I ACa 2265/25

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę z powództwa Syndyka masy upadłości (...) S.A. przeciwko X. S. (1) i X. S. (2) o zapłatę. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 grudnia 2022 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił powództwo główne, zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 552 255,12 zł wraz z ustawowymi odsetkami, a w pozostałym zakresie oddalił dalej idące roszczenie ewentualne. Strona powodowa wniosła apelację, zaskarżając wyrok w części oddalającej roszczenie ewentualne o zasądzenie dalszej kwoty 385 540,75 zł tytułem wynagrodzenia za korzystanie z kapitału. Zarzucono naruszenie przepisów k.p.c. dotyczących dowodów z opinii biegłego, a także przepisów k.c. o bezpodstawnym wzbogaceniu i zmianie siły nabywczej pieniądza. Sąd Apelacyjny oddalił apelację, uznając ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego za własne. Kluczowe dla rozstrzygnięcia okazało się orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach C-520/21 i C-756/22, które jednoznacznie stwierdzają, że dyrektywa 93/13/EWG stoi na przeszkodzie wykładni prawa krajowego, zgodnie z którą instytucja kredytowa ma prawo żądać od konsumenta rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania umowy oraz poza zapłatę ustawowych odsetek za zwłokę. Podkreślono, że takie roszczenie podważałoby odstraszający skutek dyrektywy. Stanowisko TSUE zostało potwierdzone w orzecznictwie Sądu Najwyższego (III CZP 25/22), który stwierdził brak podstawy prawnej do żądania przez strony odsetek lub innego wynagrodzenia z tytułu korzystania ze środków pieniężnych po stwierdzeniu nieważności umowy. W związku z tym zarzuty apelacji dotyczące naruszenia art. 405 k.c., 410 k.c. i 358¹ § 3 k.c. uznano za nieuzasadnione, a zarzuty naruszenia art. 227 k.p.c. i 278 § 1 k.p.c. za bezprzedmiotowe, gdyż prowadzenie postępowania dowodowego w tym zakresie byłoby nieuzasadnioną przewlekłością.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający