I ACa 27/16

Sygn. akt I ACa 27/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2016 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Wojciech Kościołek (spr.) Sędziowie: SSA Barbara Górzanowska SSA Regina Kurek Protokolant: sekr.sądowy Marta Matys po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa G. S. przeciwko S. Ś. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt I C 550/15 1. oddala apelację; 2. przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Tarnowie na rzecz adwokat A. F. kwotę 3.321 zł (trzy tysiące trzysta dwadzieścia jeden złotych), w tym 621 zł podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu apelacyjnym. SSA Regina Kurek SSA Wojciech Kościołek SSA Barbara Górzanowska Sygn. akt I A Ca 27/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Tarnowie oddalił powództwo G. S. skierowane przeciwko pozwanemu S. Ś. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci dokładnie opisanego prawomocnego nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy i zaopatrzonego w klauzulę wykonalności, uznając, za pozbawioną znaczenia prawnego dla oceny roszczenia procesowego powoda okoliczność dotyczącą istnienia stosunku prawnego łączącego strony leżącego u podstaw opisanego nakazu, a w szczególności prawdziwość twierdzeń powoda, że treść tego stosunku prawnego nie mogła wynikać z weksla, gdyż jego wystawcą nie jest osoba powoda. Zdaniem Sądu Okręgowego – stosownie do art. 840 § 1 pkt.1 k.p.c. stanowiącego podstawę roszczenia procesowego powoda – zaprzeczanie obowiązkowi stwierdzonemu tytułem egzekucyjnym dopuszczalne jest tylko w przypadku innych tytułów wykonawczych niż orzeczenie sądowe. Apelację od wyroku złożył powód zaskarżając wyrok w części dotyczącej jego istoty i domagając zmiany zaskarżonego orzeczenia przez uwzględnienie powództwa ewentualnie uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił; - naruszenie art. 840 § 1 k.p.c. przez wadliwe uznanie, że podstawa faktyczna roszczenia powoda oparta na zarzucie zaprzeczenia zdarzeniu na którym oparto wydanie klauzuli wykonalności nie została przez powoda spełniona, - naruszenie art. 217 i 227 k.p.c. przez pominięcie dowodów zakresu opinii biegłego z zakresu pismoznawstwa, dla zbadania prawdziwości zarzutu powoda. Sąd Apelacyjny zważył; Apelacja jest oczywiście bezzasadna i jak wydaje się oparta jest na niedokładnym zaznajomieniu się z motywami zaskarżonego orzeczenia, w którym nie tyle okoliczność dotycząca opisanego apelacją zaprzeczenia posiadała doniosłe znaczenie, co bezwzględny zakaz badania tej okoliczności w ramach niniejszego postępowania, z uwagi na charakter tytułu egzekucyjnego w postaci orzeczenia sądowego. A zatem ponownie należy wyjaśnić powodowi, że norma art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. nie nasuwa żadnych wątpliwości interpretacyjnych co do tego, że jej treścią objęte są stany faktyczne, w których powództwo przeciwegzekucyjne dotyczy tytułu wykonawczego w postaci prawomocnego orzeczenia sądu zaopatrzonego w klauzule wykonalności, a jego zwalczanie nie jest dopuszczalne poprzez odwołanie się do faktów i dowodów, istniejących przed powstaniem tego tytułu i zmierzających w istocie rzeczy do podważenia orzeczenia objętego tym tytułem. Jakkolwiek bowiem podstawą powództwa opozycyjnego może być kwestionowanie istnienia tytułu egzekucyjnego, tym niemniej konieczne jest wyraźne rozróżnienie pomiędzy tytułami egzekucyjnymi będącymi orzeczeniami sądowymi i innymi tytułami egzekucyjnymi. To rozróżnienie – na co trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji - wiąże się ze skutkami prawomocności materialnej orzeczeń sądowych. Z mocy art. 365 § 1 k.p.c. prawomocne orzeczenia sądowe wiążą nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz także inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby. Kwestionowanie treści takiego orzeczenia w ramach postępowania przeciwegzekucyjnego jest zatem niedopuszczalne. Odmienna sytuacja zachodzi jedynie w przypadku tytułów niemających cech orzeczenia sądowego, takich jak: akty notarialne, bankowe tytuły egzekucyjne oraz ugody, gdzie można kwestionować istnienie obowiązku stwierdzonego tego rodzaju tytułami egzekucyjnymi za pomocą zarzutów dotyczących np. nieważności weksla. Wskazywane w apelacji orzecznictwo sądowe jest o tyle nieaktualne, że dotyka ono uregulowań nieobowiązującego już kodeksu postępowania cywilnego z 1930 r. , który zawierał przepisy odnoszące się do powództwa o pozbawienie skutków prawnych tytułu wykonawczego. Stosowanie zatem tez poglądów prawnych nie dotyczących obecnego stanu prawnego, w warunkach, w których treść obecnie obowiązującego prawa wyraźnie rozgranicza środki prawne celowe dla zniweczenia tytułu egzekucyjnego (np. skarga o wznowienie postepowania) od tych, które związane są zwalczeniem treści tytułu wykonawczego ( art.840 k.p.c. ) nie znajduje żadnego uzasadnienia. Z tych przyczyn także zarzut naruszenia art. 217 i 227 k.p.c. jest bezzasadny. Okoliczność, czy powód jest wystawcą weksla będącego podstawą wydania sądowego nakazu zapłaty jest dla sprawy o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego związanego z tym nakazem nie może stanowić przedmiotu dowodu jako nieistotna w relacji do treści wskazanego przepisu art. 840 § 1 pkt. 1 k.p.c. Z tych przyczyn orzekł Sąd Apelacyjny jak w wyroku na podstawie wskazanych przepisów i art. 385 k.p.c. przyznając ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi powoda wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu na podstawie przepisów §§ 6 pkt6 w zw. 13 ust. 1 okt.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.461 j.t.) w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2016r.. SSA Barbara Górzanowska SSA Wojciech Kościołek SSA Regina Kurek