I AGa 249/22

Sprawa dotyczyła roszczenia W. N. przeciwko Gminie Miejskiej K. o zapłatę 249 983 zł tytułem nadpłaconego czynszu za lokal użytkowy. Powód wstąpił w stosunek najmu lokalu i wskazywał, że umowa oraz późniejszy aneks zawierały błędne dane dotyczące powierzchni parteru i piwnic, co skutkowało zawyżaniem czynszu. Gmina nie kwestionowała omyłki w powierzchniach, ale twierdziła, że nie wpływa to na łączną wartość czynszu. Sąd Okręgowy pierwotnie oddalił powództwo, ale Sąd Apelacyjny uchylił ten wyrok, wskazując na nierozpoznanie istoty sprawy i przekazując ją do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu Sąd Okręgowy uwzględnił powództwo w całości. Gmina wniosła apelację, zarzucając m.in. naruszenie przepisów postępowania (art. 327¹ § 1 pkt 1 kpc, art. 233 § 1 kpc) oraz prawa materialnego (art. 677 kc, art. 410 kc, art. 120 kc). Sąd Apelacyjny, związany oceną prawną z poprzedniego wyroku, oddalił apelację. Podkreślił, że mimo wadliwości uzasadnienia Sądu Okręgowego, rozstrzygnięcie było prawidłowe. Stwierdził, że roszczenie oparte na art. 677 kc nie było wymagalne z uwagi na brak zwrotu lokalu, ale roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia (art. 405 kc w zw. z art. 410 kc) było uzasadnione. Sąd Apelacyjny ustalił, że strony negocjując umowę, ustaliły czynsz w oparciu o stawki za m² parteru i piwnic, a łączna kwota była konsekwencją tych stawek i powierzchni. Błędne dane dotyczące powierzchni doprowadziły do nadpłaty czynszu. Sąd odrzucił zarzut strony pozwanej o braku podstawy do zwrotu świadczenia nienależnego (art. 411 pkt 1 kc), wskazując, że powód miał wątpliwości co do wysokości czynszu i domagał się jego korekty. Sąd uznał również, że wniosek o zawezwanie do próby ugodowej skutecznie przerwał bieg przedawnienia. W konsekwencji apelacja została oddalona, a Gmina została obciążona kosztami postępowania apelacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający