I ACz 329/15

Sygn. akt I ACz 329/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSA Roman Sugier (spr.) Sędziowie SA Anna Bohdziewicz SO del. Ewa Solecka po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej (...) w G. przeciwko D. K. , K. K. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. akt II C 610/13 p o s t a n a w i a : 1) oddalić zażalenie; 2) zasądzić od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 1 800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Sygn. akt I ACz 329/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Katowicach odrzucił wniosek pozwanych o rozłożenie na raty opłaty od apelacji i apelację pozwanych odrzucił. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy podał, że pozwani pismem doręczonym w dniu 17 października 2014r. i 20 października 2014 r. zostali wezwani do uiszczenia opłaty od apelacji. W dniu 20 października 2014 r. pozwani zwrócili się o rozłożenie opłaty od apelacji na raty. Ze względu na to, że przepis art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych dotyczy jedynie rozłożenia należności sądowych z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowy i grzywien a nie opłat od środków zaskarżenia Sąd wniosek powodów odrzucił jako niedopuszczalny a apelację odrzucił na mocy art. 370 kpc jako nieopłaconą. Od postanowienia tego zażalenia wnosili pozwani zarzucając błędną wykładnię powołanego przepisu art. 120 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Zdaniem skarżących opłata od apelacji także może być rozłożona na raty. Powołując się na powyższe pozwani wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Powód wnosił o oddalenie zażalenia i o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Apelacyjny w Katowicach zważył co następuje: Zażalenie pozwanych nie jest zasadne. Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. Dz.U. z 2010 r. Nr 90 poz. 594 ze zm.) posługuje się pojęciem kosztów sądowych oraz pojęciem należności sądowych. Zakres tych pojęć nie jest tożsamy. Pojęcie kosztów sądowych obejmuje opłaty i wydatki (art. 2 ust. w/w ustawy), natomiast przez należności sądowe należy rozumieć nieuiszczone koszty sądowe oraz grzywny orzeczone w postępowaniu cywilnym (art. 119 w/w ustawy). Należności winny więc być „orzeczone”. To oznacza, że musi istnieć orzeczenie nakazujące ich pobranie. To rozróżnienie ma istotne znacznie. Przepis art. 126 2 § kpc stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie została uiszczona należna opłata. Wyjątkiem od tej zasady jest uzyskanie sądowego lub ustawowe zwolnienie od kosztów. Wniosek pozwanych o zwolnieniu od opłaty od apelacji został prawomocnie oddalony. Przepis art. 370 kpc nakazuje sądowi odrzucenie nieopłaconej apelacji. Przepis ten został więc prawidłowo zaskarżony przez Sąd Okręgowy. Należności sądowe o których mowa w art. 120 w/w ustawy mogą obejmować także opłatę od apelacji ale jedynie orzeczoną, a więc taką którą nakazano pobrać w orzeczeniu sądowym. Sytuacja taka ma miejsce np. w razie nakazania pobrania od przeciwnika, jeśli przegrał on proces, opłaty od apelacji od uiszczenia której zwolniony był wnoszący apelację. Kwestię tę reguluje przepis art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Dlatego w art. 119 tej ustawy mowa jest o możliwości ubiegania się o rozłożenie na raty należności sądowych jeżeli ich natychmiastowe ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziło dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Wspomniane „ściągnięcie” może nastąpić na skutek orzeczenia sądu o kosztach sądowych. Nie ma ono miejsca w przypadku nieuiszczenia opłaty należnej od wniesionego środka zaskarżenia jakim jest apelacja. Jak już wyjaśniono w takim przypadku apelacja jest odrzucona. Od odrzuconego środka zaskarżenia nie pobiera się opłat sądowych. Dlatego Sąd Apelacyjny na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc oddalił zażalenie pozwanych jako pozbawione uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na mocy art. 98 kpc . Zasądzone koszty to 50% stawki minimalnej wynagrodzenia pełnomocnika powoda w postępowaniu zażaleniowym należnego od wartości przedmiotu sporu wynikającej z kwestionowanego przez pozwanych w apelacji wyroku.