I ACz 1783/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny oddalił zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie o wyznaczeniu sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zniesienie współwłasności, uznając je za niedopuszczalne.
Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie uczestnika M. Z. na postanowienie o wyznaczeniu Sądu Rejonowego w Nowym Tomyślu jako właściwego do rozpoznania sprawy o zniesienie współwłasności, uznając je za niedopuszczalne. Uczestnik wniósł zażalenie, domagając się przekazania sprawy do Sądu Rejonowego w Szamotułach. Sąd Apelacyjny uznał, że postanowienie o wyznaczeniu sądu właściwego nie jest zaskarżalne zażaleniem, ponieważ nie kończy postępowania i nie jest wymienione w art. 394 § 1 kpc.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania M. Z. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu, które odrzuciło jego wcześniejsze zażalenie. Sąd Okręgowy uznał pierwotne zażalenie za niedopuszczalne, ponieważ postanowienie o wyznaczeniu sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zniesienie współwłasności (na podstawie art. 508 § 2 kpc) nie jest zaskarżalne zażaleniem zgodnie z art. 394 § 1 kpc, ani nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie. Uczestnik M. Z. domagał się uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do Sądu Rejonowego w Szamotułach. Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu Okręgowego, wskazując, że postanowienie wydane w trybie art. 508 § 2 kpc nie jest ani orzeczeniem kończącym postępowanie, ani nie zostało wymienione w katalogu zaskarżalnych postanowień w art. 394 § 1 kpc. Powołano się na orzecznictwo Sądu Najwyższego potwierdzające niedopuszczalność zażalenia na tego typu postanowienie. W związku z tym, Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie uczestnika.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie to nie podlega zaskarżeniu zażaleniem.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że postanowienie wydane w trybie art. 508 § 2 kpc nie jest ani orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, ani nie zostało wymienione w art. 394 § 1 kpc jako podlegające zaskarżeniu zażaleniem. Powołano się na utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy (w zakresie utrzymania w mocy jego postanowienia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. H. | inne | wnioskodawca |
| M. Z. | inne | uczestnik postępowania |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | uczestnik postępowania |
| W. D. | inne | uczestnik postępowania |
| R. M. | inne | uczestnik postępowania |
| S. I. | inne | uczestnik postępowania |
| D. C. | inne | uczestnik postępowania |
| M. I. (1) | inne | uczestnik postępowania |
| K. L. B. P. | inne | uczestnik postępowania |
| D. I. | inne | uczestnik postępowania |
| M. F. | inne | uczestnik postępowania |
| A. Z. | inne | uczestnik postępowania |
| W. I. | inne | uczestnik postępowania |
| M. I. (2) | inne | uczestnik postępowania |
Przepisy (6)
Główne
kpc art. 508 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy wyznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zniesienie współwłasności.
kpc art. 394 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa katalog orzeczeń podlegających zaskarżeniu zażaleniem.
Pomocnicze
kpc art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
kpc art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
kpc art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
kpc art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o wyznaczeniu sądu właściwego nie jest zaskarżalne zażaleniem na podstawie art. 394 § 1 kpc. Postanowienie o wyznaczeniu sądu właściwego nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie.
Odrzucone argumenty
Zażalenie na postanowienie o wyznaczeniu sądu właściwego jest dopuszczalne.
Godne uwagi sformułowania
postanowienie w przedmiocie wyznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy w trybie art. 508 § 2 kpc nie figuruje w katalogu orzeczeń z art. 394 § 1 kpc nie jest to także postanowienie kończące postępowanie w sprawie
Skład orzekający
Mariola Głowacka
przewodniczący-sprawozdawca
Hanna Małaniuk
sędzia
Jacek Nowicki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności zażaleń w postępowaniu cywilnym, w szczególności w sprawach o zniesienie współwłasności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wyznaczenia sądu właściwego w postępowaniu nieprocesowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące dopuszczalności środka zaskarżenia, bez głębszych rozważań merytorycznych czy nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I ACz 1783/11 POSTANOWIENIE Dnia 18 październik 2012r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Mariola Głowacka (spr.) Sędziowie: SA Hanna Małaniuk SA Jacek Nowicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2012r. sprawy z wniosku G. H. przy udziale M. Z. , Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę (...) , W. D. , R. M. , S. I. , D. C. , M. I. (1) , K. L. B. P. , D. I. , M. F. , A. Z. , W. I. i M. I. (2) o zniesienie współwłasności na skutek zażalenia uczestnika postępowania M. Z. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 sierpnia 2012r. sygn. akt I Co 130/12 postanawia: oddalić zażalenie. /-/H. Małaniuk /-/ M. Głowacka /-/ J. Nowicki UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012r. na podstawie art. 370 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc odrzucił zażalenie uczestnika postępowania M. Z. z dnia 10 sierpnia 2012r. wniesione na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 25 lipca 2012r., którym na podstawie art. 508 § 2 kpc wyznaczono Sąd Rejonowy w Nowym Tomyślu jako właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy w zakresie postępowania o zniesienie współwłasności. Sąd pierwszej instancji uznał wniesione zażalenie za niedopuszczalne, gdyż postanowienie w przedmiocie wyznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy w trybie art. 508 § 2 kpc nie figuruje w katalogu orzeczeń z art. 394 § 1 kpc , od których strona może wnieść zażalenie. Postanowienie to nie jest również orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł uczestnik postępowania M. Z. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Szamotułach jako miejscowo właściwemu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje . Zażalenie uczestnika postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Rację ma Sąd pierwszej instancji, że postanowienie wydane w trybie art. 508 § 2 kpc nie jest zarówno orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, jak i nie zostało wyszczególnione w art. 394 § 1 kpc w którym enumeratywnie wymieniono orzeczenia na które przysługuje zażalenie. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 stycznia 1978r. IV CZ 160/77 (LEX nr 8058) wskazał, że przepisy o postępowaniu nieprocesowym nie dopuszczają zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 508 § 2 kpc ; również z treści art. 394 § 1 kpc , który stosownie do art. 13 § 2 kpc ma odpowiednie zastosowanie nie wynika, aby przysługiwało zażalenie na tego rodzaju postanowienie, nie jest to także postanowienie kończące postępowanie w sprawie. Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc oddalono zażalenie uczestnika postępowania M. Z. . /-/H. Małaniuk /-/ M. Głowacka /-/ J. Nowicki
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI