I C 1013/19

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2023-06-01
SAOSnieruchomościprawo rzeczoweŚredniaokręgowy
bonifikatanieruchomościgospodarka nieruchomościamizwrot środkówakt notarialnykoszty procesuuznanie powództwa

Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej na rzecz powoda zwrot zwaloryzowanej bonifikaty udzielonej przy sprzedaży lokalu mieszkalnego, po tym jak pozwana uznała powództwo.

Powód (...) W. domagał się od pozwanej A. R. zwrotu zwaloryzowanej bonifikaty udzielonej przy sprzedaży lokalu mieszkalnego w 2009 roku. Pozwana nabyła lokal z 90% bonifikatą, a następnie sprzedała go przed upływem 5 lat, co zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami rodziło obowiązek zwrotu bonifikaty. Pozwana nie udokumentowała przeznaczenia środków na inny lokal ani nie zastosowała się do wezwań do zapłaty. Na rozprawie pozwana uznała powództwo, co skutkowało wydaniem wyroku uwzględniającego żądania powoda.

Powód (...) W. wytoczył powództwo przeciwko A. R. (poprzednio C.) o zapłatę kwoty 244.162,04 zł tytułem zwrotu zwaloryzowanej bonifikaty udzielonej pozwanej przy sprzedaży lokalu mieszkalnego w 2009 roku, wraz z odsetkami. Pozwana nabyła lokal od powoda z 90% bonifikatą, która pomniejszyła cenę zakupu. Zgodnie z umową i art. 68 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, pozwana była zobowiązana do zwrotu bonifikaty w przypadku zbycia lokalu przed upływem 5 lat, chyba że środki ze sprzedaży przeznaczyła na nabycie innego lokalu mieszkalnego. Pozwana sprzedała lokal w 2009 roku, nie przedstawiając dowodów wyłączających obowiązek zwrotu bonifikaty ani nie stosując się do wezwań do zapłaty. Sąd Okręgowy, wobec uznania powództwa przez pozwaną na rozprawie, wydał wyrok uwzględniający żądania powoda, zasądzając dochodzoną kwotę oraz zwrot kosztów procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sprzedaż lokalu mieszkalnego nabytego z bonifikatą przed upływem 5 lat, bez udokumentowania przeznaczenia uzyskanych środków na nabycie innego lokalu, rodzi obowiązek zwrotu bonifikaty wraz z jej waloryzacją.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na art. 68 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który nakłada obowiązek zwrotu bonifikaty w przypadku zbycia lokalu przed upływem 5 lat, chyba że środki ze sprzedaży przeznaczono na nabycie innego lokalu. Pozwana nie wykazała spełnienia tego warunku, a nadto uznała powództwo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

(...) W.

Strony

NazwaTypRola
(...) W.instytucjapowód
A. R.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (3)

Główne

u.g.n. art. 68 § 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Sprzedaż lokalu mieszkalnego nabytego z bonifikatą przed upływem 5 lat od daty nabycia, bez przeznaczenia uzyskanych środków na nabycie innego lokalu mieszkalnego, skutkuje obowiązkiem zwrotu udzielonej bonifikaty.

Pomocnicze

k.p.c. art. 213 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że jest ono sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozwana sprzedała lokal mieszkalny przed upływem 5 lat od jego nabycia z bonifikatą. Pozwana nie udokumentowała przeznaczenia środków ze sprzedaży na nabycie innego lokalu mieszkalnego. Pozwana nie zastosowała się do wezwań do zapłaty. Pozwana uznała powództwo.

Godne uwagi sformułowania

Obowiązek zwrotu udzielonej wcześniej bonifikaty powstał w oparciu o art. 68 ust 2 ugn. Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.

Skład orzekający

Katarzyna Wilczyńska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 68 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w kontekście obowiązku zwrotu bonifikaty po sprzedaży lokalu przed upływem 5 lat."

Ograniczenia: Orzeczenie opiera się w dużej mierze na uznaniu powództwa przez pozwaną, co ogranicza jego wartość dowodową w kwestii faktycznej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne konsekwencje przepisów dotyczących bonifikat przy sprzedaży nieruchomości komunalnych, co jest istotne dla osób nabywających takie lokale.

Sprzedałeś mieszkanie z bonifikatą za szybko? Sąd nakaże zwrot pieniędzy!

Dane finansowe

WPS: 244 162,04 PLN

zwrot bonifikaty: 244 162,04 PLN

zwrot kosztów procesu: 23 009 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 1013/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 czerwca 2023 roku Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodnicząca: SSO Katarzyna Wilczyńska Protokolant: Aleksander Kondej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2023 roku w Warszawie sprawy z powództwa (...) W. przeciwko A. R. (poprzednio C. ) o zapłatę 1. zasądza od A. R. na rzecz (...) W. 244.162,04 (dwieście czterdzieści cztery sto sześćdziesiąt dwa 04/100) złotych z ustawowymi odsetkami od 12 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty; 2. zasądza od A. R. na rzecz (...) W. kwotę 23.009 (dwadzieścia trzy tysiące dziewięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1013/19 UZASADNIENIE Powód - (...) W. w powództwie wytoczonym w dniu 12 września 2019 roku przeciwko A. R. (poprzednio: A. C. ) wniósł o: - zapłatę kwoty 244.162,04 zł tytułem zwrotu kwoty równiej kwocie zwaloryzowanej bonifikaty udzielonej pozwanej przy sprzedaży lokalu mieszkalnego nr (...) przy ulicy (...) w W. za okres od 24 września 2009 roku do 29 października 2009 roku wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 12 kwietnia 2018 roku do dnia zapłaty; - zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że w dniu 23.09.2009 roku na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu, sprzedaży i oddania części gruntu w użytkowanie wieczyste Rep. (...) pozwana A. C. (obecnie: A. R. ) nabyła od (...) W. lokal mieszkalny nr (...) przy ul. (...) . Przy sprzedaży lokalu od jego ceny oraz od I opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego została udzielona 90% bonifikata w łącznej wysokości 243.926,24 zł. W § 7 pkt 2 ww. umowy pozwana została poinformowania o treści art. 68 ust. 2, 2a, 2b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Z 2018 r., poz. 121), dalej: „ugn”. 29.10.2009 roku pozwana aktem notarialnym Rep. (...) (...) sprzedała ww. lokal mieszkalny. Pomimo wezwań do zapłaty, nie przedstawiła dowodów wyłączających żądanie zwrotu kwoty bonifikaty z uwzględnieniem jej waloryzacji. Obowiązek zwrotu udzielonej wcześniej bonifikaty powstał w oparciu o art. 68 ust. 2 ugn. (pozew k. 5 i nast.). Pozwana nie wniosła odpowiedzi na pozew. Na rozprawie w dniu 11 maja 2023 roku uznała powództwo. (epo - k. 56, 194, protokół rozprawy z 11 maja 2023 roku - k. 227) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 września 2009 roku A. C. w imieniu i na rzecz której działał pełnomocnik - A. S. zawarła z powodem - (...) W. (reprezentowanym przez przedstawicieli) umowę w formie aktu notarialnego ustanowienia odrębnej własności lokalu sprzedaży i oddania części gruntu w użytkowanie wieczyste (Rep. (...) ). Na podstawie tej umowy powód sprzedał A. C. lokal mieszkalny nr (...) usytuowany w budynku położonym przy ulicy (...) w W. wraz z udziałem wynoszącym (...) części wspólnych budynku i jego urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali, oddając jej w użytkowanie wieczyste udział wynoszący (...) części działki o numerze (...) z obrębu (...) , o obszarze 665 m.kw. na 90 lat, to jest do dnia 2 lutego 2099 roku. Zgodnie z postanowieniami ww. umowy, cena lokalu została ustalona na podstawie wyceny sporządzonej przez rzeczoznawcę majątkowego dnia 21 lipca 2009 roku i wynosiła 268.144,00 zł. Powyższa cena uległa pomniejszeniu o 90% bonifikatę i wyniosła 26.814,40 zł. Cena ułamkowej części gruntu została ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego na kwotę 19.716,00 zł. W § 7 pkt 2 ww. umowy pozwana została poinformowana o treści art. 68 ust.2, 2 a, 2 b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. ugn. W dniu 29 października 2009 roku A. C. , w imieniu na rzecz której działał pełnomocnik - A. S. , zbyła aktem notarialnym ((Rep. (...) ) ww. lokal wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej B. L. za cenę 218.000,00 zł Pozwana nie udokumentowała, że kwotę uzyskaną ze sprzedaży lokalu nabytego od (...) W. przeznaczyła w ciągu 12 miesięcy na nabycie innego lokalu mieszkalnego. Nie ustosunkowała się do powyższego wezwania z 21.03.2017, którego odbiór poświadczyła 03.04.2017 r. W konsekwencji zbycia przez pozwaną ww. nieruchomości lokalowej przed upływem karencji (tj. 5 lat od daty nabycia lokalu) pozwana była wzywana przez Urząd Dzielnicy P. (...) W. do zapłaty należnej kwoty: - wezwaniem nr (...) z dnia 5 marca 2018 roku, znak: (...) . (...) (...) (...) do zwrotu kwoty 244.162,04 zł zwaloryzowanej bonifikaty udzielonej przez (...) W. , w terminie 30 dni od doręczenia ww. pozwania. Pozwana poświadczyła odbiór wezwania 12.03.2018 roku, nie uiściła zaległej kwoty. - wezwaniem o identyfikatorze (...) z dnia 02.07.2018 roku do zwrotu kwoty 244.162,04 zł powiększonej o 3.839,70 zł odsetek (łącznie 248.001,74 zł) w ciągu 14 dni od otrzymania ww. wezwania. Pozwana potwierdziła podpisem odbiór przesyłki 18.07.2018r., nie uiściła zaległej kwoty. Obowiązek zwrotu udzielonej wcześniej bonifikaty powstał w oparciu o art. 68 ust 2 ugn. Pozwana, pomimo wezwań do zapłaty, nie przedstawiła dowodów wyłączających żądanie zwrotu kwoty bonifikaty z uwzględnieniem jej waloryzacji. Pismem z 7 grudnia 2020 roku powód wskazał, że pozwana zawarła w dniu 29.03.2014 roku związek małżeński z M. R. . W związku z zawarciem związku małżeńskiego zmieniła nazwisko z C. na R. . (a kt notarialny umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu sprzedaży i oddania części gruntu w użytkowanie wieczyste k. 11-15, Rep. (...) ; akt notarialny umowa sprzedaży, k. 16-18, Rep. (...) ; wezwanie do zapłaty nr (...) z potwierdzeniem odbioru - k. 24-25; zobowiązanie z 21.03.2017 r. - k. 21-21v; wezwanie do zapłaty (...) z potwierdzeniem odbioru - K.22-22V; wydruk treści księgi wieczystej nr (...) -K. 2938; pismo z 7 grudnia 2020 roku - k. 130 i nast.; odpis skrócony aktu małżeństwa - k. 134) Sąd zważył, co następuje: W niniejszej sprawie pozwana uznała powództwo. Zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c. , sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Następstwem powyższego jest wydanie wyroku uwzględniającego żądania pozwu bez przeprowadzenia postępowania dowodowego. Uznanie powództwa przez pozwanego nie wiąże sądu orzekającego, o tyle, że wydając orzeczenie w sprawie jest on obowiązany dokonać oceny uznania powództwa pod kątem istnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 213 § 2 k.p.c. (Wyrok Sądu Najwyższego z 8.04.2016 r., I CSK 285/15, LEX nr 2052442). Jako że uznanie powództwa jest oświadczeniem woli pozwanego, wywołującym skutki zarówno materialne, jak i procesowe, powinno być wyraźne i oczywiste (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 12.12.2014 r., I ACa 892/14, LEX nr 1651980). Oświadczenie pozwanego może być złożone na rozprawie, którego treść stanowić będzie element protokołu rozprawy, bądź też dokonane poza rozprawą w piśmie procesowym skierowanym do sądu. Przedmiotem uznania pozwanego może być dochodzone przez powoda roszczenie w całości lub w określonej części. Uznanie powództwa powinno być - jak każda czynność procesowa - wyraźne oraz jednoznacznie określone i nienasuwające wątpliwości co do swej treści oraz zakresu, w jakim pozwany uznał żądanie pozwu ( T. Żyznowski [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Artykuły 1–366 , red. T. Wiśniewski, Warszawa 2021, art. 213). W niniejszej sprawie oświadczenie złożone przez pozwaną na rozprawie jest niewątpliwie zarówno wyraźne jak i oczywiste, wyrażone w sposób świadomy. Jednocześnie Sąd nie widzi podstaw do stwierdzenia, by uznanie powództwa w niniejszej sprawie było sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzało do obejścia prawa. Przedmiotowa czynność znajdowała oparcie w realiach sprawy i skutkowała związaniem Sądu uznaniem powództwa - o czym Sąd orzekł w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 wyroku zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 k.p.c. Na koszty procesu składają się: opłata od pozwu w kwocie 12.209,00 zł, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 10.800 zł ustalone na podstawie § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. SSO Katarzyna Wilczyńska (...) SSO Katarzyna Wilczyńska

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI