I ACz 731/14

Sygn. akt I ACz 731/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2014 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w następującym składzie Przewodniczący – Sędzia SA Małgorzata Wołczańska Sędziowie SA Ewa Jastrzębska SO (del.) Joanna Naczyńska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 października 2014 r. sprawy z powództwa T. S. przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w (...) i Prokuratorowi Okręgowemu w (...) o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt I C 15/05 postanawia : 1) zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie 3. i 4 w ten sposób, że a) oddalić wniosek pozwanego o nadanie klauzuli wykonalności postanowieniu Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2009r., sygn. akt V CZ 90/08; b) oddalić wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego; 2) oddalić wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sygn. akt I ACz 731/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z 11. marca 2014r. Sąd Okręgowy w Częstochowie - w oparciu o art. 777 § 1 pkt. 1 k.p.c. i art. 781 § 1 k.p.c. - nadał klauzulę wykonalności postanowieniu Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2009r., sygn. akt V CZ 90/08 w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego (pkt.3), a to jako orzeczeniu prawomocnemu i podlegającemu wykonaniu w drodze egzekucji. Nadto w oparciu o art. 98 § 1, 3 i 4 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. oraz § 1 ust. 1 pkt. 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 461 ze zm.) - zasądził od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 60zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu klauzulowym (pkt.4). Postanowienie to zaskarżył powód, domagając się jego zmiany przez oddalenie wniosku pozwanego o nadanie klauzuli wykonalności Zarzucił, iż postanowienie Sądu Najwyższego z 19 marca 2010r., uzupełniające postanowienie z 16 stycznia 20009r., nie jest prawomocne, ponieważ nie zostało mu doręczone. Nadto wywodził, iż uzupełnienie postanowienia z 16 stycznia 2009r. o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego zostało dokonane bezpodstawnie. Reprezentująca pozwanego Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa wniosła o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie nie mogło się ostać, niemniej z przyczyn innych, niż naprowadzone w zażaleniu. Otóż sentencja postanowienia Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2009r. ogranicza się do orzeczenia „oddala zażalenie oraz wniosek oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym”. Wprawdzie na skutek wniosku o uzupełnienie, Sąd Najwyższy wydał 19 marca 2010r. postanowienie o treści: „uzupełnia postanowienie z Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009r. w ten sposób, że zasądza od powoda T. S. na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego”, niemniej treść postanowienia uzupełniającego nie modyfikuje treści orzeczenia pierwotnego, stąd też nie uwzględnia się jej w treści dalszych odpisów i wypisów (jak to ma miejsce w przypadku sprostowania orzeczenia w trybie art. 350 § 2 k.p.c. ). Oznacza to, iż Sekretariat Sądu Najwyższego błędnie sporządził i wydał reprezentującej pozwanego Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa odpis ujednolicony, zawierający sentencję postanowień z 16 stycznia 2009r. i 19 marca 2010r. i opatrzył ten ujednolicony tekst datą 16 stycznia 2009r. Postanowienie z 19 marca 2010r. ma samodzielny byt prawny, zatem to ono, a nie postanowienie z 16 stycznia 2009r. zawiera podlegające wykonaniu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia do Sądu Najwyższego. Ponadto, postanowienia Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2009r. i z 19 marca 2010r. odnoszą się do sprawy ze skargi powoda o wznowienie postępowania, zarejestrowanej pod sygn. I ACa 397/08, do rozpoznania której rzeczowo właściwy był Sąd Apelacyjny w Katowicach. Tym samym wniosek o nadanie klauzuli wykonalności został wadliwie rozpoznany przez Sąd Okręgowy w sprawie o zapłatę o sygn. I C 15/05, jako że powinien on zostać skierowany do akt sprawy I ACa 397/08 i rozpoznany przez Sąd Apelacyjny w Katowicach. Z tej to też przyczyny, Sąd Apelacyjny - na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. stosowanego poprzez art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. - zmienił zaskarżone postanowienie, w ten sposób, że w oparciu o art. 777 § 1 pkt. 1 i art. 781 § 1 k.p.c. oddalił wniosek pozwanego o nadanie klauzuli wykonalności postanowieniu Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2009r., jako że z racji swej treści nie może ono stanowić tytułu wykonawczego, w konsekwencji czego - na podstawie art. 98 § 1 k.p.c - oddalił także wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego. Zważywszy na taki wynik postępowania zażaleniowego, Sąd Apelacyjny – w oparciu o art. 98 § 1 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił również wniosek reprezentującej pozwanego Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.