I ACa 823/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła roszczenia powoda Z. Z. o świadczenie wyrównawcze na podstawie art. 764(3) § 1 Kodeksu cywilnego, po rozwiązaniu przez pozwaną Spółkę Akcyjną umowy przedstawicielstwa. Sąd Okręgowy w Lublinie zasądził na rzecz powoda 180.000 zł, uznając, że powód wykazał wszystkie przesłanki do uzyskania świadczenia, w tym pozyskanie nowych klientów i stworzenie sieci sprzedaży, co przynosiło spółce znaczne korzyści. Sąd Okręgowy oparł się na opinii biegłej i uznał, że żądana kwota nie przekraczała średniego rocznego wynagrodzenia agenta. Pozwana wniosła apelację, zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych, naruszenie przepisów dotyczących świadczenia wyrównawczego (obliczenie go od przychodu zamiast dochodu) oraz naruszenie procedury. Sąd Apelacyjny w Lublinie, rozpoznając apelację, podzielił stanowisko Sądu Okręgowego co do zasadności roszczenia, jednak zmienił zaskarżony wyrok w zakresie wysokości świadczenia. Sąd Apelacyjny uznał, że górną granicę świadczenia wyrównawczego powinien stanowić dochód agenta po odliczeniu kosztów działalności, a nie przychód. Z uwagi na brak pełnej dokumentacji kosztów powoda za cały okres, Sąd Apelacyjny, stosując art. 322 kpc, przyjął jako górną granicę kwotę 129.608,50 zł, wskazaną przez pełnomocnika pozwanej. Jednocześnie uznał, że świadczenie należało się powodowi w maksymalnej wysokości, biorąc pod uwagę jego pozytywne wyróżnienie się na tle innych agentów i znaczące korzyści, jakie spółka czerpała z jego bazy klientów po zakończeniu współpracy. Koszty postępowania apelacyjnego zostały rozliczone stosunkowo.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 764(3) k.c. w zakresie obliczania świadczenia wyrównawczego dla agenta, zwłaszcza rozróżnienie między przychodem a dochodem oraz zastosowanie art. 322 kpc w przypadku braku pełnej dokumentacji kosztów.
Orzeczenie opiera się na specyficznych okolicznościach sprawy i braku dokumentacji, co może ograniczać jego uniwersalne zastosowanie. Kwota graniczna została przyjęta na podstawie wniosku strony, a nie ścisłego dowodu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy górną granicę świadczenia wyrównawczego dla agenta, o której mowa w art. 764(3) § 2 k.c., stanowi średnie wynagrodzenie brutto (przychód) czy dochód agenta po odliczeniu kosztów działalności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Górną granicę świadczenia wyrównawczego stanowi dochód agenta po odliczeniu kosztów działalności.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że agent prowadzi działalność na własny koszt, z którego musi pokryć utrzymanie punktu agencyjnego, zatrudnienie pracowników i inne świadczenia, dlatego świadczenie wyrównawcze powinno być obliczane od dochodu, a nie przychodu.
Czy w przypadku braku pełnej dokumentacji kosztów działalności agenta, sąd może przyjąć jako górną granicę świadczenia wyrównawczego kwotę wskazaną przez stronę przeciwną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w przypadku niemożności ścisłego udowodnienia wysokości żądania, sąd może przyjąć kwotę wskazaną przez stronę przeciwną jako górną granicę świadczenia wyrównawczego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny, wobec braku dokumentacji kosztów powoda za cały okres, zastosował art. 322 kpc (rozpoznanie istoty sprawy mimo braku pełnego dowodu) i przyjął kwotę 129.608,50 zł wskazaną przez pełnomocnika pozwanej jako górną granicę świadczenia.
Czy zostały spełnione przesłanki do zasądzenia świadczenia wyrównawczego na rzecz agenta na podstawie art. 764(3) § 1 k.c. po rozwiązaniu umowy agencyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zostały spełnione wszystkie przesłanki.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny podzielił ustalenia Sądu Okręgowego, że powód wykazał pozyskanie nowych klientów, stworzenie sieci sprzedaży i że spółka czerpała z tego znaczne korzyści, co uzasadnia przyznanie świadczenia wyrównawczego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. Z. | osoba_fizyczna | powód |
| (...) Spółka Akcyjna we W. | spółka | pozwany |
Przepisy (11)
Główne
k.c. art. 764³ § § 1
Kodeks cywilny
Przesłanki do zasądzenia świadczenia wyrównawczego na rzecz agenta po rozwiązaniu umowy.
k.c. art. 764³ § § 2
Kodeks cywilny
Określenie górnej granicy świadczenia wyrównawczego (średnie wynagrodzenie agenta).
Pomocnicze
k.p.c. art. 386 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do zmiany zaskarżonego wyroku przez sąd drugiej instancji.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia apelacji w pozostałej części.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada wzajemnego zniesienia lub stosunkowego rozliczenia kosztów.
k.p.c. art. 322
Kodeks postępowania cywilnego
Rozpoznanie istoty sprawy mimo braku pełnego dowodu.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasady oceny dowodów przez sąd.
k.p.c. art. 328 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wymogi formalne uzasadnienia wyroku.
k.p.c. art. 286
Kodeks postępowania cywilnego
Dowód z opinii biegłego.
k.p.c. art. 227
Kodeks postępowania cywilnego
Przedmiot dowodu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obliczenie świadczenia wyrównawczego od dochodu, a nie przychodu agenta. • Spełnienie przesłanek z art. 764(3) § 1 k.c. uzasadniających przyznanie świadczenia wyrównawczego. • Przyjęcie kwoty 129.608,50 zł jako górnej granicy świadczenia wyrównawczego z uwagi na brak pełnej dokumentacji kosztów.
Odrzucone argumenty
Obliczenie świadczenia wyrównawczego od przychodu, a nie dochodu. • Niespełnienie przesłanek do zasądzenia świadczenia wyrównawczego. • Brak podstaw do zasądzenia świadczenia w kwocie 180.000 zł.
Godne uwagi sformułowania
górną granicę świadczenia wyrównawczego [...] nie powinno stanowić średnie wynagrodzenie brutto (przychód), jak to przyjął Sąd Okręgowy, lecz dochód uzyskiwany przez agenta po odliczeniu kosztów działalności. • Powód bowiem prowadził działalność na własny koszt i z uzyskiwanej prowizji musiał utrzymać punkt agencyjny i zatrudnionych pracowników oraz opłacić wszystkie świadczenia. • skoro ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe Sąd Apelacyjny jako górną granicę świadczenia wyrównawczego przyjął kwotę 129.608,50zł wskazana przez pełnomocnika pozwanej w piśmie procesowym z 2 kwietnia 2012r. ( art. 322 kpc ).
Skład orzekający
Danuta Mietlicka
przewodniczący
Elżbieta Patrykiejew
sędzia
Ewa Lauber-Drzazga
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 764(3) k.c. w zakresie obliczania świadczenia wyrównawczego dla agenta, zwłaszcza rozróżnienie między przychodem a dochodem oraz zastosowanie art. 322 kpc w przypadku braku pełnej dokumentacji kosztów."
Ograniczenia: Orzeczenie opiera się na specyficznych okolicznościach sprawy i braku dokumentacji, co może ograniczać jego uniwersalne zastosowanie. Kwota graniczna została przyjęta na podstawie wniosku strony, a nie ścisłego dowodu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów o świadczeniu wyrównawczym dla agentów, podkreślając znaczenie rozróżnienia między przychodem a dochodem oraz trudności dowodowe w takich sprawach.
“Agent wywalczył świadczenie wyrównawcze, ale sąd obniżył jego wysokość. Kluczowe rozróżnienie: przychód czy dochód?”
Dane finansowe
WPS: 180 000 PLN
świadczenie wyrównawcze: 129 608,5 PLN
koszty procesu: 8076 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.