I ACz 711/15

Sąd Apelacyjny w SzczecinieSzczecin2015-09-03
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚredniaapelacyjny
zwrot pozwubraki formalnesprecyzowanie żądaniadokumentynieruchomościojcowiznapostępowanie apelacyjnezażalenie

Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie powoda na zarządzenie o zwrocie pozwu, uznając, że powód nie sprecyzował należycie swojego żądania dotyczącego wydania dokumentów.

Powód J. H. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Nadleśnictwu M. o wydanie dokumentów. Sąd Okręgowy zwrócił pozew z powodu braków formalnych, wskazując na nieprecyzyjne określenie żądania. Powód w zażaleniu utrzymywał, że jego żądania są jednoznaczne. Sąd Apelacyjny uznał jednak, że powód nie sprecyzował, jakich konkretnie dokumentów żąda, ani jaki jest związek żądania z nieruchomością, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W konsekwencji, zażalenie zostało oddalone.

Sprawa dotyczyła zażalenia powoda J. H. na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Szczecinie o zwrocie pozwu. Powód domagał się od Skarbu Państwa - Nadleśnictwa M. wydania dokumentów związanych z transakcją dotyczącą ojcowizny powoda. Sąd Okręgowy wezwał powoda do uzupełnienia braków formalnych pozwu, w szczególności do sprecyzowania żądania wydania dokumentów oraz określenia podstawy żądania zapłaty kwoty 80.000 zł. Powód w odpowiedzi złożył pismo, w którym powtórzył swoje żądanie wydania dokumentacji dotyczącej transakcji Nadleśnictwa M. z jego rodzicami lub rodziną, jednak nie sprecyzował, o jakie konkretnie dokumenty chodzi. Sąd Okręgowy uznał, że powód nie usunął braków formalnych i zwrócił pozew na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. Sąd Apelacyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko Sądu Okręgowego. Zgodnie z art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c., pozew powinien zawierać dokładnie określone żądanie. Sąd odwoławczy stwierdził, że powód nie sprecyzował dokumentów, których wydania się domaga, ani nie określił jasno pozostałej części swojego żądania. Wobec niespełnienia wymogu dokładnego określenia żądania, Sąd Apelacyjny uznał zarządzenie o zwrocie pozwu za trafne i oddalił zażalenie powoda na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., podkreślając, że zwrot pozwu nie uniemożliwia jego ponownego wniesienia po uzupełnieniu braków formalnych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, powód nie sprecyzował należycie swojego żądania, co uzasadniało zwrot pozwu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że powód nie określił dokładnie, jakich dokumentów żąda, ani jaki jest związek żądania z nieruchomością, co stanowiło istotny brak formalny uniemożliwiający nadanie sprawie dalszego biegu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić zażalenie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa - Nadleśnictwo M.

Strony

NazwaTypRola
J. H.osoba_fizycznapowód
Skarb Państwa - Nadleśnictwo M.organ_państwowypozwany

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 130 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 187 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Pozew powinien zawierać dokładnie określone żądanie.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 397 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 126

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niesprecyzowanie przez powoda żądania wydania dokumentów. Niespełnienie przez powoda wymogu dokładnego określenia przedmiotu sporu. Brak obowiązku sądu do samodzielnego uzupełniania braków formalnych pozwu.

Odrzucone argumenty

Żądania powoda są jednoznaczne. Powód żąda dokumentacji dotyczącej transakcji Nadleśnictwa M.

Godne uwagi sformułowania

nie wiadomo z jakiego tytułu domaga się zapłaty nie sprecyzował w istocie swojego żądania nie odniósł się do wezwania Sądu nakazującego mu sprecyzowanie roszczenia nie spełnił podstawowych kryteriów, jakie wiążą się z wniesieniem pozwu do sądu nie można zostać uznane za dokładne określenie przedmiotu sporu nie jest możliwe określenie ani daty dokumentu, ani jego przedmiotu, ani też ewentualnych stron zawartej umowy nie jest możliwe samodzielne precyzowanie, czy wręcz określanie żądania, które w dalszej kolejności ma zostać rozpoznane.

Skład orzekający

Eugeniusz Skotarczak

przewodniczący

Tomasz Żelazowski

sprawozdawca

Małgorzata Gawinek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Należytej precyzji żądania w pozwie i konsekwencji w przypadku jego braku."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku sprecyzowania żądania wydania dokumentów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej zwrotu pozwu z powodu braków formalnych, co jest częste w praktyce sądowej.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I ACz 711/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2015 roku Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Eugeniusz Skotarczak Sędziowie: SA Tomasz Żelazowski (spr.) SA Małgorzata Gawinek po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa J. H. przeciwko Skarbowi Państwa - Nadleśnictwu M. o wydanie dokumentów na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Szczecinie z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IC 144/15 postanawia: oddalić zażalenie. Tomasz Żelazowski Eugeniusz Skotarczak Małgorzata Gawinek UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 10 kwietnia 2015 r. w Sądzie Okręgowym w Szczecinie nastąpił zwrot pozwu J. H. skierowanego przeciwko Skarbowi Państwa - Nadleśnictwu M. o wydanie dokumentów. W uzasadnieniu takiego rozstrzygnięcia podano, że zarządzeniem z dnia 27 marca 2015 r. wezwano powoda o uzupełnienie braków formalnych pozwu w sposób szczegółowo w nim określony, w terminie tygodniowym od doręczenia wezwania, pod rygorem zwrotu pisma. Odpis powyższego zarządzenia powód otrzymał 31 marca 2015 r., a 2 kwietnia 2015 r. wysłał pismo, w którym m.in. wskazał, że żąda „wydania lub dojścia do wglądu otóż tej transakcji, którą zawarło rzekomo Nadleśnictwo M. z rodzicami jak już nie żyli lub rodziną być może?". W dalszej części pisma stawia pytania o własność jego ojcowizny i wskazuje, że żąda swojej „doli”, zapłaty i dokumentacji. Wskazano przy tym, że jak wynika z treści w/w pisma powód nadal nie sprecyzował w istocie swojego żądania i nadal nie wiadomo z jakiego tytułu domaga się zapłaty kwoty 80.000 zł, określonej w piśmie z 29 stycznia 2015 r., a ponadto domaga się wydania nieokreślonych dokumentów, zatem w ogóle nie odniósł się do wezwania Sądu nakazującego mu sprecyzowanie roszczenia w tym zakresie. Sąd Okręgowy wskazał przy tym, że powód nie spełnił podstawowych kryteriów, jakie wiążą się z wniesieniem pozwu do sądu, tj. w ogóle nie wskazał czego w istocie dotyczy jego żądanie skierowane przeciwko stronie pozwanej oraz jaki ma ono związek ze wskazywaną nieruchomością (lub jej częścią) przejętą w przeszłości przez Skarb Państwa oraz o jaką dokumentację, której wydania żąda od pozwanego, w rzeczywistości chodzi. Wzywany o usunięcie braków formalnych pisma nie uczynił tego w taki sposób, aby można było nadać bieg sprawie. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, skoro powód nie podjął właściwych kroków w celu naprawienia wszystkich istotnych braków formalnych wniesionego pisma do Sądu, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, to należało zwrócić mu pozew na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. , zgodnie z którym po bezskutecznym upływie terminu przewodniczący zwraca pismo stronie, które nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód, który wskazał m.in.: „żądania są jednoznaczne i powtarzam, iż żądam dokumentacji, która została zawarta z Nadleśnictwem M. i upaństwowiono moją ojcowiznę”. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c. pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego ( art. 126 k.p.c. ), a nadto zawierać dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna. Po analizie akt sprawy Sąd Odwoławczy ocenił, że powód słusznie został wezwany w Sądzie pierwszej instancji, przy zastosowaniu art. 130 § 1 k.p.c. , w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu pozwu, do usunięcia jego braków formalnych (k. 21), gdyż w żadnym razie pismo procesowe stanowiące pozew nie spełniało wysłowionego w art. 187 § 1 pkt. 1 k.p.c. wymogu formalnego w postaci dokładnego określenia żądania. Jego analiza prowadzi tylko do wniosku, że powód domaga się wydania przez pozwanego dokumentów związanych ze sprzedażą nieruchomości rodziców powoda, które ten ma dziedziczyć oraz sprawdzenia w tym względzie jego sytuacji prawnej. Złożony przez powoda pozew nie zawierał jednak sprecyzowania dokumentów, których wydania się domaga, jak również pozostałej części żądania. Z kolei w piśmie z dnia 29 stycznia 2015 r. powód wskazał, że żąda wydania transakcji, którą rzekomo zawarła strona pozwana już po śmierci jego rodziców. Dokumenty te nie zostały w żaden sposób określone, poza ogólnym stwierdzeniem, że dotyczą transakcji, na podstawie której została nabyta przez pracownika pozwanego nieruchomość. Nie jest możliwe określenie ani daty dokumentu, ani jego przedmiotu, ani też ewentualnych stron zawartej umowy. Nie jest też jasne, czy powód ostatecznie domaga się tylko wydania tych dokumentów, czy także innego rodzaju ochrony. Stąd też takie sformułowanie żądania przez powoda, implikowało wezwanie do usunięcia braków formalnych wywiedzionego pozwu, co właściwie uczynił Sąd I instancji. Stosownie do rodzaju uchybienia formalnego powód zarządzeniem z dnia 26 marca 2015 r. wezwany został do usunięcia braków formalnych pozwu przez m.in. sprecyzowanie jakich dokumentów domaga się wydania przez pozwanego. W wyznaczonym w wezwaniu terminie powód złożył jedynie pismo (k.23), w którym wskazał: „żądam wydania lub dojścia do wglądu otóż tej transakcji, którą zawarło rzekomo „Nadleśnictwo M. z Rodzicami jak już nie żyli lub rodziną być może ?” Takie określenie żądania pozwu nie może zostać w żadnym razie uznane za dokładne określenie przedmiotu sporu, a konkretnie dokumentów, których wydania się domaga, ewentualnie innych jeszcze roszczeń. Tym samym powód nie wykonał nałożonego na niego zobowiązania. Wobec powyższego Sąd odwoławczy uznaje za trafne stanowisko Sądu Okręgowego, że w opisanej sytuacji skarżący nie uzupełnił wszystkich braków formalnych pozwu z dnia 17 listopada 2014 r. w terminie. Należy podkreślić, że z istoty uzupełniania braków formalnych, a także z utrwalonej praktyki sądowej wynika, iż czynności podejmowane w tym zakresie są czynnościami procesowymi stron, które nie mogą być podejmowane przez inne podmioty (organy procesowe). W tej sytuacji niedopuszczalne i bezzasadne jest przerzucanie na sąd wykonywania czynności obciążających stronę, choćby miały charakter techniczny, gdyż mogłoby to prowadzić nie tylko do anarchizacji procesu cywilnego, ale także do naruszenia zasady równości stron (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2008 r., III CZP 135/07, OSNC 2009/2/25). Na sądzie spoczywa więc jedynie obowiązek, w granicach wyznaczonych ustawą, jasnego i niedwuznacznego formułowania wezwań, aby u strony, do której jest skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2003 r., I PZ 158/02, OSNP-wkł. 2003/15/4). Wezwanie do usunięcia braków z dnia 27 marca 2015 r. jak najbardziej spełnia takie wymagania. Sąd Okręgowy nie był natomiast zobowiązany ani nawet uprawniony do podjęcia się eliminowania braków formalnych pozwu w zastępstwie samej strony powodowej. W szczególności nie jest możliwe samodzielne precyzowanie, czy wręcz określanie żądania, które w dalszej kolejności ma zostać rozpoznane. Należy nadto pamiętać, że termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego pisma jest niezachowany, jeżeli strona w zakreślonym terminie w ogóle nie podjęła czynności uzupełniającej lub wprawdzie ją podjęła, ale mimo to wskazane braki nie zostały usunięte (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2014 r. I UZ 4/14,LEX nr 1483574). Taka zaś sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Reasumując: zgodnie zaś z brzmieniem art. 130 § 2 k.p.c. , po bezskutecznym upływie terminu przewodniczący zwraca pismo stronie, które nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne. Należy marginalnie tylko zauważyć, że zwrot pozwu nie uniemożliwia stronie ponownego wniesienia sprawy do sądu, jeżeli uczyni to w sposób odpowiadający wymogom formalnym. Tomasz Żelazowski Eugeniusz Skotarczak Małgorzata Gawinek

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI