I ACz 1937/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny uchylił postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu zażalenia powódki, uznając, że błędnie oznaczone pismo procesowe powinno zostać potraktowane jako skarga na orzeczenie referendarza.
Powódka złożyła zażalenie na postanowienie referendarza sądowego oddalające jej wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd Okręgowy odrzucił to zażalenie jako niedopuszczalne, wskazując na właściwość skargi. Sąd Apelacyjny uchylił postanowienie Sądu Okręgowego, uznając, że błędne oznaczenie pisma procesowego jako zażalenia zamiast skargi nie powinno stanowić przeszkody do jego rozpoznania, zgodnie z art. 130 § 1 k.p.c.
Sprawa dotyczyła zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie, które odrzuciło jej zażalenie na postanowienie referendarza sądowego. Postanowienie referendarza dotyczyło oddalenia wniosku powódki o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd Okręgowy uznał, że na postanowienie referendarza w tym zakresie przysługuje skarga, a nie zażalenie, co skutkowało odrzuceniem pisma powódki jako niedopuszczalnego. Sąd Apelacyjny w Krakowie, rozpoznając zażalenie powódki, uznał je za zasadne i uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd Apelacyjny stwierdził, że Sąd Okręgowy wykazał się nadmiernym rygoryzmem. Zgodnie z art. 130 § 1 k.p.c., mylne oznaczenie pisma procesowego nie powinno stanowić przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Sąd Apelacyjny uznał, że z treści pism powódki wynikało, iż dążyła ona do wzruszenia postanowienia referendarza, a zatem jej pismo, błędnie nazwane zażaleniem, powinno zostać potraktowane jako skarga na orzeczenie referendarza i rozpoznane zgodnie z właściwymi wymogami.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, błędne oznaczenie pisma procesowego nie stanowi przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym, jeśli z treści pisma wynika cel jego wniesienia.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny powołując się na art. 130 § 1 k.p.c. wskazał, że mylne oznaczenie pisma procesowego nie powinno skutkować jego odrzuceniem, jeśli cel pisma jest jasny. Sąd Okręgowy wykazał się nadmiernym rygoryzmem, odrzucając pismo powódki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
powódka
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. S. | osoba_fizyczna | powódka |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398^22 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu przysługuje skarga.
k.p.c. art. 130 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Mylne oznaczenie pisma procesowego nie stanowi przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym.
Pomocnicze
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia niedopuszczalnego środka zaskarżenia.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący zażalenia i jego rozpoznania.
k.p.c. art. 386 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie art. 130 § 1 k.p.c. w przypadku błędnego oznaczenia pisma procesowego. Cel pisma procesowego jest ważniejszy niż jego formalne oznaczenie. Sąd Okręgowy zastosował nadmierny rygoryzm i formalizm.
Odrzucone argumenty
Zażalenie było niedopuszczalne, ponieważ właściwym środkiem zaskarżenia była skarga.
Godne uwagi sformułowania
wykazał się nadmiernym rygoryzmem i formalizmem mylne oznaczenie pisma procesowego nie stanowi przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym
Skład orzekający
Andrzej Struzik
przewodniczący-sprawozdawca
Paweł Rygiel
sędzia
Regina Kurek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 130 § 1 k.p.c. w kontekście błędnie oznaczonych pism procesowych, zwłaszcza w sprawach dotyczących kosztów sądowych i pełnomocników z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędnego oznaczenia środka zaskarżenia na postanowienie referendarza.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych, ponieważ dotyczy ważnej zasady proceduralnej dotyczącej traktowania błędnie oznaczonych pism procesowych, co może mieć wpływ na przebieg wielu postępowań.
“Błąd w nazwie pisma procesowego nie przekreśla szansy na jego rozpoznanie – Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I ACz 1937/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2015 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Andrzej Struzik (spr.) Sędziowie: SA Paweł Rygiel SA Regina Kurek po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. S. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2015 roku, sygn. akt I C 2330/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. SSA Paweł Rygiel SSA Andrzej Struzik SSA Regina Kurek UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. I C 2330/14 Sąd Okręgowy w Krakowie odrzucił zażalenie powódki na postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt I C 2330/14. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, iż powódka wniosła zażalenie na postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 maja 2015 r. przedmiotem którego było oddalenie wniosku powódki o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 398 22 § 1 k.p.c. na orzeczenie referendarza sądowego tego typu przysługuje skarga, nie zaś zażalenie. W związku z powyższym zażalenie – jako niedopuszczalne – podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Powódka zaskarżyła powyższe orzeczenie, nie precyzując przy tym zarzutów ani wniosków. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie okazało się o tyle zasadne, że skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Przepis art. 398 22 § 1 k.p.c. dopuszcza możliwość wniesienia skargi na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Sąd Okręgowy, uznając wniesiony przez powódkę środek zaskarżenia za niedopuszczalny, wykazał się nadmiernym rygoryzmem i formalizmem. Okoliczność, iż na wezwanie Sądu powódka w piśmie z dnia 29 lipca 2015 r. błędnie określiła swoje pismo z dnia 8 czerwca 2015 r. jako zażalenie, nie zaś jako skargę na orzeczenie referendarza sądowego, nie mogła automatycznie skutkować jego odrzuceniem. Pamiętać bowiem należy, iż stosownie do treści art. 130 § 1 zd. drugie k.p.c. mylne oznaczenie pisma procesowego nie stanowi przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Z treści pism powódki niewątpliwie wynika natomiast, iż składając pismo z dnia 8 czerwca 2015 r. dążyła ona w istocie do wzruszenia postanowienia wydanego w niniejszej sprawie w dniu 11 maja 2015 r. Sąd Okręgowy, stosownie do dyspozycji art. 130 § 1 k.p.c. winien zatem przyjąć, iż powyższe pismo, błędnie określone jako zażalenie, stanowiło w rzeczywistości skargę na orzeczenie referendarza sądowego, a w dalszej kolejności dokonać jego oceny z perspektywy wymogów przewidzianych dla tego rodzaju środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSA Paweł Rygiel SSA Andrzej Struzik SSA Regina Kurek
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI