I AGa 338/20

Niniejszy dokument nie stanowi doręczenia w trybie art. 15 zzs 9 ust. 2 ustawy COVID-19 (Dz.U.2021, poz. 1842) Sygn. akt I AGa 338/20 Sygn. akt I AGz 198/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2022 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Grzegorz Krężołek (spr.) Sędziowie: SSA Robert Jurga SSA Beata Kurdziel Protokolant: Michał Góral po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2022 r. w Krakowie sprawy z powództwa W. B. (1) przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w K. o zapłatę i sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. przeciwko W. B. (1) o zapłatę na skutek apelacji (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 11 września 2020 r. sygn. akt IX GC 1059/18 i zażalenia pozwanego W. B. (1) od postanowienia rozstrzygającego o kosztach procesu, zawartego w punkcie IV sentencji tego wyroku; 1. w częściowym uwzględnieniu zażalenia pozwanego W. B. (1) , zmienia punkt IV zaskarżonego wyroku w ten sposób, że wymienioną tam kwotę 7.200 zł podwyższa do kwoty 19.800 zł (dziewiętnaście tysięcy osiemset złotych), 2. w pozostałym zakresie zażalenie oddala, 3. oddala apelację C. (1) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. , 4. zasądza od C. (1) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. na rzecz W. B. (1) kwotę 37.500 zł (trzydzieści siedem tysięcy pięćset złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego, 5. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania zażaleniowego. SSA Robert Jurga SSA Grzegorz Krężołek SSA Beata Kurdziel Sygn. akt : I AGa 338/20 I AGz 198/20 UZASADNIENIE W. B. (1) w pozwie skierowanym przeciwko C. (1) S.A. w K. domagał się zasądzenia: - 59 505 zł, tytułem wynagrodzenia podstawowego za okres od dnia 1-12 listopada 2013 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 29.11.2013 r. do dnia zapłaty, - 623.760 zł wynagrodzenia premiowego zaliczkowego za III kwartał 2013 r. z odsetkami od dnia 6.12.2013 r. - 7 598 zł, tytułem ryczałtu za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 11.12.2013 r. do dnia zapłaty, - 77 271 zł , tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 11.12.2013 r., - 3 620 zł, tytułem zwrotu kosztów podróży służbowej w listopadzie 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 11.12.2013 r., - 573 215 zł tytułem odszkodowania za przestrzeganie zakazu konkurencji w okresie listopada i grudnia 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 197 660 zł od 11.12.2013 r. do dnia zapłaty, od kwoty 375 555 zł od 11.01.2014 r. do dnia zapłaty. Domagał się również obciążenia strony przeciwnej kosztami procesu. Uzasadniając zgłoszone żądania wskazał , iż ze stroną pozwaną był związany od początku jej istnienia. Od 2004r był jej prokurentem , a od 2007 r. do 12 listopada 2013 r. pełnił funkcję wiceprezesa zarządu strony pozwanej – Dyrektora ds. Finansowych. Miał wpływ na organizację wszystkich spółek (...) C. (1) . Swoją pracą przyczynił się aktualnej pozycji gospodarczej spółki , która jest jednym z czołowych producentów opakowań w Europie Środkowowschodniej, na Bliskim Wchodzie, w Indiach i Maroku. W dniu 3 grudnia 2012 r. pomiędzy powodem, a stroną pozwaną została zawarta umowa o zarządzanie / kontrakt managerski / i umowa o zakazie konkurencji, która określała reguły pełnienia przez niego funkcji wiceprezesa zarządu strony pozwanej oraz zasady jego wynagradzania. Umowa o zarządzenie weszła w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. i zastąpiła wcześniejsze umowy regulujące dotąd zasady pełnienia przez niego tej funkcji. Wynagrodzenie powoda regulowały także regulaminy wewnętrzne, do których odesłanie zawarto w kontrakcie. W dniu 8 listopada 2013 r. na Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy C. (1) podjęto uchwałę o odwołaniu 4 z 5 członków zarządu, w tym powoda. W uzasadnianiu jako przyczynę podano: utratę zaufania i niemożność dalszej współpracy z winy członka zarządu polegającej na uniemożliwieniu Radzie Nadzorczej wykonywania czynności nadzoru. W. B. (1) zakwestionował zasadność podawanej przyczyny , przecząc jej podstawom faktycznym. O facie odwołania i jego powodach dowiedział się z pisma datowanego na dzień 12 listopada 2013r., podpisanego prze nowego prezesa zarządu P. I. . Jego zdaniem powoda wskazana data jest tą, od której należy liczyć ustanie umowy łączącej strony. Spółka po rozwiązaniu kontraktu managerskiego nie rozliczyła się z nim finansowo , stąd sformułowane przez niego żądania, mające swoją podstawę tak w postanowieniach kontraktu, jak i ściśle z nim związanej umowie o zakazie podejmowania działalności konkurencyjnej w okresie pięciu lat po jego rozwiązaniu. Jak argumentował dalej, mimo obowiązku wynikającego z § 9 ust. 1 umowy o zarządzenie spółka nie wypłaciła mu świadczenia z tytułu wynagrodzenia podstawowego. Wynagrodzenie podstawowe odpowiadało pięciokrotnemu przeciętnemu miesięcznemu wynagrodzeniu w C. (1) za kwartał poprzedzający wypłatę, nie mniej jednak niż 120 000 zł. Przeciętne wynagrodzenie w spółce za miesiące VIII-X 2013 r. wyniosło 25 124,46 zł. Nie wypłaciła także należnego na podstawie § 9 ust. 2 umowy wynagrodzenia premiowego , stanowiącego równowartość 1,5 % zysku skonsolidowanego netto (...) C. (1) . Ponadto była zobowiązana była do wypłaty kwartalnych zaliczek na poczet wynagrodzenia premiowego, których wysokość wynosiła 80 % kwartalnego wyniku finansowego netto spółki .Nie wywiązała się z tego obowiązku za trzeci kwartał 2013 r. Powodowi należne są także ekwiwalenty pieniężne za: używanie samochodu prywatnego do celów służbowych na podstawie § 9 ust. 5 umowy, a także za niewykorzystany urlop w 2013r, zgodnie z § 7 ust. 4 umowy o zarządzanie. Kolejną należnością dochodzoną pozwem jest zwrot kosztów podróży służbowej , którą odbył w dniach 31 października - 3 listopada 2013r. Ostatnim z elementów żądań W. B. (1) było odszkodowanie za utrzymanie zakazu podejmowania działalności konkurencyjnej po ustaniu umowy o zarządzanie przez okres pięciu lat , którego podstawą były paragrafy 14 i 15 umowy. Odszkodowanie to miało mieć charakter comiesięcznego świadczenia w wysokości 50 % średniego miesięcznego wynagrodzenia brutto jakie powód otrzymał wykonując obowiązki będąc zarządcą od wszystkich spółek z (...) C. (1) za ostatni rok finansowy poprzedzający rozwiązanie umowy. W dniu 10 marca 2014r. Sąd Okręgowy w Krakowie wydał nakaz zapłaty , którym roszczenia powoda w całości uwzględnił. Strona pozwana w sprzeciwie od tego orzeczenia , kwestionując je w całości, wniosła o oddalenie powództwa oraz obciążenie powoda kosztami procesu. Przyznała fakt, że strony łączyły umowa o zarządzenie i zakazie konkurencji oraz , iż doszło do odwołania powoda z funkcji członka zarządu z powodu utraty do niego zaufania i niemożności dalszej współpracy, z winy W. B. (1) . Podnosiła , że jako członek zarządu uniemożliwił Radzie Nadzorczej spółki wykonywanie czynności nadzoru. W związku z prowadzonymi przez grupę C. (1) - (...) inwestycjami na Bliskim Wschodzie [ w Iranie], w spółce wszczęta została przez Radę kontrola prawidłowości czynności dokonywanych przez zarząd w związku z nimi. Była ona następstwem nowych regulacji obowiązujących na terenie Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, które miały zastosowanie wobec właściciela spółki C. (1) ; spółki prawa amerykańskiego G. (...) W ramach jej rutynowego audytu niezależny audytor zgłosił zastrzeżenia związane ze składnikami majątku spółki C. M. (1) , która wchodziła w skład grupy C. (1) (...) zlokalizowanymi na terenie Islamskiej Republiki Iranu. Od dnia 9 października 2012 r., na podstawie zarzadzenia Prezydenta O. żaden podmiot kontrolowany przez obywatela lub podmiot amerykański nie mógł bezpośrednio lub pośrednio angażować się w interesy na terenie tego kraju. Dotychczasowe inwestycje należało zakończyć do dnia 8 marca 2013 r. W związku z tym Rada Nadzorcza spółki C. (1) 23 października 2013 r podjęła uchwałę o konieczności przeprowadzenia kompleksowego audytu inwestycji (...) C. (1) (...) na Bliskim Wschodzie, celem zgromadzenia informacji niezbędnych do oceny ryzyka związanego z nimi. Rada zobowiązała zarząd do przekazania jej wszelkich niezbędnych dokumentów i wyjaśnień dotyczących takich inwestycji , które mogłyby podlegać tej regulacji. Tego samego dnia powód i pozostali członkowie zarządu zobowiązali się do takiej współpracy przy zachowaniu poufności. Pomimo tego zarząd w skład którego wchodził także W. B. (1) nie doprowadził do wyzbycia się składników majątku zlokalizowanego na terenie Iranu - spółki (...) ( I. (1) ), którą C. (1) kontrolowała za pośrednictwem jednej ze swych spółek – C. M. (1) ( C. (1) ) . Udziały w I. (1) zostały sprzedane polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością T. (1) w N. , w której jedynym wspólnikiem i prezesem zarządu był B. C. – wieloletni pracownik C. (1) . Pożyczki na nabycie I. (1) w kwocie 262.821 USD udzielił zarząd C. (1) za pośrednictwem C. P. (1) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością , którą to transakcję wobec amerykańskiego właściciela zataił. Ostatecznie T. (1) zapłaciła pierwszą ratę ceny sprzedaży, pozostała różnica 5.500.000 USD, pozostała nie uregulowana , a zarząd nabywcy zażądał rozwiązania umowy sprzedaży. Z powodu opisanego zatajenia , które dotyczyło w szczególności warunków na jakich miało dojść do zbycia udziałów w I. (1) oraz wskutek utrudniania RN wykonywania uprawnień nadzorczych, strona pozwana zmuszona została wyłożyć znaczne środki finansowe na przeprowadzenie audytu w zakresie zbadania działań na terenie Iranu oraz kwestii właścicielskich zlokalizowanego tam majątku. Ponadto C. (1) SA twierdziła , iż na skutek pozostawienia w majątku (...) C. (1) - (...) składnika majątkowego, którego należało się wyzbyć, poniosła szkodę odpowiadającą środkom, które zostały przez spółkę zainwestowane w Iranie , oszacowaną na sumę 14.000.000 USD. O niewykonywaniu w sposób właściwy obowiązków członka zarządu przez W. B. , a także jego złej woli , podobnie jak i innych odwołanych członków organu zarządzającego C. (1) świadczyło to zdaniem pozwanej usuwanie , w czasie prowadzenia czynności wewnętrznego audytu prowadzonego z inicjatywy amerykańskiego właściciela przez wynajętą przez niego kancelarię (...) , danych z komputerów służbowych. Analiza komputera powoda wykazała, że w dniu 4 października 2013 r. uruchamiał on oprogramowanie usuwające pliki z twardego dysku takiego urządzenia , stanowiącego własność spółki. W dalszej części swojego stanowiska pozwana podniosła , iż w jej ocenie , umowa o zarzadzanie z dnia 3 grudnia 2012r została rozwiązana w dacie podjęcia przez NZA uchwały o odwołaniu W. B. (1) z grona członków zarządu , a nie jak twierdzi przeciwnik procesowy w dniu 12 listopada 2013r. Powołała się przy tym na treść § 10 ust 1 i 2 umowy o zarządzanie. W ocenie strony pozwanej nieuzasadnionymi są także : żądanie świadczenia odpowiadającego zaliczce na poczet premii rocznej za III kwartał 2013 r. albowiem na chwilę z którą ustalane było prawo do jej otrzymania powód nie był już członkiem zarządu, żądanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, skoro na listopad 2013r W. B. przysługiwało 21, 6 dnia urlopu a do tego czasu wykorzystał już jego 22 dni. Zdaniem C. (1) SA nieprawidłowe jest wyliczenie podstawy, a w konsekwencji także rozmiaru ilościowego świadczenia z tytułu odszkodowania za przestrzeganie zakazu konkurencji. W toku sporu W. B. (1) kilkakrotnie rozszerzał żądanie pozwu aby ostatecznie dochodzić : 1/kwoty 66 117 zł, tytułem wynagrodzenia podstawowego za okres od dnia 1 do 12 listopada 2013 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 29 listopada 2013 r. do dnia zapłaty, 2/kwoty 623 760 zł, tytułem wynagrodzenia premiowego za III kwartał 2013 r. wraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 6 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty, 3/kwoty 7 598 zł, tytułem ryczałtu za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 11 grudnia 2013 r do dnia zapłaty, 4/kwoty 81 644,58 zł, tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 11 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty, 5/kwoty 1 064,05, tytułem zwrotu kosztów podróży służbowej w listopadzie 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 11 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty, 6/kwoty 20 405 836,80 zł, tytułem odszkodowania za przestrzeganie zakazu konkurencji za okres od dnia 13 listopada 2013 r. do dnia 13 listopada 2018 r wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot cząstkowych, w sposób wskazany szczegółowo w piśmie procesowym z dnia 5 sierpnia 2019r / k. 6560 akt /, w którym określił ostatecznie kształt ilościowy oraz podstawy dochodzonych przez siebie roszczeń, 7/ kwoty 412 150,64 zł , tytułem wynagrodzenia premiowego za IV kwartał 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 10 stycznia 2014 r do dnia zapłaty, 8/kwoty 767 095,50 zł tytułem wynagrodzenia premiowego za 2013 r., będącego wyrównaniem premii rocznej za 2013 r. za okres od 1 stycznia 2013 r. do dnia 12 listopada 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 25 czerwca 2014 r. do dnia zapłaty. Domagał się również obciążenia przeciwnika procesowego kosztami sporu , według przedłożonego spisu / k. 5159 akt / przy czym wskazał , że wynagrodzenie pełnomocnika procesowego powinno być określone w wysokości sześciokrotności stawki podstawowej z uwagi na złożony charakter sprawy oraz bardzo znaczny nakład pracy reprezentanta powoda. Strony sporu w czasie postępowania bardzo szeroko polemizowały z uzupełnianymi sukcesywnie o nową argumentację stanowiskami oponentów procesowych, składając kolejne - bardzo obszerne redakcyjnie pisma procesowe. Sąd II instancji poprzestanie w zakresie ich zrelacjonowania, na zasadniczych ich tezach. Powód przeczył aby wskazywane przez spółkę przyczyny odwołania, zatajenie informacji przed Radą Nadzorczą czy amerykańskim właścicielem o sposobie zbycia spółki I. (1) jego warunkach oraz o wyrządzeniu spółce szkody miały charakter rzeczywisty. Wskazywał, iż zostały one podane po raz pierwszy w sprzeciwie od nakazu zapłaty na potrzeby niniejszego procesu. Zaprzeczył też aby miał wyrządzić pozwanej spółce szkodę. W tym kontekście podnosił , iż ten uszczerbek jako przyczyna odwołania nie była wcześniej wskazywana i na nią C. (1) powołała się dopiero w sprzeciwie od nakazu zapłaty. Co więcej , gdyby była to rzeczywista przyczyna odwołania to zgodnie z postanowieniami §10 ust 6 kontraktu managerskiego z 3 grudnia 2012r świadczenia , których dochodzi w sporze nie byłyby mu należne. Argumentował, że Zarząd C. (1) systematycznie informował akcjonariuszy i Radę Nadzorczą o wynikach finansowych i przedsięwzięciach inwestycyjnych spółki oraz (...) C. (1) - (...) , w trakcie cyklicznych, odbywanych raz na kwartał posiedzeń Rady , a pomiędzy nimi drogą mailową czy telefoniczną. W ten sposób Rada sprawowała bieżącą ale i wstępną kontrolę zarządu. W dniu 9 października 2012 r. prezydent USA wydał zarządzenie wykonawcze nr (...) , zaostrzające sankcje wobec Iranu. W dniu 25 stycznia 2013 r. P. G. (1) - właściciel (...) (...) , która wchodziła w skład (...) , udostępnił ówczesnemu prezesowi zarządu strony pozwanej W. S. (1) opinię amerykańskiej kancelarii (...) , z której wynikał obowiązek zaprzestania sprzedaży opakowań do Iranu oraz deinwestycję w zakresie posiadanych przez (...) C. (1) - (...) aktywów w Iranie. To stanowisko potwierdziła 7 lutego 2013 r. opinia kancelarii (...) z W. zlecona przez M. P. (1) , wiceprezesa zarządu C. (1) i dyrektora jej biura prawnego. Koordynacją czynności, zmierzających do wycofania się z dotychczasowych inwestycji zgodnie z zarządzeniem Prezydent USA zajmowali się członkowie zarządu M. P. (1) i S. W. (1) . W dniu 19 lutego 2013r zarząd podjął decyzje o sprzedaży wszystkich udziałów w I. (1) posiadanych przez spółkę z (...) C. (1) - (...) - C. M. (1) , przed dniem 8 marca 2013 r., końcowym terminem w skazanym w prezydenckim zarządzeniu. Miała ona nastąpić w trybie rekomendowanym przez prawników jedynego akcjonariusza, tj. bez żadnych zabezpieczeń. W dniu 25 lutego 2013 r. Zarząd C. (1) SA podjął uchwałę dotyczącą nabycia wszystkich udziałów w I. (1) przez T. (1) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w N. , w której udziały posiadał B. C. . Umowa została zawarta w dniu 6 marca 2013r . O przyczynach wyboru wariantu wg. którego udziały I. (1) zakupić miała spółka celowo zakupiona przez zaufanego człowieka od lat współpracującego z (...) , która to spółka nie miała majątku, ani nie prowadziła działalności, przez co do uiszczenia ceny konieczne było poszukiwanie docelowego nabywcy – co do schematu całej transakcji- został z wyprzedzeniem poinformowany P. G. (1) ,- właściciel F. (1) ówcześnie pełniący funkcję wiceprzewodniczącego Rady Nadzorczej C. (1) SA. Ten wariant sprzedaży i jego warunki w których nabywająca miał a poszukiwać docelowego kupującego – został przez niego zaaprobowany. W. B. (1) podnosząc , że jego sposób postępowania w ramach pełnienia funkcji członka zarządu zajmującego się sprawami finansowymi pozwanej był prawidłowy i nie prowadzący do zarzucanego mu wyrządzenia szkody pozwanej podkreślał , że decyzja o warunkach na jakich doszło do podporzadkowania się zarządzeniu prezydenta O. została podjęta przez cały zarząd [ z wyjątkiem wówczas chorego W. S. ] , w tym także przez tych jego członków , którzy w dniu 8 listopada 2013r nie zostali odwołani [ M. P. ] albo też wkrótce powołani do składu tego organu powołani na nowo [ S. W. ]. Taka sytuacja niweczy zasadność argumentów strony pozwanej , że powód spowodował sposobem swojego działania zarzucany mu uszczerbek. Zwracał także uwagę , iż to właściciel F. (1) - P. G. (1) zlecił kancelarii (...) przeprowadzenie wewnętrznego audytu w C. (1) w odniesieniu do sposobu prowadzenia inwestycji w Iranie o czym poinformował zarząd spółki na spotkaniu w dniu 4 października 2013r , a zatem dużo później aniżeli data zawarcia umowy sprzedaży udziałów w I. (1) . Wbrew argumentacji strony pozwanej, zarząd podporządkował się obowiązkom wynikającym z faktu prowadzenia tego wewnętrznego dochodzenia i realizując je przygotował m. in. pisemną informację dotyczącą inwestycji (...) C. (1) w Iranie w formie memorandum. Powód udzielał odpowiedzi na zadane mu w ramach tej procedury pytania. Zarząd zadeklarował przygotowanie i udzielenie Radzie Nadzorczej wszelkich informacji związanych z tą inwestycją przy czym zwrócił uwagę, że szereg dokumentów w tym umowy handlowe oraz finansowe zawierały klauzule poufności, wymagające uprzedniej zgody kontrahentów, w przypadku udostepnienia informacji osobom trzecim. Dopiero żądanie przeprowadzającej audyt kancelarii , skopiowania całego systemu informatyczno-księgowego nie tylko C. (1) ale całej (...) , w celu wywiezienia ich poza siedzibę pozwanej z Polski w tym do USA wzbudziło wątpliwości zarządu, który chciał zasięgnąć opinii prawnej co do zgodności tego żądania z prawem polskim. Wątpliwości te miała także Rada Nadzorcza w poprzednim składzie , który uległ zmianie z inicjatywy jedynego akcjonariusza. Rada w nowym składzie poszerzyła zakres badania audytorskiego , które miała realizować M. L. właśnie o możliwość praktycznie nieograniczonego dostępu prawników amerykańskich do tych danych i dysponowania nimi bez kontroli ze strony organów spółki. Zdaniem W. B. (1) kontrola w nowym kształcie wykraczała poza zakres normy art. 382 kodeksu spółek handlowych . Z tych też przyczyn zażądał aby jego przesłuchanie , które mieli prowadzić prawnicy z M. L. odbywało się z udziałem reprezentującego go polskiego prawnika i było nagrywane. Ostatecznie czynność ta została przerwana. Powód zaprzeczył aby podejmował działania polegające na usuwaniu ważnych dokumentów w tym korespondencji, które miałoby utrudniać czynności kontrolne Rady, po dniu 4 października 2013r kiedy dowiedział się o planowanym wewnętrznym audycie. C. (1) mimo tej streszczonej argumentacji , podtrzymując swoje stanowisko podnosiła , iż wiedza P. G. (1) na temat zbycia spółki I. (1) była niepełna, albowiem nie został on powiadomiony o tym, że finansowanie nabycia przez T. (1) miałoby następować ze spółki z (...) C. (1) - (...) . [ C. P. (1) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ]. Twierdziła, ,iż działania powoda i odwołanych członków zarządu, miały na celu uniemożliwienia audytorom z M. L. oceny inwestycji (...) C. (1) - (...) na Bliskim Wschodzie. Wskazała, iż przeprowadziła weryfikację działalności spółki za okres 2010-2014. Raport kancelarii amerykańskiej (...) potwierdza , że ówczesny prezes zarządu W. S. (1) , z którym powód współpracował w okresie co najmniej od grudnia 2011 r., rażąco naruszał swoje obowiązki, w ramach procesu outsourcingu , co doprowadziło C. (1) do szkody. Jej zdaniem spowodowanie szkody nieprawidłowym wykonywaniem obowiązków w ramach pełnienia funkcji członka zarządu powoduje , że ma ona wobec W. B. (1) wierzytelności wzajemne z tytułu kary umownej w kwocie 4 657 020,35 zł, oraz z tytułu zwrotu nienależnie wypłaconego mu wynagrodzenia podstawowego za okres od 1 stycznia 2013r do 31 października 2013r odpowiadającego sumie 1 097 249,50 zł, która bądź to jest odszkodowaniem za nienależyte wykonanie umowy o zarządzanie albo też równowartością szkody przy kwalifikacji sposobu postępowania powoda jako deliktu. Obie te wierzytelności zgłosiła do potrącenia z wierzytelnościami dochodzonymi ostatecznie pozwem. W. B. (1) zakwestionował podstawy obu tych wierzytelności argumentując m . in. , że strony w czasie kiedy był prowadzony proces outsourcingu z niewłaściwym udziałem w którym powoda strona przeciwna łączy wierzytelność z tytułu kary , były związane umową o pracę. Umowa ta nie zastrzegała uprawnienia pozwanej do naliczenia z podawanej przyczyny kary umownej. W warunkach nie wykazania przez spółkę , iż powód naruszył obowiązki umowne w tym te o jakich mowa w §11 ust. 1 i 5 umowy o zarządzanie , nie przysługuje C. (1) także druga z wierzytelności objęta oświadczeniem o potrąceniu. W pozwie wniesionym w dniu 6 listopada 2015 r. C. (1) S.A, powołując się na ten sam umowny stosunek prawny, zażądała od pozwanego W. B. (1) zapłaty kwoty 2 731 456 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od 2 listopada 2015 r. do dnia zapłaty oraz obciążenia oponenta procesowego kosztami procesu. Na dochodzoną sumę złożyły się -zgodnie z motywami pozwu - nienależnie wypłacone pozwanemu kwoty zaliczek z tytułu premii za I i II kwartał 2013r. Pierwszą w kwocie 687 667 zł W. B. (1) otrzymał 28 maja 2013r , a druga w wysokości 1 736 125 zł została mu wypłacona 8 sierpnia 2013r. Dochodzoną kwotę uzupełnia suma zaliczek na podatek dochodowy od tych należności wpłaconych przez powodową spółkę do Urzędu Skarbowego. Zdaniem powódki uzyskanie tych świadczeń nie miało swojej podstawy i były one nienależne dlatego , że były członek zarządu niewłaściwie wykonywał swoje obowiązki wynikające z umowy o zarzadzanie, wyrządzając szkodę spółce. Podstawą normatywną jej żądania zwrotnego był art. 410 § 2 kc oraz § 10 ust. umowy z dnia 3 grudnia 2012r zarządzenie. Sąd Okręgowy w Krakowie wydał w dniu 25 listopada 2015r nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym , którym uwzględnił żądanie spółki w całości. W sprzeciwie od tego orzeczenia W. B. (1) , kwestionując je w pełnym zakresie , domagał się oddalenia powództwa oraz obciążenia powódki kosztami postępowania. Jego argumentacja była zbieżna z tą , która prezentował w sprawie z jego powództwa przeciwko C. (1) . Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2016r obydwie sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wyrokiem z dnia 9 października 2016r Sąd Okręgowy w Krakowie powództwa obu stron w całości oddalił. Na skutek apelacji stron, Sąd Apelacyjny w K. , wyrokiem z dnia 14 września 2018r w sprawie o sygnaturze (...) orzeczenie to uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania, pozostawiając Sądowi I instancji orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego. Wyrokiem z dnia 11 września 2020r Sąd Okręgowy w Krakowie: -zasądził od strony pozwanej C. (1) Spółki Akcyjnej w K. na rzecz powoda W. B. (1) kwotę 22 365 266,57 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi : od kwoty 66.117 zł od dnia 29 listopada 2013 roku do dnia zapłaty, od kwoty 623.760 zł od dnia 6 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty, od kwoty 7.598 zł od dnia 11 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty, od kwoty 81.644,58 zł od dnia 11 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty; od kwoty 1.064,05 zł od dnia 11 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty; od kwoty 20.405.836,80 zł liczonymi od następujących kwot i terminów: - od kwoty 204.058,44zł od dnia 11 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28zł od dnia 11 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28zł od dnia 11 lutego 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28zł od dnia 11 marca 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28zł od dnia 11 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 13 maja 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 czerwca 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 lipca 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 12 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 września 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28zł od dnia 11 października 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 listopada 2014 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28zł od dnia 11 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty, -od kwoty 340.097,28zł od dnia 13 stycznia 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 lutego 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 marca 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 kwietnia 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 maja 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 czerwca 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 lipca 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28zł od dnia 11 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 września 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 października 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097, zł od dnia 12 listopada 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 grudnia 2015 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097 zł od dnia 11 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 lutego 2016 roku do dnia zapłaty; - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 marca 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 12 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 maja 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 czerwca 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 12 lipca 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 sierpnia 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 września 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 października 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 listopada 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 grudnia 2016 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 stycznia 2017 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 lutego 2017 roku do dnia zapłaty; - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 marca 2017 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 kwietnia 2017 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 maja 2017 roku do dnia zapłaty; - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 13 czerwca 2017 roku do dnia zapłaty; - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 lipca 2017 roku do dnia zapłaty; - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 sierpnia 2017 roku do dnia zapłaty; - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 12 września 2017 roku do dnia zapłaty; - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 października 2017 roku do dnia zapłaty; - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 listopada 2017 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 12 grudnia 2017 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 stycznia 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 13 lutego 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 13 marca 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 kwietnia 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 maja 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 12 czerwca 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 lipca 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 sierpnia 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 września 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 11 października 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 340.097,28 zł od dnia 14 listopada 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 136.038,84 zł od dnia 11 grudnia 2018 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 412.150,64 zł od dnia 10 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty; - od kwoty 767.095,50 zł od dnia 25 czerwca 2014 roku do dnia zapłaty.[ pkt I], a ponadto -zasądził od strony pozwanej C. (1) Spółki Akcyjnej w K. na rzecz powoda W. B. (1) kwotę 269 480‬ zł , tytułem zwrotu kosztów procesu [ pkt II] , Natomiast rozstrzygając o roszczeniu spółki C. (1) przeciwko W. B. (1) ; - powództwo oddalił [ pkt III] oraz - zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 7.200 zł tytułem kosztów procesu. Sąd Okręgowy ustalił następujące fakty istotne dla rozstrzygnięcia : W. B. (1) związany był z pozwaną spółką od 1992 r., kiedy powstała. Wcześniej pracował w spółce przynależącej do (...) C. (1) – (...) ; P. (...) sp. z o.o. w B. , która została przekształcona w (...) S.A w K. . Kierował finansami tego podmiotu. Był zastępcą dyrektora ds. (...) w P. (...) , członkiem jej zarządu, potem jej dyrektorem finansowym. Był także kierownikiem Biura (...) w spółce (...) i (...) sp. z o.o. w K. . Od lipca 2004 r. pełnił obowiązki prokurenta strony pozwanej , a od lipca 2007 r. do 12 listopada 2013 r. wiceprezesa jej zarządu - Dyrektora ds. (...) . Wyniki pracy W. B. (1) w C. (1) współdecydowały o tym, iż stała się główną spółką wśród samodzielnych podmiotów o rozbudowanej strukturze holdingowej, produkujących puszki napojowe, opakowania dla żywności i chemii, opakowania szklane i zamknięcia do nich. Spółka na przestrzeni lat objęła pozycję czołowego producenta opakowań w Europie Środkowej i Wschodniej, na Bliskim Wschodzie, w Indiach i Maroku. Powód kierując finansami (...) C. (1) - (...) przyczynił się do tego , że dysponująca na początku jedną fabryką spółka przekształcona została przedsiębiorstwo o strukturze holdingu, prowadzącego działalność produkcyjną w Polsce, Rumunii, Czechach, Słowacji, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Francji, Rosji, Ukrainie. Rozpoczęcie eksportu opakowań na rynek Zjednoczonych Emiratów i każdy krok o charakterze inwestycyjnym na terenie Bliskiego Wschodu był zgłaszany Radzie Nadzorczej spółki pozwanej i jedynemu akcjonariuszowi, który reprezentowany był przez F. G. i w obecności jego syna P. G. (1) . Formalna akceptacja wejścia na rynek irański nastąpiła w dniu 23 września 2005 r. kiedy Rada Nadzorcza obradująca z udziałem ich obu, zatwierdziła do realizacji wieloletni plan inwestycyjny grupy C. (1) - (...) . Projekty inwestycyjne w Iranie , obejmujące pozyskanie terenu i budowę obiektów wytwórni puszek i wieczek, został zaprezentowany akcjonariuszowi C. (1) w dniu 28 lutego 2006 r. Projekt został zaakceptowany. Rada Nadzorcza o kolejnych etapach realizacji tego projektu była systematycznie informowana przez zarząd w formie elektronicznej w odstępach kwartalnych. W ten sam sposób był informowany jedyny akcjonariusz (...) s.a.r.l z siedzibą w Luksemburgu,/ która należała do F. (1) spółki matki (...) C. (1) – (...) . Ta z kolei była własnością G. G. (...) z siedzibą w Pensylwanii /. Początkowo eksport prowadzony był za pośrednictwem Biura (...) (...) (...) (spółki z grupy C. (1) - (...) ), w której marketing i sprzedaż zostały powierzone współpracownikowi F. G. – B. C. . W lipcu 1998 r. powstała spółka (...) ( I. (1) ) , a to z uwagi na obniżenie kosztów wysyłania delegatów do Zjednoczonych Emiratów Arabskich i konieczność pośredniczenia w realizacji dostaw. Na czele spółki , w uzgodnieniu i za akceptacją F. G. , stał B. C. . I. (1) jako spółka z siedzibą na terenie Zjednoczonych Emiratów - inwestująca na terenie m. in. Iranu nie musiała spełniać wymogów dokumentacyjnych obowiązujących dostawców spoza krajów arabskich i mogła akceptować czeki z odroczoną datą płatności. Kolejnym krokiem inwestycyjnym na Bliskim Wschodzie było uruchomienie przez stronę pozwaną produkcji opakowań żywnościowych. W 1999 r. powstała spółka (...) , której udziały objął I. (1) oraz lokalny producent. Zadłużenie odbiorców w Iranie wobec I. (1) zmusiło powódkę do zmiany warunków dostaw opakowań i zmiany warunków płatności na przedpłatę przed rozpoczęciem produkcji. Wobec niekorzystnej sytuacji finansowej I. (1) , rozwiązaniem okazało się przejęcie jej udziałów w całości przez spółkę z (...) C. (1) - (...) . W dniu 24 lipca 2012 r udziały w niej nabyła spółka C. L. (1) . W dniu 2 kwietnia 2012 r. Rada Nadzorcza C. (1) - (...) podjęła uchwałę o wyznaczeniu jej członka P. G. (1) na delegata, sprawującego samodzielnie czynności nadzoru w zakresie wszystkich znaczących umów finansowych pomiędzy jednostkami (...) C. (1) a bankami i innymi instytucjami finansowymi. Przeprowadzenie następczej kontroli w pozwanej spółce przez jej Radę Nadzorczą odbyło się w 2012 r. po śmierci F. G. . Zarząd pozwanej został poinformowany o zestawieniu przez właściciela wszystkich akcji spółki w amerykańskim banku inwestycyjnym jako zabezpieczenie planowanej pożyczki. Audytorem C. (1) SA od 2010 r. była firma (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. . Raport audytora za 2012 r. nie zawierał zastrzeżeń i sprawozdanie zostało zatwierdzone przez zwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy pozwanej. Sprawozdanie nie obejmowało sprawozdania spółki I. (1) za 2012 r. co wiązało się to z uprzednimi ustaleniami odpowiedzialnego za finanse wiceprezesa zarządu- powoda z P. I. pełniącym analogiczne obowiązki w F. (1) (...) , przy aprobacie P. G. (1) . W dniu 9 października 2012 r. Prezydent USA wydał zarządzenie nr (...) zaostrzające sankcje gospodarcze wobec Iranu. W dniu 3 grudnia 2012 r. została zawarta między W. B. (1) a pozwaną spółką pozwaną umowa o zarządzanie i zakazie konkurencji, regulująca zasady pełnienia przez powoda funkcji wiceprezesa zarządu strony pozwanej- /Dyrektora ds. finansowych / oraz zasady jego wynagradzania. Umowa zaczęła obowiązywać od 1 stycznia 2013 r. W dniu 12 grudnia 2012 r. zostało podpisane porozumienie w sprawie zmiany jej warunków , które zmieniło treść postanowień wskazanych w § 16, 17 i 18. Kolejna jej zmiana nastąpiła 15 maja 2013 r., dotycząc treści załącznika nr 1 opisującego reguły obliczania wynagrodzenia należnego W. B. (1) o którym stanowił w § 9 ust. 1 umowy. Obok umowy o zarządzenie, powoda obowiązywała treść Regulaminu Pracy, Regulaminu Wynagradzania, Regulamin Zarządu, w odniesieniu do ekwiwalentu pieniężnego za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych, zwrotu kosztów podróży oraz pokrycia przez spółkę kosztów opieki medycznej i składki na pracowniczy program emerytalny. Postanowienia umowy o zarządzanie zawartej z powodem, dotyczące zapłaty wynagrodzenia, odszkodowania i jego składników czy premii, a także ekwiwalentu za niewykorzystany urlop , przez cały okres jej obowiązywania aż do czasu odwołania go z grona członków zarządu, nie budziły wzajemnie pomiędzy stronami umowy wątpliwości interpretacyjnych. Wszyscy zainteresowani rozumieli je w taki sam sposób. Dotyczyło to także sposobu obliczania należnego W. B. świadczenia za przestrzeganie zakazu konkurencji , jako będącego pochodną wszystkich świadczeń otrzymywanych od spółki w związku z pełnieniem funkcji w jej organie zarządzającym ,na podstawie kontraktu managerskiego z 3 grudnia 2012r. W dniu 25 stycznia 2013 r. P. G. (1) przesłał do ówczesnego prezesa zarządu C. (1) W. S. (1) memorandum datowane na 23 października 2012r., dotyczące wskazanego rozporządzenia wykonawczego Prezydenta USA nr (...) Zakazywało ono zagranicznym spółkom zależnym oraz innym jednostkom kontrolowanym przez podmioty amerykańskie stosunków handlowych z Iranem. W treści memorandum prawnicy z kancelarii (...) - obsługującej (...) Inc. - wskazali na obowiązek zakończenia stosunków handlowych z Iranem także przez zagraniczną spółkę zależną lub kontrolowaną w terminie do 8 marca 2013 r. Po jego otrzymaniu, dniu 26 stycznia 2013 r. W. S. (1) polecił służbom odpowiedzialnym za sprzedaż opakowań w spółkach (...) C. , wstrzymanie realizacji nierozpoczętych zleceń produkcyjnych opakowań, które w jakikolwiek sposób mogłyby być przeznaczone do dostarczenia na teren Iranu. W przeciągu kolejnych dni wydał szereg zarządzeń do niezwłocznego wdrożenia , polegających na wydaniu zakazu produkcji i sprzedaży do Iranu, wysyłania towarów z adresem do Iranu, produkcji opakowań z litografią w języku urzędowym irańskim a także nakazując wypowiedzenie dotąd obowiązujących umów z powołaniem na przypadek siły wyższej. W okresie od 28 stycznia do 29 marca 2013r prezes zarządu był nieobecny z uwagi na planowany zabieg operacyjny w szpitalu w Kalifornii . Do swojego zastępstwa wyznaczył członka zarządu S. W. (1) . W tym okresie pozostali członkowie zarządu C. (1) podjęli działania zmierzające do oceny skutków zarządzenia Prezydenta USA. Całość procesu deinwestycji z trenu Iranu z ramienia zarządu koordynowała M. P. (1) w uzgodnieniu z pozostałymi członkami organu zarządzającego spółki. Na prośbę W. S. (1) opracowała memorandum opisujące ryzyka i podjęte kroki w celu uniknięcia naruszenia zakazów, które przesłano do jedynego akcjonariusza . Znalezienie najbardziej optymalnego sposobu dalszego działania było przedmiotem telekonferencji z udziałem W. S. (1) i M. P. (1) ze strony C. (1) S.A. oraz P. G. (1) , P. I. - odpowiedzialnego w spółce amerykańskiej F. (1) za finanse oraz prawników z kancelarii (...) . Dalsze wątpliwości co do konieczności wyzbycia majątku w Iranie były wyjaśniane / z inicjatywy M. P. (1) także z udziałem prawników z kancelarii (...) Na podstawie jej oceny oraz ostatecznego stanowiska kancelarii (...) , która złożyła kolejną opinię w dniu 19.02.2013 r. , wycofanie się przez spółki (...) C. (1) z inwestycji w Iranie zostało uznane za konieczne. W drugiej połowie lutego 2013 r. zarząd strony pozwanej zastanawiał się nad wariantami zbycia wszystkich udziałów w I. (1) , a także majątku w postaci hal. Za najbardziej optymalne rozwiązanie uznano nabycie udziałów I. (1) przez nowo zawiązaną spółkę w Polsce, której udziały miał zakupić B. C. . Miała ona poszukiwać docelowego nabywcy kupionych w ten sposób udziałów. Rozwiązanie zostało zaaprobowane i zarząd podjął w dniu 25 lutego 2013r uchwałę mającą być podstawą do podjęcia tych czynności. Spółka (...) - została utworzona w 2006 r. , ale nie prowadziła działalności do 2012 r. posiadała kapitał 50 000 zł. Została zakupiona przez B. C. . Decyzja w zakresie warunków zbycia udziałów w I. (1) na rzecz T. (1) nastąpiła za wiedzą i akceptacją Rady Nadzorczej i akcjonariusza potwierdzonych w dniach 21 i 22 lutego 2013r. Umowa sprzedaży udziałów została zawarta 6 marca 2013 r. W dniu 27 lutego 2013 r. pomiędzy C. P. (1) (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością , reprezentowaną przez zarząd w osobach W. K. (1) i I. M. a T. (1) sp. z o.o. reprezentowaną przez prezesa zarządu B. C. doszło do zawarcia umowy pożyczki 800 000 zł z obowiązkiem zwrotu do 28 lutego 2014 r/.Tymi środkami została opłacona pierwsza rata ceny za kupione udziały T. (1) / Z dalszej części ustaleń wynika , że G. (...) zleciła spółce D. (...) przeprowadzenie audytu zewnętrznego w celu zebrania informacji dotyczących inwestycji z jej bezpośrednich i pośrednich przedsiębiorstw zależnych, w związku z istniejącym systemem sankcji gospodarczych nałożonych na Islamską Republikę Iranu przez ONZ, UE i USA oraz inne kraje obejmujące badanie także spółki C. (1) oraz inwestycji i transakcji jej bezpośrednich i pośrednich przedsiębiorstw zależnych na Dalekim Wschodzie. Jednocześnie zdecydowała o przeprowadzeniu w C. (1) wewnętrznego dochodzenia dotyczącego warunków prowadzenia inwestycji w Iranie, wobec zastrzeżeń do skonsolidowanego sprawozdania pozwanej za rok 2012r, które doprowadziły do kwestionowania przez D. US audytującego skonsolidowane sprawozdanie F. (1) (...) za 2012 r., jego poprawności. Czynności audytorskie miała przeprowadzić wynajęta przez nią Kancelaria (...) i polegać na przygotowaniu listy pytań dotyczących inwestycji na Bliskim Wschodzie, na które zarząd udzieli odpowiedzi. W dniu 9 października 2013 r. Rada Nadzorcza strony pozwanej podjęła uchwalę nr (...) rekomendującą zarządowi zawarcie umowy z M. L. w celu analizy istotnych faktów dotyczących działalności gospodarczej i finansowej spółki i spółek tworzących (...) C. (1) - (...) w Iranie. W październiku 2013 r. P. G. (1) przedstawił zarządowi C. swoich osobistych prawników: E. W. , C. R. oraz A. T. z Kancelarii (...) . W dniu 11 października 2013 r. zarząd C. (1) zlecił personelowi zachowanie i zabezpieczenie dokumentów i danych odnoszących się do finansowych i biznesowych transakcji w regionie Bliskiego Wschodu. Zarządzenie zostało przesłane do kluczowego personelu spółki i jej spółek zależnych. M. P. (1) 10 października 2013 r. przygotowała projekt umowy w sprawie pomocy, współpracy i zachowania poufności na mocy, której strona pozwana miała współpracować z audytorem wewnętrznym. Koszty czynności sprawdzających miały nie obciążać spółki. W dniu następnym zwróciła się do członków zarządu o wyrażenie zgody na udostępnienie M. L. danych zawartych na komputerach osobistych i przenośnych nośnikach, z wyłączeniem danych zawartych w umowach instytucjami finansowymi, odbiorcami i dostawcami, które nie są związane z transakcjami w Iranie. Dane miały być przekazane zgodnie ze wzorem opracowanym przez audytora. W dniu 22 października 2013 r. odbyło się nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy strony pozwanej. Jedyny akcjonariusz spółki (...) s.a. r.l z siedzibą w Luksemburgu reprezentowany przez E. W. podjął uchwałę nr (...) o odwołaniu z Rady Nadzorczej 3 z 5 wieloletnich członków tego organu : prof. R. M. (1) , prof. S. S. (1) oraz prof. A. E. oraz o powołaniu do niej A. B. obok dotychczasowych członków tj. P. G. (1) i J. M. . O tym fakcie, zarząd został poinformowany przez M. P. (1) , która równocześnie przesłała do podpisu projekt umowy o zachowaniu poufności, który został przygotowany przez amerykańskich prawników z M. L. pod nazwą F. , C. and C. A. . Zgodnie z punktem 2 umowy , pozwana zobowiązywała się do współpracy z M. L. poprzez zapewnienie wszelkiej niezbędnej pomocy w prowadzeniu przez nią czynności sprawdzających. Spółka pozwana miała również wyrazić zgodę na zaangażowanie przez M. L. do pomocy w badaniu firmy S. (1) . W dniu 23 października 2013 r. Rada Nadzorcza C. (1) podjęła uchwałę nr (...) dotyczącą audytu przeprowadzanego przez prawników amerykańskich. Uchwała jednocześnie zezwalała na zatrudnianie innych konsultantów i ekspertów przez M. L. bez żadnego ograniczenia i upoważniała P. G. (1) do przekazywania wyników dochodzenia i dokumentów pozyskanych podczas jego przebiegu przez audytora do dowolnych osób trzecich wg jego uznania, ale bez zobowiązania do zapoznawania zarządu spółki z wynikami dochodzenia. Tego samego dnia W. S. (1) zwrócił się do M. P. (1) o opinię prawną co do dopuszczalności podpisania żądanych dokumentów bez naruszenia prawa polskiego i klauzuli poufności zawartych w kontraktach, których stroną są spółki (...) . W odpowiedzi M. P. (1) wskazała na opinię kancelarii (...) w K. , według której zarząd jest zobowiązany do udostępniania Radzie Nadzorczej lub delegowanemu przez nią członkowi wszelkich informacji w tym dokumentów z klauzulą poufności. W tym dniu również została zawarta umowa w sprawie pomocy, współpracy i zachowaniu poufności pomiędzy pozwaną oraz M. L. (...) . Na jej podstawie pozwana zgodziła się współpracować i pomagać w badaniu, zapewnić wszelką niezbędną współpracę i pomoc w prowadzeniu badania zgodnie z polskim prawem, w tym zakresie ochrony danych osobowych , w tym do udostępniania wszelkich dostępnych informacji finansowych i innych rejestrów oraz dokumentów spółki C. (1) i jej bezpośrednich i pośrednich przedsiębiorstw zależnych , odnoszących się do zakresu badania. Kancelaria (...) zatrudniła do pomocy w badaniu firmę (...) S. (1) , która zaakceptowała obowiązek zachowania poufności wynikający z tej umowy. Zastrzeżono, że wyniki badania o ile nie zawierają żadnych danych osobowych , mogą być przekazywane poza Europejski Obszar Gospodarczy. Audytor wewnętrzny zażądał umożliwienia dostępu do oryginalnych taśm z kopiami zapasowymi serwera spółki w celu kopiowania ich poza jej siedzibą. A. T. poinformowała, że w toku kopiowania danych z oryginalnych taśm serwera [ system (...) ], S. (1) będzie współpracować z lokalną firmą (...) , do której biura trzeba będzie przekazać taśmy z danymi za 2013 r. Przekazanie oryginałów taśm z danymi spółki firmie zewnętrznej w celu kopiowania pod nieobecność W. S. (1) , w uzgodnieniu z prezesem zarządu , zakwestionował S. W. (1) , jako niezgodne z prawem polskim , stanowiące zagrożenie dla strony pozwanej. O żądaniach M. L. S. W. (1) , informował m.in. W. B. (1) . Powód w mailu z dnia 30 października 2013 r. poinformował M. P. (1) , M. T. , S. W. (1) i W. S. (1) , że nie można wydawać taśm poza firmę, gdyż występuje poważne ryzyko ich utraty w transporcie, co spowoduje ujawnienie całej wiedzy o firmie w niekontrolowany sposób. Wskazał na możliwość fizycznego uszkodzenia w transporcie, a także na nieuprawnioną możliwość skopiowania gdy dane pozostają poza kontrolą zarządu. W dniu 6 listopada 2013 r. M. P. (1) zwróciła się do A. T. o rozważenie innych metod udostępniania danych, z uwagi na opisane ryzyko. Zaproponowała aby przedstawiciele M. L. lub S. (1) oraz audytor wskazany przez Radę Nadzorczą na miejscu , siedzibie spółki dokonali przeglądu danych zgormadzonych w systemie. A. T. zwróciła się o zorganizowanie spotkania z udziałem m.in. W. B. (1) , na którym mieli być przesłuchani członkowie zarządu C. (1) . Powód zwrócił się do M. P. (1) o opinię na temat zgodności z prawem takich działań. Ponadto zwrócił się o zapewnienie odpowiednich warunków jako niezbędnych do przesłuchania: udział tłumacza, obecność polskiego prawnika oraz rejestrację zeznań. Wskazał, aby te warunki były zastosowane do wszystkich osób, które mają być przesłuchiwane. A. T. zgłosiła zastrzeżenia co do nagrywania tych czynności spotkania, ponieważ udostępnienie nagrań spowoduje dostęp do informacji innych niż osoby z M. L. . Podobnie wskazała na wątpliwości co do udziału prawnika , powołując się na klauzule poufności. Ponadto Sąd Okręgowy ustalił , że : W dniu 8 listopada 2013 r. został sporządzony protokół z Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia C. (1) - (...) (...) , w którym W. S. (1) jednoosobowo zlecił aby dyrektor generalny spółki oraz jej dyrektorzy i pracownicy ujawnili M. L. i jej przedstawicielom, w tym S. (1) wszelkie żądane informacje dotyczące działalności operacyjnej, finansowej i inwestycyjnej strony pozwanej w rejonie Bliskiego Wschodu. W dniu 8 listopada 2013 r. na Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy strony pozwanej jedyny akcjonariusz spółki (...) s.a. r.l. z siedzibą w Luksemburgu reprezentowany przez A. B. podjął uchwałę nr (...) o odwołaniu z zarządu spółki m.in. powoda jako przyczynę wskazując utratę zaufania i niemożność dalszej współpracy z winy W. B. (1) , wobec uniemożliwienia Radzie Nadzorczej wykonywania czynności nadzoru. W związku z odwołaniem członków zarządu ustalony został nowy skład tego organu w osobach: P. I. – Prezes zarządu, i M. P. (1) – wiceprezesa zarządu. O odwołaniu z funkcji W. B. (1) został poinformowany pismem z dnia 12 listopada 2013 r, doręczonym mu w tej dacie. Zostało ono podpisane przez nowego prezesa zarządu. Jednocześnie w piśmie został poinformowany , że kontrakt menadżerski ze spółką z dnia 3 grudnia 2012 r. wygasł w dniu 8 listopada 2013 r. Pismem z dnia 2 grudnia 2013 r. powód zakwestionował podaną przyczynę odwołania, w jego uzasadnieniu podkreślił, że przyczynił się do rozwoju (...) C. (1) - (...) oraz do wzrostu jej wartości. Podał, że do rozliczenia przez spółkę pozostaje kwota należnego wynagrodzenia z tytułu sprawowania przez niego obowiązków wiceprezesa zarządu za okres od 1 – 12 listopada 2013 r. oraz premii zaliczkowej za III kwartał 2013 r. , rozliczenie użytkowania samochodu prywatnego do celów służbowych. Ponadto spółka została wezwana do niezwłocznej wypłaty odprawy należnej W. B. (1) z tytułu przedterminowego rozwiązania przez spółkę umowy o zarządzanie wraz z ustawowymi odsetkami. Ponadto wskazał, że przez okres 5 lat pozostaje związany postanowieniami umowy o zakazie konkurencji, wzywając do przestrzegania jej zobowiązania w przedmiocie terminowej wypłaty odszkodowania z tego tytułu bez odrębnego wezwania. W dniu 27 kwietnia 2014 r. sporządzony został przez S. (1) dla M. L. (...) B. raport dotyczący identyfikacji dowodów usuwania plików czy niszczenia danych. W raporcie wskazano na używanie oprogramowania niszczącego dane, oraz na dowody potwierdzające usuwanie plików przy jego użyciu w okresie pomiędzy 15 października a 23 października 2013r. Usuniętych plików nie dało się jednak zidentyfikować i odzyskać. Sąd ustalił również , że: Proces outsourcingu recyclingu i serwisu opakowań został podjęty przez zarząd C. (1) przy aprobacie Rady Nadzorczej w dniu 21.09.2011 r. Proces ten został przygotowany przez M. Z. (1) . Założeniem outsourcingu w zakresie recyclingu były: eliminacja ryzyka podatkowego i ryzyka związanego z reputacją spółki na rynku , obniżenie kapitału zaangażowanego w zapasy o cztery miliony złotych , obniżenie zatrudniania pracowników, eliminacja rocznych nakładów kapitałowych. Celem outsourcingu w zakresie opakowań transportowych było: obniżenie kapitału obrotowego zaangażowanego w pulę opakowań tergo rodzaju, zmniejszenie zatrudniania, eliminacja niezbędnych inwestycji. Podczas posiedzeń Rady Nadzorczej zarząd informował , że w latach 2012-2014 wdrożone zostaną projekty outsourcingowe w zakresie działalności , która nie ma podstawowego znaczenia dla spółki. W. S. (1) mailem z dnia 19 stycznia 2012 r. zwrócił się do P. G. (1) o zapoznanie się z informacjami na temat planowego procesu , wzywając do zaproponowania zmian w rekomendowanych jego założeniach P. G. (1) nie wysłał żadnych uwag i nie zadał żadnych pytań. Zakładany rezultat przedstawiony w dniu 21.09.2011 r. został osiągnięty. Zredukowano zatrudnienie, poziom zapasów został zmniejszony . Na posiedzeniach Rady Nadzorczej w dniach 19 stycznia 2012 r., 5 czerwca 2012 r. i 24 lipca 2012 r. zarząd omawiał proces przeprowadzania i wyniki outsourcingu – ze strony Rady Nadzorczej w szczególności przez P. G. (1) nigdy nie padały pytania ani nie formułowano zastrzeżeń co sposobu jego przeprowadzania . Roczne sprawozdania zarządu za lata 2011 i 2012 r. zawierały informację na temat outsourcingu. Sprawozdania były zatwierdzane przez Radę Nadzorczą i Walne Zgromadzenia Akcjonariuszy. Z kolejnej części ustaleń, wynika , że w dniu 25 czerwca 2014 r. odbyło się Nadzwyczajne Zgromadzenie akcjonariuszy C. (1) , na którym zatwierdzono sprawozdanie finansowe (...) C. (1) - (...) wg polskich zasad rachunkowości za rok 2013. Skonsolidowany zysk wyniósł 362 149 000 zł. W dnu 25 sierpnia 2015 r. Kancelaria (...) w Pensylwanii sporządziła sprawozdanie z badania działalności gospodarczej (...) C. (1) - (...) za lata 2010-2014 wskazując na nieprawidłowości w procesie outsourcingu przeprowadzonego w tym czasie w strukturze spółki. Z przeprowadzonej w postępowaniu opinii biegłej z zakresu księgowości H. Ż. (1) , według jej końcowej wersji, po przedstawieniu zarzutów stron do opracowania pierwotnego , wynika , iż w oparciu o postanowienia umowy o zarzadzanie od strony pozwanej , W. B. (1) powinno zostać wypłacone za okres pomiędzy 1 stycznia 2013r do 31 października 2013r ogółem 5 215 363,18 zł, - wynagrodzenie podstawowe za świadczone usługi z tytułu „umowy o zarządzenie za okres od 1.11.2013 r. do 12.11.2013 r. odpowiada kwocie 66 117 zł, - za okres od 01.01.2013 r. do 31.10.2013 r. z tytułu umowy o zarządzenie powodowi wypłacono kwotę 5 215 363,18 zł. - wynagrodzenie podstawowe za świadczone usługi z tytułu „umowy o zarządzenie” za okres od 1.11.2013 r. do 12.11.2013 r. wynosi 66 117 zł, - wynagrodzenie premiowe zaliczkowe za III kwartał 2013 r. wynosi 623 760 zł - wynagrodzenie premiowe zaliczkowe za IV kwartał 2013 r. wynosi 412 150,64 zł, - wyrównanie premii rocznej do ilości dni jakie przepracował za okres od 1.01.2013 r. 12.11.2013 r. odpowiada kwocie 767 095,50 zł, - ryczałt za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych to suma 7 598 zł, - ekwiwalent za niewykorzystany urlop za 2013 r. wg wersji wyliczenia za którym opowiadał się w postępowaniu W. B. to 81 644,58 zł, , a według reguł wskazywanych przez spółkę 12 631,58 zł - zwrot kosztów podróży służbowej za okres od 1.11.2013 r. do 3.011.2013 r. odpowiada sumie 1056,77 zł, -świadczenie odszkodowawcze za przestrzeganie zakazu konkurencji w okresie od 13.11.2013 r. do 31.05.2015 r., wyliczone na podstawie danych o wynagrodzeniu powoda w 2013r odpowiadania kwocie 4 965 420,36 zł, , a wyliczone na podstawie danych o wynagrodzeniu jakie zapewniała powodowi umowa o pracę, obowiązująca przed zawarciem kontraktu managerskiego to kwota 2 510 211,60 zł. Spółka C. (1) wypłaciła powodowi w czasie trwania umowy o zarzadzanie zaliczki na poczet świadczenia premii. Pierwszą za I kwartał tego roku w kwocie 687 667 zł w dniu 28 maja 2013 r. oraz za II kwartał w kwocie 1 901 414,77 zł , w dniu 8 sierpnia 2013r. Ocenę prawną roszczeń powoda , które uznał za uzasadnione w całości , Sąd Okręgowy oparł na stwierdzeniach i wnioskach , które można podsumować w następujący sposób. a/ W. B. (1) od lipca 2007 r. pełnił w ramach organu zarządzającego strony pozwanej funkcję wiceprezesa zarządu – Dyrektora ds. Finansowych. Z tej funkcji został odwołany uchwalą nr (...) Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy z dnia 8 listopada 2013 r. Swoje obwiązki wykonywał do dnia 31 grudnia 2012r na podstawie umowy o pracę , a od 1 stycznia 2013 r. na podstawie umowy o zarządzanie z dnia 3 grudnia 2012r / kontraktu managerskiego /, zawierającej także postanowienia o zakazie konkurencji. W zakresie jej kwalifikacji prawnej, mają do niej zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego o świadczeniu usług i na podstawie art. 750 kc , odpowiednio przepisy o zleceniu. Umowa o zarządzenie i zakazie konkurencji regulowała zasady pełnienia przez powoda funkcji wiceprezesa zarządu strony pozwanej oraz zasady jego wynagradzania. Umowa ta była dwukrotnie zmieniana . W jej § 10 strony ustaliły warunki, w których umowa ulegała rozwiązaniu i te w jakich kontrakt mógł ulec rozwiązaniu. Obok zawartych w nim zasad wynagradzania powoda , było ono regulowane także przez akty wewnątrzkorporacyjne pozwanej spółki , dotycząc reguł wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych, zwrotu koszów podróży służbowych opłacania przez pozwaną kosztów opieki medycznej , składki na ubezpieczenie i pracowniczy program emerytalny, O fakcie odwołania z funkcji członka zarządu uchwałą NZA z 8 listopada 2013r / w obradach którego nie brał udziału / W. B. (1) został poinformowany pismem podpisanym przez nowego prezesa zarządu P. I. , z dnia 12 listopada 2013 r. wręczonym mu w tym samym dniu. Zatem dopiero z tym dniem należy łączyć powzięcie przez niego o tym fakcie informacji i ustanie pełnienia obowiązków , które wykonywał w związku z dotychczasową funkcją , b/ umowa o zarządzenie w § 10 ust. 6 stanowiła , że w przypadku odwołania zarządcy z powodu wyrządzenia spółce szkody kontrakt wygasa i z tą chwilą, żadne świadczenia na jej podstawie zarządcy nie przysługują. Na ten zarzut , mający niweczyć uprawnienia powoda do otrzymania jakikolwiek świadczeń od spółki , strona pozwana zaczęła się powoływać dopiero w postępowaniu przed Sadem albowiem w piśmie informującym o odwołaniu z funkcji został powołany , jako jego podstawa, zapis § 10 pkt 1 i 2 , a nie ten odwołujący się do faktu wyrządzenia przez powoda szkody spółce. Postępowanie dowodowe nie potwierdziło aby W. B. (1) sposobem swojego postępowania w ramach wykonywania funkcji w zarządzie, w okresie w którym jego obowiązki regulował kontrakt managerski, spowodował szkodę w majątku C. (1) . Pozwana nie dowiodła tez swojego zarzutu , iż utrudniał prowadzenie przez Radę Nadzorczą spółki, mieszczących się w granicach prawa czynności kontrolnych. Nie naruszył też swoim postępowaniem reguł obowiązujących w obrocie gospodarczym, c/ powód dochodził ogółem kwoty 22 365 266,57 zł na którą składają się: 1. 66 117 zł tytułem wynagrodzenia podstawowego za okres od 1 do 12 listopada 2013 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 29 listopada 2013 r. do dnia zapłaty, 2. 623 760 zł, tytułem wynagrodzenia premiowego za III kwartał 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnianie od 6 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty, 3. 7 598 zł, tytułem ryczałtu za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty. 4. 81 644,58 zł, tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 11 grudnia 2013 r., 5. 1 064,05 zł , tytułem zwrotu kosztów podróży służbowej w listopadzie 2013 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 11 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty, 6. 20 405 836,80 zł tytułem odszkodowania z tytułu przestrzegania zakazu konkurencji za okres od dnia 13 listopada 2013 r. do dnia 13 listopada 2018 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot cząstkowych wskazanych w piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2018r / k. 6561 akt /, 7. 412 150,64 zł tytułem wynagrodzenia premiowego za IV kwartał 2013 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 10 stycznia 2014 r. do dnia zapłaty 8. 767 095,50 zł tytułem pozostałej części wynagrodzenia premiowego za 2013 r. /wyrównania premii rocznej z zysku za okres od 1 stycznia 2013 r. do 12 listopada 2013 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 25 czerwca 2014 r. do dnia zapłaty, d/ żądanie obejmujące należność wskazaną w punkcie 1 jest zdaniem Sądu Okręgowego uzasadnione dlatego , iż na podstawie § 9 Umowy o zarządzanie powodowi należy się wynagrodzenie z tytułu sprawowania obowiązków zarządcy. Powód domaga się wynagrodzenia za okres od 1 do 13 listopada 2013 r. Jego wysokość odpowiada pięciokrotnemu przeciętnemu wynagrodzeniu miesięcznemu w C. (1) za kwartał poprzedzający wypłatę, nie mniej niż 120 000 zł. Przeciętne wynagrodzenie w pozwanej spółce w miesiącach VIII – IX 2013 r. wyniosło 25 124,46 zł. Powód przepracował 10 dni w listopadzie. Dni roboczych w tym miesiącu było 19 . W okresie od 1 do 3 listopada 2013 r.W, B. przebywał na delegacji. Zgodnie z § 9 ust. 1 umowy o zarządzenie termin płatności wynagrodzenia podstawowego upływał w ciągu 10 dni od złożenia oświadczania o obecności. Powód złożył oświadczenie drogą mailową w dniu 18 listopada 2013 r. Wobec braku postanowień umowy co do sposobu proporcjonalnego wyliczenia wysokości wynagrodzenia za niepełny miesiąc , Sąd I instancji podzielił argumentację powoda popartą również opinią biegłej H. Ż. co do sposobu wyliczenia wynagrodzenia z uwzględnieniem regulacji zawartej w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy. Zgodnie z tym rozporządzeniem , w celu obliczenia wynagrodzenia ustalonego w stawce miesięcznej w stałej wysokości za przepracowaną część miesiąca – miesięczną stawkę wynagrodzenia - dzieli się przez liczbę godzin przypadających do przepracowania w danym miesiącu , a otrzymaną kwotę mnoży się przez liczbę godzin nieobecności pracownika w pracy. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia odejmuje się od wynagrodzenia przysługującego za cały miesiąc. Należne powodowi wynagrodzenie wynosi 10/19 * 125 622,30 tj. 67 117 zł (gdzie 10 to liczba dni przepracowanych przez powoda, a 19 to liczba wskazująca na dni robocze w listopadzie) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 29 listopada 2013 r. do dnia zapłaty, e/ żądanie objęte wyróżnionym wyżej punktem 2 jest uzasadnione. Podstawę zasądzenia wynagrodzenia premiowego za III kwartał 2013 r. reguluje § 9 ust. 2 umowy o zarządzenie. Zgodnie z tym przepisem W. B. (1) przysługiwało wynagrodzenie premiowe stanowiące 1,5 % zysku skonsolidowanego netto (...) C. (1) - (...) , płatne zaliczkowo w wysokości 80 % kwartalnego wyniku finansowego netto , wskazanego w kwartalnym sprawozdaniu finansowym. Oznacza to , iż jedynym warunkiem wypłaty premii za dany kwartał był dodatni wynik finansowy. Im wyższy wynik finansowy uzyskiwała pozwana spółka tym większą premię otrzymywał powód. Wynik finansowy netto za III kwartał 2013 r. wyniósł 51 980 000 zł. Wynagrodzenie premiowe zaliczkowe dla powoda wynosi 623 760 zł (51 980 000 x 1,5 % x 80%). Sąd I instancji podkreślił , że umowa o zarządzanie zawierała [ samodzielną i całościową] regulację dotyczącą wynagrodzenia premiowego i nie ma podstaw do tego, aby stosować wobec powoda w tym zakresie postanowień Regulaminu Wynagradzania czy Regulaminu przyznawania premii uznaniowej i nagród dla pracowników biur zarządu spółki. Artykuł 2 Regulaminu Wynagradzania uprawnia do zastosowania jego postanowień do członków zarządu jedynie w sprawach w których nie zostały one uregulowane odmiennie w umowach zawartych pomiędzy członkiem zarządu a spółką. Zatem możliwość zastosowania tej regulacji wobec W. B. w zakresie określenia wysokości świadczenia premiowego wystąpiłaby tylko jeżeli umowa o zarzadzanie nie nie zawierała by stosownego postanowienia , co jednak miało miejsce. Wypłata wynagrodzenia premiowego za ten kwartał następowała z wypłatą premii pracownikom w dniu 5 grudnia 2013 r., wobec czego powodowi należą się odsetki za opóźnienie od tego świadczenia, począwszy od dnia 6 grudnia 2013 r, f/ z tych samych przyczyn uzasadnione jest żądanie objęte punktem 7 - wypłaty wynagrodzenia premiowego za IV kwartał 2013r. Wynik finansowy za ten okres , wskazany w kwartalnym sprawozdaniu finansowym wyniósł 64 528 634,98 zł. Premia z zysku wynosi 967 929,52 zł (64 528 634,98 x 1,5%). Zaliczka na wynagrodzenie premiowe za IV kwartał 2013 r wynosi 774 343,62 zł. (80 % z 967 929,52 zł) i jest to wyliczenie zgodne z § 9 pkt 2 umowy o zarządzenie. Jednak powód nie przepracował całego tego okresu kwartalnego , wobec czego koniecznym było ustalenie proporcjonalnego wynagrodzenia do czasu przepracowanego. Kwartał IV miał 62 dni robocze, powód przepracował 33 dni. Dlatego należne mu wynagrodzenie premiowe zaliczkowe wynosi 412 150,64 zł (774 343,62/62 dni*33 dni). Wypłata wynagrodzenia premiowego następowała z wypłatą premii pracownikom w dniu 9 stycznia 2014 r., dlatego odsetki za opóźnienie od tego świadczenia należne są od 10 stycznia 2014 r., g/ W. B. (1) w sposób usprawiedliwiony dochodzi także równowartości ryczałtu za wykorzystywanie prywatnego samochodu dla celów służbowych. / pkt 3 powołanego wyżej zestawienia /. Umowną dla niego podstawą jest § 9 ust. 5 umowy o zarządzanie. Zgodnie z tym postanowieniem powodowi przysługiwał ekwiwalent za samochód na zasadach takich jak pracownikom strony pozwanej. Zasady te zostały regulowane uchwałą o używaniu samochodu. Zgodnie z nią stawka za przejazd 1 km wynosiła 1,20 zł za km, a zgodnie z pkt VI .2 w braku innych ustaleń stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25.02.2002 r. z którego wynika, ryczałt kilometrowy wynoszący 700 km na miesiąc. W. B. (1) co miesiąc przedkładał stronie pozwanej oświadczenia o użytkowaniu samochodu prywatnego w formie korespondencji mailowej. Zgodnie z wyliczeniami wskazanymi w tych oświadczeniach powodowi przysługuje ekwiwalent za samochód w łącznej kwocie 7598 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu wymagalności czyli od 11 grudnia 2013 r. , h/ uzasadnione jest żądanie zapłaty równowartości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. / pkt 4 zestawienia /. Reguły dotyczące wypłacania tego świadczenia zarządcy opisywało postanowienie § 7 ust. 4 umowy o zarządzanie. Zgodnie z nim za pełnienie tej funkcji przysługiwał mu urlop w wymiarze proporcjonalnym do liczby przepracowanych miesięcy. Rocznie powodowi przysługiwało 26 dni urlopu. Do dnia 12 listopada 2013 r. wykorzystał ogółem 22 dni urlopu, wobec czego przysługuje mu ekwiwalent w wymiarze dwóch dni. Zgodnie z § 7 ust. 4 zd. 3 umowy o zarządzenie podstawę wyliczenia ekwiwalentu za urlop stanowi średnie wynagrodzenie powoda należne z tytułu umowy o zarządzanie z okres od 13.05.2013 r. do 12.11.2013 r. Wynagrodzenie wypłacone w tym okresie wyniosło ogółem 4 653 741,13 zł, średnie miesięczne wynagrodzenie to kwota 775 623,52 zł. Średnie dzienne wynagrodzenie to kwota 40 822,29 zł, wobec czego ekwiwalent za niewykorzystane 2 dni urlopu wynosi 81 644,58 zł. (2 dni x 40 822,29 zł), i/ zasadnie jest przez W. B. (1) dochodzona suma odpowiadająca kosztom podróży służbowej / pkt 5 zestawienia /. Poleceniem nr (...) powód został delegowany do podróży służbowej do Wielkiej Brytanii. Powód wyliczył z tego tytułu kwotę 3620 zł. Strona pozwana wyliczyła koszty tej podróży na kwotę 2 767,19 zł jako koszt zagranicznej podróży służbowej plus kwota 563,72 jako dojazdy krajowe. Łącznie koszt oszacowano na 3330,91 zł . Pozostaje do zwrotu kwota 1056,77 zł dlatego , że od kosztu łącznego należało odjąć pozycje uregulowane przez W. B. służbową karta płatniczą kartą płatniczą, j/ uzasadnione jest także żądanie zasądzenia odszkodowania za przestrzeganie zakazu konkurencji przez okres pięciu lat od daty rozwiązania / ustania / umowy o zarządzanie. W tym zakresie Sąd Okręgowy argumentował , iż W. B. (1) zobowiązał się w niej , że przez okres 5 lat po jej rozwiązaniu będzie zachowywał tajemnice przedsiębiorstwa. Zobowiązał się również powstrzymywać od podejmowania, prowadzenia i uczestniczenia w jakiejkolwiek formie dodatkowej działalności zarobkowej lub niezarobkowej bez uprzedniej zgody walnego zgromadzenia akcjonariuszy strony pozwanej. Zgodnie z §15 umowy o zarządzanie wobec jej wygaśnięcia z dniem 12 listopada 2013 r. przez wskazany okres pozostawał związany postanowieniami o zakazie konkurencji określonym w § 14 umowy o zarządzanie. W zamian za przestrzeganie tego obowiązku spółka (...) zobowiązała się do wypłacania byłemu członkowi zarządu comiesięcznego odszkodowania w wysokości 50 % średniego miesięcznego wynagrodzenia/ brutto / jakie powód otrzymywał od wszystkich spółek z grupy C. (1) - (...) w okresie ostatniego roku finansowego, poprzedzającego rozwiązanie umowy o zarządzanie. Jako podstawę odszkodowania przyjęto zatem średnie miesięczne wynagrodzenie jakie powód otrzymywał na podstawie umowy o zarządzanie za okres od 1 stycznia do 31 października 2013 r. W § 15 ust. 4 umowy określono definicję tego wynagrodzenia jako takie na które składają się wszystkie składniki wynikające z umowy , otrzymane w związku z wykonywaniem przez zarządcę zleconych obowiązków niezależnie od tytułu jaki był podstawą ich wykonywania. Wobec powyższego do odszkodowania wliczane miało być nie tylko wynagrodzenie podstawowe oraz premiowe, ale także pozostałe wszystkie inne jego składniki tj. składka na pracowniczy Program Emerytalny, polisa OC, dodatek delegacyjny, dodatek za kilometry, ryczałt samochodowy. Podstawą do wyliczenia kwoty odszkodowania z tytułu zakazu konkurencji jest wyliczenie średniomiesięcznego wynagrodzenia w czasie trwania umowy o zarządzanie. W okresie od 1 stycznia do 31 października 2013 r. została wypłacona powodowi z ogółem kwota 5 215 363,18 zł, oraz z racji wyrównania premii z zysku skonsolidowanego- 1 586 582,44 zł. Razem 6 801 945,62 zł. Średnie miesięczne wynagrodzenie (6 801 945,62/10 miesięcy) wynosi 680 194,56 zł, czyli wysokość miesięcznego odszkodowania z tytułu zakazu konkurencji to kwota 340 097,28 zł, przy czym za miesiąc listopad 2013 r. jest to kwota 204 058,44 zł (340 097,28/30 dni *18 dni listopada) . Sąd Okręgowy wskazywał , iż istotą zakazu konkurencji jest wyłata należnego odszkodowania , będącego formą zrekompensowania byłemu pracownikowi, który przyjął na siebie umowne zobowiązanie do powstrzymywania się od działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy, utraty korzyści jakie mógłby osiągnąć z tytułu wynagrodzenia za pracę, gdyby podjął zatrudnienie na rzecz innego pracodawcy. Biorąc pod uwagę fakt, że powód był zatrudniony u strony pozwanej przez ponad 20 lat , należy przyjąć , że zdobył wysokie kompetencje, umiejętności i doświadczenie, które mógłby wykorzystać na korzyść innego podmiotu. Zatem musiał mieć zagwarantowane takie świadczenie odszkodowawcze , które należycie kompensowało mu nie podejmowanie takiego zatrudnienia będące , w zakresie wysokości pochodną całości świadczeń otrzymywanych jako jeden z kluczowych managerów w C. (1) , k/ uzasadnione jest także żądanie W. B. (1) , który domaga się świadczenia z tytułu wyrównania / pozostałej , nie wypłaconej w formie kwartalnych zaliczek / premii rocznej za rok w który wykonywał obowiązki członka zarządu na podstawie kontraktu managerskiego. – pkt 8 zestawienia. Błędny jest , odnoszący się do niego zarzut pozwanej spółki, zgodnie z którym prawo do niego powodowi nie przysługuje albowiem w chwili zatwierdzania sprawozdania finansowego za 2013 r, które było podstawą ostatecznego określenia wysokości premii , nie był już związany ze spółką. Zdaniem Sądu Okręgowego ten rodzaj premii uregulowany został w Regulaminie Premiowym, zgodnie z którym rzeczywiście warunkiem jej otrzymania było pozostawanie w stosunku zatrudniania w dniu ustalania wysokości tego świadczenia . Ta regulacja dotyczyła jednak tych pracowników spółki, którzy byli zatrudnieni na podstawie umowy o pracę. Natomiast powodowi zgodnie z § 9 ust. 2 zd. 1 kontraktu managerskiego przysługiwała premia roczna stanowiąca równowartość 1,5 % zysku skonsolidowanego netto grupy C. (1) - (...) . Premia była wypłacana co kwartał zaliczkowo (80%). Rozliczenie końcowe było dokonywane jako premia na koniec roku. Zostało to również potwierdzone przez świadka M. P. (2) - pełniącą w tym czasie obowiązki głównej księgowej strony pozwanej , która wskazała, że od kwartalnych premii odprowadzany był podatek dochodowy. W okresie od 01.01.2013 r. do 12.11.2013 r. zaudytowany wynik grupy (...) wyniósł 362 149 000 zł. Premia z zysku za 2013 r. wyniosła 5 432 235 zł (80% z 362 149 000). Ilość dni roboczych w 2013 r. to 251, premia z zysku na 1 dzień – 21 642,37 zł. Powód przepracował 222 dni, czyli należna premia z zysku wynosi 4 804 606,14 zł. Wypłacone zaliczki z zysku za I i II kwartał wynoszą 3 001 600 zł, zaliczkowa za III kwartał do wypłacenia to 623 760 zł, za IV kwartał 412 150,64 zł. Wyrównanie premii z zysku uprawnia zatem powoda do świadczenia w kwocie 767 095,50 zł., l/ w ocenie Sądu I instancji nieuzasadnione są te zarzuty obronne strony pozwanej w ramach których podnosiła ona nieprawidłowe wykonywanie obowiązków umownych przez W. B. (1) , które miało doprowadzić do powstania szkody w majątku spółki. Wskazał , iż tych nieprawidłowości pozwana upatrywała w sposobie udziału powoda w czynnościach związanych z procesem wycofania się spółki z inwestycji na terenie Iranu , z zatajeniem szeregu informacji przed Radą Nadzorczą; utrudnianiem temu organowi wykonywania jej uprawnień nadzorczych i przeprowadzenia audytu wewnętrznego, poprzez odmowę przekazania stosownych dokumentów i informacji czy też usuwanie tych informacji ze służbowego laptopa. Ta nieprawidłowość miała także wynikać ze sposobu w jaki powód uczestniczył w czynnościach procesu outsourcingu - ograniczenia działalności (...) C. (1) - (...) w zakresie serwisu opakowań, działalności recyklingowej oraz zaopatrzenia w części zamienne. Nie zostały w postępowaniu dowiedzione przez spółkę okoliczności faktyczne , które potwierdzić by mogły po stronie W. B. (1) taki sposób postepowania, w szczególności prowadzący do szkody w majątku pozwanej. Zarząd C. (1) SA na bieżąco informował akcjonariusza i Radę Nadzorczą o wynikach i kluczowych przedsięwzięciach w ramach działalności operacyjnej przedsiębiorstwa spółki. Odbywało się to podczas obrad Rady jak również drogą elektroniczną czy telefoniczną. Rozpoczęcie eksportu opakowań na rynek Bliskiego Wschodu był zgłaszany Radzie Nadzorczej i akcjonariuszowi reprezentowanemu początkowo przez F. G. , a następnie przez jego syna P. G. (1) . Dopiero po uzyskaniu aprobaty przez nich przystępowano do realizacji planów takich inwestycji. W ocenie Sądu powód nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy z powodu okoliczności stanowiących siłę wyższą, w tym także gwałtowanych zmian cen surowców lub walut, niewypłacalności kontrahentów. Zarządzenie Prezydenta USA nakładające sankcje gospodarczej na Iran można uznać za formę siły wyższej, a zarząd strony pozwanej nie był w stanie przewidzieć, że USA wprowadzi sankcje uniemożliwiające prowadzenie na terenie Iranu takich restrykcji , które uniemożliwią prowadzenie tam jakiejkolwiek działalności gospodarczej przez taki podmiot jak spółka i (...) C. . Sam sposób przeprowadzenia deinwestycji w Iranie w świetle zapisów zarządzenia Prezydenta USA, był prawidłowy i dopuszczalny w granicach ryzyka gospodarczego. Decyzję o sposobie wycofania się z zaangażowania inwestycyjnego w tym kraju zatwierdził zarząd uchwałą. Z korespondencji mailowych dostatecznie jasno wynika, że P. G. (1) był regularnie informowany o przebiegu tego procesu. Akceptował uprzednio poszczególne decyzje zarządu jeszcze przed ich wdrożeniem do realizacji . Podjęte działania zarządu były aprobowane także przez Radę Nadzorczą . Na posiedzeniu Rady w dniu 20 marca 2013 r. zarówno P. G. (1) jak i inni jej członkowie nie dopytywali o szczegóły finansowania nabycia wszystkich udziałów spółki I. (1) przez spółkę T. (1) . Informacje o osobie B. C. i jego związku ze spółką- nabywcą zostały przekazane wraz z informacją o przyczynach wyboru tego wariantu deinwestycji P. G. (1) , który w dniu 4 marca 2013 r. polecił postępować zgodnie z przesłaną mu notatką, wyrażając zgodę na zbycie aktywów w opisany przez zarząd sposób. Stawianie wobec powoda zarzutu, że doprowadził , współuczestnicząc w tych decyzjach zarządu do szkody w majątku spółki jest, w tych okolicznościach , pozbawione podstaw. Zdaniem Sądu Okręgowego, nawet gdyby hipotetycznie założyć , iż podjęta przez cały zarząd decyzja była by błędna, to nie można przypisać powodowi/ personalnie/ odpowiedzialności za jej podjęcie. Nie stanowi potwierdzenia niewłaściwego wykonywania obowiązków umownych przez W. B. (1) sposób jego udziału w czynnościach audytu wewnętrznego przeprowadzonego w C. (1) przez prawników z kancelarii (...) . Sąd I instancji formułując taką ocenę podnosił , że wewnętrzne dochodzenie zostało przeprowadzone na zlecenie G. (...) ., co znajduje potwierdzenie w mailach dołączonych do akt sprawy. Na etapie negocjowania z M. L. umowy o poufności podpisanej w dniu 23 października 2013r zarząd zlecił personelowi spółki zabezpieczenie dokumentów i danych odnoszących się do finansowych i biznesowych transakcji C. (1) i innych podmiotów (...) w rejonie Bliskiego Wschodu. Zarząd, w tym powód, zwrócił się do pracowników z prośbą o podpisanie oświadczenia o wyrażeniu zgody na udostępnianie M. L. danych zawartych na różnych nośnikach. Podejmowane przez prawników amerykańskich M. L. w ramach dochodzenia działania, wskazywały, że ich zamiarem było otrzymanie dostępu do wszystkich dokumentów związanych z finansowymi i biznesowymi transakcjami pozwanej spółki i (...) C. w regionie Bliskiego Wschodu , oraz do wszystkich danych zapisanych na serwerach pozwanej w tym także danych osobowych i rachunkowych ,a następnie skopiowanie ich, w celu wywiezienia ich do USA i poddania tam dalszej analizie. Taki sam zamiar odnosił się do danych na komputerach osobistych kluczowych managerów spółki / w tym powoda /. Pozyskaniu tych danych służyć miały także niczym nieograniczone, w założeniu prawników amerykańskich , przesłuchania członków zarządu. Dostęp ten dotyczyć miał także danych wrażliwych - dotyczących pracowników pozwanej spółki jak i danych zarządczych zgromadzonych w systemie SAP dotyczących całej (...) C. , tym umów z parterami handlowymi , objętych klauzulami poufności. Powyższe , tak szerokie zakresowo żądania żądania, wzbudziły uzasadnione wątpliwości tak większości członków Rady Nadzorczej pozwanej w składzie sprzed jego zmiany jak i członków zarządu spółki. Zostały one potwierdzone także przez biuro prawne C. (1) . Art. 382 § 4 ksh przyznaje Radzie Nadzorczej prawo badania dokumentów spółki, jednak zakreślony zakres kontroli wszczętej i prowadzonej przez Radę / po zmianie składu / był sprzeczny z tym przepisem. Może ona żądać wyłącznie informacji o spółce akcyjnej, jednak nie może żądać takich , które dotyczą spółek zależnych, ponieważ te są odrębnymi podmiotami prawnymi. W rozstrzyganej sprawie , jak argumentował Sąd Okręgowy, zarząd godził się na kopiowanie danych i sam polecił je działowi (...) , natomiast wyraził zastrzeżenia co do możliwości wywiezienia w ten sposób uzyskanych danych do tego kraju USA , w sytuacji , gdy umowa F. gwarantowała , że transfer taki nie nastąpi. Natomiast dokumenty dotyczące deinwestycji w Iranie nie podlegały kontroli przez RN na podstawie tego przepisu dlatego , iż nie należały do dokumentów spółki, tylko do spółek zależnych, względnie powiązanych z C. (1) Stawianie powodowi zarzutu działania sprzecznego z prawem, co miałoby się przejawiać poprzez zgłaszanie wątpliwości co do sposobu przeprowadzania badania i jego zakresu z punktu widzenia zgodności z prawem polskim, a także z punktu widzenia umowy F. jest bezpodstawne albowiem W. B. (1) w oparciu o bezwzględnie obowiązujące go przepisy prawa polskiego oraz zapisy samej umowy o zarządzanie (§ 2 ust. 1, § 3 ust. 1) był zobowiązany do jego przestrzegania oraz kierowania się niesprzecznymi z nim interesem spółki uchwałami jej organów , do dbania także o to aby prawa przestrzegała sana spółka. Prawnicy z M. L. wykonujący swoje czynności z naruszeniem polskich przepisów i obowiązujących ich zasad etyki, nie wyrazili zgody na obecność w czasie przesłuchania prawnika, innych osób które mogły pełnić funkcję osób zaufania. Nie wyrazili zgody pomimo, że sami nie zamierzali ani protokołować ani nagrywać czynności z udziałem powoda. Nie może być uzasadnioną podstawą zarzutu niewłaściwego wykonywania obowiązków umownych przez W. B. (1) twierdzenie o usuwaniu przezeń danych ze służbowego laptopa . Po pierwsze dlatego , że na dzień odwołania powoda z zarządu fakt usunięcia danych z komputera nie został ujawniony, dlatego nie mógł stanowić jego przyczyny. Po wtóre postępowanie sądowe nie ujawniło jakie pliki zostały usunięte w celu, jak twierdziła strona pozwana uniemożliwienia dostępu do pełnej dokumentacji spółki dotyczącej inwestycji na Bliskim Wschodzie tj. spółki I. (1) . Co więcej , z zeznań świadka P. I. wynikało, że członkowie zarządu pozwanej spółki mieli prawo do usuwania z komputerów służbowych danych prywatnych. Ponadto nawet takie potencjalne usuniecie danych dotyczących I. (1) nie powodowało , że spółka i audytorzy nie mieli dostępu do niezbędnych , interesujących ich danych, skoro jak potwierdzają to wyniki postępowania dowodowego w rozstrzyganej sprawie, wszystkie istotne dla przedmiotu dochodzenia wewnętrznego dokumenty pozwanej spółki , znajdowały się w siedzibie C. (1) w K. na ul. (...) . Ich archiwizacją zajmował się dział prawny, który podlegał wiceprezesowi zarządu ds. prawnych – M. P. (1) . Nie może być , w ocenie Sądu I instancji , podstawą dla potwierdzenia zarzutu pozwanej niewłaściwego wykonywania pobowiozaków wynikających z umowy z dnia 3 grudnia 2012r oraz wyrządzenia spółce szkody , forma udziału W. B. (1) w prowadzonym przez spółkę procesie outsourcingu. Proces ten został rozpoczęty i uległ zakończeniu przed datą w której zaczął obowiązywać we wzajemnych relacjach stron kontrakt managerski. W czasie jego prowadzenia powoda ze spółka łączyła umowa o pracę. W. B. (1) nie był zaangażowany bezpośrednio w ten proces. W korespondencji , która tego procesu dotyczyła , nie występuje on jako adresat , czy nadawca. Sąd I instancji podkreślił , iż wszystkie uchwały dotyczące outsourcingu podejmował kolegialnie zarząd pozwanej w ówczesnym składzie. Niezasadne w tym kontekście jest twierdzenie pozwanej zgodnie z którym czynności outsourcingowe były realizowane niezgodnie z założeniami przyjętymi przez zarząd. Zamierzenie to zostało przeprowadzone , tak jak założono i przestawiono Radzie Nadzorczej i zgromadzeniu jej akcjonariusza. Postępowanie dowodowe wykazało, że czynności w jego ramach następowały za aprobatą wszystkich organów kolegialnych spółki, które na bieżąco informowane o ich przebiegu i wynikach . Przyczyna podjęcia tego zamierzenia inwestycyjnego procesu była tylko ekonomiczna. Spółka chciała się pozbyć wskazanych wyżej rodzajów dotychczasowej działalności , ponieważ kontrahenci spółek zajmujących się recyklingiem opakowań czy opakowaniami transportowymi nie byli rzetelni w zakresie rozliczeń podatkowych, co powodowało wszczynanie przez organy skarbowe postępowań podatkowych wobec samej pozwanej , co wpływało także na obniżenie jej pozycji wizerunkowej na rynku, ł/ Niezasadnie , podnosząc powołane wyżej zarzuty strona pozwana odwoływała się także do treści art. 377 kodeksu spółek handlowych i sprzeczności interesów członka zarządu z interesami spółki. Pozwana nie wskazała na czym podnoszona sprzeczność miałaby polegać Zdaniem Sądu niższej instancji C. (1) niezasadnie powoływała się także na naruszenie przez W. B. (1) postanowienia § 13 ust. 3 umowy łączącej strony Nie zostało bowiem przez nią dowiedzione aby powód podjął wobec spółki lub spółek od niej zależnych działalność konkurencyjną, m/ nieuzasadniony jest również sformułowany przez pozwana zarzut potrącenia wierzytelności wzajemnych wobec pretensji finansowych byłego członka zarządu. Sąd zwracając uwagę ,że spółka kwalifikuje swoje wierzytelności objęte nim jako mające źródło w braku podstawy do świadczenia / wobec faktu , iż powód wyrządził pozwanej swoim sposobem działania szkodę / jak i w tym , że dopuścił się wobec niej deliktu, stanął na stanowisku , iż pozwana nie dowiodła okoliczności faktycznych potwierdzających , że takie wierzytelności wobec powoda jej przysługują. Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach procesu w sporze W. B. (1) ze spółką jako pozwaną , była norma art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. w związku z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013.461 t.j) i wynikająca z tego przepisu zasada odpowiedzialności za wynik sprawy. W tej części uzasadnienia Sąd szczegółowo wyjaśnił powody dla których określił wymiar tego obowiązku po stronie spółki (...) w kwocie wskazanej w orzeczeniu, jak również dlaczego zdecydował o zwielokrotnieniu w maksymalnych dopuszczalnych granicach ,wynagrodzenia pełnomocnika procesowego reprezentującego W. B. (1) , n/ oceniając roszczenie dochodzone przez spółkę C. (1) SA przeciwko W. B. (1) w sprawie połączonej do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia , Sąd uznał , że jest ono nieuzasadnione w jakiejkolwiek części. Wskazał, że żądanie powódki jest oparte na tym samym stosunku prawnym , który stanowił podstawę roszczeń byłego członka jej zarządu. Spółka C. (1) twierdziła , formułując roszczenie skierowane przeciw niemu , że należności wypłacone W. B. (1) za I i II kwartał 2013 r. tytułem premii oraz z tytułu wniesionych przez powódkę zaliczek na podatek dochodowy zapłaconych w związku z ich wypłatami , stanowią łącznie kwotę 2 731 456 zł Podnosiła że na podstawie art. 410 § 2 kc podlegają one zwrotowi albowiem z chwilą wygaśnięcia umowy o zarządzanie podstawa prawna tych świadczeń odpadała. Sąd Okręgowy podzielając zarzut obrony pozwanego ocenił , iż roszczenie powódki jest przedawnione. Taka jego ocenę oparł na następującym wywodzie . - spółka złożyła pozew w dniu 6 listopada 2013 r. Zgodnie z art. 751 kc z upływem dwóch lat przedawniają się: roszczenia o wynagrodzenie za spełnione czynności i o zwrot poniesionych wydatków przysługujące osobom, które stale w zakresie działalności przedsiębiorstwa trudnią się czynnościami danego rodzaju; to samo dotyczy roszczeń z tytułu zaliczek udzielonych tym osobom. Przepis ten znajduje zastosowanie tylko do niektórych roszczeń wynikających ze stosunku zlecenia, jak również z nienazwanych umów o świadczenie usług , które mają zastosowanie także do umowy zawartej przez strony sporu w dniu 3 grudnia 2012r , której jedno z postanowień było podstawą wypłaty zaliczek premii na rzecz pozwanego. Dwuletni termin przedawnienia dotyczy również roszczeń zleceniodawcy / powódki / z tytułu zaliczki udzielonej przyjmującemu zlecenie / pozwanemu / który spełnia takie kryteria podmiotowe /. wyrok SN z 14.1.2004 r., I CK 54/03, OSN 2005/2, poz. 35/ Wszelkie inne roszczenia wynikające ze stosunku zlecenia oraz podobnego do zlecenia przedawniają się w terminach ogólnych. Zatem biorąc pod uwagę kiedy świadczenia z tytułu zaliczek były W. B. (1) wypłacone – niespornie 28 maja 2013r i 8 sierpnia 2013r, roszczenie spółki o ich zwrot uległy przedawnieniu przed wniesieniem pozwu, odpowiednio 29 maja i 9 sierpnia 2015r, Sąd Okręgowy dodatkowo wskazał , że nawet gdyby przyjąć , że z rozważanego punktu widzenia należałoby przyjąć inny , dłuższy niż dwuletni termin przedawnienia , a konsekwencja uznać , że wniesienie pozwu przez C. (1) doprowadziło do skutku przerwania jego biegu, to i tak roszczenie powódki nie mogłoby zostać uwzględnione gdyż świadczenia wypłacone W. B. (1) na poczet premii za I i II kwartał 2013r były mu należne. Zgodnie z § 9 ust. 2 zd. 1 umowy o zarządzanie członkom zarządu wypłacane były premie, a prawo do tych świadczeń było uzależnione tylko od jednego warunku - dodatniego wyniku finansowego spółki za dany kwartał. Świadczenie premiowe było wypłacane nie całości tylko zaliczkowo- raz na kwartał , a ich wysokość wynosiła 80 % należnej premii odnoszonej do kwartalnego wyniku finansowego netto. Nie można przy tym podzielić zapatrywania strony powodowej , która twierdziła w postępowaniu , iż roszczenie o wypłatę premii stało się wymagalne dopiero z dniem zatwierdzenia audytowanego skonsolidowanego sprawozdania finansowego. Gdyby tak rozumieć zapis to- jak podnosił Sąd I instancji - można by było pozbawić członków zarządu należności za wykonywanie obowiązków umownych ich pracę. Ponadto C. (1) SA nie może również żądać od W. B. (1) zwrotu nienależnego świadczenia z tytułu zaliczek na podatek dochodowy, wpłaconych przez spółkę w związku z wypłaconymi zaliczkowo świadczeniami premiowymi. Należność z ich tytułu nie tylko nie została nigdy wypłacona powodowi, a on nie uzyskał z tego tytułu korzyści majątkowej. Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach tego postępowania był przepis art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. i wynikająca z tej normy zasada odpowiedzialności za wynik sprawy . Określając wysokość kwoty która z tego tytułu obciążyła powódkę wobec pozwanego , Sąd I instancji uznał , że w tym przypadku nie zachodzą szczególne okoliczności , które uzasadniać by dostatecznie mogły, postulowane przez pozwanego zwielokrotnienie stawki wynagrodzenia reprezentującego W. B. pełnomocnika procesowego. Apelacją od tego orzeczenia C. (1) objęła jego całość , w jej wnioskach domagając się uchylenia rozstrzygnięcia objętego punktami I i II sentencji rozstrzygającymi o roszczeniu W. B. (1) przeciwko spółce oraz o kosztach tego sporu i przekazania tej sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego. Jako wniosek ewentualny sformułowała żądanie zmiany tej części zaskarżonego wyroku , oddalenia powództwa w całości i obciążenia powoda kosztami procesu i postępowania apelacyjnego W odniesieniu do tej części wyroku , jakim rozstrzygał on połączonym do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia roszczeniu spółki wobec W. B. (1) , apelująca domagała się w pierwszej kolejności uchylenia wyroku z dnia 11 września 2020r w tym zakresie [ pkt III i IV sentencji ] i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego. Jako wniosek ewentualny sformułowała żądanie jej zmiany w tym zakresie , uwzględnienia roszczenia skarżącej w całości oraz obciążenia pozwanego kosztami procesu oraz postępowania apelacyjnego. Środek odwoławczy spółki C. (1) jest redakcyjnie bardzo rozbudowany dlatego też jego przedstawienie przez Sąd II instancji nastąpi w sposób syntetyczny , skrótowy , ze wskazaniem zarzutów oraz ich zasadniczych tez motywacyjnych. W zakresie w jakim pozwana kwestionuje rozstrzygniecie o roszczeniach W. B. (1) przeciwko skarżącej, apelacja opiera się na zarzutach : - naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Do ich naruszenia miałoby dojść przez to , iż skarżąca została pozbawiona prawa do sądu i rzetelnego procesu , w warunkach nie rozpoznania sprawy przez Sąd I instancji , - nieważności postępowania , przy wypełnieniu jej podstawy wskazanej w art. 379 pkt 5 kpc . Pozwana twierdziła , iż została pozbawiona możliwości obrony jej praw procesowych wobec tego , że Sąd oparł przyjęte ustalenia na faktach skonstatowanych w innym postępowaniu z udziałem tak spółki ale i innych podmiotów , oznaczonym sygnaturą (...) Sądu Okręgowego w K. . Zdaniem apelującej Sąd wręcz skopiował część tych ustaleń z motywów orzeczenia wydanego w tamtej sprawie, nie uprzedzając stron sporu uprzednio o takim zamiarze , co wpłynęło na wykluczenie ochrony praw procesowych spółki, - naruszenia art. 386 par. 4 kpc jako konsekwencja nierozpoznania przez Sąd Okręgowy istoty sprawy. Tej wady upatrywała w braku samodzielnej , dokonywanej na podstawie bezpośrednio dokonanych ustaleń faktycznych, oceny przez Sąd Okręgowy materialne podstawy żądania powoda , treści praw i obowiązków stron wynikającej z umowy o zarzadzanie , w tym tego, jakie ciążyły na odwołanym członku zarządu obowiązki i w jaki sposób się z nich wywiązywał, a w konsekwencji braku samodzielnej oceny tego , czy zaistniała podstawa do jego odwołania funkcji z przyczyn wskazywanych przez apelującą w toku sporu, które wpływały bezpośrednio na ocenę zasadności roszczeń W. B. zgłoszonych w pozwie. Skarżąca twierdziła , że podnoszona nieprawidłowość miała wynikać także z tego ,że Sąd , w istocie nie przeprowadzając samodzielnej oceny tych roszczeń , zaaprobował stanowisko procesowe W. B. (1) prezentowane w kolejnych pismach przygotowawczych, Apelacja opiera się także na zarzutach : a/ naruszenia prawa procesowego w sposób majacy istotny wpływ na wynika sprawy , a to : 1/ art. 365 par. 1 kpc w zw. z art. 366 kpc , wobec jego niewłaściwego zastosowania poprzez uznanie przez Sąd Okręgowy , iż jest związany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. , wydanym w sprawie oznaczonej sygnaturą (...) , tak w zakresie jego sentencji jak i ustalonych w tej sprawie faktów mimo , iż takie związanie nie mogło mieć miejsca szczególnie , że dotyczyło innego stosunku prawnego pomiędzy innymi stronami niż strony rozstrzyganego obecnie sporu , 2/ art. 386 par. 6 kpc jako konsekwencji nie podporzadkowania się przez Sąd przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, wszystkim zaleceniom co do kierunku dalszego prowadzenia postępowania rozpoznawczego , które sformułował Sąd Apelacyjny w orzeczeniu kasatoryjnym z dnia 14 września 2018r w sprawie (...) , przekazującym ją do ponownego rozpoznania , 3/ art. 327 1 par. 1 kpc w zw z par. 119 ust. 1 Rozporządzenia MS - Regulamin Urzędowania Sądów Powszechnych z 19 czerwca 2019r wobec dopuszczenia do sytuacji w której część uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie pochodzi od Sądu , który wydał orzeczenie, a motywy to powielenie ustaleń oraz ocen prawnych zawartych w uzasadnieniu orzeczenia w sprawie (...) , 4/ art. 327 1 par. 1 kpc jako konsekwencji nie dokonania przez Sąd z punktu widzenia wiarygodności oceny wskazanych przez skarżącą zeznań świadków / P. G. (1) , prawników amerykańskich oraz M. Z. (1) i M. Z. (2) , a równocześnie nie podania powodów dla których takim walorem zostali obdarzeni inni [ także przez zapalającą personalnie określeni ], 5/ art. 233 par. 1 kpc w zw. z art 227 kpc i art. 217 par. 1 kpc wobec nieprawidłowego zastosowania tej normy. Zdaniem autora apelacji podnoszona nieprawidłowość jest następstwem braku wszechstronności oceny zgromadzonych dowodów przejawiającej się w tym , że Sąd „kompleksowo” odmówił wiarygodności dowodom zgłoszonym przez C. (1) , a jednocześnie w zupełności nie ocenił części zgłoszonych przez nią dowodów z dokumentów / które szczegółowo zostały przez nią wymienione / . Błąd ten doprowadził , zdaniem skarżącej , do niepoprawnego ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia, 6/ art. 207 par. 3 kpc w zw z art. 217 par. 1 kpc w zw. z art. 227 kpc wobec ich nieprawidłowego zastosowania, Skarżąca twierdziła ,iż doszło do popełnienia zarzucanej nieprawidłowości procesowej dlatego ,że Sąd pominął wnioski dowodowe skarżącej o przesłuchanie wskazanych w zarzucie świadków , którzy mieli istotne dla relewantnych ustaleń informacje , odmówił przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu informatyki , chociaż na jej podstawie możliwym było potwierdzenie faktu usuwania przez W. B. danych ze służbowego komputera w czasie prowadzenia przez prawników z kancelarii (...) wewnętrznego audytu w spółce . Polegała ona również na odmowie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu wyceny i zarządzania wartością przedsiębiorstw , co uniemożliwiło wykazanie przez skarżącą poniesienia szkody na skutek przeprowadzenia procesu outsourcingu , w którym przeciwnik procesowy brał udział oraz rozmiaru tego uszczerbku. W taki sam sposób , w odniesieniu do nieprzeprowadzenia dowodu z opinii określającej powstanie i rozmiar szkody spółki , strona pozwana motywowała zarzut naruszenia art. 278 par. 1 kpc w zw z art. 217 par.2 kpc . Jej zdaniem norma ta została naruszona także dlatego , iż nie przeprowadził on dowodu z opinii biegłego dla ustalenia czy przeprowadzający audyt prawnicy amerykańscy , naruszyli zasady etyki [ stosując przyjęte przez siebie metody dochodzeniowe ] a samodzielnie ustalił , że takie naruszenie miało miejsce, 7/ art. 233 par. 1 kpc w zw. z art. 316 par. 1 kpc , 235 par. 1 i 271 par. 1 kpc , wobec przekroczenia granic swobodnej oceny zgromadzonych dowodów i oparcia ustaleń na treści dowodów , które nie były w postępowaniu rozpoznawczym przeprowadzone. Dotyczyło to relacji S. W. (1) [ członka zarządu C. (1) ] oraz M. K. [ pracownika firmy informatycznej S. (...) współpracującej z kancelarią (...) przy prowadzeniu wewnętrznego dochodzenia w spółce ], art. 233 par. 1 kpc wobec zastąpienia swobodnej oceny dowodów ocena dowolną. Tej nieprawidłowości skarżąca upatrywała w obdarzeniu przez Sąd I instancji walorem wiarygodności relacji powoda oraz świadków M. P. (2) , R. M. (1) , W. S. (1) , M. T. i niezasadnej odmowie tego waloru relacjom świadków A. B. , M. Z. (1) i M. Z. (2) . Nieprawidłowość ta także przełożyła się na błędne ustalenie stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego wyroku, b/ błędu w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu , że I decyzja o warunkach zbycia udziałów w spółce I. (1) na rzecz spółki T. (1) w N. , była zaaprobowana przez Radę Nadzorczą i akcjonariusza apelującej w dniach 21 i 22 lutego 2013r. Zdaniem skarżącej nie byli oni informowani przez zarząd w ówczesnym składzie o warunkach tego nabycia , a w szczególności ,iż ma być przez spółkę C. P. (1) / należącą do (...) C. - (...) / udzielona kupującej pożyczka na sfinansowanie tego nabycia. II wewnętrzne dochodzenie prowadzone przez kancelarię (...) miało polegać na uzyskaniu odpowiedzi członków zarządu na pytania przygotowane przez audytorów. To ustalenie zdaniem jest dowolne i oparte tylko na bezpodstawnym założeniu ówczesnych członków zarządu. III w dniu podejmowania przez Nadzwyczajne Zgromadzenie Akcjonariuszy pozwanej uchwały o odwołaniu m. in. W. B. ze składu zarządu ani jedyny akcjonariusz ani RN nie wiedzieli o usuwaniu przez powoda danych ze służbowego komputera. Taką informację miał P. G. (1) , a wobec tego fakt ten był jedną z przyczyn pozbawienia powoda dotąd sprawowanej funkcji. IV powody podane w uchwale NZA o odwołaniu nie były uzasadnione mimo , że swoim zachowaniem W. B. (1) dał wyraz braku współpracy z Radą Nadzorczą przy prowadzeniu czynności kontrolnych i nie udzielał w tym procesie informacji do czego zobowiązywał go art. 382 kodeksu spółek handlowych . V postanowienia umowy o zarzadzanie , zawartej pomiędzy stronami w dniu 3 grudnia 2013r , były przez strony rozumiane jednolicie i treść poszczególnych zapisów nie była przedmiotem wzajemnych kontrowersji mimo , że strony na ten temat nie prowadziły wzajemnych rozmów i ustaleń. VI przyjęcie przez Sąd, iż przeprowadzający audyt wewnętrzny mieli zamiar wywieźć skopiowane dane poza Europejski Obszar Gospodarczy mimo , że taki zamiar nie był RN sygnalizowany, a dane nie zostały przetransferowane do USA. VII wszystkie istotne dokumenty odnoszące się do przedmiotu audytu wewnętrznego, w formie papierowej znajdowały się w dyspozycji C. (1) w jej siedzibie w K. a tak nie było. VIII ustalenie , że na skutek utrudniania przez powoda czynności kontrolnych Radzie Nadzorczej spółka nie odniosła szkody, chociaż z relacji w szczególności P. G. wynikało , że takiego uszczerbku doznała w postaci , jak to określiła skarżąca, znaczących kosztów związanych z przeprowadzeniem wewnętrznego audytu. IX uznanie , że W. B. (1) nie brał udziału w procesie outsourcingu mimo , iż jako ówczesny dyrektor ds. finansowych C. (1) był weń zaangażowany. Z tym zarzutem łączyły się ściśle kolejne, podważające konstatacje faktyczne Sądu zgodnie z którymi założenia outsourcingu były aprobowane przez Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy (...) oraz , że był on przeprowadzony prawidłowo, w tym pracownikom spółek uczestniczących w tym programie były oferowane akcje na preferencyjnych warunkach, a w jego wyniku spółka nie poniosła szkody. Zarzucany błąd faktyczny miał polegać także na nie ustaleniu przez Sąd Okręgowy istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności zgodnie z którymi : - wewnętrzni audytorzy konsultowali swój sposób postępowania, w zakresie jego zgodności z polskim prawem z oddziałem (...) w W. , - powód brał udział w czynnościach udzielania pożyczki na rzecz spółki T. (1) przez (...) spółka z o. o. , znał jej założenia oraz formę zabezpieczenia spłaty pożyczonego kapitału, - z opinii prawników amerykańskich wynikało , że przyjęty sposób wyzbycia się udziałów w spółce I. (1) nie mógł być sfinansowany ze środków pozwanej lub podmiotów z nią powiązanych, , a powód udzielał prowadzącym dochodzenie nieprawdziwych informacji na temat pochodzenia środków którymi T. (1) zapłaciła za nabycie udziałów w I. (1) , - uchwały RN pozwanej , sprzed zmiany jej składu , zobowiązywały do tego aby na potrzeby prowadzonego badania wewnętrznego udostępnione zostały wszystkie dokumenty spółki i podmiotów od niej zależnych , co nie spotkało się ze sprzeciwem członków zarządu w tym powoda , - powód wielokrotnie w okresie od 9 października do 9 listopada 2013r usuwał dane ze służbowego komputera, dotyczące inwestycji C. (1) na Bliskim Wschodzie mimo , iż prawnicy z M. L. poinformowali go najpóźniej 11 października 2013 o zamiarze ich sk

[... tekst skrócony ...]