Orzeczenie · 2016-05-18

I ACz 331/16

Sąd
Sąd Apelacyjny w Szczecinie
Miejsce
Szczecin
Data
2016-05-18
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚredniaapelacyjny
opłata sądowakoszty sądoweczynność bankowafundusz sekurytyzacyjnycesja wierzytelnościprawo bankowekpczażalenie

Sprawa dotyczyła zażalenia powoda, Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W., na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zwrocie pozwu. Sąd Okręgowy zwrócił pozew z powodu nieuiszczenia należnej opłaty sądowej. Powód reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika uiścił jedynie 1000 zł opłaty, podczas gdy Sąd Okręgowy wyliczył należną opłatę stosunkową na 10 771 zł, uznając, że dochodzone roszczenie nie jest związane z czynnością bankową w rozumieniu ustawy Prawo bankowe. Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów ustawy o kosztach sądowych oraz Prawa bankowego, argumentując, że dochodzone roszczenie wynika z umowy kredytu zawartej przez pierwotnego wierzyciela z pozwanym, co stanowi czynność bankową. W związku z tym, powód powoływał się na przepis art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych, który przewiduje opłatę w wysokości 5% WPS, nie więcej niż 1000 zł. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie, podzielając stanowisko Sądu Okręgowego. Sąd odwoławczy stwierdził, że choć pierwotnym źródłem zobowiązania była umowa kredytu (czynność bankowa), to roszczenie powoda jako nabywcy wierzytelności wynika z umowy cesji, a nie bezpośrednio z czynności bankowej dokonanej przez fundusz. Podkreślono, że przepisy Prawa bankowego dotyczące czynności bankowych, w tym udzielania kredytów, są co do zasady zarezerwowane dla banków. Umowa cesji wierzytelności, choć dla banku może stanowić czynność bankową, dla podmiotu zajmującego się przejmowaniem wierzytelności nie ma takiego charakteru. Sąd Apelacyjny odwołał się również do ratio legis art. 13 ust. 1a u.k.s.c., wskazując, że jego celem było złagodzenie ciężaru fiskalnego dla banków, a nie rozciąganie tego przywileju na inne podmioty. Sąd nie podzielił argumentacji powoda opartej na orzecznictwie innych sądów, podkreślając, że każdy sąd dokonuje samodzielnych ustaleń faktycznych i ocen prawnych. W konsekwencji, uznano, że zwrot pozwu był prawidłowy, a zażalenie niezasadne.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących opłat sądowych od roszczeń nabytych przez fundusze sekurytyzacyjne oraz rozróżnienie między czynnością bankową a umową cesji wierzytelności.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji funduszu sekurytyzacyjnego i interpretacji przepisów o kosztach sądowych w kontekście czynności bankowych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy roszczenie funduszu sekurytyzacyjnego, nabyte w drodze cesji od banku, można uznać za wynikające z czynności bankowej w rozumieniu art. 5 Prawa bankowego, co wpływa na wysokość opłaty od pozwu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, roszczenie funduszu sekurytyzacyjnego nabyte w drodze cesji nie jest traktowane jako wynikające bezpośrednio z czynności bankowej dokonanej przez fundusz, co skutkuje koniecznością uiszczenia opłaty od pozwu według ogólnych zasad, a nie preferencyjnych stawek dla czynności bankowych.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że choć pierwotne zobowiązanie mogło wynikać z czynności bankowej (udzielenie kredytu), to roszczenie funduszu sekurytyzacyjnego jako nabywcy wierzytelności opiera się na umowie cesji. Przepisy Prawa bankowego dotyczące czynności bankowych, w tym preferencyjnych stawek opłat sądowych, są zarezerwowane dla banków lub podmiotów działających na ich zlecenie. Umowa cesji dla funduszu sekurytyzacyjnego nie jest czynnością bankową w rozumieniu art. 5 Prawa bankowego, a jej celem nie było rozszerzenie przywilejów na inne podmioty niż banki.

Jakie są skutki procesowe nieuiszczenia przez zawodowego pełnomocnika opłaty od pisma podlegającego opłacie stosunkowej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Jeżeli strona jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika i wniesie pismo podlegające opłacie stosunkowej, które nie zostało opłacone lub zostało opłacone w niewłaściwej wysokości, przewodniczący zwraca pismo bez wzywania o uzupełnienie opłaty.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny powołał się na art. 130^2 § 1 k.p.c., wskazując, że w sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, a pismo (w tym przypadku pozew) nie zostało opłacone w należnej wysokości, przewodniczący zwraca pismo bez wcześniejszego wezwania do uzupełnienia braków. W niniejszej sprawie powód uiścił jedynie 1000 zł, podczas gdy należna opłata była znacznie wyższa, co uzasadniało zwrot pozwu.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy w Koszalinie

Strony

NazwaTypRola
(...) Wierzytelności Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W.instytucjapowód
K. F.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (9)

Główne

u.k.s.c. art. 13 § 1a

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Tylko w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy Prawo bankowe, opłata stosunkowa wynosi 5% wartości przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 1.000 zł.

k.p.c. art. 130² § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przewodniczący zwraca pismo, jeżeli strona reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika nie uiściła należnej opłaty.

Pomocnicze

u.k.s.c. art. 13 § 1

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Strona powodowa powinna uiścić opłatę stosunkową od pozwu.

Prawo bankowe art. 5 § 1

Ustawa Prawo bankowe

Zawiera katalog czynności bankowych, które mogą być wykonywane przez banki lub inne podmioty na podstawie przepisów szczególnych.

Prawo bankowe art. 5 § 2

Ustawa Prawo bankowe

Określa czynności bankowe sensu largo, które mogą być wykonywane przez banki.

k.p.c. art. 130 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy braków formalnych pisma.

k.c. art. 509

Kodeks cywilny

Dotyczy przelewu wierzytelności.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy oddalenia zażalenia.

k.p.c. art. 397 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy rozpoznawania zażaleń.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Roszczenie funduszu sekurytyzacyjnego nabyte w drodze cesji nie jest czynnością bankową w rozumieniu art. 5 Prawa bankowego, co uzasadnia naliczenie opłaty od pozwu według ogólnych zasad. • Przepisy dotyczące preferencyjnych opłat od czynności bankowych są zarezerwowane dla banków i nie obejmują funduszy sekurytyzacyjnych nabywających wierzytelności. • Zwrot pozwu z powodu nieuiszczenia opłaty przez stronę reprezentowaną przez zawodowego pełnomocnika jest zgodny z art. 130^2 § 1 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Roszczenie funduszu sekurytyzacyjnego wynika z umowy kredytu (czynności bankowej), a zatem opłata od pozwu powinna wynosić 5% WPS, nie więcej niż 1000 zł. • Umowa cesji wierzytelności nie zmienia charakteru pierwotnego zobowiązania jako czynności bankowej.

Godne uwagi sformułowania

roszczenie powoda nie wywodzi się z czynności bankowej, bowiem takiej strona powodowa z pozwaną nie dokonywała, a z umowy cesji wierzytelności banku wobec tego pozwanego • czynności wskazane w omawianym przepisie wskazują na obszar działania, który jest charakterystyczny dla działalności prowadzonej przez banki • ratio legis art. 13 ust. 1a u.k.s.c. ... intencją ustawodawcy było niewątpliwie złagodzenie ciężaru fiskalnego dla banków • nie ma racji skarżący, że przywilej ten powinien rozciągać się również na inne podmioty.

Skład orzekający

Dariusz Rystał

przewodniczący-sprawozdawca

Edyta Buczkowska - Żuk

sędzia

Tomasz Żelazowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat sądowych od roszczeń nabytych przez fundusze sekurytyzacyjne oraz rozróżnienie między czynnością bankową a umową cesji wierzytelności."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funduszu sekurytyzacyjnego i interpretacji przepisów o kosztach sądowych w kontekście czynności bankowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy częstego problemu w praktyce funduszy sekurytyzacyjnych - sposobu naliczania opłat sądowych od nabytych wierzytelności. Wyjaśnia, dlaczego nabycie wierzytelności od banku nie zawsze oznacza, że roszczenie pochodzi z czynności bankowej.

Fundusz sekurytyzacyjny zapłacił za mało? Sąd wyjaśnia, kiedy cesja wierzytelności nie jest czynnością bankową.

Dane finansowe

WPS: 1 077 100 PLN

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst