I ACz 105/12

Sygn. akt I ACz 105/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Małgorzata Bohun (spr.) Sędzia SA: Sędzia SA: Aleksandra Marszałek Małgorzata Lamparska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa: (...) . w P. przeciwko: J. P. i H. P. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt I C 1199/10 p o s t a n a w i a: 1. odrzucić zażalenie pozwanej H. P. , 2. oddalić zażalenie pozwanego J. P. . UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił apelację pozwanego J. P. od wyroku z dnia 6.06.2011 r. jako wniesioną po terminie. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany nie domagał się doręczenia mu wyroku Sądu I instancji z uzasadnieniem, a zatem apelację od wyroku winien był wnieść w terminie dwutygodniowym licząc od dnia, w którym upłynął termin żądania uzasadnienia. Termin do wniesienia apelacji przez pozwanego upłynął bezskutecznie w dniu 13.06.2011 r., apelację pozwanego z dnia 19.08.2011 r. należy zatem uznać za wniesioną po terminie. W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwani domagali się jego uchylenia i nadania biegu apelacji wniesionej przez pozwanego J. P. . Zarzucili, że są małżeństwem, wyrok dotyczy ich obojga i posiadanego przez nich majątku wspólnego, a przepisy k.r.o. upoważniają małżonka do podejmowania czynności zwykłego zarządu bez pełnomocnictwa. W tych okolicznościach winien mieć zastosowanie w niniejszej sprawie przepis art. 73 § 2 k.p.c. , który stanowi, że czynności procesowe współuczestników jednolitych działających, są skuteczne wobec niedziałających. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie pozwanej H. P. podlegało odrzuceniu, zaś zażalenie pozwanego - oddaleniu. Zgodnie z art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. i w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przyczyną niedopuszczalności zażalenia jest w szczególności nieistnienie po stronie żalącego interesu w zaskarżeniu (tzw. gravamen). Interes ten występuje wtedy, gdy żalącego można uznać za pokrzywdzonego zaskarżanym przez niego postanowieniem. (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z 19.05.2010 r. I CZ 19/10). Rozstrzygniecie w przedmiocie apelacji pozwanego J. P. nie dotyczy pozwanej H. P. , wniesione przez nią zażalenie podlegało zatem odrzuceniu. Wbrew stanowisku skarżącego pozwanego J. P. , nie sposób uznać pozwanych w niniejszej sprawie za współuczestników jednolitych, których czynności są skuteczne wobec wszystkich współuczestników nawet wówczas, gdy działa tylko jeden z nich. Współuczestnictwo jednolite zachodzi wówczas, gdy wyrok ma dotyczyć niepodzielnie wszystkich współuczestników, przez co wobec każdego ze współuczestników niezbędne jest wydanie jednorodnego rozstrzygnięcia. Brzmienie wyroku w przypadku współuczestnictwa jednolitego musi być jednakowe wobec wszystkich współuczestników biorących udział w sprawie, a ponadto niemożliwe jest wydanie wcześniejszego rozstrzygnięcia w stosunku do poszczególnych współuczestników. Przy współuczestnictwie jednolitym sprawę traktuje się jako jedną i niepodzielną wobec wszystkich podmiotów występujących po danej stronie, a ewentualna rozbieżność rozstrzygnięcia wobec współuczestników jednolitych stanowiłaby wewnętrzną sprzeczność wyroku i nie byłaby możliwa do pogodzenia z istotą stosunku prawnego (por. T. Zembrzuski w Komentarzu do art. 73 k.p.c., w: Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz pod red. H. Doleckiego i T. Wiśniewskiego). Przykładem współuczestnictwa niejednolitego, określonego także jako zwykłe, jest np. sprawa przeciwko dłużnikom solidarnym (tak. P. Telenga w Komentarzu aktualizowanym do art. 73 k.p.c. , LEX 2011). Pozwani są w niniejszej sprawie dłużnikami solidarnymi. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji nie musi być jednakowe dla obojga pozwanych, a ewentualna rozbieżność wyroku wobec nich nie sprzeciwiałaby się istocie stosunku prawnego. Są oni zatem w niniejszym postępowaniu współuczestnikami niejednolitymi. Okoliczność wniesienia przez pozwaną wniosku o doręczenie jej odpisu wyroku z uzasadnieniem, w wyniku której termin do wniesienia apelacji przez pozwaną był liczony od chwili doręczenia jej uzasadnienia wyroku, nie była zatem skuteczna wobec pozwanego J. P. . Termin do wniesienia apelacji przez J. P. upłynął bezskutecznie z dniem 27 czerwca 2011, tj. z upływem dwutygodniowego terminu od chwili, w której upłynął dla pozwanego termin do zgłoszenia wniosku o uzasadnienie. Wbrew stanowisku skarżącego, nie sposób również przyjąć, że fakt działania przez pozwaną w imieniu pozwanego - jej męża, wynika ze stosunku małżeństwa i regulacji art. 29 k.r.o. Przepis ten reguluje działanie przez współmałżonka w sprawach zwykłego zarządu w razie przemijającej przeszkody, nie stanowi jednak podstawy do traktowania strony jako pełnomocnika procesowego jej współmałżonka w sytuacji, gdy pełnomocnictwo takie nie zostało jej wyraźnie udzielone. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oraz art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. i w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , orzeczono jak w sentencji. mw