I ACa 802/13

Sygn. akt: I ACa 802/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Ochalska - Gola Sędziowie: SA Alicja Myszkowska (spr.) SA Anna Beniak Protokolant: st.sekr.sądowy Grażyna Michalska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa A. K. przeciwko (...) Związkowi (...) w Ł. o ustalenie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 23 kwietnia 2013r. sygn. akt II C 1612/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w pkt 1 i 2 i ustala, że A. K. jest członkiem zwykłym (...) Związku (...) w Ł. ; II. zasądza od (...) Związku (...) w Ł. na rzecz A. K. kwotę 1.000 (jeden tysiąc) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I ACa 802/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2013r. w sprawie z powództwa A. K. przeciwko (...) Związkowi (...) w Ł. o ustalenie, Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił powództwo i orzekł w przedmiocie kosztów procesu, (wyrok k. 168) W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd Okręgowy podniósł, że powód wnosił o ustalenie, że jest członkiem zwykłym pozwanego rolniczego zrzeszania branżowego, co kwestionowała strona pozwana. W świetle poczynionych ustaleń faktycznych Sąd Okręgowy oddalił powództwo, stwierdzając jego bezzasadność. Powołując się na ugruntowane orzecznictwo sądów powszechnych i Sądu Najwyższego na gruncie art. 189 kcp, na podstawie którego powód oparł swoje żądanie, Sąd Okręgowy uznał, że powód przede wszystkim nie posiada interesu prawnego w żądaniu przedmiotowego ustalenia, gdyż zgodnie z § 10 i § 13 Statutu (...) członek, który utracił członkowstwo może ponownie ubiegać się o ponowne przyjęcie do zrzeszenia. W konsekwencji powód dysponuje możliwością uzyskania pożądanego członkowstwa na drodze postępowania wewnątrzorganizacyjnego. Dodatkowo - niezależnie od kwestii braku interesu prawnego - Sąd Okręgowy podniósł, że dochodzenie praw związanych z członkowstwem w (...) na drodze sądowej przed sądem powszechnym, z uwagi na samorządność stowarzyszeń, nie może stanowić kolejnej instancji od orzeczenia sądu dyscyplinarnego II instancji. Weryfikacja poprawności orzeczenia sądu dyscyplinarnego przez Sąd powszechny ma bowiem wyłącznie formalny charakter, tj. może zmierzać jedynie do oceny, czy postawiony członkowi zarzut, będący podstawą wykluczenia, jest zgodny z rzeczywistym stanem rzeczy i czy stanowi statutową przyczynę wykluczenia. Natomiast kwestia wyboru rodzaju i stopnia surowości sankcji pozostaje poza zakresem kognicji Sądu powszechnego, o ile tylko zastosowano sankcję przewidzianą w statucie za określonego rodzaju przewinienie. Tymczasem powód nie zgadzając się z treścią orzeczenia sądu dyscyplinarnego jednocześnie nie zaprzeczył, a nawet nie podejmował żadnej próby podważenia podstawy faktycznej tego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, a także z uwagi na fakt, że kwestionowane przez powoda orzeczenie Sądu koleżeńskiego II instancji nie było obarczone żadną wadą proceduralną, Sąd Okręgowy oddalił przedmiotowe powództwo jako bezzasadne. W przedmiocie kosztów procesu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 § 1 kpc . (uzasadnienie k. 169 - 172) Powód zaskarżył powyższy wyrok apelacją w całości, zarzucając obrazę art. 189 kpc , poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wadliwe przyjęcie, że wobec możliwości ponownego ubiegania się o przyjęcie w poczet członków związku, powód nie posiada interesu prawnego w wytoczeniu powództwa o ustalenie, a także art. 233 § 1 kpc , poprzez sprzeczne z materiałem dowodowym przyjęcie, iż w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym przeciwko powodowi nie doszło do naruszenia przepisów Statutu (...) , jak również regulaminu sądu koleżeńskiego, działającego przy związku, w stopniu, który miałby istotny wpływ na wynik tego postępowania, a także ocenę zasadność pozbawienia powoda członkowstwa w (...) w oderwaniu od przesłanek określonych w § 13 ust. 3 Statutu (...) , tj. naruszenie przez powoda przepisów wewnątrzzwiązkowych oraz działania przezeń na szkodę związku, jak również w oparciu o niekompletny i ograniczony do zeznań stron oraz załączonych dokumentów materiał dowodowy. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę kwestionowanego wyroku i uwzględnienie przedmiotowego powództwa i zasądzenie od strony pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, (apelacja k. 180 - 187) W odpowiedzi na apelację strona pozwana wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym, (odpowiedź na apelację k. 193 - 194) W toku rozprawy apelacyjnej strony zadeklarowały gotowość ugodowego rozwiązania niniejszego sporu. Strona pozwana wyraziła zgodę na zakończenie procesu poprzez uznanie żądania pozwą:, w tym w zakresie żądania zwrotu kosztów procesu w kwocie 1.000 złotych. Powód jest ponownie przyjęty w poczet członków związku, (protokół rozprawy apelacyjnej k. 204 - 204v i pismo - k. 206) Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Wobec faktu, że strona pozwana uznała na etapie postępowania apelacyjnego żądanie pozwu, co jest wiążące dla Sądu - zgodnie z treścią art. 213 § 2 kpc - wobec brak przeciwwskazań do takiego uznania, gdyż uznanie to nie jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego, ani nie zmierza do obejścia prawa, na podstawie art. 386 § 1 kpc , Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1 i 2 i ustalił, że powód A. K. jest członkiem zwykłym (...) w Ł. i zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.000 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu