I C 100/24

Sygn. akt I C 100/24 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2025 r. Referendarz sądowy w Sądzie Okręgowym w Warszawie w I Wydziale Cywilnym: A. S. po rozpoznaniu w dniu 13 października 2025 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. W. , K. W. przeciwko (...) S.A z siedzibą w W. o ustalenie i zapłatę ewentualnie o ukształtowanie stosunku prawnego w przedmiocie wniosków powodów A. W. i K. W. o zwrot kosztów podróży (k. 337 i 338) postanawia: oddalić wnioski powodów o zwrot kosztów podróży. UZASADNIENIE Powodowie złożyli w dniu 12 września 2025 r. wniosek o zwrot kosztów podroży w związku z stawiennictwem w sądzie (wnioski – k. 337, 338). Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 91 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w wypadku gdy obowiązujące przepisy przewidują przyznanie stronie należności w związku z jej udziałem w postępowaniu sądowym, należności te przyznaje się stronie w wysokości przewidzianej dla świadków. Podkreślić należy, że należność ta może być przyznana tylko w wypadku, gdy obowiązujące przepisy przewidują przyznanie jej stronie. Przepis ten odsyła zatem do innych regulacji. Należy zwrócić uwagę na treść art. 5 ust. 1 pkt 1 u.k.s.c., z której wynika, że do wydatków należą koszty podróży strony zwolnionej od kosztów sądowych związane z nakazanym przez sąd jej osobistym stawiennictwem. W ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie ma innych „obowiązujących przepisów”, o których mowa w art. 91 u.k.s.c. Nie wydaje się zasadne stosowanie wykładni, według której pojęcie strony, użyte w art. 91 u.k.s.c., należy rozumieć w sposób określony w art. 7 ust. 1 u.k.s.c. Artykuł 5 ust. 1 pkt 1 u.k.s.c. stanowi zatem podstawę prawną do przyznania zwrotu kosztów podróży stronie zwolnionej od kosztów sądowych (tak: M. Uliasz [w:] Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Komentarz, wyd. II , red. P. Feliga, LEX/el. 2023, art. 91). Jeżeli sąd z urzędu postanawia wezwać do osobistego stawiennictwa stronę zwolnioną od kosztów sądowych albo na skutek uwzględnienia wniosku takiej strony, służy jej prawo żądania zwrotu kosztów podróży tak jak świadkowi (art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 91 u.k.s.c.). W pozostałych przypadkach strona tymczasowo sama pokrywa koszty swojego dojazdu na rozprawę, które potem podlegają uwzględnieniu i rozliczeniu wedle reguł przewidzianych w art. 98 § 2 i 3 k.p.c. (post. SA w Szczecinie z 10.1.2013 r., III AUa 550/12, Legalis). W przedmiotowej sprawie powodowie nie byli zwolnieni od kosztów sądowych w związku z tym nie przysługuje im zwrot kosztów stawiennictwa w sądzie. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.