I FZ 152/22

I FZ 152/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-08-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Izabela Najda-Ossowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Odrzucenie sprzeciwu
Sygn. powiązane
I SA/Wr 809/21 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2023-06-26
I FZ 321/23 - Postanowienie NSA z 2023-11-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 259 par. 2, art. 73
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 maja 2022 r., sygn. akt I SPP/Wr 12/22 odrzucające sprzeciw w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej za wrzesień 2016 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 maja 2022 r., sygn. akt I SPP/Wr 12/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił sprzeciw J. P. od decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 9 czerwca 2021 r. w przedmiocie opłaty paliwowej za wrzesień 2016 r., na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej P.p.s.a.).
Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 21 lutego 2022 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Przesyłka zawierająca odpis ww. postanowienia referendarza sądowego została odebrana przez stronę 11 kwietnia 2022 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika natomiast, że przesyłka ta była awizowana, przy czym pierwsze awizo nastąpiło 25 marca 2022 r., zaś zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki we właściwym urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej.
Pismem z 19 kwietnia 2022 r. – nadanym w placówce pocztowej, strona wniosła sprzeciw od ww. postanowienia (vide: k. 50 akt sygn. I SPP/Wr 12/22).
Sąd powołał się na art. 73 § 1, 2, 3 i 4 P.p.s.a. i wskazał, że w momencie pozostawienia w placówce pocztowej przesyłki zawierającej postanowienie referendarza sądowego, tj. 25 marca 2022 r., rozpoczął bieg czternastodniowy termin do jej odebrania. Skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił więc 8 kwietnia 2022 r. (piątek), pomimo faktu rzeczywistego jej odbioru przez stronę 11 kwietnia 2022 r. Sąd wskazał, że w orzecznictwie wyrażono pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu według wskazanego powyżej art. 73 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z dnia 7 grudnia 2010 r., II FZ 541/10, II FZ 542/10; z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13; wszystkie w CBOSA – orzeczenia.nsa.gov.pl). Termin do złożenia sprzeciwu upłynął więc 15 kwietnia 2022 r. Strona nadała natomiast przesyłkę listową zawierającą sprzeciw 19 kwietnia 2021 r. (data stempla pocztowego), a zatem już po upływie ustawowego terminu.
Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, którym zaskarżył je w całości, wnosząc o zmianę postanowienia poprzez przyjęcie skargi z uwagi na przyznanie w postępowaniu administracyjnym pomocy – zwolnienia od konieczności uiszczania w postępowaniu jakichkolwiek kosztów sądowych i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Postanowieniu WSA zarzucono naruszenie art. 44 K.p.a. poprzez błędne zastosowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 259 § 1 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 259 § 2 P.p.s.a.
Z przepisów tych wynika, że postanowienie to musi zostać prawidłowo doręczone adresatowi, a kwestia prawidłowości doręczenia nie może budzić żadnych wątpliwości.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z sytuacją taką nie mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy. W aktach rozpatrywanej sprawy znajduje się jedynie zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 46), z datą pierwszej awizacji (25 marca 2022 r.) oraz datą odbioru (11 kwietnia 2022 r.). Nie ma natomiast danych, aby ustalić prawidłowość powtórnej awizacji, pomimo nieodebrania przesyłki przez adresata w terminie 7 dni na skutek pozostawienia pierwszego awiza.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że powyższe powoduje, że konieczne jest ponowne ocenienie, czy prawidłowo została doręczona przesyłka zawierająca odpis postanowienia referendarza z 21 lutego 2022 . Sąd pierwszej instancji powinien więc zwrócić się do Poczty Polskiej z o wszczęcie postępowania wyjaśniającego w sprawie ustalenia dokładnych dat podjęcia prób doręczenia skarżącemu przesyłki. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności Sąd pierwszej instancji ustali, czy doszło do skutecznego doręczenia postanowienia z 21 lutego 2022 r. w trybie zastępczym (na podstawie art. 73 P.p.s.a) i oceni, czy były podstawy do odrzucenia sprzeciwu. Bez powyższych ustaleń niemożliwe jest natomiast stwierdzenie, czy postanowienie o odrzuceniu skargi jest zgodne z prawem.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.