I ACa 865/12

Sygn. akt I ACa 865/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Jarosław Marek Kamiński Sędziowie : SA Magdalena Pankowiec SO del. Elżbieta Siergiej (spr.) Protokolant : Sylwia Radek - Łuksza po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. w Białymstoku na rozprawie sprawy z powództwa Stowarzyszenia (...) w Ł. przeciwko Miastu Ł. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt I C 810/11 I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I ppkt a) o tyle, że odsetki ustawowe zasądza od dnia 1 stycznia 2009 r. oraz w ppkt b) o tyle, że odsetki ustawowe zasądza od 1 stycznia 2010 r.; II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda 8.996 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. UZASADNIENIE Powód Stowarzyszenie (...) na (...) w Ł. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego Miasta Ł. z tytułu wyrównania należnej dotacji oświatowej za lata 2008 i 2009 kwot: 163.965,50 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2009 roku i 245.510,71 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2010 roku oraz kosztów procesu. Pozwany Miasto Ł. wniósł o oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 9 października 2012 roku Sąd Okręgowy w Łomży zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 163.964,87 złotych oraz kwotę 245.080,80 złotych, obie z ustawowymi odsetkami od dnia 20 grudnia 2011 roku do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części i obciążył pozwanego częścią kosztów procesu. Sąd Okręgowy ustalił, że Stowarzyszenie (...) na (...) w Ł. , które prowadzi na terenie Ł. szkoły niepubliczne: Gimnazjum, (...) Szkołę Zawodową , Technikum i Liceum Profilowane, z mocy art. 90 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2004 roku, Nr 256, poz. 2572 ze zm.), jest uprawnione do dotacji z budżetu gminy (gimnazja) i z budżetu powiatu (szkoły ponadgimnazjalne), w wysokości zależnej m.in. od liczby uczniów danej szkoły. Zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w Ł. Nr (...) z dnia 27 czerwca 2007 roku w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji na zadania oświatowe gminy i powiatu realizowane w szkołach i placówkach oświatowych prowadzonych na terenie Miasta Ł. przez osoby prawne i fizyczne, dotacja przekazywana była w 12 częściach, do 15-go dnia miesiąca, za który była naliczona, na podstawie informacji o aktualnej liczbie uczniów, według stanu na pierwszy dzień miesiąca. Wypłacana w każdym miesiącu z tego tytułu kwota miała charakter zaliczkowy, a jej ostateczne rozliczenie następowało w ostatniej, grudniowej transzy. Łączna kwota dotacji w danym roku nie mogła być wyższa od kwoty przewidzianej na ten cel w budżecie, obliczonej w oparciu o planowaną liczbę uczniów, określoną we wniosku o przyznanie dotacji, który organ prowadzący szkołę składał do 30 września roku poprzedniego. Wymieniona uchwała została zastąpiona uchwałą Rady Miejskiej Nr (...) z dnia 30 września 2009 roku, która nie przewidywała już ograniczenia wysokości dotacji za dany rok ze względu na zakładaną we wniosku o jej przyznanie liczbę uczniów, a informacje o liczbie uczniów według stanu na pierwszy dzień miesiąca składane być miały na początku następnego miesiąca. Od dnia 1 września 2009 roku brak więc było podstaw do przyjęcia, jak chciał pozwany, że łączna kwota dotacji wypłaconych w danym roku nadal nie może być wyższa od kwoty przewidzianej na ten cel w oparciu o planowaną liczbę uczniów określoną we wniosku o przyznanie dotacji. Za nieuzasadniony w obowiązującym stanie prawnym uznał Sąd Okręgowy również pogląd pozwanego, że dotacja nie przysługuje na absolwentów kończących naukę w czerwcu. Mając powyższe na uwadze oraz w oparciu o opinię biegłego z zakresu rachunkowości ustalił, że różnica pomiędzy kwotą wypłaconą stronie powodowej przez Miasto Ł. a kwotą należną tytułem dotacji za 2008 rok wyniosła 163.964,87 złotych a za 2009 rok – 245.080,80 złotych. Sąd Okręgowy ustalił ponadto, że strona powodowa wezwała pozwanego do wyrównania dotacji za lata 2008 i 2009 w pismach, które wpłynęły do pozwanego w dniu 12 grudnia 2011 roku, wyznaczając mu 7-dniowy termin od daty otrzymania wezwania. W związku z tym uznał, że odsetki ustawowe od zasądzonych kwot należy wiązać z upływem tego terminu i zasądzić od dnia 20 grudnia 2011 roku. W pozostałym zakresie, tak w zakresie kwoty głównej jak i odsetek powództwo oddalił, jako bezzasadne. Powyższy wyrok zaskarżył apelacją powód, w części oddalającej roszczenie o odsetki: 1. od kwoty 163.964,87 złotych, za okres od dnia 1 stycznia 2009 roku do dnia 19 grudnia 2011 roku, 2. od kwoty 245.080,80 złotych, za okres od dnia 1 stycznia 2010 roku do dnia 19 grudnia 2011 roku. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1. art. 455 k.c. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że świadczenie polegające na wypłacie dotacji oświatowej jest zobowiązaniem bezterminowym w sytuacji gdy termin spełnienia świadczenia jest oznaczony w art. 90 ust. 3c ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 roku, Nr 256, poz. 2572 ze zm.), 2. art. 90 ust. 2a i ust. 3c ustawy o systemie oświaty poprzez jego niezastosowanie, 3. art. 481 § 1 i 2 k.c. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że termin zapłaty odsetek za zwłokę od objętych pozwem należności uzależniony jest od wezwania do zapłaty, a nie od terminu płatności określonego zgodnie z art. 90 ust. 3c ustawy o systemie oświaty . Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie o odsetkach zgodnie z żądaniem pozwu oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, z uwzględnieniem kosztów postępowania odwoławczego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 455 k.c. rozróżnia zobowiązania terminowe oraz bezterminowe. O terminie spełnienia świadczenia w zasadzie decyduje treść zobowiązania albo jego właściwość. Niekiedy o terminie może przesądzać treść orzeczenia sądu lub innego uprawnionego organu. Jeżeli ustalenie terminu wykonania zobowiązania przy wykorzystaniu tych sposobów nie jest możliwie jest to zobowiązanie bezterminowe i w takim wypadku, stosownie do powołanego przepisu, dłużnik powinien spełnić świadczenie niezwłocznie po wezwaniu go przez wierzyciela. Dotacja oświatowa, wbrew odmiennemu stanowisku pozwanego zaprezentowanym w odpowiedzi na apelację, jest zobowiązaniem terminowym. Termin spełnienia tego świadczenia wyznacza treść zobowiązania wynikająca z art. 90 ust. 3c ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 roku, Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Stosownie do tego przepisu dotacje oświatowe są przekazywane w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca na rachunek bankowy szkoły lub placówki. Zgodzić się należy więc ze skarżącym, że nie było podstaw do określenia terminu wymagalności zasądzonego od pozwanego świadczenia w oparciu o art. 455 k.c. W myśl powołanego wyżej art. 90 ust. 3c ustawy o systemie oświaty ostatnią część dotacji oświatowej za 2008 rok pozwany winien był przekazać do dnia 31 grudnia 2008 roku, zaś ostatnią część dotacji oświatowej za 2009 rok – do dnia 31 grudnia 2009 roku. Tak więc w dniu 1 stycznia 2009 roku pozwany pozostawał w opóźnieniu w zapłacie dotacji oświatowej za 2008 rok, zaś w dniu 1 stycznia 2010 roku pozwany pozostawał w opóźnieniu w zapłacie dotacji oświatowej za 2009 rok. Na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 90 ust. 3c ustawy o systemie oświaty należało zatem zasądzić odsetki ustawowe od kwoty 163.965,50 złotych od dnia 1 stycznia 2009 roku i od kwoty 245.510,71 złotych od dnia 1 stycznia 2010 roku. Z tych względów na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. orzeczono reformatoryjnie jak w punkcie I sentencji. O kosztach procesu za drugą instancję orzeczono mając na uwadze wynik postępowania odwoławczego oraz treść art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. , art. 108 § 1 k.p.c. i art. 109 k.p.c. Apelacja powoda została uwzględniona w całości i dlatego pozwany, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c. , jest zobowiązany ponieść w całości koszty procesu za drugą instancję. Pozwany winien zatem zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty postępowania odwoławczego, na które składa się opłata od apelacji i wynagrodzenie pełnomocnika, określone w stawce minimalnej wskazanej w § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 roku, Nr 163, poz. 1349 ze zm.).