I C 100/22

Sąd Rejonowy w WąbrzeźnieWąbrzeźno2022-07-05
SAOSCywilnezobowiązaniaNiskarejonowy
pożyczkaumowazapłatakoszty procesuodsetkiuzasadnieniedowody

Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 182,78 zł tytułem niespłaconej pożyczki, oddalając jego zarzut całkowitej spłaty zobowiązania.

Powód dochodził zapłaty niespłaconej części pożyczki w kwocie 182,78 zł. Pozwany twierdził, że spłacił całość zobowiązania, przedstawiając kartę spłat. Sąd analizując przedstawione dowody, w tym kartę spłat, ustalił, że pozwany dokonał wpłat na łączną kwotę 3.374 zł, co oznacza, że pozostała niespłacona kwota 150,96 zł należności głównej oraz odsetki za opóźnienie. W związku z tym sąd zasądził na rzecz powoda dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu.

Sprawa dotyczyła roszczenia o zapłatę niespłaconej części pożyczki w kwocie 182,78 zł, dochodzonego przez powoda (...) w G. przeciwko pozwanemu B. B. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, twierdząc, że w całości spłacił swoje zobowiązanie wynikające z umowy pożyczki i aneksu. Sąd, analizując przedstawione przez strony dowody, w szczególności kartę spłat klienta przedłożoną przez pozwanego, stwierdził błędy w wyliczeniach narastających kwot wpłat. Po dokonaniu własnych obliczeń, sąd ustalił, że pozwany dokonał wpłat na łączną kwotę 3.374 zł, co oznacza, że pozostała niespłacona kwota należności głównej w wysokości 150,96 zł. Dodatkowo, z uwagi na nieterminowe spłaty rat, pożyczkodawca był uprawniony do naliczenia odsetek za opóźnienie w kwocie 31,82 zł. W konsekwencji, sąd zasądził na rzecz powoda kwotę 182,78 zł (150,96 zł należności głównej + 31,82 zł odsetek) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wymagalności do dnia zapłaty. O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy, zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 30 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, pozwany nie spłacił w całości zobowiązania.

Uzasadnienie

Sąd analizując kartę spłat klienta przedłożoną przez pozwanego, wykazał błędy w wyliczeniach kwot narastających, co doprowadziło do ustalenia, że pozwany dokonał wpłat na kwotę niższą niż całkowite zobowiązanie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

(...) w G.

Strony

NazwaTypRola
(...) w G.instytucjapowód
B. B.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (2)

Główne

k.c. art. 720

Kodeks cywilny

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § § 1, 1 1 i 2

Kodeks postępowania cywilnego

O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za jego wynik.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niespłacenie przez pozwanego części należności głównej z tytułu umowy pożyczki. Nieterminowość spłat rat pożyczki przez pozwanego, uzasadniająca naliczenie odsetek za opóźnienie.

Odrzucone argumenty

Całkowita spłata zobowiązania przez pozwanego.

Godne uwagi sformułowania

Wskazana kwota wpłaty narastająco jest jednak błędna. Pozwany jako strona przegrywająca sprawę winien zwrócić powodowi koszty procesu.

Skład orzekający

Hanna Woźniak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Ustalanie stanu faktycznego w oparciu o analizę dowodów, w tym kart spłat, oraz zasady naliczania odsetek za opóźnienie w spłacie pożyczki."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy indywidualnej umowy pożyczki i specyficznych błędów w dokumentacji, co ogranicza jej zastosowanie do podobnych sytuacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa jest rutynowa i dotyczy niewielkiej kwoty, a jej rozstrzygnięcie opiera się na analizie błędów w dokumentacji finansowej.

Dane finansowe

WPS: 182,78 PLN

zapłata: 182,78 PLN

zwrot kosztów procesu: 30 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt: I C 100/22 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lipca 2022 roku Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Hanna Woźniak Protokolant: sekretarz Jacek Kutta po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2022 roku w Wąbrzeźnie na rozprawie sprawy z powództwa: (...) w G. przeciwko: B. B. - o zapłatę 1) zasądza od pozwanego B. B. na rzecz powoda (...) w G. kwotę 182,78 zł (sto osiemdziesiąt dwa złote siedemdziesiąt osiem groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od tej kwoty od 16 listopada 2021 roku do dnia zapłaty; 2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 30,00 zł (trzydzieści złotych zero groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od tej kwoty od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu; 3) przyznaje radcy prawnemu M. Ż. prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego przy ul. (...) w W. od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie wynagrodzenie w kwocie 90,00 zł (dziewięćdziesiąt złotych zero groszy) podwyższonej o stawkę podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu. Sędzia Hanna Woźniak ZARZĄDZENIE 1. (...) ; 2. (...) SSR Hanna Woźniak W. , dnia 05.07.2022 Sygn. akt I C 100/22 upr UZASADNIENIE (...) w P. wystąpił do Sądu z pozwem, w którym domagał się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego B. B. kwoty 182,78 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także kosztami procesu (k.3-5). W toku procesu w miejsce strony powodowej wstąpił (...) w G. , który podtrzymał roszczenie (k.58-61, k.97-98). W sprzeciwie od wydanego nakazu zapłaty, a następnie w toku procesu pozwany wniósł o oddalenie powództwa (k.29-30v, k.53-54, k.100, protokół rozprawy z 5 lipca 2022 roku, czas zapisu: od 00:00:51). Sprawa podlegała rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: w dniu (...) roku B. B. zawarł z (...) w P. umowę pożyczki pieniężnej nr (...) , na okres 35 tygodni. Całkowita kwota pożyczki wynosiła 1.499,00 zł, natomiast całkowity koszt pożyczki: 447,13 zł, który obejmował: prowizję za udzielenie pożyczki: 239,84 zł, opłatę przygotowawczą: 100 zł, opłatę za dostarczenie środków: 20,00 zł, oprocentowanie: 52,29 zł (10% w skali roku), opłatę za usługę terenowej obsługi pożyczki w domu: 35,00 zł. Łączne zobowiązanie do spłaty wynosiło 1.946,13 zł. Wysokość pierwszej tygodniowej raty ustalono na kwotę 52,29 zł, natomiast pozostałych na 55,60 zł. W dniu 2 lutego 2019 roku strony zawarły aneks (...) nr (...) do umowy pożyczki pieniężnej nr (...) , w którym zgodnie oświadczyły, że do zapłaty z umowy nr (...) pozostaje do zapłaty kwota 1.642,00 zł. Jednocześnie pożyczkodawca udzielił pozwanemu podwyższenia całkowitej kwoty pożyczki o kwotę 1.578,00 zł, przy ustaleniu prowizji: 60 zł, opłaty przygotowawczej: 30 zł, oprocentowania 186,20 zł (10% w skali roku), opłaty za usługę terenowej obsługi pożyczki: 28,00 zł. Całkowity koszt pożyczki wynosił 304,96 zł, łączne zobowiązanie do spłaty z aneksu: 1.882,96 zł, łączne zobowiązanie do spłaty po podwyższeniu: 3.524,96 zł, czas trwania umowy: 62 tygodnie, łączny czas trwania umowy po przedłużeniu: 99 tygodni. Pierwsza tygodniowa rata po podwyższeniu wynosiła 57,11 zł, natomiast pozostałe raty tygodniowe po podwyższeniu: 56,85 zł. Roczna stopa oprocentowania przeterminowanego wynosiła 14%. W okresie od lutego 2019 roku do marca 2020 roku pozwany dokonał 20 wpłat na łączną kwotę 3.374,00 zł, w tym: 04.02.2019 – 60 zł, 18.02.2019 – 200 zł, 18.03.2019 – 247 zł, 15.04.2019 – 230 zł, 20.05.2019 – 250 zł, 03.06.2019 – 20 zł, 10.06.2019 – 10 zł, 17.06.2019 – 250 zł, 01.07.2019 – 20 zł, 08.07.2019 – 23 zł, 15.07.2019 – 260 zł, 12.08.2019 – 20 zł, 19.08.2019 – 210 zł, 16.09.2019 – 230 zł, 14.10.2019 – 230 zł, 18.11.2019 – 230 zł, 16.12.2019 – 230 zł, 13.01.2020 – 230 zł, 17.02.2020 – 200 zł i 16.03.2020 – 224 zł. Pismem z 11 września 2020 roku pożyczkodawca wypowiedział pozwanemu umowę z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia, z uwagi na niewykonanie postanowień umownych i wezwał go do zapłaty kwoty 162,53 zł, w tym 154,34 zł należności z umowy oraz 8,19 zł odsetek za opóźnienie. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności z 15 lutego 2022 roku (...) przeniósł na (...) w G. wierzytelność względem B. B. wynikającą z umowy nr (...) z (...) roku w łącznej kwocie 178,37 zł. Dowody: - umowa pożyczki pieniężnej (k.10-12); - aneks do umowy pożyczki (k.16-20); - historia spłat (k.6-9v); - wypowiedzenie umowy wraz z wezwaniem do zapłaty (k.13-15); - częściowo karta spłat klienta (k.32-33, k.55-57); - umowa przelewu wierzytelności z załącznikiem nr 4 (k.80-90). Sąd zważył, co następuje: Powództwo okazało się uzasadnione. Podstawę prawną roszczenia powoda stanowił art. 720 k.c. , zgodnie z którym przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa pożyczki w świetle unormowań kodeksu cywilnego może mieć zarówno charakter odpłatny, jak i nieodpłatny, a do głównych świadczeń stron należy zaliczyć udostępnienie określonych środków finansowych do korzystania na określony okres czasu (po stronie pożyczkodawcy) oraz zwrot tych środków (po stronie pożyczkobiorcy). Poza sporem pozostawało, iż zobowiązanie B. B. do zapłaty z aneksu (...) nr (...) do umowy pożyczki pieniężnej nr (...) , wynosiło 3.524,96 zł. Jedyny zarzut sformułowany przez pozwanego odnośnie roszczenia powoda opierał się na twierdzeniu, iż wykonał on w całości swoje zobowiązanie, na którą to okoliczność przedstawił dowód w postaci „karty spłat klienta”. W ocenie Sądu wskazany dowód nie potwierdza, aby pozwany spełnił w całości świadczenie na rzecz pożyczkodawcy. W „karcie spłat klienta” występuje pięć rubryk: Lp., data wpłaty, kwota wpłaty, kwota wpłaty narastająco i podpis doradcy klienta. Należy zauważyć, iż rubryka nr 8 zawiera wpłatę pozwanego z (...) roku w kwocie 23 zł, ze wskazaniem kwoty wpłaty narastająco: 1.480 zł. Wskazana kwota wpłaty narastająco jest jednak błędna. Skoro pod pozycją nr 7 znajduje się kwota wpłaty narastająco: 1.257 zł., to następnie po dokonaniu przez pozwanego wpłaty 23 zł, kwota wpłaty narastająco w pozycji nr 8 winna wynosić 1.280 zł, a nie 1.480 zł. Sumując poszczególne wpłaty zawarte w „ (...) ” należy stwierdzić, iż pozwany dokonał spłaty 3.344 zł, a nie 3.524 zł. Ponieważ wpłaty objęte „ (...) ” zasadniczo pokrywają się z zestawieniem wpłat przedłożonym przez stronę powodową, które jest jednak większe o 30 zł, dlatego ostatecznie Sąd przyjął, iż pozwany spłacił pożyczkę w zakresie 3.374 zł, a tym samym niespłacona pozostaje kwota 150,96 zł. Spłaty tygodniowych rat pożyczki przez pozwanego nie były terminowe, toteż pożyczkodawca był uprawniony do naliczenia 31,82 zł odsetek za opóźnienie (z czego do czasu ostatniej wpłaty w kwocie 3,38 zł, zaś po tym dniu do (...) roku w wysokości 28,44 zł). Mając powyższe na względzie Sąd uznał roszczenie powoda za uzasadnione i w pkt 1 wyroku zasądził na jego rzecz od pozwanego kwotę 182,78 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia (...) roku do dnia zapłaty. O kosztach procesu w pkt 2 wyroku postanowiono w oparciu o art. 98 § 1, 1 1 i 2 k.p.c. , zgodnie z zasadą odpowiedzialności za jego wynik. Pozwany jako strona przegrywająca sprawę winien zwrócić powodowi koszty procesu. Na zasądzoną z tego tytułu kwotę 30 zł złożyła się opłata od pozwu. O kosztach pełnomocnika wyznaczonego z urzędu dla pozwanego orzeczono zgodnie z § 8 pkt 1 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2019.68 j.t. ze z m.), przy uwzględnieniu wyroku TK z 23 kwietnia 2020 roku (sygn. akt SK 66/19, Legalis nr 2328465), ustalając ich wysokość na kwotę 90 zł plus VAT i zasądzając od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie. Sędzia Hanna Woźniak Pouczenie: (...) ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) - (...) 3. (...) W. , dnia 15 lipca 2022 roku SSR Hanna Woźniak

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI