I ACz 264)16

Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie powoda, (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W., na zarządzenie przewodniczącego posiedzenia Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 16 lutego 2016 r., którym zwrócono pozew o zapłatę. Powód domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 146 376,01 zł, wywodząc swoje roszczenie z umowy cesji wierzytelności zawartej z bankiem. Zarządzenie o zwrocie pozwu było spowodowane brakiem dokonania przez pełnomocnika powoda prawidłowej opłaty od pozwu. Powód w zażaleniu zarzucał naruszenie art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, twierdząc, że jego roszczenie wynika z czynności bankowej i powinno być opodatkowane niższą stawką 5% wartości przedmiotu sporu, nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 1 000 zł. Sąd Apelacyjny uznał jednak, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wskazał, że choć źródłem pierwotnego zobowiązania pozwanego była czynność bankowa, to roszczenie powoda wynika bezpośrednio z umowy cesji wierzytelności. Umowa cesji wierzytelności zawarta z funduszem sekurytyzacyjnym nie jest czynnością bankową w rozumieniu art. 5 ust. 2 pkt 5 Prawa bankowego, ponieważ nie jest wykonywana przez bank, lecz przez podmiot zajmujący się przejmowaniem wierzytelności. W związku z tym, przepis art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych, wprowadzony nowelizacją mającą na celu złagodzenie ciężaru fiskalnego banków, nie ma zastosowania w tej sytuacji. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że opłata od pozwu powinna wynosić 5% wartości przedmiotu sporu (co w tym przypadku przekroczyłoby 1000 zł), a ponieważ powód uiścił jedynie 1000 zł, zarządzenie o zwrocie pozwu było zasadne. Na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc, Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający