkody w lokalu M. B. (1) , a szkoda wystąpiła w związku ze stanem technicznym budynku. Zagrzybienie w lokalu M. B. (1) widoczne na jednym ze zdjęć (zdjęcie z gwiazdką na odwrocie) wskazuje, że wilgoć i grzyb występują też przy podłodze. Miejsce wskazane przez pozwaną, gdzie miał nastąpić przeciek u ubezpieczonej (zdjęcie oznaczone jako nr 2) w powiązaniu ze zdjęciem, gdzie miało wystąpić zalanie w mieszkaniu M. B. (1) (zdjęcie mieszkania p. B. ) na pierwszy rzut oka wykazują, że na zewnątrz występował bardzo duży ubytek tynku. Pełnomocnik strony powodowej nie stawił się na rozprawę, nie odnosił się do stanowiska pozwanej i przedstawionych dowodów. Nie został tez zawnioskowany dowód, który potwierdziłby, że to wskutek nieszczelności tarasu doszło do szkody w lokalu nr (...) . Dowody złożone przez stronę powodową w istocie dowodzą jedynie toku podejmowanych czynności, które w istocie nie były sporne, natomiast nie dowodzą winy pozwanej. W ocenie Sądu, strona powodowa w sposób bezkrytyczny przyjęła stanowisko administratora budynku i przeprowadziła postępowanie w sprawie regresu w oderwaniu od jakichkolwiek istotnych w tym zakresie ustaleń, obciążając pozwaną bezzasadnie odpowiedzialnością za zdarzenie.