I ACA 1473/14

Powód Z. P. (1) wniósł pozew o ochronę dóbr osobistych przeciwko A. S. (1), D. S. (1), T. S., K. B. i W. G., domagając się zakazania naruszania jego spokoju, korzystania z nieruchomości, mienia, gróźb pozbawienia życia oraz uporczywego nękania. Żądał również zadośćuczynienia w kwocie 500 000 zł. Jako podstawę roszczeń wskazał działania pozwanych z lat 90-tych, polegające na rozebraniu ogrodzenia, samowoli budowlanej i naruszeniu granic działki. Sąd Okręgowy w Kielcach oddalił powództwo, uznając, że spór ma charakter własnościowy, a działania pozwanych, w tym budowa garażu i budynku gospodarczego, nie naruszają dóbr osobistych powoda w sposób bezprawny. Sąd podkreślił, że spór graniczny jest przedmiotem odrębnego postępowania. Powód wniósł apelację, zarzucając błędne ustalenia faktyczne, nierozpoznanie istoty sprawy oraz naruszenie przepisów proceduralnych, w tym art. 233 k.p.c. i art. 272 k.p.c. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację jako bezzasadną. Stwierdził, że zarzuty dotyczące oddalenia wniosków dowodowych są nieuzasadnione, ponieważ wnioski te nie zostały złożone w odpowiednim terminie ani formie. Sąd uznał również, że zarzut naruszenia art. 233 k.p.c. nie został skutecznie uzasadniony, a twierdzenie o nierozpoznaniu istoty sprawy jest nieporozumieniem, gdyż sprawa dotyczyła roszczeń cywilnoprawnych, a nie przestępstwa. Sąd Apelacyjny podkreślił, że okoliczności przytoczone przez powoda, takie jak spór graniczny czy samowola budowlana, nie stanowią naruszenia dóbr osobistych w rozumieniu przepisów prawa cywilnego, a ich rozstrzygnięcie leży w gestii innych postępowań.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający