Orzeczenie · 2019-10-07

I ACa 734/18

Sąd

Sąd Apelacyjny w Krakowie

Miejsce

Kraków

Data

2019-10-07

SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniaapelacyjny

kredyt gotówkowybankowośćzapłataodpowiedzialnośćumowa kredytowaapelacjakoszty postępowania

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła powództwa Banku (...) S.A. przeciwko M. G. (1) o zapłatę kwoty 201 940,14 zł, obejmującej należność główną, odsetki umowne oraz opłaty bankowe, wynikającej z umowy kredytu gotówkowego zawartej w dniu 20 marca 2015 r. na kwotę 187 628,87 zł. Pozwana nie spłacała zobowiązania, co skutkowało wypowiedzeniem umowy przez bank i wezwaniem do zapłaty. Sąd Okręgowy w Tarnowie wydał nakaz zapłaty, a następnie wyrok zasądzający od pozwanej na rzecz banku dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu. Pozwana w sprzeciwie i apelacji podnosiła, że środki z kredytu zostały przekazane jej mężowi na cele jego działalności gospodarczej i nie skorzystała z nich osobiście. Sąd Apelacyjny w Krakowie, rozpoznając apelację pozwanej, oddalił ją. Sąd uznał, że zarzuty apelacji dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego (m.in. art. 233 §1 kpc, art. 328 §2 kpc) oraz prawa materialnego (art. 65 kc) są bezzasadne. Sąd podkreślił, że sposób wykorzystania środków z kredytu przez kredytobiorców pozostaje bez znaczenia dla odpowiedzialności pozwanej wobec banku, a umowa kredytowa jednoznacznie wskazywała, że zobowiązanie zaciągnęli jako osoby fizyczne na "sprawy lokalowe". Sąd Apelacyjny przyjął ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego za własne, uzupełniając je jedynie o informację o cesji wierzytelności na rzecz funduszu inwestycyjnego po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego nastąpiło na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Potwierdzenie zasady, że sposób wykorzystania środków z kredytu przez kredytobiorcę nie wpływa na jego odpowiedzialność wobec banku, a także interpretacja zasad oceny dowodów w postępowaniu apelacyjnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i umowy kredytowej. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego opiera się na konkretnych stawkach wynagrodzenia pełnomocnika.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sposób wykorzystania środków z kredytu gotówkowego przez kredytobiorców, niezgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, wpływa na odpowiedzialność jednego z kredytobiorców wobec banku?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sposób wykorzystania środków z kredytu przez kredytobiorców pozostaje bez znaczenia dla oceny istnienia po stronie jednego z nich zobowiązania do zwrotu pożyczonej sumy na warunkach określonych w umowie.

Uzasadnienie

Umowa kredytowa jednoznacznie wskazuje, że zobowiązanie zaciągnęli kredytobiorcy jako osoby fizyczne. To, na co później dysponowali tymi pieniędzmi, nie wpływa na ich odpowiedzialność wobec banku ani na wysokość długu.

Czy zarzut naruszenia art. 233 §1 kpc poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów jest zasadny, gdy strona nie wskazuje konkretnych dowodów i dlaczego ich ocena jest błędna, a jedynie przedstawia własną wersję zdarzeń?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 233 §1 kpc nie jest zasadny, jeśli strona nie wykazuje na czym polegała nieprawidłowość oceny dowodów przez sąd, a jedynie przedstawia własną, odmienną interpretację faktów.

Uzasadnienie

Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia art. 233 §1 kpc wymaga wykazania, dlaczego ocena dowodów przez sąd jest błędna w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego. Przedstawienie własnej wersji zdarzeń nie jest wystarczające.

Czy sąd może rozłożyć zasądzone świadczenie na raty, biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną pozwanej?

Odpowiedź sądu

Sąd może rozłożyć zasądzone świadczenie na raty, ale przepis art. 320 kpc ma charakter wyjątkowy i wymaga uwzględnienia usprawiedliwionego interesu wierzyciela. W tej sprawie brak było podstaw do rozłożenia świadczenia na raty, gdyż pozwana nie podejmowała prób spłaty zadłużenia.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił, że brak jest wystarczających podstaw do rozłożenia świadczenia na raty, ponieważ pozwana nie wykazała inicjatywy w spłacie zadłużenia, a uwzględnienie jej wniosku mogłoby naruszyć interes wierzyciela.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalenie apelacji

Strona wygrywająca

(...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w W.

Strony

Nazwa	Typ	Rola
(...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w W.	spółka	powód
M. G. (1)	osoba_fizyczna	pozwana

Przepisy (13)

Główne

pr. bank. art. 69 § ust. 1

Prawo bankowe

Pomocnicze

k.p.c. art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 227

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 217 § § 1 i 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 65

Kodeks cywilny

k.c. art. 481 § § 1

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 98 § § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 192 § pkt 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 381

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 320

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Odpowiedzialność pozwanej za spłatę kredytu gotówkowego, mimo że środki mogły zostać przekazane jej mężowi na cele działalności gospodarczej. • Bezzasadność zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, w tym art. 233 §1 kpc, dotyczących oceny dowodów. • Jednoznaczność umowy kredytowej co do charakteru zobowiązania (osoby fizyczne) i przeznaczenia środków (sprawy lokalowe).

Odrzucone argumenty

Środki z kredytu zostały przekazane mężowi pozwanej na cele jego działalności gospodarczej, a pozwana z nich nie skorzystała. • Naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 233 §1 kpc poprzez dowolną ocenę dowodów. • Naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 328 §2 kpc poprzez niewskazanie przyczyn niezasadności wniosku o rozłożenie świadczenia na raty. • Naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 227 kpc w zw. z art. 217 §1 i 2 kpc poprzez pominięcie dowodów z przesłuchania świadków. • Naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 65 kc poprzez niezastosowanie go do wykładni umowy kredytowej.

Godne uwagi sformułowania

To, w jaki sposób małżonkowie zdecydowali się zadysponować tymi pieniędzmi, zasilając nimi działalność gospodarczą H. G. (1), pozostaje bez znaczenia dla oceny istnienia po stronie jego małżonki długu wobec banku w zakresie spłaty zobowiązania kredytowego. • Swobodna ocena dowodów stanowi jeden z podstawowych elementów składających się na jurysdykcyjną kompetencję Sądu, który dowody bezpośrednio przeprowadza. • Przepis art. 320 kpc ma charakter wyjątkowy i muszą zachodzić szczególne okoliczności aby dłużnik mógł skorzystać z jego dobrodziejstwa.

Skład orzekający

Marek Boniecki

przewodniczący

Grzegorz Krężołek

sprawozdawca

Sławomir Jamróg

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że sposób wykorzystania środków z kredytu przez kredytobiorcę nie wpływa na jego odpowiedzialność wobec banku, a także interpretacja zasad oceny dowodów w postępowaniu apelacyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i umowy kredytowej. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego opiera się na konkretnych stawkach wynagrodzenia pełnomocnika.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowy spór bankowy dotyczący odpowiedzialności za kredyt, z powtarzającymi się argumentami pozwanej. Jest jednak interesująca z punktu widzenia analizy zarzutów apelacyjnych i interpretacji przepisów proceduralnych.

“Czy sposób wydatkowania kredytu zwalnia z długu? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”

Dane finansowe

WPS: 201 940,14 PLN

należność główna: 185 047,96 PLN

odsetki umowne: 16 842,18 PLN

opłaty bankowe: 50 PLN

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników