I ACa 309/21

Powód G. K. dochodził uznania umowy sprzedaży nieruchomości zawartej w dniu 16 kwietnia 2015 r. przez spółkę (...) sp. z o.o. w G. na rzecz pozwanej (...) Sp. z o.o. w A. za bezskuteczną w stosunku do przysługującej mu wierzytelności wobec M. C. w kwocie 800 000 zł. Ponadto domagał się zasądzenia od pozwanej kwoty 1 015 000 zł, którą by uzyskał w wyniku egzekucji z tych nieruchomości. Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił powództwo, uznając, że roszczenie oparte na skardze pauliańskiej wygasło z powodu upływu pięcioletniego terminu zawitego z art. 534 k.c., który rozpoczął bieg od daty czynności prawnej (16 kwietnia 2015 r.) i upłynął przed złożeniem pozwu (11 maja 2020 r.). Sąd Okręgowy wskazał również, że dla zasądzenia kwoty od osoby trzeciej konieczne jest uprzednie uzyskanie prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę pauliańską, czego powód nie wykazał w odniesieniu do czynności z 2015 r. i późniejszej z marca 2016 r. Powód złożył apelację, zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędne niezastosowanie art. 5 k.c. do terminów zawitych. Pozwana wniosła zażalenie na punkt dotyczący kosztów postępowania. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił zarówno apelację powoda, jak i zażalenie pozwanej. Sąd odwoławczy w pełni podzielił ustalenia faktyczne i wnioski prawne Sądu Okręgowego. Potwierdził, że termin z art. 534 k.c. jest terminem zawitym, którego upływ powoduje wygaśnięcie prawa, a art. 5 k.c. nie ma zastosowania do jego biegu. Sąd Apelacyjny uznał, że powód nie może powoływać się na art. 5 k.c., gdyż jego zachowanie, mimo świadomości terminu, stanowiło nadużycie prawa. W kwestii kosztów, Sąd Apelacyjny, stosując art. 102 Kpc, odstąpił od obciążania powoda kosztami postępowania apelacyjnego, biorąc pod uwagę skomplikowany stan prawny, brak profesjonalnego wsparcia powoda i uzasadnione wątpliwości co do podstaw jego roszczeń.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający