I AGa 7/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła apelacji pozwanego przedsiębiorcy od wyroku Sądu Okręgowego w L., który zasądził od niego na rzecz (...) Bank (...) S.A. kwotę 485 513,86 zł wraz z odsetkami z tytułu niespłaconego kredytu obrotowego. Pozwany zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów postępowania, w tym dowolną ocenę dowodów i błędne uznanie, że uznał powództwo. Kluczowym zarzutem było jednak podważenie ważności umowy kredytowej ze względu na oparcie oprocentowania na wskaźniku WIBOR, który zdaniem pozwanego jest ustalany w sposób fikcyjny i stanowi ukrytą prowizję banku. Sąd Apelacyjny, oddalając apelację, stwierdził, że pozwany, jako przedsiębiorca, nie może powoływać się na ochronę konsumencką. Uznano, że choć Sąd Okręgowy błędnie przyjął formalne uznanie powództwa, to jednak pozwany w sposób dorozumiany uznał dług co do wysokości, co potwierdziły jego pisma procesowe i wnioski o restrukturyzację. Sąd Apelacyjny szczegółowo analizował kwestię WIBOR, wskazując, że jest to wskaźnik referencyjny zgodny z prawem unijnym (BMR) i polskim (decyzja KNF), a jego stosowanie w umowie między przedsiębiorcami nie narusza zasad współżycia społecznego ani nie prowadzi do nieważności umowy. Podkreślono, że pozwany miał dostęp do informacji o WIBOR i nie wykazał, aby bank naruszył obowiązki informacyjne. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego nastąpiło na zasadach ogólnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie ważności umów kredytowych z przedsiębiorcami opartych na WIBOR, analiza dorozumianego uznania roszczenia, stosowanie przepisów o ochronie konsumentów w relacjach B2B.
Dotyczy umów zawartych między przedsiębiorcami; kwestia WIBOR może być inaczej oceniana w kontekście umów konsumenckich.
Zagadnienia prawne (3)
Czy umowa kredytu obrotowego zawarta między przedsiębiorcami, której oprocentowanie oparte jest na wskaźniku WIBOR, jest ważna i zgodna z prawem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, umowa jest ważna. Stosowanie wskaźnika WIBOR w umowie kredytu zawartej między przedsiębiorcami jest zgodne z prawem, nie narusza zasad współżycia społecznego ani nie prowadzi do nieważności umowy, a pozwany jako przedsiębiorca nie może powoływać się na ochronę konsumencką.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że WIBOR jest wskaźnikiem referencyjnym zgodnym z prawem unijnym i polskim, a jego stosowanie w umowie między przedsiębiorcami jest dopuszczalne. Pozwany, jako przedsiębiorca, nie mógł kwestionować umowy na podstawie przepisów o ochronie konsumentów ani zarzucać naruszenia obowiązków informacyjnych, które nie miały zastosowania w relacji między dwoma podmiotami gospodarczymi.
Czy pozwany przedsiębiorca uznał powództwo w rozumieniu art. 213 § 2 k.p.c. poprzez swoje pisma procesowe?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pozwany nie dokonał formalnego uznania powództwa w rozumieniu art. 213 § 2 k.p.c., jednakże jego postawa procesowa (wnioski o restrukturyzację, brak kwestionowania wysokości długu) stanowiła dorozumiane uznanie roszczenia co do wysokości na podstawie art. 229 i 230 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wskazał, że Sąd Okręgowy błędnie przyjął formalne uznanie powództwa. Niemniej jednak, analiza pism pozwanego, w tym sprzeciwu od nakazu zapłaty i wniosków o restrukturyzację, wykazała, że pozwany nie kwestionował wysokości długu, co stanowiło dorozumiane uznanie roszczenia w rozumieniu przepisów k.p.c. dotyczących przyznania faktów.
Czy bank jako kredytodawca miał obowiązek szczegółowego informowania przedsiębiorcy o mechanizmie ustalania wskaźnika WIBOR przed zawarciem umowy kredytu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w polskim prawie cywilnym nie istniał normatywny obowiązek szczegółowego informowania przedsiębiorcy o mechanizmie ustalania wskaźnika WIBOR przed zawarciem umowy kredytowej.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że w dacie zawierania umowy nie istniał przepis prawa nakładający na przedsiębiorcę obowiązek szczegółowego informowania innego przedsiębiorcy o mechanizmie ustalania WIBOR. Podkreślono, że pozwany jako przedsiębiorca miał dostęp do informacji o WIBOR i nie wykazał, aby bank naruszył zasady uczciwości kupieckiej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w W. | spółka | powód |
| M. P. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (11)
Główne
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
Powód sprostał obowiązkowi udowodnienia roszczenia co do zasady i wysokości.
k.c. art. 359 § § 1 i 2¹
Kodeks cywilny
Podstawa roszczenia odsetkowego.
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada kosztów procesu.
pr.bank. art. 69
Ustawa Prawo bankowe
Podstawa roszczenia banku z umowy kredytowej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oceny dowodów; zarzut naruszenia wymaga wykazania uchybienia zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego.
k.p.c. art. 213 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy uznania powództwa; wymaga wyraźnego i oczywistego oświadczenia.
k.c. art. 58
Kodeks cywilny
Nieważność czynności prawnej sprzecznej z ustawą lub zasadami współżycia społecznego.
k.c. art. 353¹
Kodeks cywilny
Zasada swobody umów.
k.p.c. art. 229
Kodeks postępowania cywilnego
Fakty przyznane przez stronę uważa się za ustalone.
k.p.c. art. 230
Kodeks postępowania cywilnego
Fakty, o których mowa w art. 229, jeśli nie budzą wątpliwości, mogą być podstawą wydania orzeczenia bez dowodu.
BMR art. 3 § ust. 1 pkt 22
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011
Definicja wskaźnika referencyjnego stopy procentowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
WIBOR jako wskaźnik referencyjny jest zgodny z prawem i nie powoduje nieważności umowy kredytu zawartej między przedsiębiorcami. • Pozwany jako przedsiębiorca nie może powoływać się na ochronę konsumencką ani na obowiązki informacyjne banku dotyczące konsumentów. • Postawa procesowa pozwanego (wnioski o restrukturyzację, brak kwestionowania wysokości długu) stanowi dorozumiane uznanie roszczenia co do wysokości.
Odrzucone argumenty
Nieważność umowy kredytu z powodu stosowania wskaźnika WIBOR. • Naruszenie przepisów postępowania przez dowolną ocenę dowodów przez Sąd Okręgowy. • Błędne ustalenie przez Sąd Okręgowy uznania powództwa przez pozwanego. • Naruszenie obowiązków informacyjnych banku przy zawieraniu umowy kredytu.
Godne uwagi sformułowania
zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie został postawiony skutecznie • całość zarzutów apelacji sprowadza się do własnej narracji pozwanego • pozwanemu nie może odnieść skutku, gdyż bezspornym jest, że pozwany zawarł umowę z powodem jako przedsiębiorca • legalność WIBOR nie ulega wątpliwości z uwagi na jego umocowanie w prawie unijnym • nie ma możności wpływania na jego wymiar celem zmiany obciążeń kredytobiorców w konkretnych stosunkach umownych
Skład orzekający
Mariusz Tchórzewski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ważności umów kredytowych z przedsiębiorcami opartych na WIBOR, analiza dorozumianego uznania roszczenia, stosowanie przepisów o ochronie konsumentów w relacjach B2B."
Ograniczenia: Dotyczy umów zawartych między przedsiębiorcami; kwestia WIBOR może być inaczej oceniana w kontekście umów konsumenckich.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnie stosowanego wskaźnika WIBOR i jego legalności w kontekście umów kredytowych, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie wśród prawników i przedsiębiorców. Analiza uznania powództwa i ochrony konsumenckiej w relacjach B2B również podnosi jej wartość.
“WIBOR w umowach kredytowych: Sąd Apelacyjny rozwiewa wątpliwości dotyczące ważności umów z przedsiębiorcami.”
Dane finansowe
WPS: 485 513,86 PLN
kapitał kredytu: 485 513,86 PLN
odsetki: 114 923,59 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.