Orzeczenie · 2022-01-27

I ACA 256/21

Sąd
Sąd Apelacyjny w Białymstoku
Miejsce
Białystok
Data
2022-01-27
SAOSCywilneochrona konsumentówWysokaapelacyjny
kredyt hipotecznyCHFabuzywnośćklauzule niedozwoloneochrona konsumentateoria dwóch kondykcjinieważność umowykurs waluty

Sprawa dotyczyła umowy kredytu hipotecznego denominowanego do franka szwajcarskiego (CHF), zawartej przez konsumenta z bankiem. Powód domagał się zasądzenia kwoty ponad 261 tys. zł oraz ustalenia nieważności umowy, argumentując, że klauzule dotyczące ustalania kursu waluty przez bank są niedozwolone (abuzywne). Sąd Okręgowy w Olsztynie uznał umowę za nieważną, ale oddalił powództwo o zapłatę, stosując tzw. teorię salda, która zakładała, że powód otrzymał od banku więcej niż wpłacił. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, rozpoznając apelacje obu stron, zmienił wyrok Sądu Okręgowego. Uznano, że umowa kredytu była nieważna z powodu abuzywności postanowień dotyczących jednostronnego ustalania przez bank kursów walut, co naruszało dobre obyczaje i rażąco interesy konsumenta. Sąd Apelacyjny odrzucił teorię salda stosowaną przez Sąd Okręgowy i przyjął teorię dwóch kondykcji, zgodnie z którą każda strona ma odrębne roszczenie o zwrot świadczeń. W konsekwencji zasądzono od banku na rzecz powoda kwotę 261 069,77 zł z odsetkami, a także koszty procesu. Apelacja pozwanego banku została oddalona w całości.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Potwierdzenie stosowania teorii dwóch kondykcji w sprawach kredytów frankowych, ocena abuzywności klauzul kursowych, zasady rozliczeń po stwierdzeniu nieważności umowy.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i brzmienia umowy; interpretacja przepisów może ewoluować.

Zagadnienia prawne (3)

Czy postanowienia umowy kredytu denominowanego do waluty obcej, dotyczące jednostronnego ustalania przez bank kursu waluty na podstawie własnej tabeli, mają charakter niedozwolonych postanowień umownych (abuzywnych)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, postanowienia te mają charakter niedozwolonych postanowień umownych, ponieważ bank przyznał sobie prawo do jednostronnego, nieograniczonego kształtowania kursu waluty, co jest sprzeczne z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumenta.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że mechanizm ustalania kursów waluty przez bank nie był transparentny dla konsumenta, nie został indywidualnie uzgodniony i dawał bankowi swobodę w kształtowaniu zobowiązania kredytobiorcy, co naruszało zasady współżycia społecznego i interesy konsumenta.

Jaka teoria rozliczeń (teoria salda czy teoria dwóch kondykcji) powinna być zastosowana w przypadku stwierdzenia nieważności umowy kredytu denominowanego do waluty obcej z powodu abuzywności klauzul?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Powinna być zastosowana teoria dwóch kondykcji, zgodnie z którą każda strona ma odrębne roszczenie o zwrot świadczeń spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny oparł się na uchwałach Sądu Najwyższego, które przesądzają o prymacie teorii dwóch kondykcji nad teorią salda w przypadku nieważności umów kredytów indeksowanych/denominowanych, co oznacza, że bank musi samodzielnie dochodzić zwrotu wypłaconego kredytu.

Czy umowa kredytu denominowanego do waluty obcej, zawarta w 2008 roku, była ważna w świetle obowiązujących przepisów prawa bankowego i cywilnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sama konstrukcja umowy kredytu denominowanego do waluty obcej była dopuszczalna, jednakże konkretne postanowienia dotyczące ustalania kursu waluty przez bank okazały się abuzywne i skutkowały nieważnością umowy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepisy prawa bankowego obowiązujące w 2008 roku dopuszczały zawieranie umów kredytów denominowanych. Kluczowa dla rozstrzygnięcia była ocena abuzywności konkretnych klauzul umownych, a nie sama dopuszczalność denominacji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku
Strona wygrywająca
J. G.

Strony

NazwaTypRola
J. G.osoba_fizycznapowód
(...) Bank (...) S.A. w W.spółkapozwany

Przepisy (6)

Główne

k.c. art. 385¹ § § 1

Kodeks cywilny

Postanowienia umowy między profesjonalnym podmiotem a konsumentem, które nie zostały indywidualnie uzgodnione, kształtujące prawa i obowiązki konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszający jego interesy, są niedozwolone i nie wiążą konsumenta.

k.c. art. 410

Kodeks cywilny

Przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu stosuje się również do zwrotu świadczeń spełnionych z nienależnego świadczenia.

Pr. bank. art. 69

Prawo bankowe

Umowa kredytu bankowego wymaga m.in. określenia kwoty i waluty kredytu oraz zasad jego spłaty. Brak precyzyjnego określenia tych elementów, zwłaszcza w wyniku eliminacji abuzywnych klauzul, może prowadzić do nieważności umowy.

Pomocnicze

k.c. art. 385²

Kodeks cywilny

Ocena, czy postanowienie umowy jest niedozwolone, następuje według stanu z chwili zawarcia umowy.

k.c. art. 353¹

Kodeks cywilny

Podkreślono, że swoboda umów ma swoje granice, a jednostronne kształtowanie praw i obowiązków przez jedną ze stron, bez obiektywnych kryteriów, narusza istotę stosunku zobowiązaniowego.

k.c. art. 100

Kodeks cywilny

Zasada wzajemnego zniesienia lub zasądzenia kosztów postępowania w zależności od wyniku sprawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Abuzywność klauzul dotyczących ustalania kursu waluty przez bank. • Nieważność umowy kredytu z powodu abuzywności klauzul dotyczących głównego świadczenia. • Zastosowanie teorii dwóch kondykcji do rozliczeń stron po stwierdzeniu nieważności umowy.

Odrzucone argumenty

Umowa kredytu była ważna i nie zawierała klauzul abuzywnych (argumentacja pozwanego). • Zastosowanie teorii salda do rozliczeń stron (stanowisko Sądu Okręgowego). • Przedawnienie roszczenia powoda o zwrot świadczeń (argumentacja pozwanego).

Godne uwagi sformułowania

bank przyznał sobie prawo do jednostronnego, nieograniczonego kształtowania wysokości kursu walut • postanowienia te są niedozwolone i powinny zostać wyeliminowane z umowy • eliminacja postanowień określających kurs wymiany i brak możliwości uzupełnienia umowy w tym zakresie, skutkuje obiektywnym brakiem możliwości jej wykonania przez obie strony zgodnie z jej istotą • teoria dwóch kondykcji jest prawidłowym sposobem rozstrzygnięcia o roszczeniu kredytobiorcy • bank musi przedstawić swoje własne roszczenia, aby dochodzić od kredytobiorcy zwrotu udzielonego mu kredytu

Skład orzekający

Grażyna Wołosowicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania teorii dwóch kondykcji w sprawach kredytów frankowych, ocena abuzywności klauzul kursowych, zasady rozliczeń po stwierdzeniu nieważności umowy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i brzmienia umowy; interpretacja przepisów może ewoluować.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy popularnego problemu kredytów frankowych i pokazuje, jak sądy rozstrzygają kwestie abuzywności klauzul oraz rozliczeń między stronami, co jest niezwykle istotne dla wielu konsumentów i prawników.

Kredyt frankowy: Sąd Apelacyjny przyznaje rację konsumentowi i zasądza ponad 260 tys. zł od banku!

Dane finansowe

WPS: 261 069,77 PLN

zapłata: 261 069,77 PLN

zwrot kosztów procesu: 11 817 PLN

zwrot kosztów procesu w instancji odwoławczej: 8100 PLN

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst