I ACa 1094/19

Sąd Apelacyjny w Krakowie rozpoznał sprawę z powództwa Banku (...) S.A. przeciwko A. i D. S. o zapłatę ponad 451 tys. zł tytułem niespłaconej należności kredytowej. Sąd Okręgowy w Krakowie zasądził od pozwanych solidarnie dochodzoną kwotę wraz z odsetkami. Pozwani wnieśli apelację, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, co miało prowadzić do wadliwych ustaleń faktycznych dotyczących sposobu interpretacji § 14 ust. 5 i 6 umowy kredytowej. Pozwani twierdzili, że bank nie wywiązywał się z obowiązku informowania ich o stanie zadłużenia i wysokości rat, co uniemożliwiało prawidłowe naliczanie odsetek karnych i marży. Sąd Apelacyjny oddalił apelację, uznając zarzuty za bezzasadne. Sąd podkreślił, że skuteczne postawienie zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. wymaga wykazania konkretnych błędów sądu w ocenie dowodów, a nie jedynie polemiki z jego ustaleniami. Sąd wskazał, że pozwani sami przyznawali istnienie długu, wielokrotnie wnioskowali o ugody i restrukturyzację, a także nie wykazali konkretnych błędów w wyliczeniach banku. Sąd Apelacyjny potwierdził, że bank wykazał wysokość wierzytelności przedkładając stosowne dokumenty, a pozwani nie przedstawili dowodów na zasadność swoich zarzutów. W konsekwencji apelację oddalono na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 69 ust. 1 Prawa bankowego. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego oparto na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający