I C 1095/23

Powód Ł. R. wniósł pozew o uznanie za bezskuteczną umowy darowizny z dnia 6 grudnia 2018 r., na mocy której R. K. darował swojej żonie P. K. udziały w nieruchomościach. Powód twierdził, że przysługuje mu wobec R. K. wierzytelność wynikająca z umowy pożyczki z 2017 r., która została mu scedowana. Wskazał, że darowizna miała na celu pokrzywdzenie wierzyciela, ponieważ dłużnik był niewypłacalny lub stał się niewypłacalny wskutek tej czynności. Pozwana P. K. wniosła o odrzucenie pozwu, kwestionując wymogi formalne pisma i legitymację procesową czynną powoda, a z ostrożności procesowej o oddalenie powództwa. Podniosła, że darowizna miała na celu zabezpieczenie rodziny w obliczu pogarszającego się stanu zdrowia męża i nie była dokonana z zamiarem pokrzywdzenia wierzyciela. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, stwierdzając przede wszystkim, że powód nie wykazał istnienia swojej wierzytelności wobec R. K. na datę zamknięcia rozprawy. Sąd zwrócił uwagę na porozumienie z 16 września 2022 r. zawarte między powodem a innymi dłużnikami (T. N. i J. J.), które nie nakładało żadnych zobowiązań na R. K. i mogło sugerować, że to oni przejęli odpowiedzialność za spłatę. Ponadto, sąd ustalił, że suma wpłat dokonanych przez T. N. i J. J. na rzecz powoda (łącznie 370 574,50 zł) wyczerpała kwoty wymienione w porozumieniu i przekroczyła pierwotną wierzytelność. Sąd uznał, że powód nie udowodnił istnienia wierzytelności ani pokrzywdzenia wierzyciela w rozumieniu art. 527 k.c. Dodatkowo, sąd ocenił, że czynność darowizny była motywowana troską o zabezpieczenie rodziny w związku z poważnymi problemami zdrowotnymi R. K., a nie chęcią udaremnienia zaspokojenia wierzyciela. Stwierdzono również brak adekwatnego związku przyczynowego między darowizną a późniejszą bezskutecznością egzekucji, która nastąpiła w wyniku dalszego pogorszenia stanu zdrowia dłużnika. Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanej zwrot kosztów procesu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający