I ACz 1105/14

Sygn. akt I ACz 1105/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Jan Kremer (spr.) Sędziowie: SSA Zbigniew Ducki SSA Sławomir Jamróg po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Z. Ś. przeciwko N. L. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie przewodniczącego posiedzenia w Sądzie Okręgowym w Nowym Sączu z dnia 20 lutego 2014r. sygn. akt I C 1524/13 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie Sygn. akt I ACz 1105/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 20 lutego 2014 r. przewodniczący posiedzenia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu zwrócił pozew Z. Ś. skierowany przeciwko N. L. o zapłatę kwoty 100.000 zł. W uzasadnieniu podniesiono, że zarządzeniem doręczonym w dniu 2 stycznia 2014 r. wezwano powoda do uzupełnienia licznych braków formalnych pozwu poprzez podanie swojego numeru PESEL, wskazanie miejsca zamieszkania pozwanej, sprecyzowanie żądania poprzez określenie od jakiego terminu domaga się zasądzenia odsetek, wyjaśnienia czy kwotę objętą pozwem dochodzi również od Skarbu Państwa – Prezesa Rady Ministrów, a jeśli tak to w jaki sposób ma nastąpić jej zapłata, wskazanie podstawy faktycznej powództwa, powołanie dowodów, złożenie odpisu pozwu i pisma precyzującego pozew – wszystko w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu pozwu. Równocześnie wezwano powoda do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym na załączony w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pozew podlegał zwrotowi na podstawie art. 130 § 1 i § 2 k.p.c. , gdyż powód w tygodniowym terminie liczonym od dnia doręczenia wezwania, nie uzupełnił wskazanych braków pozwu. W ostatnim dniu na uzupełnienie braków tj. w dniu 9 stycznia 2014 r. powód przedłożył jedynie oświadczenie majątkowe, w którym zawarł wniosek o ustanowienie pełnomocnika, aby napisać rzetelnie pozew przeciwko pozwanej. Brak informacji, o które powód został wezwany uniemożliwia jednak nadanie sprawie dalszego biegu. W ocenie Przewodniczącego posiedzenia w Sądzie Okręgowym zwrot pozwu mógł nastąpić przed rozpoznaniem wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyż do uzupełnienia przez powoda braków powyższych braków pozwu nie była potrzebna wiedza prawnicza, pomoc profesjonalnego pełnomocnika. Powód jako dysponent procesu powinien wiedzieć kogo i z jakiego powodu chce pozwać. Dlatego też zwrot pozwu nie narusza prawa powoda do sądu. Zarządzenie o zwrocie pozwu zaskarżył zażaleniem powód, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Wskazał, że nie złożył pisemnej odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pozwu, gdyż uważał, że wezwanie to jest pomyłką i pozew nie zawiera żadnych braków formalnych. Podał, że zarządzenie o zwrocie pozwu uzasadniono tym, że powód nie oznaczył wartości przedmiotu sporu. Tymczasem wobec tego, że wniesiony pozew jest pozwem o zapłatę kwoty pieniężnej, zgodnie z art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c. nie ma wymogu oznaczenia wartości przedmiotu sporu. Zatem brak było podstaw do zwrotu pozwu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Powód w piśmie procesowym wskazał, że nie wykonał wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych pozwu, dodając, że pozew nie zawiera takich braków. Okoliczność ta powoduje, ze zażalenie powoda jest bezzasadne. Sąd I instancji wezwał powoda o uzupełnienie pozwu gdyż zgodnie z art. 130 § 1 k.p.c. jeżeli pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych lub jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty, przewodniczący wzywa stronę pod rygorem zwrócenia pisma, do poprawienia, uzupełnienia lub opłacenia go w terminie tygodniowym. Po bezskutecznym upływie terminu przewodniczący zwraca pismo stronie. Pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu (§ 2). Stosownie do art. 187 § 1 k.p.c. szczególne pismo procesowe jakim jest pozew, oprócz wymogów szczególnych, powinno czynić zadość także ogólnym wymaganiom stawianym pismom procesowym. Zgodnie z art. 187 § 1 k.p.c. wymogiem formalnym pozwu jest m. in. dokładnie określone żądanie, które ma spełnić pozwany oraz przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie. W zakresie drugiego z wymienionych wymogów chodzi o wskazanie istotnych okoliczności faktycznych, które skonkretyzują roszczenie formalne i je uzasadnią. Bez ich przytoczenia i udowodnienia nie jest możliwe spełnienie przez sąd żądania, z którym występuje powód. Do pozwu należy również załączyć jego odpis i odpisy załączników dla doręczenia uczestniczącym w sprawie osobom ( art. 128 § 1 k.p.c. ). skazanych w wezwaniu braków. Powód w terminie braków tych nie uzupełnił. Podstawą zwrotu pozwu nie było nie podanie wartości przedmiotu sporu, gdyż o podanie tej wartości Sąd I instancji nie wzywał. Podstawą zwrotu pozwu było nie podanie numeru PESEL powoda, a brak ten możliwy jest do uzupełnienia przez każdą osobę, bez potrzeby korzystania z fachowej pomocy prawnej. Ponadto wezwanie obejmowało wskazanie czy pozwanym jest również Skarb Państwa – Prezes Rady Ministrów, a także podanie czy domaga się odsetek i od ewentualnie jakiej daty, złożenie odpisu pozwu i pisma uzupełniającego pozew, a także podanie adresu pozwanej. Bezspornym jest, że powód braków tych nie uzupełnił, a Sąd I instancji wskazał podstawę wymogu podania numeru PESEL /Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności powoda w pozwie, co już czyniło zasadnym zwrot pozwu. Wniesiony przez pozwanego pozew nie spełniał także dalszych warunków pozwu i nie został o nie uzupełniony po wezwaniu. W szczególności powód nie sprecyzował we wskazanym w wezwaniu zakresie żądania i okoliczności faktycznych powództwa, tym samym uniemożliwiając nadanie pozwowi prawidłowego biegu. Złożony przez powoda w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pozwu wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, nie wstrzymał biegu ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych pozwu. Zgodnie bowiem z treścią art. 124 k.p.c. zgłoszenie wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, jak również wniesienie środka odwoławczego od odmowy ich ustanowienia nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania, chyba że chodzi o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego dla powoda na skutek wniosku zgłoszonego w pozwie lub przed wytoczeniem powództwa. Tymczasem taki wypadek w niniejszej sprawie nie występuje. Wskazano już powyżej, że powód nie uzupełnił pozwu w żadnym zakresie, także nie wymagającym żadnej wiedzy fachowej. Okoliczność nie wskazania miejsca zamieszkania pozwanej nie miała już wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia, gdyż powód nie usunął także pozostałych braków formalnych pozwu o jakie został wezwany zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2013 r. Jedna brak ten także uzasadniał zwrot pozwu. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 11 maja 2010 r. I OSK 963/09 stwierdził, że „Skoro pozew jest pierwszym pismem w sprawie, to zgodnie z przepisami art. 187 k.p.c. w zw. z art. 126 § 2 k.p.c. powinien wskazywać miejsce zamieszkania pozwanych osób fizycznych”. / LEX nr 595647/. Analogiczne stanowisko wyraził Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 21 czerwca 2013 r. I ACz 1164/13- „W sytuacji, gdy pozwanym w sprawie jest urzędnik, a powodowi nie było wiadome, jaki jest adres zamieszkania przeciwnika procesowego, musi liczyć się ze zwrotem pozwu z powodu nieusunięcia braków formalnych. Nie jest uzupełnieniem braku formalnego pozwu podanie adresu zakładu pracy (urzędu), w którym pozwany jest zatrudniony, gdyż czynność taka nie stanowi spełnienia wymogu formalnego pozwu, o którym mowa w przepisie art. 126 § 2 k.p.c. w zw. z art. 187 § 1 k.p.c. / LEX nr 1369463/. W tym stanie rzeczy Przewodniczący w Sądzie Okręgowym miał podstawy do zastosowania art. 130 § 2 k.p.c. , zgodnie z którym po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego na uzupełnienie braków pozwu, przewodniczący zwraca pozew. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c.