I ACz 881/12

Sygn. akt I ACz 881/12 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Agnieszka Piotrowska (spr.) Sędzia SA: Sędzia SA: Walter Komorek Aleksandra Marszałek po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z wniosku: (...) ( L. ) S.A. w L. z udziałem: Przedsiębiorstwa Handlowego (...) sp. z o.o. w S. , D. M. , A. M. , I. M. i K. M. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 31 stycznia 2012 r. sygn. akt VI GCo 81/11 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek (...) ( (...) S.A. w L. o nadanie na jego rzecz, jako następcy prawnego wierzyciela (...) S.A. , klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu przez Sąd Okręgowy w L. 14.01.2002 r., w sprawie sygn. akt I Nc 84/01, przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowemu (...) sp. z o.o. w S. , D. M. , A. M. , I. M. , K. M. . Powołując się na treść art. 788 § 1 k.p.c. , Sąd ten wskazał, iż przedmiotowy wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż wnioskodawca nie wykazał skutecznie faktu przejścia na swoją rzecz praw z prawomocnego nakazu zapłaty z dnia 14.01.2002 r., wydanego w sprawie VI GNc 84/01. Sąd I instancji podkreślił przy tym, że z żadnej z przedłożonych przez wnioskodawcę umów nie wynika, iż ich przedmiotem jest wierzytelność wynikająca z powyższego nakazu zapłaty. Zażaleniem wnioskodawca zaskarżył powyższe orzeczenie w całości, zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c. , przez wyprowadzenie wniosków sprzecznych z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego, czego skutkiem było uznanie, że w załączniku nr 1 do aneksu nr (...) do umowy z dnia 17.09.2010 r. oraz załączniku nr 1 do aneksu nr (...) do umowy z dnia 22.09.2010 r., nie ujęta została wierzytelność objęta nakazem zapłaty z dnia 14.01.2002 r., sygn. akt VI GNc 84/01; 2. sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na nieuzasadnionym przyjęciu, iż wnioskodawca nie wykazał przejścia uprawnień na jego rzecz – jako przejmującego wierzytelność. Wskazując na powyższe, wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Analiza dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę nie daje bowiem podstaw do niewątpliwego ustalenia, że przeszła na niego wierzytelność objęta nakazem zapłaty z dnia 14.01.2002 r., wydanym w sprawie I GNc 84/01. Zważyć bowiem trzeba, iż wierzytelność, która była podstawą wydania powyższego nakazu zapłaty wynika z umowy o udzielenie gwarancji bankowej nr (...) , zawartej w dniu 03.04.2000 r., pomiędzy (...) S.A. , a Przedsiębiorstwem Handlowym (...) sp. z o.o. , której poręczycielami zostali pozostali uczestnicy niniejszego postępowania, natomiast, jak wynika z treści załączników nr 1 do aneksów nr (...) do umów z dnia 17.09.2010 r. i 22.09.2010 r. (na które w zażaleniu powołuje się skarżący), wnioskodawca nabył od (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. (który z kolei nabył od (...) S.A. ) wierzytelność w stosunku do Przedsiębiorstwa Handlowego (...) sp. z o.o. , wynikającą z umowy o udzielenie gwarancji nr (...) . Mając powyższe na uwadze, nie można podzielić twierdzeń skarżącego, iż wykazał on, że nabył wierzytelność wynikającą z nakazu zapłaty z dnia 14.01.2002 r. wydanego w sprawie I GNc 84/01, w stosunku do uczestników postępowania, gdyż podstawą wydania powyższego nakazu była wierzytelność (...) S.A. w stosunku do uczestników postępowania, wynikająca z umowy nr (...) o udzielenie gwarancji z dnia 03.04.2000 r., nie zaś z umowy nr (...) . Tym samym wobec braku tożsamości pomiędzy umową, z której wierzytelności zostały nabyte przez wnioskodawcę ( (...) a umową, z której zobowiązania stanowiły podstawę wydania nakazu zapłaty z dnia 14.01.2002 r., sygn. akt I GNc 84/01 przeciwko uczestnikom postępowania (nr (...) ), nie uprawnionym byłoby przyjęcie w niniejszej sprawie, że wnioskodawca jest następcą prawnym pierwotnego wierzyciela, (...) S.A. , w zakresie wierzytelności wynikających z umowy nr (...) o udzielenie gwarancji z dnia 3.04.2000 r. Bez znaczenia dla prawidłowości powyższej oceny pozostaje podnoszona przez skarżącego w zażaleniu kwestia, iż należność główna w sprawie I GNc 84/01 wynosiła 959.612,87 zł, a wiec tyle samo co wysokość należności głównej zbytych na rzecz wnioskodawcy wierzytelności. O tożsamości przedmiotu zbycia, (w tym wypadku wierzytelności), możemy bowiem mówić w sytuacji, gdy wszystkie elementy przedmiot ten identyfikujące są takie same. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż wnioskodawca, za pomocą stosownych dokumentów, winien wykazać, że nabył od pierwotnego wierzyciela ( (...) S.A. ) wierzytelność w stosunku do uczestników postępowania wynikającą z umowy nr (...) (nie zaś z umowy nr (...) ) o udzielenie gwarancji z dnia 03.04.2000 r. Wykazanie zaś przez skarżącego, iż nabył on w stosunku do uczestników postępowania wierzytelności wynikające z umowy nr (...) nie mogło skutkować uwzględnieniem przedmiotowego wniosku. Podkreślić przy tym trzeba, iż przedmiotem postępowania określonego w art. 788 § 1 k.p.c. jest jedynie formalna kontrola, czy na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach można ustalić, że przejście uprawnienia nastąpiło, zaś z dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę, w szczególności załączników nr 1, na które to skarżący się powołuje, nie wynika, aby nabył on sporną wierzytelność wynikającą z umowy o udzielenie gwarancji nr (...) . Z tych też względów za nieuzasadnione Sąd Apelacyjny uznał zarzuty skarżącego, sprowadzające się do zakwestionowania zaprezentowanej przez Sąd I instancji oceny, iż nie wykazał on przejścia na swoją rzecz wierzytelności objętych nakazem zapłaty z dnia 14.01.2002 r., sygn. akt VI GNc 84/01. Powyższa ocena Sądu Okręgowego ostatecznie okazała się bowiem prawidłowa, choć z innych przyczyn, niż wskazane na jej uzasadnienie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , oddalono zażalenie skarżących.