I ACA 164/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowódka E. P. (1) dochodziła odszkodowania, zadośćuczynienia i renty od Instytutu Centrum (...) w Ł. oraz (...) Spółki Akcyjnej w W., zarzucając błąd w sztuce lekarskiej polegający na opóźnionej diagnozie guza mózgu. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił powództwo, uznając, że postępowanie diagnostyczne i lecznicze było prawidłowe i zgodne ze standardami medycznymi, a choroba powódki miała nietypowy przebieg z dominującymi objawami hormonalnymi, a nie neurologicznymi. Sąd Apelacyjny w Łodzi, rozpoznając apelację powódki, podzielił ustalenia Sądu Okręgowego. Sąd Apelacyjny podkreślił, że zarzuty naruszenia art. 233 k.p.c. (zasady swobodnej oceny dowodów) przez powódkę były bezzasadne, a ocena materiału dowodowego przez Sąd Okręgowy była wnikliwa i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie można przypisać lekarzom błędu diagnostycznego ani leczniczego, ponieważ objawy zgłaszane przez powódkę (chudnięcie, zaburzenia miesiączkowania, wymioty) były interpretowane zgodnie z ówczesnym stanem wiedzy medycznej jako objawy zaburzeń hormonalnych, gastrycznych lub psychicznych (jadłowstręt psychiczny), a nie jako symptomy guza mózgu. Dopiero pojawienie się objawów ostrego wodogłowia w dniu 2 maja 2011 roku uzasadniło wykonanie tomografii komputerowej, która ujawniła guzy mózgu. Sąd Apelacyjny podkreślił, że nawet wcześniejsze wykrycie guzów nie zmieniłoby sposobu leczenia, które polegało na chemioterapii i radioterapii, a nie na operacji. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki, nie obciążając jej kosztami postępowania apelacyjnego ze względów słuszności, biorąc pod uwagę jej trudną sytuację materialną i subiektywne przekonanie o zasadności roszczeń.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia błędu medycznego, ocena postępowania diagnostycznego w nietypowych przypadkach chorobowych, stosowanie art. 233 k.p.c. w ocenie dowodów.
Sprawa dotyczy specyficznego, nietypowego przebiegu choroby, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie do innych przypadków.
Zagadnienia prawne (2)
Czy postępowanie diagnostyczne i lecznicze prowadzone przez placówki medyczne wobec powódki, która zgłaszała objawy chudnięcia i zaburzeń miesiączkowania, było zgodne ze standardami medycznymi i czy stanowiło błąd w sztuce lekarskiej, skutkujący opóźnieniem w diagnozie guza mózgu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie diagnostyczne i lecznicze było prawidłowe i zgodne ze standardami medycznymi. Choroba powódki miała nietypowy przebieg z dominującymi objawami hormonalnymi, a nie neurologicznymi, co uzasadniało pierwotne kierunki diagnostyki. Brak było bezwzględnych wskazań do wykonania tomografii komputerowej głowy przed pojawieniem się objawów ostrego wodogłowia.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opiniach biegłych, którzy stwierdzili, że objawy zgłaszane przez powódkę (chudnięcie, zaburzenia miesiączkowania, wymioty) były interpretowane zgodnie z ówczesną wiedzą medyczną jako symptomy zaburzeń hormonalnych, gastrycznych lub psychicznych, a nie guza mózgu. Brak było typowych objawów neurologicznych. Dopiero pojawienie się objawów wodogłowia uzasadniło wykonanie badania obrazowego. Nawet wcześniejsze wykrycie guza nie zmieniłoby sposobu leczenia.
Czy naruszenie art. 233 k.p.c. (zasady swobodnej oceny dowodów) przez Sąd Okręgowy poprzez błędną ocenę materiału dowodowego uzasadnia zmianę wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 233 k.p.c. jest bezzasadny. Ocena materiału dowodowego przez Sąd Okręgowy była wnikliwa, rzetelna i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny podkreślił, że zarzut naruszenia art. 233 k.p.c. wymaga wykazania uchybienia zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, a nie jedynie odmiennej interpretacji dowodów. Ocena Sądu Okręgowego była prawidłowa i oparta na całokształcie zebranego materiału.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. P. (1) | osoba_fizyczna | powódka |
| Instytut Centrum (...) w Ł. | instytucja | pozwany |
| (...) Spółka Akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Oddalenie apelacji.
Pomocnicze
k.c. art. 430
Kodeks cywilny
Podstawa odpowiedzialności jednostek organizacyjnych za czyny podwładnych.
k.c. art. 822 § 1
Kodeks cywilny
Podstawa odpowiedzialności ubezpieczyciela.
k.c. art. 415
Kodeks cywilny
Podstawa odpowiedzialności deliktowej lekarzy.
k.p.c. art. 233
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.c. art. 194 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Uzupełnienie braku legitymacji procesowej.
k.c. art. 102
Kodeks cywilny
Odstąpienie od obciążania strony kosztami postępowania ze względów słuszności.
u.z.l. art. 4
Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty
Obowiązek wykonywania zawodu zgodnie z wiedzą medyczną i należytą starannością.
k.c. art. 355
Kodeks cywilny
Należyta staranność.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie diagnostyczne i lecznicze było zgodne ze standardami medycznymi. • Choroba powódki miała nietypowy przebieg z dominującymi objawami hormonalnymi. • Brak było bezwzględnych wskazań do wykonania tomografii komputerowej głowy przed pojawieniem się objawów ostrego wodogłowia. • Nawet wcześniejsze wykrycie guza nie zmieniłoby sposobu leczenia. • Ocena materiału dowodowego przez Sąd Okręgowy była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Odrzucone argumenty
Sąd Okręgowy naruszył art. 233 k.p.c. poprzez błędną ocenę dowodów. • Istniały przesłanki do wykonania tomografii komputerowej głowy przed 2 maja 2011 roku. • Zaniechanie wykonania tomografii komputerowej było błędem medycznym.
Godne uwagi sformułowania
przypadek powódki był niewątpliwie trudny diagnostycznie, ale postępowanie diagnostyczne i lecznicze zgodne ze standardami. • nie można było postawić leczącym powódkę lekarzom, iż dopuścili się zaniedbań w wykonywaniu swoich obowiązków. • nie każdy błąd popełniony przez lekarza jest następstwem jego winy. • nie każdy błąd diagnostyczny stwierdzony ex post może być uznany eo ipso za błąd sztuki lekarskiej, który należy oceniać z pozycji ex ante.
Skład orzekający
Jacek Pasikowski
przewodniczący
Michał Kłos
sędzia
Alicja Myszkowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia błędu medycznego, ocena postępowania diagnostycznego w nietypowych przypadkach chorobowych, stosowanie art. 233 k.p.c. w ocenie dowodów."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego, nietypowego przebiegu choroby, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie do innych przypadków.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy błędu medycznego i trudności diagnostycznych w rzadkich chorobach, co jest zawsze interesujące dla prawników i lekarzy. Pokazuje, jak ważne jest udowodnienie winy i związku przyczynowego.
“Czy lekarze popełnili błąd, gdy choroba rozwijała się w ukryciu? Sąd rozstrzyga w sprawie guza mózgu.”
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.