I ACz 549/16
Podsumowanie
Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie funduszu sekurytyzacyjnego na zarządzenie o zwrocie pozwu z powodu niewłaściwej opłaty, uznając, że przepis o niższej opłacie od czynności bankowych nie ma zastosowania do cesji wierzytelności przez fundusz.
Powód, fundusz sekurytyzacyjny, wniósł pozew o zapłatę, uiszczając opłatę w wysokości 1000 zł, którą uznał za właściwą na podstawie art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, odnoszącego się do czynności bankowych. Sąd Okręgowy zwrócił pozew z powodu niewłaściwej opłaty. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie powoda, stwierdzając, że przepis ten nie ma zastosowania do umów cesji wierzytelności zawieranych przez fundusze sekurytyzacyjne, ponieważ nie są one bankami.
Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie powoda, (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W., na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Katowicach o zwrocie pozwu. Zarządzenie to zostało wydane na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. z powodu braku wniesienia opłaty od pozwu we właściwej wysokości. Powód domagał się uchylenia zarządzenia, argumentując, że opłata w kwocie 1000 zł była właściwa, obliczona zgodnie z art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który przewiduje obniżoną opłatę dla spraw wynikających z czynności bankowych. Sąd Apelacyjny zważył, że przepis art. 13 ust. 1a uks, wprowadzony nowelizacją, dotyczy spraw o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 Prawa bankowego, pod warunkiem, że są one wykonywane przez banki. Sąd uznał, że choć źródłem roszczenia powoda była czynność bankowa dokonana przez bank, samo roszczenie powoda nie wywodzi się bezpośrednio z czynności bankowej, lecz z umowy cesji wierzytelności. Umowa cesji wierzytelności zawarta przez fundusz sekurytyzacyjny nie stanowi czynności bankowej w rozumieniu Prawa bankowego, ponieważ nie jest dokonywana przez bank. W związku z tym, zdaniem Sądu, nie ma zastosowania obniżona opłata przewidziana w art. 13 ust. 1a uks. Sąd podkreślił, że ratio legis wprowadzenia tego przepisu było złagodzenie ciężaru fiskalnego dla banków, które masowo dochodzą swoich roszczeń. Ponieważ powód uiścił jedynie 1000 zł, co było kwotą niższą niż wymagana przy standardowej opłacie, Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c., oddalił zażalenie.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepis ten nie ma zastosowania do umów cesji wierzytelności zawieranych przez fundusze sekurytyzacyjne, ponieważ nie są one bankami.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że choć źródłem roszczenia mógł być pierwotnie bank, umowa cesji zawarta przez fundusz sekurytyzacyjny nie jest czynnością bankową w rozumieniu Prawa bankowego, gdyż nie jest dokonywana przez bank. Ratio legis przepisu miało na celu ulżenie bankom, a nie funduszom.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy w Katowicach
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. | instytucja | powód |
| P. W. | inne | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
uks art. 13 § ust. 1a
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do czynności bankowych wykonywanych przez banki. Umowa cesji wierzytelności przez fundusz sekurytyzacyjny nie jest czynnością bankową.
Pomocnicze
k.p.c. art. 130 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
prawo bankowe art. 5 § ust. 1 i 2
Ustawa – Prawo bankowe
Argumenty
Skuteczne argumenty
Umowa cesji wierzytelności przez fundusz sekurytyzacyjny nie jest czynnością bankową w rozumieniu Prawa bankowego. Ratio legis art. 13 ust. 1a uks dotyczyło ulgi dla banków, a nie funduszy sekurytyzacyjnych.
Odrzucone argumenty
Opłata od pozwu wniesiona przez fundusz sekurytyzacyjny w kwocie 1000 zł jest właściwa na podstawie art. 13 ust. 1a uks.
Godne uwagi sformułowania
roszczenie powoda nie wywodzi się z czynności bankowej, tylko z umowy cesji wierzytelności Umowa cesji wierzytelności ze strony funduszu sekurytyzacyjnego nie stanowi czynności bankowej w rozumieniu cyt. art. 5 ust 2 pkt. 5 prawa bankowego, bowiem nie jest dokonywana przez bank, tylko podmiot zajmujący się przejmowaniem wierzytelności bankowych ratio legis wprowadzonej normy intencją ustawodawcy, przy wprowadzeniu art. 13 ust 1a uks, było złagodzenie ciężaru fiskalnego na bankach
Skład orzekający
Małgorzata Wołczańska
przewodniczący
Elżbieta Karpeta
sprawozdawca
Anna Bohdziewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat sądowych w sprawach związanych z funduszami sekurytyzacyjnymi i umowami cesji wierzytelności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funduszu sekurytyzacyjnego i interpretacji art. 13 ust. 1a uks w kontekście cesji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu kosztów sądowych dla funduszy sekurytyzacyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego i finansowego.
“Fundusz sekurytyzacyjny zapłaci więcej za pozew? Sąd Apelacyjny wyjaśnia opłaty od cesji wierzytelności.”
Sektor
finanse
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I ACz 549/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2016r. Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Małgorzata Wołczańska Sędziowie: SA Elżbieta Karpeta (spr) SA Anna Bohdziewicz po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko P. W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Katowicach z dnia 15 marca 2016r. sygn. akt II Nc 141/16 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSA Anna Bohdziewicz SSA Małgorzata Wołczańska SSA Elżbieta Karpeta UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem zwrócono powodowi na podstawie art. 130 2 § 1 k.p.c. pozew powołując się na brak wniesienia opłaty od pozwu we właściwej wysokości. W zażaleniu powód domagał się uchylenia tego zarządzenia i nadania sprawie biegu przedstawiając argumenty przemawiające za uznaniem, że właściwą, uiszczona przez niego opłatą jest kwota 1000 zł. obliczona na podstawie art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: W myśl powołanego w zaskarżonym zarządzeniu i odmiennie wykładanego w zażaleniu przepisu art. 13 ust 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1025, dalej: uks) w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (tekst jednolity Dz.U. z 2015 r., poz. 128, dalej: prawo bankowe ), opłata stosunkowa wynosi 5% przedmiotu sporu, nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 1 000 zł. Przepis ten wprowadzony został ustawą z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1854). Zgodnie natomiast z art. 5 ust 1 i 2 prawa bankowego czynnościami bankowymi m. in. jest nabywanie i zbywanie wierzytelności pieniężnych - o ile są one wykonywane przez banki. Wprawdzie źródłem roszczenia powoda była czynność bankowa, dokonana przez pozwanego z (...) Bank SA , jednakże już roszczenie powoda nie wywodzi się z czynności bankowej, tylko z umowy cesji wierzytelności. Umowa cesji wierzytelności ze strony funduszu sekurytyzacyjnego nie stanowi czynności bankowej w rozumieniu cyt. art. 5 ust 2 pkt. 5 prawa bankowego , bowiem nie jest dokonywana przez bank, tylko podmiot zajmujący się przejmowaniem wierzytelności bankowych dlatego nie ma zastosowania wobec takiego podmiotu regulacja wprowadzona art. 13 ust 1a uks. Treść art. 5 ust 2 stanowi wyraźnie o czynnościach „o ile są one wykonywane przez banki”. Czynność cesji zatem dla banku stanowi czynność bankową, a dla innego podmiotu - nie. Za powyższą interpretacją znowelizowanego przepisu art. 13 ust 1a uks przemawia i ratio legis wprowadzonej normy. Wprowadzona ona bowiem została nowelizacją ustawy prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw. Nowelizacja w głównej mierze na celu miała uchylenie przepisów art. 96 - 98 prawa bankowego , dotyczących bankowego tytułu egzekucyjnego. Do tej pory zatem banki, poprzez wystawienie bankowego tytułu egzekucyjnego, miały dogodniejszą możliwość dochodzenia swych roszczeń. Nowelizacja prawa bankowego odsyła już banki na drogę sądową. Powiązanie nowelizacji tych dwóch ustaw prowadzi do wniosku, iż intencją ustawodawcy, przy wprowadzeniu art. 13 ust 1a uks, było złagodzenie ciężaru fiskalnego na bankach, które masowo dochodzą swych roszczeń, a dotychczas były uprzywilejowane w ich egzekucji. Powyższe wywody prowadzą do wniosku, że opłata w niniejszej sprawie wynosić winna 5% wartości przedmiotu sporu, co prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji. Ponieważ fachowy pełnomocnik powoda uiścił jedynie kwotę 1 000 zł prawidłowo na podstawie art. 13 ust 1 uks i art. 130 2 §1 kpc zarządzono zwrot pozwu. Z przedstawionych względów na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397§2 kpc orzeczono jak w sentencji. SSA Anna Bohdziewicz SSA Małgorzata Wołczańska SSA Elżbieta Karpeta
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę