I ACA 162/21

Sprawa dotyczyła powództwa Banku (...) S.A. o zapłatę kwoty 1 872 020,84 zł z weksla in blanco, który został poręczony przez pozwanego A. G. Sąd Okręgowy w Warszawie wydał nakaz zapłaty, a następnie utrzymał go w mocy wyrokiem z dnia 30 grudnia 2020 r., zasądzając od A. G. koszty zastępstwa procesowego. Pozwany A. G. wniósł apelację, podnosząc zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 31 Prawa wekslowego) poprzez błędną wykładnię podpisu jako parafy, a także sprzeczność ustaleń faktycznych z materiałem dowodowym. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację. Sąd odwoławczy uznał, że zarzuty apelacji są nieuzasadnione. Podkreślono, że zarzut sprzeczności ustaleń faktycznych z materiałem dowodowym w rzeczywistości dotyczył oceny prawnej, a nie ustaleń faktycznych. Sąd Apelacyjny uzupełnił ustalenia faktyczne, wskazując, że podpis pozwanego jako poręczyciela stanowi skróconą wersję jego podpisu, zgodną ze wzorem używanym przez niego zazwyczaj i znanym szerszemu gronu osób, a nie parafy. Sąd uznał, że podpis ten spełnia wymogi art. 31 Prawa wekslowego, który nie wymaga czytelnego podpisu, lecz takiego, który jest złożony w formie zwykle używanej przez podpisującego i pozwala na jego identyfikację. Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu Najwyższego, że podpis wystawcy weksla musi obejmować co najmniej nazwisko, ale nie musi być w pełni czytelny, o ile jest złożony w zwykle używanej formie. Podkreślono, że pozwany nie wykazał skutecznie zarzutów dotyczących nieważności poręczenia ani przedwczesnego wypełnienia weksla. Sąd uznał postawę pozwanego za nielojalność kontraktową i nadużycie prawa. W konsekwencji apelacja została oddalona, a pozwanego obciążono kosztami postępowania apelacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający