Orzeczenie · 2014-05-08

I ACA 56/14

Sąd
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
Miejsce
Rzeszów
Data
2014-05-08
SAOSubezpieczenia społeczneubezpieczenia majątkoweWysokaapelacyjny
ubezpieczeniaagent ubezpieczeniowyodpowiedzialność cywilnaszkodapośrednictwo ubezpieczeniowenadzóroszustworoszczenie

Sprawa dotyczyła roszczenia powódki A. H. o zapłatę 104.524 zł od A. Towarzystwa (...) S.A. w W., wynikającego z rzekomego niezaksięgowania przez agenta ubezpieczeniowego M. B. wpłat powódki na jej rachunek inwestycyjny. Sąd Okręgowy w Przemyślu zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 41.436,52 zł, oddalając pozostałą część powództwa. Sąd ten ustalił, że powódka wpłaciła agentce łącznie 160.600 zł, z czego otrzymała zwrot 119.136,48 zł, a pozostała kwota stanowi szkodę. Sąd Okręgowy uznał pozwanego za odpowiedzialnego na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, mimo że działania agentki wykraczały poza umowę agencyjną, podkreślając cel ustawy, jakim jest ochrona interesów klientów i nacisk na nadzór nad agentami. Obie strony wniosły apelacje. Powódka kwestionowała wysokość zasądzonej kwoty, domagając się zasądzenia pełnej sumy, podczas gdy pozwany zarzucał naruszenie prawa materialnego i procesowego, w tym brak legitymacji czynnej powódki oraz niewłaściwe przyjęcie odpowiedzialności pozwanego. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie oddalił obie apelacje, uznając ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu Okręgowego za prawidłowe. Sąd Apelacyjny podkreślił, że ocena dowodów przez Sąd Okręgowy była rzetelna i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a zarzuty naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie znalazły uzasadnienia. Sąd Apelacyjny potwierdził również prawidłowość zastosowania przepisów prawa materialnego, w tym art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, odrzucając argumentację pozwanego o wąskiej wykładni pojęcia "w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych". Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego nastąpiło na zasadzie wzajemnego zniesienia.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie zakresu odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń za działania agentów, nawet wykraczające poza umocowanie, oraz zasady oceny dowodów w postępowaniu cywilnym.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zakład ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną klientowi przez agenta ubezpieczeniowego, gdy działania agenta wykraczają poza zakres udzielonego mu umocowania i umowy agencyjnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zakład ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność, jeśli szkoda została wyrządzona w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych, nawet jeśli agent przekroczył swoje uprawnienia. Ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym ma na celu ochronę interesów klientów i wymuszenie nadzoru nad agentami.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym jest uzależniona od powstania szkody, faktu, który ją spowodował, oraz związku przyczynowego między szkodą a zdarzeniem, które ją wyrządziło. Kluczowe jest, aby agent wyrządził szkodę w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych, a nie tylko przy okazji ich wykonywania. Sąd odrzucił wąską wykładnię pojęcia "w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych" proponowaną przez pozwanego, podkreślając cel ustawy i potrzebę obiektywnej oceny odpowiedzialności.

Jaka jest moc dowodowa dokumentów prywatnych (pokwitowań) w postępowaniu cywilnym, zwłaszcza gdy ich autentyczność jest kwestionowana?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Dokument prywatny jest samodzielnym środkiem dowodowym, którego moc sąd ocenia według ogólnych zasad (art. 233 § 1 k.p.c.), uwzględniając inne dowody i okoliczności. Jeśli autentyczność dokumentu jest kwestionowana, strona przedstawiająca dowód może być zobowiązana do jego udowodnienia (art. 253 k.p.c.).

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny potwierdził, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił moc dowodową pokwitowań wystawionych przez agenta. Ocena ta uwzględniała całokształt materiału dowodowego, w tym sprzeczne twierdzenia stron i zeznania świadków. Sąd Okręgowy miał prawo odmówić mocy dowodowej dokumentom, których wiarygodność nie została potwierdzona, zwłaszcza gdy ich autentyczność została zakwestionowana, a strona powodowa nie dopełniła obowiązku udowodnienia ich prawdziwości.

Czy powódka, która inwestowała środki powierzone jej przez inne osoby, posiada legitymację czynną do dochodzenia roszczenia odszkodowawczego od zakładu ubezpieczeń?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli powódka inwestowała pieniądze we własnym imieniu i na rachunek otwarty na jej rzecz, posiada legitymację czynną do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że legitymacja czynna powódki wynika z faktu, że jest osobą poszkodowaną, której wyrządzono szkodę. Okoliczność, że większość środków pochodziła od osób trzecich, nie ma znaczenia dla ustalenia odpowiedzialności pozwanego, skoro powódka działała we własnym imieniu i na jej rzecz otwarty został rachunek dedykowany.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie apelacji

Strony

NazwaTypRola
A. H.osoba_fizycznapowódka
A. Towarzystwo (...) S.A. w W.spółkapozwany

Przepisy (14)

Główne

u.p.u. art. 11 § 1

Ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym

Zakład ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną klientowi przez agenta w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych, nawet jeśli agent przekroczył swoje uprawnienia. Celem przepisu jest ochrona interesów klientów i nacisk na nadzór nad agentami.

Pomocnicze

k.c. art. 760

Kodeks cywilny

Możliwość zastosowania w przypadku nieważności umowy ubezpieczenia z przyczyn zawinionych przez agenta, co może stanowić podstawę roszczenia odszkodowawczego.

k.p.c. art. 233 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Zasady swobodnej oceny dowodów przez sąd.

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada wzajemnego zniesienia lub stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Oddalenie apelacji przez sąd drugiej instancji.

k.p.c. art. 108 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.

k.p.c. art. 391 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji do postępowania apelacyjnego.

k.c. art. 363 § 2

Kodeks cywilny

Określenie wysokości szkody.

k.c. art. 362

Kodeks cywilny

Przyczynienie się poszkodowanego do powstania lub zwiększenia szkody.

k.p.c. art. 245

Kodeks postępowania cywilnego

Moc dowodowa dokumentów prywatnych.

k.p.c. art. 248 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązek przedstawienia oryginału dokumentu.

k.p.c. art. 253

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązek udowodnienia prawdziwości dokumentu.

k.c. art. 417 § 1

Kodeks cywilny

Odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez funkcjonariusza.

k.c. art. 430

Kodeks cywilny

Odpowiedzialność za czyny podwładnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń za szkodę wyrządzoną przez agenta w związku z czynnościami agencyjnymi, nawet przy przekroczeniu uprawnień. • Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji zgodnie z art. 233 § 1 k.p.c. • Legitymacja czynna powódki do dochodzenia roszczenia. • Zastosowanie art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym w celu ochrony interesów klientów.

Odrzucone argumenty

Wąska wykładnia pojęcia "w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych" ograniczająca odpowiedzialność pozwanego. • Zarzuty dotyczące błędnych ustaleń faktycznych i sprzeczności z materiałem dowodowym. • Zarzut braku legitymacji czynnej powódki. • Zarzut naruszenia art. 363 § 2 k.c. i art. 362 k.c. dotyczący wysokości szkody i przyczynienia się powódki.

Godne uwagi sformułowania

ratio legis przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, którym jest ochrona interesów klientów zakładów ubezpieczeń oraz wywarcie nacisku na sprawowanie przez zakłady ubezpieczeń sprawowaniem realnego nadzoru nad działalnością agentów. • Nie jest wystarczające przekonanie o innej niż przyjął sąd wadze (doniosłości) poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena sądu.

Skład orzekający

Dariusz Mazurek

przewodniczący-sprawozdawca

Grażyna Demko

sędzia

Marek Klimczak

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń za działania agentów, nawet wykraczające poza umocowanie, oraz zasady oceny dowodów w postępowaniu cywilnym."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważny jest nadzór nad agentami ubezpieczeniowymi i jak prawo chroni klientów przed nieuczciwymi działaniami pośredników. Pokazuje również złożoność oceny dowodów w sprawach o zapłatę.

Czy towarzystwo ubezpieczeniowe odpowiada za oszustwo swojego agenta? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 104 524 PLN

zapłata: 41 436,52 PLN

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst