I ACA 665/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód, D. (...) Fundusz (...) w W., wniósł o zasądzenie od pozwanej A. Ż. kwoty 103 270,76 zł z odsetkami, stanowiącej niespłacone zadłużenie z umowy kredytowej zawartej z (...) Bank S.A. Pozwana argumentowała, że po zbyciu prowadzonego przedsiębiorstwa wraz z portalem internetowym, nabywca I. K. (1) zobowiązała się do spłaty kredytu na mocy umowy z dnia 17 lutego 2012 roku, która miała być umową o przejęcie długu. Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z dnia 25 lutego 2016 r. zasądził dochodzoną kwotę od pozwanej, uznając, że nie doszło do skutecznego przejęcia długu w rozumieniu art. 519 k.c., gdyż brak było zgody wierzyciela (banku). Sąd pierwszej instancji wskazał również, że umowa zbycia przedsiębiorstwa rodzi co najwyżej solidarną odpowiedzialność zbywcy i nabywcy (art. 554 k.c.), a nie zwalnia zbywcy z odpowiedzialności. Pozwana wniosła apelację, zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych i naruszenie prawa materialnego, w tym art. 554 k.c. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację, podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji. Sąd odwoławczy podkreślił, że dla skutecznego przejęcia długu wymagana jest zgoda wierzyciela, która nie została wyrażona, a umowa zbycia przedsiębiorstwa nie zwalnia zbywcy z odpowiedzialności, a jedynie może rodzić odpowiedzialność solidarną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących przejęcia długu, zbycia przedsiębiorstwa i odpowiedzialności solidarnej dłużników, a także stosowania art. 102 k.p.c.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego ze zbyciem przedsiębiorstwa i umową kredytową. Interpretacja art. 102 k.p.c. jest zawsze zależna od konkretnych okoliczności.
Zagadnienia prawne (3)
Czy umowa zbycia przedsiębiorstwa, w której nabywca zobowiązał się do spłaty kredytu zaciągniętego przez zbywcę, stanowi skuteczne przejęcie długu w rozumieniu art. 519 k.c. względem pierwotnego wierzyciela?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, umowa zbycia przedsiębiorstwa, w której nabywca zobowiązał się do spłaty kredytu zaciągniętego przez zbywcę, nie stanowi skutecznego przejęcia długu względem wierzyciela, jeśli wierzyciel nie wyraził na to zgody. Sama wpłata rat przez nabywcę nie jest równoznaczna z wyrażeniem zgody.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że przejęcie długu wymaga zgody wierzyciela, która musi być wyrażona w określonej formie (art. 519 i 522 k.c.). Umowa między zbywcą a nabywcą przedsiębiorstwa, nawet jeśli zawiera zobowiązanie do spłaty długu, nie zwalnia zbywcy z odpowiedzialności wobec wierzyciela bez jego zgody. W przypadku zbycia przedsiębiorstwa, nabywca odpowiada solidarnie ze zbywcą za zobowiązania związane z przedsiębiorstwem (art. 554 k.c.), chyba że nie wiedział o nich mimo należytej staranności.
Czy zbycie przedsiębiorstwa zwalnia zbywcę z odpowiedzialności za istniejące zobowiązania związane z tym przedsiębiorstwem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zbycie przedsiębiorstwa nie zwalnia zbywcy z odpowiedzialności za istniejące zobowiązania. Nabywca odpowiada solidarnie ze zbywcą za zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 554 k.c., nabywca przedsiębiorstwa odpowiada solidarnie ze zbywcą za jego zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, chyba że w chwili nabycia nie wiedział o tych zobowiązaniach, mimo zachowania należytej staranności. Odpowiedzialność nabywcy jest ograniczona do wartości nabytego przedsiębiorstwa. Zbywca pozostaje odpowiedzialny, chyba że wierzyciel wyrazi zgodę na przejęcie długu przez nabywcę.
Czy sąd może odstąpić od obciążenia strony przegrywającej kosztami postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. w przypadku ogólnego powołania się na trudną sytuację życiową?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, samo ogólne powołanie się na trudną sytuację życiową, bez wskazania konkretnych okoliczności świadczących o szczególnie uzasadnionym wypadku, nie jest wystarczające do zastosowania art. 102 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że art. 102 k.p.c. jest przepisem szczególnym i nie może być wykładany rozszerzająco. Wymaga wykazania szczególnie uzasadnionego wypadku, uwzględniając m.in. przebieg postępowania, charakter roszczenia, subiektywne przekonanie o zasadności obrony oraz sytuację majątkową i życiową. Ogólne powołanie się na trudną sytuację majątkową lub życiową, bez szczegółowego uzasadnienia, nie spełnia tych wymogów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. (...) Fundusz (...) w W. | instytucja | powód |
| A. Ż. | osoba_fizyczna | pozwana |
| I. K. (1) | osoba_fizyczna | nabywca przedsiębiorstwa |
| (...) Bank S.A. w W. | spółka | wierzyciel pierwotny |
Przepisy (16)
Główne
k.c. art. 519
Kodeks cywilny
Definiuje przejęcie długu, które może nastąpić przez umowę między wierzycielem a osobą trzecią za zgodą dłużnika, lub między dłużnikiem a osobą trzecią za zgodą wierzyciela.
k.c. art. 554
Kodeks cywilny
Przewiduje solidarną odpowiedzialność nabywcy i zbywcy przedsiębiorstwa za zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, chyba że nabywca nie wiedział o zobowiązaniach mimo należytej staranności.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik procesu i zasądzania kosztów od strony przegrywającej.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Pozwala na odstąpienie od obciążania strony przegrywającej kosztami w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna oddalenia apelacji.
Pomocnicze
k.c. art. 392
Kodeks cywilny
Przepis reguluje umowę o zwolnienie dłużnika z obowiązku świadczenia, a nie umowę o przejęcie długu. Osoba trzecia jest odpowiedzialna względem dłużnika, że wierzyciel nie będzie od niego żądał spełnienia świadczenia.
k.c. art. 521 § 2
Kodeks cywilny
Dotyczy sytuacji, gdy osoba trzecia zobowiązała się wobec dłużnika zwolnić go od obowiązku świadczenia.
k.c. art. 522
Kodeks cywilny
Wymaga formy pisemnej dla umowy o przejęcie długu oraz dla zgody wierzyciela na przejęcie długu pod rygorem nieważności.
k.c. art. 353
Kodeks cywilny
k.c. art. 353 § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 354
Kodeks cywilny
k.c. art. 471
Kodeks cywilny
k.c. art. 359 § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 481 § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 481 § 2
Kodeks cywilny
k.c. art. 509
Kodeks cywilny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak skutecznego przejęcia długu przez nabywcę przedsiębiorstwa z uwagi na brak zgody wierzyciela. • Umowa zbycia przedsiębiorstwa rodzi co najwyżej solidarną odpowiedzialność zbywcy i nabywcy, nie zwalnia zbywcy z odpowiedzialności. • Pozwana nie wykazała szczególnie uzasadnionego wypadku do zastosowania art. 102 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Umowa zbycia przedsiębiorstwa stanowiła skuteczne przejęcie długu. • Bank wyraził dorozumianą zgodę na przejęcie długu poprzez przyjmowanie wpłat od nabywcy. • Pozwana powinna zostać zwolniona z odpowiedzialności na mocy art. 102 k.p.c. z uwagi na trudną sytuację życiową.
Godne uwagi sformułowania
Zbycie przedsiębiorstwa przez dłużnika nie zwalnia go z zobowiązania związanego z tym przedsiębiorstwem względem wierzyciela. • Odpowiedzialności tej nie można bez zgody wierzyciela wyłączyć ani ograniczyć. • Przejęcie długu reguluje przepis art. 519 kc, który stanowi w § 1, że osoba trzecia może wstąpić w miejsce dłużnika który zostaje z długu zwolniony (przejęcie długu). • Dla zawarcia umowy o przejęcie długu, a także dla zgody wierzyciela na przejęcie długu pod rygorem nieważności wymaga formy pisemnej. • Przepis art. 102 kc statuujący odstąpienie od reguły wynikającej z art. 98 kc nie może być wykładany rozszerzająco i odnosi się tylko do wypadków szczególnie uzasadnionych.
Skład orzekający
Wojciech Kościołek
przewodniczący
Regina Kurek
sędzia
Teresa Rak
sędzia sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przejęcia długu, zbycia przedsiębiorstwa i odpowiedzialności solidarnej dłużników, a także stosowania art. 102 k.p.c."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego ze zbyciem przedsiębiorstwa i umową kredytową. Interpretacja art. 102 k.p.c. jest zawsze zależna od konkretnych okoliczności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje częsty problem prawny związany z odpowiedzialnością za długi po zbyciu przedsiębiorstwa i wymaga precyzyjnej interpretacji przepisów o przejęciu długu. Dodatkowo porusza kwestię kosztów procesu.
“Czy sprzedaż firmy oznacza koniec odpowiedzialności za jej długi? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 103 270,76 PLN
kwota główna: 103 270,76 PLN
koszty postępowania apelacyjnego: 5400 PLN
koszty zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej (sąd I instancji): 3651 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.