I ACz 707/13

Sąd Apelacyjny w RzeszowieRzeszów2013-10-11
SAOSCywilneodpowiedzialność odszkodowawczaŚredniaapelacyjny
zadośćuczynienieprzeludnienie celwarunki więzienneres iudicatapowaga rzeczy osądzonejpostępowanie cywilnezażalenieSkarb Państwa

Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie powoda na odrzucenie pozwu o zapłatę zadośćuczynienia za przeludnione cele więzienne, uznając sprawę za tożsamą z wcześniej prawomocnie osądzoną.

Powód J. K. domagał się od Skarbu Państwa zapłaty 80.000 zł zadośćuczynienia za przeludnione cele więzienne w latach 2002-2007. Sąd Okręgowy odrzucił pozew, powołując się na art. 199 § 1 pkt 2 kpc, ponieważ sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona wyrokiem Sądu Rejonowego w Rzeszowie z 2011 r. Powód w zażaleniu zarzucił sądowi jednostronność. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie, uznając postanowienie Sądu Okręgowego za trafne i podkreślając tożsamość roszczenia i stron.

Sąd Apelacyjny w Rzeszowie rozpatrywał zażalenie powoda J. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie, który odrzucił pozew o zapłatę 80.000 zł zadośćuczynienia. Powód dochodził od Skarbu Państwa – Dyrektora Zakładu Karnego w R. odszkodowania za przebywanie w przeludnionych celach więziennych w okresie od 2002 do 2007 roku. Sąd Okręgowy odrzucił pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego, stwierdzając, że sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Wskazał, że przed Sądem Rejonowym w Rzeszowie (sygn. akt I C 361/11) toczyło się już postępowanie z powództwa J. K. przeciwko Skarbowi Państwa o zapłatę zadośćuczynienia z tych samych przyczyn, które zakończyło się prawomocnym oddaleniem powództwa wyrokiem z dnia 13 września 2011 r. Powód w zażaleniu nie negował faktu wcześniejszego postępowania, ale zarzucił sądowi jednostronność i brak uwzględnienia warunków panujących w zakładzie karnym. Sąd Apelacyjny uznał postanowienie Sądu Okręgowego za w pełni trafne. Podkreślił, że przepis art. 199 § 1 pkt 2 kpc jednoznacznie stanowi o obowiązku odrzucenia pozwu w sytuacji, gdy o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa została już prawomocnie osądzona. Sąd Apelacyjny potwierdził prawidłowość ustaleń Sądu Okręgowego co do tożsamości roszczenia i stron w obu postępowaniach. Stwierdził, że zarzuty powoda w zażaleniu nie odnosiły się do podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia, a negatywny wynik poprzedniego postępowania nie stanowi podstawy do ponownego wniesienia pozwu opartego na tych samych okolicznościach faktycznych. W konsekwencji Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie jako nieuzasadnione na podstawie art. 397 § 2 kpc w związku z art. 385 kpc.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd powinien odrzucić pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 kpc.

Uzasadnienie

Sąd odrzuca pozew, gdy o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa została już prawomocnie osądzona. W analizowanej sprawie stwierdzono tożsamość roszczenia i stron z wcześniejszym postępowaniem, które zakończyło się prawomocnym oddaleniem powództwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić zażalenie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa – Dyrektor Zakładu Karnego w R.

Strony

NazwaTypRola
J. K.osoba_fizycznapowód
Skarb Państwa – Dyrektor Zakładu Karnego w R.organ_państwowypozwany

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 199 § § 1 pkt. 2

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa została już prawomocnie osądzona.

Pomocnicze

k.p.c. art. 397 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji oddali albo uwzględni zażalenie po przeprowadzeniu rozprawy albo na posiedzeniu niejawnym.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji utrzyma w mocy zaskarżone postanowienie, jeżeli apelacja jest bezzasadna.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Tożsamość roszczenia i stron z wcześniej prawomocnie osądzoną sprawą. Obowiązek odrzucenia pozwu na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 kpc.

Odrzucone argumenty

Zarzut jednostronności sądu. Niewłaściwa ocena warunków panujących w zakładzie karnym przez sąd niższej instancji. Domaganie się zadośćuczynienia na podstawie tych samych okoliczności faktycznych, które były już przedmiotem prawomocnie osądzonego postępowania.

Godne uwagi sformułowania

„trzyma jedną stronę”- Zakładu Karnego, a nie poszkodowanego o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa została już prawomocnie osądzona

Skład orzekający

Anna Gawełko

przewodniczący-sprawozdawca

Anna Pelc

sędzia

Kazimierz Rusin

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady res iudicata w kontekście roszczeń o zadośćuczynienie za warunki więzienne."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy roszczenie jest identyczne jak w sprawie już prawomocnie osądzonej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia powagi rzeczy osądzonej, ale jej stan faktyczny jest powtarzalny, a rozstrzygnięcie oparte na standardowej interpretacji przepisów proceduralnych.

Czy można dochodzić odszkodowania za warunki w więzieniu, jeśli sprawa była już sądzona?

Dane finansowe

WPS: 80 000 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I ACz 707/13 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Anna Gawełko ( spraw.) Sędziowie: SA Anna Pelc SA Kazimierz Rusin po rozpoznaniu w dniu 11 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. K. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Zakładu Karnego w R. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt I C 481/13 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Rzeszowie odrzucił pozew J. K. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Zakładu Karnego w R. o zapłatę 80.000 zł. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu postanowienia ustalił, że w niniejszej sprawie podstawą faktyczną pozwu jest okoliczność, że powód w okresie od 2002 r. do 2007 r. odbywając karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w R. przebywał w przeludnionych celach, w warunkach niehumanitarnych, co ma uzasadniać zasądzenie zadośćuczynienia . Sąd Okręgowy z urzędu ustalił, że przed Sądem Rejonowym w Rzeszowie ( sygn. akt I C 361/11 już wcześniej toczyło się postępowanie z powództwa J. K. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Zakładu Karnego w R. o zapłatę zadośćuczynienia , w tamtej sprawie również podstawą faktyczną żądania była okoliczność, że powód odbywając karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w R. przebywał w okresie od 2002 do 2007 r. w celach przeludnionych, bez zapewnienia właściwych warunków sanitarnych . Sprawa ta została zakończona prawomocnym wyrokiem z dnia 13.09.2011 r. oddalającym powództwo. Z uwagi na to Sąd Okręgowy odrzucił pozew w niniejszej sprawie na podstawie art. 199 § 1 pkt. 2 kpc . Sąd wskazał, że pozew podlega odrzuceniu jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa została już prawomocnie osądzona . Na powyższe postanowienie powód złożył zażalenie . W uzasadnieniu powód nie negował faktu, że toczyło się już postępowanie przed Sądem Rejonowym. Powód przed wszystkim zarzucił, że Sąd Okręgowy, tak jak poprzednio Sąd Rejonowy, był jednostronny, tzn. „trzyma jedną stronę”- Zakładu Karnego, a nie poszkodowanego, którym jest powód. Podnosi też w zażaleniu, że Sąd powinien brać pod uwagę warunki, w jakich powód przebywał w Zakładzie Karnym . Sąd Apelacyjny zważył , co następuje : Postanowienie Sądu Okręgowego jest trafne . Przepis art. 199 § 1 pkt. 2 Kodeksu postępowania cywilnego w sposób jednoznaczny i kategoryczny stanowi, że „Sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa (… ) została już prawomocnie osądzona”. Sąd Okręgowy przeprowadził dokładną analizę przedmiotu oraz podstawy sporu w sprawie I C 361/11 i w niniejszej sprawie. Prawidłowo ustalił, że w obu sprawach zachodzi tożsamość roszczenia i tożsamość stron , co musi skutkować odrzuceniem pozwu w niniejszej sprawie w oparciu o wyżej cytowany przepis Kodeksu postępowania cywilnego . Zarzuty podniesione przez powoda w zażaleniu ogóle nie odnoszą się do podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia . Fakt, że wyrok w sprawie I C 371/11 jest dla powoda negatywny (oddalono jego powództwo) w żaden sposób nie może stanowić podstawy do wystąpienia w kolejnym pozwie z żądaniem zasądzenia zadośćuczynienia opartym na tych samych okolicznościach faktycznych, dotyczącym tego samego okresu przebywania w Zakładzie Karnym w R. . W świetle powyższego Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie jako nieuzasadnione działając na podstawie art. 397 § 2 kpc w związku z art. 385 kpc .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI