I ACa 596/16

Sygn. akt I ACa 596/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2016 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Struzik Sędziowie: SSA Jerzy Bess SSA Grzegorz Krężołek (spr.) Protokolant: st.sekr.sądowy Beata Zaczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2016 r. w K. sprawy z wniosku likwidatora (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...) w K. przy uczestnictwie A. (...) (...) w L. (...) Spółki z o.o. w (...) Spółki z o.o. w N. o przyznanie wynagrodzenia likwidatorowi na skutek zażalenia uczestników (...) Spółki z o.o. w (...) Spółka z o.o. w N. od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. akt IX GNs 1/15 p o s t a n a w i a: 1. odrzucić zażalenia błędnie określone jako apelacje; 2. zasądzić od uczestników (...) Spółki z o.o. w (...) Spółki z o.o. w N. na rzecz A. (...) (...) w L. kwotę po 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. SSA Jerzy Bess SSA Andrzej Struzik SSA Grzegorz Krężołek Sygn. akt : I ACa 596/16 UZASADNIENIE Ustanowiony orzeczeniem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 15 kwietnia 2011r , którym uległa rozwiązaniu spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) w K. , likwidator W. P. (1) , w dwóch niezależnych od siebie wnioskach domagał się : - przyznania mu , określonego w formie zaliczkowej , wynagrodzenia za wykonywane czynności likwidacyjne , w kwotach miesięcznych po 2460 złotych / brutto / , począwszy od daty wydania orzeczenia , którym spółka została rozwiązana oraz - ustalenia ostatecznego wynagrodzenia za czynności podjęte począwszy od 15 kwietnia 2011r w kwotach miesięcznych po 6 150 złotych / brutto / miesięcznie. Rozstrzygając o pierwszym z żądań , postanowieniem z dnia 9 grudnia 2011 r Sąd Okręgowy w Krakowie , uznając je za w całości zasadne, przyznał mu zaliczkowe wynagrodzenie w kwotach po 2460 zł / brutto / za każdy miesiąc sprawowania funkcji , począwszy od 15 kwietnia2011r. Na skutek zażalenia złożonego przez spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...) w N. i Ł. w K. , postanowieniem z dnia 25 lutego 2015r , Sąd Apelacyjny w Krakowie uchylił to orzeczenie , zniósł postępowanie i przekazując sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania , wskazał , że żądanie likwidatora powinno być rozstrzygnięte w postępowaniu nieprocesowym. Rozstrzygając o drugim z żądań W. P. (1) , Sąd Okręgowy w Krakowie, postanowieniem z dnia 17 lutego 2014r , ustalił ostateczne wynagrodzenie likwidatora za czynności, w zakończonym okresie likwidacyjnym, pomiędzy 15 kwietnia 2011 i 15 listopada 2013r na kwotę 6150 złotych / brutto / miesięcznie, oraz określił , że za okres kolejny , pomiędzy 15 grudnia 2013r , a dniem zakończenia procesu likwidacyjnego wynagrodzenie to wynosić będzie po 2 460 złotych miesięcznie. Na skutek zażalenia spółki (...) , Sąd Apelacyjny w Krakowie , postanowieniem z dnia 10 lutego 2015r , uchylił to orzeczenie , zniósł postępowanie i sprawę przekazał Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania , wskazując , że powinno ono być prowadzone w postępowaniu nieprocesowym , w ramach którego uczestnikami , będą wszystkie zainteresowane podmioty, a w szczególności spółki (...) . Po wydaniu opisanych rozstrzygnięć kasatoryjnych , obydwie sprawy , prowadzone w trybie nieprocesowym , zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 lutego 2016r , Sąd Okręgowy w Krakowie: - określił wynagrodzenie likwidatora W. P. (1) , za okres do 15 listopada 2013r na kwotę łączną 156 825 zł / brutto/ , a w pozostałym zakresie żądanie przyznania wynagrodzenia za ten okres oddalił [ pkt I ], - określił wysokość zaliczki na poczet wynagrodzenia likwidatora za okres od 16 listopada 2013r, w wysokości miesięcznej po 2460 zł / brutto / [ pkt II ], - stwierdził , że każda ze stron ponosi we własnym zakresie koszty swojego udziału w postępowaniu [ pkt III sentencji postanowienia ] Sąd Okręgowy ustalił następujące fakty istotne dla rozstrzygnięcia : (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...) w K. , według aktualnej treści wpisów Krajowym Rejestrze (...) są : spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) w K. oraz A. (...) a R. L. w L. Spółka (...) nabyła udziały w niej od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...) w N. , na podstawie umowy z dnia 22 maja 2013r. Sąd Okręgowy w Krakowie, wyrokiem wydanym 15 kwietnia 2011r , rozważał spółkę (...) i ustanowił likwidatora w osobie W. P. (1) . Orzeczenie to uprawomocniło się po tym kiedy Sąd Apelacyjny w Krakowie , wyrokiem z dnia 29 września 2011r , oddalił apelację. Otwarcie likwidacji zostało ujawnione w rejestrze sądowym i i ogłoszone w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Głównym składnikiem majątku likwidowanej spółki było prawo użytkowania wieczystego gruntu położonego przy ul. (...) w K. . Likwidator zlecił wycenę jego wartości, a następnie przeprowadził w dniach 18 maja 2012r , 19 października 2012r, 22 lutego 2013r i 14 czerwca 2013r przetargi, w celu wyłonienia nabywcy. Dwa pierwsze okazały się nieskuteczne. Po przeprowadzeniu procedury przetargowej po raz trzeci, W. P. (1) zawarł umowę przedwstępną jego sprzedaży ze spółką jawna (...) (...) R. K. . Do umowy przyrzeczonej jednak nie doszło. Likwidator uznając , że wspólnicy spółki jawnej – niedoszłego kontrahenta - swoimi działaniami utrudniali oraz udaremnili wyniki przetargu, złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przez nich przestępstwa. Postępowanie przygotowawcze , prowadzone pod sygnaturą VI Ds. 36/13/ Sp , zostało umorzone. Likwidator odmówił (...) spółki (...) zwrotu wniesionego wadium przetargowego , i świadczenie to było przedmiotem sporu sądowego. Ostatecznie stanowisko W. P. (1) okazało się niezasadne i został on zobowiązany , [ prawomocnym obecnie ] wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 listopada 2015r , w sprawie IX GC 212/14 , do zwrotu z tego tytułu kwoty 1 000 000 wraz z odsetkami od dnia 1 czerwca 2013r. W tym sporze likwidator był profesjonalnie zastępowany. W ramach czynności likwidacyjnych W. P. (1) zlecił wycenę wartości aportu jaki do majątku spółki (...) wniosła spółka z o. o. (...) w N. . Na podstawie tej wyceny uznał , iż jego wartość została przez tę wspólniczkę zawyżona w stosunku do jego rzeczywistej wartości zbawczej. Wobec tego wytoczył przeciwko spółce (...) [ i byłemu członkowi zarządu likwidowanej spółki ] , powództwo o zapłatę kwoty , która miała wyrównać brakującą wartość. Sprawa, prowadzona przez Sąd Okręgowy w Krakowie pod sygnaturą IX GC 13/13 , w której likwidatora także reprezentuje zawodowy pełnomocnik, nie została , jak dotąd, zakończona. W. P. (1) występował w imieniu likwidowanej spółki także przeciwko Skarbowi Państwa , kwestionując zasadność wypowiedzenia dotychczasowej wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu stanowiącego majątek (...) (...) . Powództwo to zostało prawomocnie oddalone , w sprawie prowadzonej przez Sad Okręgowy w Krakowie , w sprawie o sygnaturze I C 972/12. Po tym , kiedy umową z dnia 22 maja 2013r , spółka (...) nabyła udziały w likwidowanej spółce od M. , likwidator zakwestionował jej ważność w drodze powództwa. Postępowanie w którym W. P. jest zawodowo reprezentowany , oznaczone sygnaturą IX GC 117/14 Sądu Okręgowego w Krakowie , pozostaje w toku. Spółka (...) udzieliła (...) R. pożyczki , a następnie część wierzytelności stad wynikającej przelała na spółkę (...) . Obecnie toczą się przed Sądem Okręgowym w Krakowie pod sygnaturami IX GC 420/13 i IX GC 421/13 , spory o realizację tej wierzytelności, których inicjatorami są M. i cesjonariusz. I w nich likwidator reprezentując pozwaną , jest zastępowany przez zawodowego pełnomocnika. Z dalszych ustaleń Sądu Okręgowego wynika , że zarówno spółka (...) jak i spółka (...) ubiegały się przed Sądem o odwołanie W. P. (1) z funknkcji likwidatora (...) (...) . Zakończyły się one , obecnie prawomocnymi , orzeczeniami oddalającymi te żądania. W ramach czynności likwidacyjnych W. P. (1) sporządził bilans otwarcia likwidacji , a także sprawozdania finansowe za okres od 29 września 2011 do końca tego roku , oraz za lata kolejne trwania procesu likwidacyjnego tj. 2012, 2013 i 2014r . Dokumenty te zostały złożone do akt rejestrowych (...) (...) . W ramach rozważań prawnych , Sąd Okręgowy stanął na stanowisku , iż co do zasady, obydwa żądania likwidatora są usprawiedliwione. Uwzględniając treść jego żądań , wynagrodzenie nie jest likwidatorowi należne jedynie za okres pomiędzy 15 kwietnia a 28 września 2011r , skoro wówczas orzeczenie Sądu Okręgowego rozwiązujące spółkę (...) nie było jeszcze prawomocne. Likwidator nie mógł być traktowany jako osoba pełniąca swoją funkcję. Taki przymiot uzyskał on dopiero z dniem 29 września 2011r , kiedy Sąd Apelacyjny oddalił apelację od orzeczenia Sądu I instancji. Rozważając zakres ilościowy żądań W. P. (1) i odwołując się do brzmienia przepisu art. 276 §5 kodeksu spółek handlowych oraz do zakresu zadań obciążających likwidatora , wyznaczonych przez przepis art. 282 §1 k. s. h. , Sąd I instancji stwierdził , że wysokość świadczenia z tego tytułu powinna być pochodną rzeczywistego nakładu jego pracy. W tym kontekście , jako niezasadne ocenił te zarzuty spółek (...) , które zmierzały do znacznego ograniczenia o ile nie całkowitej odmowy jego przyznania W. P. (1) . W szczególności odparł , jako niezasadny, zasadniczy argument uczestniczek o tym , że głównymi elementami wynagrodzenia o jakie ubiega się likwidator, są takie , które mają kompensować te czynności , które podejmował on w sposób niecelowy przeciwko wspólniczkom - spółkom (...) oraz takie , które w rzeczywistości realizowały podmioty wynajęte przez likwidatora a nie on sam, odnioesiu do czynności księgowych , obsługi prawnej czy tych dotyczących przygotowania i faktycznej realizacji kilkakrotnie ponawianej procedury przetargowej na potrzeby zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu przy ul. (...) . Czynności te były opłacane odrębnie z funduszy likwidowanej spółki , co w ostatecznym wyniku stanowiło, zdaniem uczestniczek , obciążenie finansowe dla samych spółek. W ocenie Sądu I instancji , postulowane przez likwidatora sumy wynagrodzenia za poszczególne okresy, objęte uwzględniona częścią żądań W. P. (1) , mają swoje usprawiedliwienie nie tylko w rzeczywistym nakładzie jego pracy w związku z podjętymi czynnościami likwidacyjnymi ale aprobata dla nich ze strony Sądu wynika także z tego jaki jest zakres odpowiedzialności odszkodowawczej likwidatora wobec osób trzech oraz spółki w związku z tymi czynnościami. Rozważając to zagadnienie uznał , iż z uwagi na skalę wartości majątku (...) (...) , którego zbycie , jak dotąd, pozwoliło na uzyskanie kwoty ponad 40 000 000 złotych , potencjalny zakres odpowiedzialności W. P. (1) jest szeroki, co usprawiedliwia tym bardziej ocenę , że domaganie się przezeń wynagrodzenia w kwotach określonych w łącznie rozpoznawanych żądaniach jest usprawiedliwione, skoro skala tej odpowiedzialności musi się przekładać na jego odpowiednią wysokość. Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach postępowania , była norma art. 520 §1 kpc . W jednobrzmiących apelacjach od tego postanowienia uczestniczki postępowania ; spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...) ,zaskarżając postanowienie Sądu I instancji w części określającej wynagrodzenia likwidatora za okres od 29 września 2011 r do 15 listopada 2013r , w kwotach miesięcznych wyższych aniżeli po1 000 złotych brutto oraz przyznającej wynagrodzenie na jego rzecz począwszy od 16 listopada 2013r , w kwotach po 2 460 złotych brutto [ pkt II sentencji orzeczenia ] We wnioskach środków odwoławczych obydwie spółki domagały się w konsekwencji, zmiany postanowienia Sądu I instancji w ten sposób aby wynagrodzenie to zostało określone na poziomie 1 000 złotych miesięcznie /brutto / za okres pomiędzy 29 września 2011r oraz 15 listopada 2013r, a w pozostałej części żądanie W. P. (1) zostało oddalone. Jako wnioski ewentualne, skarżące sformułowały żądania wydania rozstrzygnięcia kasatoryjnego i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Apelacje uczestniczek zostały oparte na tych samych , a następujących zarzutach : 1. naruszenia prawa materialnego przez : - błędną wykładnię art. 293 §1 w zw z art. 280 i 276 §5 kodeksu spółek handlowych , i na tej podstawie niepoprawnego przyjęcia , że wynagrodzenie należne likwidatorowi spółki powinno uwzględniać , wpływając na jego podwyższenie to , iż istnieje możliwość przypisania mu odpowiedzialności odszkodowawczej wobec osób trzecich i spółki za działania jakie podejmuje i zaniechania w ich podejmowaniu , w ramach prowadzonego procesu likwidacyjnego , podczas gdy wysokość powinna być jedynie pochodną rzeczywistego nakładu jego pracy. - błędną wykładnię art. 276 §5 k.sh. , będącej następstwem uznania , że norma ta przewiduje możliwość ustalenia wynagrodzenia likwidatora w formie zaliczkowej , mimo , że brzmienie jej wyklucza stosowanie takiej jego formy, - niezastosowanie art. 299 1 k.sh. pomimo , że norma ta wyłącza odpowiedzialność wnioskodawcy wobec osób trzecich , skoro jest on likwidatorem ustanowionym przez Sąd, 2. Naruszenia prawa procesowego , w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, a to : - art. 328 §2 kpc , wobec nie wskazania w motywach kwestionowanego orzeczenia przyczyn , które zdecydowały o nie obdarzeniu przez Sąd I instancji wiarygodnością niektórych spośród dowodów wnioskowanych przez skarżące w toku postępowania rozpoznawczego , w tym w szczególności, sprawozdania z czynności podjętych przez likwidatora w okresie wrzesień - grudzień 2011, w latach 2012- 2014 oraz sprawdzania finansowego za rok 2015r. Podnoszona wada miała wynikać również z niewskazania przez Sąd wydanego postanowienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia, - art. 217 §1 i 2 kpc w zw z art. 227 kpc wobec nietrafnego pominięcia prawidłowo zgłoszonych przez skarżące , wskazanych wyżej dowodów z dokumentów , w sytuacji, gdy ich treść powinna zaważyć na określeniu wysokości należnych likwidatorowi zaliczek na poczet wynagrodzenia , - art. 316 §1 kpc jako następstwa nie uwzględnienia przez Sąd Okręgowy stanu prawnego , obowiązującego w dacie wydawania orzeczenia. Odpowiadając na apelację uczestniczka A. (...) a R. L. w L. domagała się ich oddalenia , jako pozbawionych usoprawiedliwionych podstaw. Domagała się także przyznania na swoją rzecz kosztów postepowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny rozważył : Jakakolwiek środki odwoławcze obydwu uczestniczek są mylnie określane jako apelacje, w istocie stanowią one zażalenia , które z powodu przekroczenia ustawowego terminu do ich wniesienia podlegają odrzuceniu , jako z tej przyczyny, niedopuszczalne. Taka ich ocena powoduje , że Sąd II instancji nie jest uprawniony do dokonywania merytorycznej oceny poprawności rozstrzygnięcia Sądu I instancji, a wobec tego dalsza część motywów orzeczenia ograniczona zostanie do wskazania przyczyn takiej kwalifikacji środków (...) spółek (...) . Jaki wskazano we wstępnej części uzasadnienia , orzeczenie o rozwiązaniu spółki (...) w K. wydał w dniu 15 kwietnia 2011r Sąd Okręgowy w Krakowie , działając jako Sąd procesowy. Ustanowił nim także likwidatora w osobie W. P. (1) , określając jednak jego wynagrodzenia za sprawowanie powierzonej mu funkcji. Jednoznaczny w swoim brzmieniu art. 276 §5 kodeksu spółek handlowych , zawiera normę kompetencyjną , wskazującą na Sąd procesowy [ a nie Sąd rejestrowy ] jako ten, który na zasadzie wyłączności , uprawniony jest do określenia postanowieniem wysokości należnego takiemu likwidatorowi , należnego mu wynagrodzenia. Ustawodawca nie przewidział przy tym jakiegokolwiek odstępstwa od tej reguły, nawet w sytuacji, gdy ustalenie tego wynagrodzenia , następuje w czasie trwania czy też wobec ukończenia procesu likwidacji spółki , który z natury rzeczy jest rozciągnięty w czasie i konieczność wydania rozstrzygnięcia może mieć miejsce w okresie niejednokrotnie znacznie odległym od daty kiedy uprawomocniło się orzeczenie w przedmiocie rozwiązania spółki, kończąc tym samym z punktu widzenia procesowego sprawę o roszczenie o jakim orzekał ten Sąd. Skoro zatem zasadniczy przedmiot sporu - rozwiązanie spółki - został już uprzednio prawomocnie rozstrzygnięty , powstaje pytanie jakim trybie ma orzekać Sąd , który [również ] jest obowiązany orzec o wynagrodzeniu likwidatora, w ramach prowadzonego postępowania likwidacyjnego. Zagadnienie to , jakkolwiek ciekawe z teoretycznego punktu widzenia, w rozpoznawanej sprawie zostało już uprzednio rozstrzygnięte , w sposób wiążący dla składu Sądu Apelacyjnego wydającego uzasadniane postanowienie. W zbieżnych w tym zakresie motywach postanowień z 10 lutego 2015r , 25 lutego 2015r, którymi uchylił orzeczenia określające wysokość wynagrodzenia W. P. (1) , w procesie (...) spółki (...) , Sąd Apelacyjny stanął na stanowisku , że obydwa żądania likwidatora powinny by rozpoznawane w trybie postępowania nieprocesowego. To przesądzające poruszoną kwestię w tej sprawie i wiążące dla obecnego składu Sądu Apelacyjnego stanowisko prawne , dalszą część rozważań przenosi , a równocześnie ogranicza , do oceny czy i jaki środek odwoławczy służy od postanowienia , którym żądanie przyznania wynagrodzenia likwidatorowi będzie przez Sąd , orzekający uprzednio o rozwiązaniu spółki i jego ustanowieniu, rozstrzygnięte. Analizując kwestię samej dopuszczalności zaskarżenia takiego orzeczenia zauważyć na wstępie trzeba , że przepisy k. s. h. , które są normatywną podstawą uprawnieninia likwidatora ubiegania się o uzyskanie wynagrodzenia, nie przewidują takiej możliwości, a ściślej mówiąc , nie zawierają regulacji w tym zakresie. Stanowisko Sądu Najwyższego w tej kwestii jest rozbieżne , a większość komentatorów odpowiada się za niedopuszczalnością zaskarżenia takiego postanowienia, niezależnie od jego merytorycznej treści. / por w tej materii; uchwałę Sądu Najwyższego z 15 stycznia 1998r , sygn. III CZP 58/97 ,publ. OSNC 1998 nr 6 poz. 92 oraz , formułującą stanowisko przeciwne , uchwałę SN z 20 listopada 2008r , sygn. III CZP 111/2008 , publ. OSNC z 2009 z. 10 poz. 138 , a także uwagi M. Rodzynkiewicza, J. Noworskiego oraz J. Strzępki w komentarzach ich autorstwa do art. 276 kodeksu spółek handlowych ./ Odwołując się jednak do argumentów natury ustrojowej , w tym w szczególności do brzmienia mającego charakter gwarancyjny art. 176 ust1 w zw z art. 78 Konstytucji , statuującego zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego, Sąd Apelacyjny stoi na stanowisku , że środek taki od postanowienia określającego wynagrodzenie likwidatora spółki ustanowionego przez Sąd uprzednio wydający orzeczenie o jej rozwiązaniu, przysługuje. W ramach oceny odnoszącej się do tego jaki , spośród wskazanych przez ustawę procesową , jest to środek odwoławczy , w pierwszym rzędzie należy uwzględnić to , że rozstrzygana sprawa była prowadzona w trybie postępowania nieprocesowego. Uwzględniwszy jego , w porównaniu z postępowaniem procesowym , specyfikę także w odniesieniu do rodzajów orzeczeń od których przysługują w nim apelacja i zażalenie, uznanie ,że takim środkiem zaskarżenia mogłaby być apelacja byłoby , zważywszy na treść art. 518 kpc , tylko wówczas możliwe gdyby przyjąć , że orzeczenie rozstrzygające o wynagrodzeniu likwidatora , szczególnie , jak w rozpoznawanej sprawie , w toku nie ukończonego jeszcze postępowania likwidacyjnego, jest postanowieniem co do istoty sprawy. Ku takiej kwalifikacji brak dostatecznych argumentów skoro nie rozstrzyga ono kwestii materialnoprawnych , pozostając zawsze rozstrzygnięciem o charakterze incydentalnym. Taką jego kwalifikację przyjmuje także Sąd Najwyższy. / Por. bliżej jego stanowisko zawarte we fragmentach motywów orzeczeń - powołanej wyżej uchwały z 15 stycznia 1998r , a także postanowienia z dnia 5 października 2005r, sygn. II CZ 84/05 , powołanego za zbiorem Lex nr 187028 , które wprawdzie dotyczyło zaskarżalności postanowienia ustalającego wynagrodzenie kuratora ustanowionego w trybie art. 42 §1 kc ale uwagi dotyczące przyczyn braku kwalifikacji tego orzeczenia jako będącego orzeczeniem co do istoty sprawy pozostają , chociażby ze względu na warunki jakie decydują o przyznaniu wynagrodzenia , przy pozostawieniu Sądowi tak zdecydowania o zasadzie oraz ostatecznym rozmiarze tego wynagrodzenia , służy jednak wsparciu poglądu prezentowanego przez Sąd Apelacyjny. Uznanie , że od orzeczenia w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia likwidatora spółki z o. o. , wydawanego w trybie postępowania nieprocesowego nie służy apelacji czyni aktualnym zagadnienie, czy strona może skutecznie złożyć od niego zażalenie. Odpowiedź na to pytanie może być różna by wskazać jedynie na brzmienie art. 518 in fine kpc , zgodnie z którym w postępowaniu nieprocesowym zażalenie przysługuje tylko od takich postanowień , [ innych niż co do istoty sprawy ], tylko wówczas gdy dotyczą materii wskazanych w ustawie. Konsekwentnie jednak , z przyczyn już wyżej wskazanych wywodzonych w szczególności z uregulowań rangi konstytucyjnej należy przyjąć , iż ten środek odwoławczy należy uznawać za przysługujący stronie , skoro tylko w ten sposób może być zapewniona instancyjna kontrola poprawności prawnej orzeczenia Sądu I instancji. Zaprezentowane stanowisko prowadzi do oceny , iż w rozstrzyganej sprawie uczestniczkom - spółkom z ograniczoną odpowiedzialnością (...) - przysługiwały od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 16 lutego 2016r zażalenia , które , mylnie nazywane apelacjami , zostały wniesione z przekroczeniem terminu o jakim mowa w art. 394 §2 kpc w zw z art. 13 §2 kpc . Spowodowało to konieczność ich odrzucenia o którym Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 373 kpc wzw z art. 397 §2 kpc . Odrzucenie zażaleń uczestniczek daje podstawę do potraktowania ich , w ramach rozliczenia kosztów postępowania przed Sądem II instancji pomiędzy skarżącymi , a mającą z nimi sprzeczne interesy , spółką (...) a R. L. w L. która domagała się ich przyznania , jako podmiotów przegrywających sprawę . Dlatego też , na podstawie art. 520 §3 kpc w zw z art. 391 §1 kpc zostały one obciążone tymi kosztami w częściach równych. Kwota należna z tego tytułu, profesjonalnie zastępowanej spółce z Luksemburga, została ustalona na podstawie § 8 ust. 1 pkt 3 w zw z § 10 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015r [ DzU z 2015 poz. 1800] SSA Grzegorz Krężołek SSA Andrzej Struzik SSA Jerzy Bess