I ACz 1787/15

Sygn. akt : I ACz 1787/15 P o s t a n w i e n i e Dnia 19 października 2015r Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I cywilny w składzie : Przewodniczący : SSA Andrzej Struzik Sędziowie : SA Grzegorz Krężołek [ spr] , SO / del / Michał Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015r w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa T. B. przeciwko K. B. o rozwód na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2015r , sygn. akt : XI C 3999/14 P o s t a n a w i a Oddalić zażalenie SSA Grzegorz Krężołek SSA Andrzej Struzik SSO / del / Michał Niedźwiedź Sygn. akt : I ACz 1787/15 UZASADNIENIE W sprawie o rozwód pomiędzy T. B. i K. B. , Sąd Okręgowy w Krakowie, zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 czerwca 2015r : - odrzucił zażalenie powoda na zarządzenie Przewodniczącego o zwrocie pisma , którym zmienił on żądanie pozwu , domagając się orzeczenia rozwodu z winy małżonki oraz - odrzucił zażalenie powoda datowane na 8 czerwca 2015r Jak wynika z pisemnych motywów postanowienia przyczyną wydania orzeczenia formalnego w odniesieniu do pierwszego z rozstrzygnięć była ocena , iż nie można skutecznie wywieść zażalenia od tego rodzaju zarządzenia. Przyczyną odrzucenia zażalenia powoda z dnia 8 czerwca 2015r było to , że i ono jest niedopuszczalne formalnie , jako wniesione od orzeczenia , które nie istnieje. albowiem nie zostało wydane. W zażaleniu powód podnosząc zarzuty naruszenia art. 193 §2 1 w zw z art. 192 kpc , art. 187 kpc , art. 132 kpc i 370 kpc w zw z art. 398 kpc , wnosił o jego uchylenie. Motywując zarzuty skarżący argumentował , że pismo procesowe z dnia 28 kwietnia 2015r , którym zmienił on żądanie pozwu , a które na podstawie art. 132 §1 kpc zostało przez Przewodniczącego zwrócone , wobec nie wykazania , iż zostało uprzednio doręczone w odpisie profesjonalnemu pełnomocnikowi drugiej strony było pozwem albowiem zawierało wszystkie elementy konstrukcyjne tego rodzaju pisma. Wobec tego niezasadnym było odrzucanie zażalenia na decyzję o zwrocie skoro po myśli art. 394 §1 pkt 1 kpc środek odwoławczy wymierzony w to zarządzenie mógł zostać przez powoda skutecznie wniesiony. Odnosząc się do kolejnego orzeczenia tej samej , formalnej treści powód zarzucił , iż jest ono wadliwe , wobec nieprawidłowej kwalifikacji jego pisma z daty wpływu do Sądu 8 czerwca 2015 skoro zgodnie z jego istotną treścią , stanowi ono postanowienie o odrzuceniu zażalenia na które także zażalenie przysługuje. Rozpoznając zażalenie Sąd Apelacyjny rozważył : Środek odwoławczy T. B. nie jest n uzasadniony i podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności zauważyć należy ,iż ustawodawca procesowy przewidział w normie art. 394 §1 pkt 1 kpc możliwość skutecznego złożenia zażalenia przez stronę jedynie w takiej sytuacji , w której na podstawie zarządzenia Przewodniczącego dochodzi do zwrotu pisma początkującego postępowanie jakim jest pozew , którego szczególne elementy konstrukcyjne opisane są przez przepis art. 187 kpc . Każdego kolejne pismo procesowe strony , składane w toku postępowania , jest pismem dla którego w razie jego zwrotu , w tym na podstawie art. 132 §1 kpc wobec nie zachowania obowiązku , który wynika z tego przepisu , możliwość zaskarżenia takiego zarządzenia zażaleniem jest wyłączona. Dotyczy to także takich pism składanych w toku sporu , które będąc pismami przygotowawczymi , zawierają zmianę żądania pozwu. Nie ma przy tym , z rozważanego punktu widzenia, znaczenia to , że dla nich , po myśli art. 193 §2 1 kpc , przewidziane jest wymaganie aby spełniały one wymogi szczególne przewidziane dla pozwu [ verba legis „ Przepis art. 187 stosuje się odpowiednio”. Zatem zasadnie , wbrew odmiennemu stanowisku żalącego się , w sytuacji , gdy zarządzenie o jego zwrocie pisma zawierającego taką zmianę, zostało zaskarżone przez powoda zażaleniem , środek odwoławczy został odrzucony jako formalnie niedopuszczalny. Nie ma też racji T. B. , gdy neguje odrzucenie zażalenia w sytuacji , gdy wymierzone ono zostało przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu. W takim przypadku brak jest bowiem substratu zaskarżenia. Ocena przeciwna wyrażona przez autora zażalenia opiera się na nietrafnej ocenie , bez istnienia ku której jakichkolwiek usprawiedliwionych podstaw. . Nie można bowiem zasadnie , dowolnie interpretując zachowanie Sądu wobec pism składanych przez powoda uznawać , iż jest ono postanowieniem , którym Sąd I instancji odrzucił zażalenie powoda, skoro tego rodzaju rozstrzygniecie nie zostało wydane. Z podanych wyżej przyczyn Sąd Apelacyjny orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 385 kpc w zw z art. 397 §2 kpc . SSA Grzegorz Krężołek SSA Andrzej Struzik SO / del/ Michał Niedźwiedź