I ACa 558/11

Sygn. akt I ACa 558/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie : Przewodniczący: SSA Roman Sugier po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2012 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. K. przeciwko Samodzielnemu (...) Szpitalowi (...) im. prof. K. G. (...) Uniwersytetu Medycznego w K. i (...) Uniwersytetowi Medycznemu w K. przy udziale interwenienta ubocznego (...) Spółce Akcyjnej w Ł. o zapłatę na skutek wniosku powódki o zwolnienie od obowiązku uiszczania opłaty sądowej od skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a : 1) zwolnić powódkę od obowiązku uiszczania opłaty od skargi kasacyjnej ponad 25.000 (dwadzieścia pięć tysięcy) złotych, 2) oddalić wniosek w pozostałej części. Sygn. akt I ACa 558/11 UZASADNIENIE Powódka R. K. wnosiła o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej w całości. Opłata ta ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 100.000 złotych. Powódka podała, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 1027,40 złotych miesięcznie. Jest bezrobotna. Zamieszkuje u znajomych w Niemczech, którzy kredytują jej koszty utrzymania lokalu mieszkalnego i opłat za media. Zobowiązanie z tego tytułu to około 400 euro miesięcznie, ponadto powódka zadłużyła się na zakup żywności i na przeloty samolotem na badania do Polski. Łączne zadłużenie za okres 9 lat wynosi około 81.000 euro. Sąd Apelacyjny w Katowicach zważył co następuje: Zażalenie powódki jest zasadne częściowo. Ze względu na niewielką emeryturę i wysokość wymaganej opłaty powódka nie jest w stanie bez uszczerbku w kosztach bieżącego utrzymania koniecznego dla siebie uiścić całości wymaganej opłaty. Wniosek nie zasługuje jednak na uwzględnienie w całości. Z akt sprawy wynika, że prawomocnym wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2012r. na rzecz powódki została zasądzona od pozwanych łącznie kwota 70.000 złotych z ustawowymi odsetkami od 2008r. Daje to w sumie świadczenie na rzecz powódki wynoszące około 100.000 złotych. Pozwani nie zakwestionowali wyroku i nie wnieśli od niego skargi kasacyjnej. Z oświadczenia powódki wynikało, że od dziewięciu lat nie ponosi kosztów utrzymania w Niemczech. Nawet jeśli powódka posiada zobowiązanie z tego tytułu brak jest podstaw do uznania, że ich spłata stała się wymagalna po zapadnięciu zaskarżonego wyroku. Dlatego należało uznać, że powódka dysponując znaczną wierzytelnością wynikającą z zaskarżonego wyroku lub środkami wypłaconymi z tego tytułu jest w stanie uzyskać kwotę 25.000 złotych z przeznaczeniem na opłacenie ¼ wymaganej opłaty. Pozostałe środki powódka może przeznaczyć na bieżące utrzymanie i spłatę części zobowiązań. Z tych względów na mocy art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych należało orzec jak w sentencji.